Part, Section

 1    Chal, XVI |        swe ciska;~Cała ziemia, snadź zimy już bliska, ~Składa
 2    Chal, XVII|       W którą stronę się udać, snadź nie wie, ~A tu nagie gałęzie
 3    Chal, XXV |     Takie lata zdradne, ~Człek snadź młody, a jednak już stary..." ~
 4    Chal, XXVI|       A słońce tak piecze, ~Że snadź piecem gorącym świat cały... ~
 5    Chal, XL  |       nie kłamie.~ ~Ale panicz snadź nie tak kąpany -~Jakby uczuł
 6    Krza, 3   |    choć ból z sobą niesie, ~Że snadź go dusza nie wytrzyma żywa,~ ~
 7    Krza, 6   |      za sobą tęskność wlecze, ~Snadź dźwigającą wieki... wieki...~ ~
 8   Ksieg, X   |        i sploty, ~Choć wspólne snadź mamy grzechy ~I wspólne,
 9   Ksieg, XVI |        samotności, ~Że jeszcze snadź będzie żyła.~ ~Że jeszcze
10   Ksieg, XVI |      będzie żyła.~ ~Że jeszcze snadź będzie żyła, ~Że wróci ku
11   Ksieg, XXI | Takiego masz mnie! - a jednak ~Snadź mi się krzywda, nie stanie.~ ~