Part, Section

501   Ksieg, XXI    |     uczynisz? Powiedz!~ ~Nie miałem w sobie pokory, ~Nie chciałem
502   Ksieg, XXI    |          pyłków ziemi.~ ~Nie moja-ć w tym jest zasługa - ~Jakiegoś
503   Ksieg, XXXI   |            Że się prześniło lato.~ ~W tej pustce, w tym wyczerpaniu, ~
504   Ksieg, XXXI   |     prześniło lato.~ ~W tej pustce, w tym wyczerpaniu, ~Które
505   Ksieg, XXXI   |          tym wyczerpaniu, ~Które mi w oczach rośnie, ~To samo
506   Ksieg, XXXI   |           samo odczuwam życie, ~Jak w pełnej, kwitnącej wiośnie.~ ~
507   Ksieg, XXXI   |             bury, ~Nieśmiało migocą w słońcu ~Śniegiem pokryte
508   Ksieg, XXXI   |             wrzaskiem niesamowitym ~W krąg się zwołują wrony.~ ~
509   Ksieg, XXXI   |            Gdzieś lecą, gdzieś giną w dali, ~Wzięły ze sobą zmorę - ~
510   Ksieg, XXXI   |         toczy ~Potokiem, co wysechł w lecie, ~Spomiędzy chwastów
511   Ksieg, XXXI   |            nie usłyszycie, ~Lecz ja w tej pustce dzisiejszej ~
512   Ksieg, XXXI   |           To samo odczuwam życie.~ ~W tym wyczerpaniu, co dzisiaj ~
513   Ksieg, XXXV   |                 XXXV~ ~O służebnico w mym domu - ~Służebni jesteśmy
514   Ksieg, XXXV   |             treść cała, ~Odbyło się w czasach, gdy pamięć ~Oczu
515   Ksieg, XXXV   |         miała.~ ~Gdy żądza wędrówki w przyszłość ~Krok jęła stawiać
516   Ksieg, XXXV   |             od onej pory, ~Spowitej w pierwocin żłobie, ~Byliśmy
517   Ksieg, XXXV   |            wiedząc wcale o sobie.~ ~W nieznaną wybrawszy się podróż ~
518   Ksieg, XXXV   |           trawie miękkiej, ~Rękaśmy w rękę szli światem, ~Nie
519   Ksieg, XXXV   |      Przepastnym spiesząc okrajem, ~W źreniceśmy sobie patrzyli, ~
520   Ksieg, XXXV   |                Ogień się wpijał nam w ogień, ~Fala gubiła się
521   Ksieg, XXXV   |             ogień, ~Fala gubiła się w fali, ~Że nasze to były
522   Ksieg, XXXV   |          się dostać! - ~Gdzie życie w swój kształt się ubiera, ~
523   Ksieg, XXXV   |           swój kształt się ubiera, ~W swą rzeczywistą postać.~ ~
524   Ksieg, XXXV   |       odwieczną tęsknotą, ~Więzioną w głębinach ducha, ~Nie każdy
525   Ksieg, XXXV   |      głębinach ducha, ~Nie każdy ją w sobie dostrzega, ~Nie każdy
526   Ksieg, XXXV   |       wieczór, gdy życie się kąpie ~W uspokojeniu przebłogiem, ~
527   Ksieg, XXXV   |         Rozparlibyśmy te ściany,~By w wiecznym go chłonąć przestworze.~ ~
528   Ksieg, XXXV   |            radośnie.~ ~O służebnico w mym domu - ~Służebni jesteśmy
529   Ksieg, XXXVII |            polskiego ludu, ~Krainy, w nieszczęścia żyznej, ~Pamiętam
530   Ksieg, XXXVII |          wiekowa.~ ~Wróg was zamyka w koszarach, ~Serce mundurem
531   Ksieg, XXXVII |           mundurem wam ściska, ~Aby w nim stłumić tęsknotę ~Do
532   Ksieg, XXXVII |           Nie! Nie! Ja przecież mam w głębi ~Resztę - czy złudnej
533   Ksieg, XXXVII |          poświęciwszy młodzieńczą, ~W zamkowymś spoczął ogrodzie, ~
534   Ksieg, XXXVII |           szrapnele ~Już ostatniego w nim drzewa, ~Niechże ci
535   Ksieg, XXXVII |           ci szumi ta rzeka, ~Jeśli w niej krew nie stężała, ~
536   Ksieg, XL     |             treść Majestatu, ~Który w niewielu żyje.~ ~Więc się
537   Ksieg, XL     |          mój najbliższy i siostra, ~W tak czarnych żałobach ninie, ~
538   Ksieg, XL     |              że chowam tę świętość ~W najgłębszej serca głębinie.~ ~
539   Ksieg, XL     |        podróży, ~Woła: "Miej radość w duszy, ~Bo tylko radość
540   Ksieg, XL     |          bram się wije niebieskich ~W rozpaczy człowiek ubogi.~ ~
541   Ksieg, XL     |           Wezbrała krwią i rozlewa ~W krąg purpurowe swe nurty, ~
542   Ksieg, XL     |             promienność jej boża.~ ~W mej pieśni, bogatej czy