Part, Section

 1    Chal, VIII  |        korony:~"Daj mi, Maryś, swój wianek zielony, ~Tam w tym
 2    Krza, 3     |         Kiedy Tworzyciel blask swój i swe cienie, ~I cichość
 3    Krza, 3     |    cienie, ~I cichość swoją, i swój rozgwar niesie ~W pustą
 4    Krza, 3     |    jęczący lesie,~Jęczy, i jęk swój razem z twoim splata~W echo
 5    Krza, 5     |         Krzak dzikiej róży pąs swój krwawy ~Na plamy szarych
 6   Hymny, 1     |     Lecz nim zdołali rozedrzeć swój płaszcz, ~nim głos wytrysnął
 7   Hymny, 2     |        nas. Panie!~ ~Świat dół swój grzebie~od pierwszych dni,~
 8   Hymny, 2     |      że syn przed ojcem zamyka swój dom! ~Bratu na brata wciska
 9   Hymny, 3     | cierniste krzewię głogu ~świat swój sypie po rozłogu, ~s szept
10   Ksieg, VIII  |    Sama jest sobie kapłanem.~ ~Swój własny ma ona kościół, ~
11   Ksieg, XVI   |   potem, zadowolone, ~Podąża w swój pałac zachodu ~W tryumfu
12   Ksieg, XXXV  |       dostać! - ~Gdzie życie w swój kształt się ubiera, ~W swą
13   Ksieg, XXXV  |  łatwością czy trudem ~Pełniąc swój szarwark powszedni, ~Ku
14   Ksieg, XXXVII|     stężała, ~Co dawno na kres swój czeka.~ ~