Part, Section

 1    Chal, XIV |     dziś z targu pospiesza w swą stronę. ~Nakupiła to soli,
 2    Krza, 3   |      i ma dusza gnie się, ~I swą koronę wraz z twymi kołysze,~ ~
 3   Hymny, 1   | wielkim trzęsawiskiem,~które swą rdzawą kałużą oblewa~męczeńskie
 4   Hymny, 1   |          Kyrie elejsonl ~Ona swą białą dłoń ~kładzie na jego
 5   Hymny, 2   |     rzeki, ~w chojary żałobą swą godzi, ~że te się kładą
 6   Hymny, 3   |      zdepce na miedzy, ~albo swą długą, białą, przeźroczystą ~
 7   Hymny, 3   |     gromu,~aby ją przygniótł swą kłodą na wieczność!~Moja
 8   Hymny, 3   | szczęścia, ~a dziś mnie dusi swą cnotą! ~Wówczas jej krzyknę:
 9   Ksieg, VII |       Bogacisz dom mój ubogi~Swą wiarą nieprzemożoną.~ ~Lico-ć
10   Ksieg, VIII|   zmieniają mą duszę ~Potęgą swą bezlitosną.~ ~Kwiat złotogłowia,
11   Ksieg, XV  |  Cień świata, co rwał mnie w swą otchłań, ~I dzisiaj mi radość
12   Ksieg, XXI |    postanowił, ~Aby odwrócić swą zgubę.~ ~Gdy przyjdzie mróz
13   Ksieg, XXXV|  swój kształt się ubiera, ~W swą rzeczywistą postać.~ ~Niewielki
14   Ksieg, XL  |  widzimy żniwiarzy, ~Ta dłoń swą na czoło mi kładzie ~I razem