Part, Section

1    Chal, I    |      Wierzby siwe poschylały głowy ~Przy stodołach, przy niskich
2    Chal, XXXII|  Poszli wreszcie po rozum do głowy;~Widzą wreszcie, że olbrzym
3   Hymny, 1    | posowy,~z owiniętej cierniem Głowy~rzeką i morzem płynie ciepła
4   Hymny, 1    |      bagnisty kał...~ ~I oto głowy swoje, dziwne, ludzkie głowy,~
5   Hymny, 1    | głowy swoje, dziwne, ludzkie głowy,~świecące trupim tłuszczem
6   Hymny, 2    |  naznaczonym smołą~krzyżem u głowy...~Ojcze niebieski!~Na pokropienie
7    Boha, 2    |   skończyła się pokora ludu: głowy ich padły pod mieczem Sprawiedliwego,
8    Boha, 2    |       by z biedy nie tracili głowy i niezbędne stawiali kryminały.~
9   Ksieg, XII  |     zadumą, ~Do mojej tulisz głowy.~ ~Ale najbardziej ja lubię ~