Part, Section

 1    Chal, XXXIV|   gadziny! ~Wychowałem u piersi swej węża, ~To heretyk, to zbój -
 2    Chal, XXXVI|        wie, jakie miał skarby w swej duszy:~Może byłby w stolicy
 3    Krza, 3    |     lesie,~Wichr się rozgości w swej szalonej dumie~I burzycielskim
 4   Hymny, 1    |      koroną, ~Ty, co rozpierasz swej męki ogromem ~pierś Konieczności!
 5   Hymny, 2    | zapomnianego człowieka! ~Albo w swej całej, wiekuistej sile, ~
 6   Hymny, 2    |    równać strychulcem~po brzegi swej szczodrej ćwierci,~od nagłej
 7   Hymny, 2    |        proch gwiazd przesypuj w Swej klepsydrze złotej ~i płodź
 8   Hymny, 3    |       Kiedyś ze swego spokoju~i swej miłości~wydzielał słońca
 9   Hymny, 3    |      tysiące kładły się we krwi swej własnej, ~a wszak Ty jeden
10    Boha, 1    |    pułkownik dał go pod wierzch swej niedawno zaślubionej żonie,
11    Boha, 2    |        rozbrat z prawem, miej w swej opiece tych Francuzów północy,
12   Ksieg, VII  |        świat mój daleki, ~Pewny swej drogi wędrowiec?~ ~Co za
13   Ksieg, XV   |         cię muszę, ~Zaglądasz z swej dali w mą izbę, ~A nieraz,