Part, Section

 1    Chal, XXX  |        pany, sfałszował papiery, ~Wszystko prawda jak dwa a dwa cztery.~ ~
 2    Chal, XXXVI|           się złotem...~ ~Lecz tu wszystko marnieje w tej głuszy, ~
 3   Hymny, 1    |          mokrą tą przędzą pokrywa~wszystko, co jest...~O biada!...~ ~
 4   Hymny, 1    |         oblewa~męczeńskie drzewa.~Wszystko, co było dalekiem i bliskiem,~
 5   Hymny, 1    |          jeślim ja zaginął?...~Na wszystko mrok nicości nieprzebyty
 6   Hymny, 3    |             topi w swych głębiach wszystko, co ją zmogło~urągowiskiem
 7   Hymny, 3    |     ziarnem i kłosem, i listkiem,~Wszystko jest z Ciebie i Ty jesteś
 8   Hymny, 3    |           Wszystkiem,~i przez Cię Wszystko, nieśmiertelny Panie,~ma
 9   Hymny, 3    |        żagwisz?... ~Niech raz już wszystko zagaśnie! ~Jarzębina się
10   Hymny, 3    |       miała w nieskończoność!... ~Wszystko pożera swymi płomieniami - ~
11    Boha, 2    |          lekarzem; przebolałeś to wszystko, przebaczyłeś, bo któż odpuszczać
12    Boha, 2    |         szepce, że z śmiercią nie wszystko się kończy!~A może to tylko
13    Boha, 2    |        uczy nas doświadczenie, że wszystko, co żyje, umiera: Jestem,
14    Boha, 3    | cylindrami, zgniotłem w sobie już wszystko, co by mi przypominało procesję
15   Ksieg, X    |      Maluczcy i przeubodzy -~ ~Że wszystko, co tylko jest w duszy ~