Part, Section
1 Chal, II | kłosy, bo tłuste uprawy:~ ~Nie na darmo ten wiatr tak zawodzi~
2 Chal, IV | mnoży, ~Gdzież obrona, jeśli nie w kościele?~ ~I tłum korny
3 Chal, VI | Jako żywo! wiecie, że nie kłamię:~Jak mgła siny stał
4 Chal, VI | przy samej bramie - ~Widać nie ma spokoju duch Kuby.~ ~
5 Chal, IX | zapija, ~Szczęśliwszego nie ma w całym świecie;~I córeczka
6 Chal, IX | w sołdaty - ~Do powrotu nie przynagla serce:~Gdzieś
7 Chal, X | pożali? ~Matuś żyta ni owsa nie siali, ~Nie ma sprzętów,
8 Chal, X | żyta ni owsa nie siali, ~Nie ma sprzętów, wesela nie
9 Chal, X | Nie ma sprzętów, wesela nie będzie!~ ~"Oj, ja naga jak
10 Chal, X | ni sznurka korali - ~Oj, nie przyjdzie od swatów orędzie!"~ ~
11 Chal, XII | tak płyną jak woda.~ ~Jak nie płakać!... Miesiąc z sobą
12 Chal, XII | dziś ich rozłączyli... ~Jak nie płakać!... Żałują sąsiadki...~ ~
13 Chal, XVI | Praca trudna... przybłędów nie trzeba..."~ ~
14 Chal, XVII | Ale jakoś się rozgrzać nie może! ~Pierwsze szrony dziś
15 Chal, XVII | którą stronę się udać, snadź nie wie, ~A tu nagie gałęzie
16 Chal, XVIII | Patrzy w zmroki, czy wioski nie zoczy - ~A! tam pewnie,
17 Chal, XIX | ból piersi, ograszka - ~Nie pomoże ni piasek, ni kaszka, ~
18 Chal, XIX | chłopisko! ~Zwinniejszego nie ma we wsi ptaszka:~Machać
19 Chal, XX | się spojrzeć od blasków nie waży.~ ~A, tak!... wczoraj
20 Chal, XX | strony ~Tak pognali, jak nie boże syny.~ ~Dziś go widzi,
21 Chal, XXII | gdzie "gdańska", ~Lecz nie dawał i przed "czystą" nurka.~ ~
22 Chal, XXII | dumny, a duma szatańska - ~"Nie jej miejsce, gdzie chlew
23 Chal, XXIII | czasem wypić sobie starki~I nie gardził żadnym kąskiem strawy.~ ~
24 Chal, XXIII | dusza pali się płomieniem, ~Nie przepuści ni jemu, ni córce ~
25 Chal, XXIV | o mój mocny Boże! ~Jeść nie może i sypiać nie może, ~
26 Chal, XXIV | Jeść nie może i sypiać nie może, ~Pieści oczy i gładzi
27 Chal, XXV | Jegomości!... ja biedna, nie kradnę..." ~A księżulo: "
28 Chal, XXV | kradnę..." ~A księżulo: "Nie pijcie opary, ~Będą grosze
29 Chal, XXV | trzeba. ~Duch bez księdza nie pójdzie do nieba - ~Więc
30 Chal, XXVI | wiekiem,~W przeznaczeniach nie zachodzą zmiany:~ ~Drzewo
31 Chal, XXVII | słońce płomienną koroną ~Nie uwieńczy tej ziemi i siebie, ~
32 Chal, XXVII | utnie, ~Ale żarty, jak gdyby nie z duszy.~ ~Czasem piosnka
33 Chal, XXVII | Lecz i strofki coś tęskne, nie cieszą - ~Nie dziwota, wszak
34 Chal, XXVII | coś tęskne, nie cieszą - ~Nie dziwota, wszak na pańskie
35 Chal, XXVIII | kapocie."~ ~"Człek się, panie, nie rodził, gdzie krocie, ~Trza
36 Chal, XXIX | różnice stokrotne:~Tych nie biją, ale biją ludzi...~ ~
37 Chal, XXXI | gdy człowiek popłuka, ~Nie zawadzi po takim obiedzie.~ ~
38 Chal, XXXII | wreszcie, że olbrzym ludowy ~To nie plewy albo jaka sieczka..."~ ~
39 Chal, XXXII | głośno, wywalając wrota:~"Nie my niszczym, lecz wasza
40 Chal, XXXIII | jaśnie, nawet braćmi zowie, ~Nie słyszeli tak nasi ojcowie..." ~
41 Chal, XXXIV | sprytny, ~A nam wołu nauki nie zjedzą... ~Trza oświaty...
42 Chal, XXXV | Tsia!... jać tego nie chwalę zapału:~Dziś nauka
43 Chal, XXXVII | poszedł już dawno na wieki, ~Nie doczekał się nawet dziekana:~
44 Chal, XXXVII | dziekana:~Na trud, lata nie pomogą leki.~ ~A matula
45 Chal, XXXVIII| odpuść grzechy, ~Lecz ze syna nie macie pociechy!..."~ ~Ojciec
46 Chal, XXXVIII| się i dyszy ~I śle pismo: "Nie mojeś ty dziecko!" ~A z
47 Chal, XXXVIII| odpuść grzechy, ~Lecz ze syna nie macie pociechy!..."~ ~Ojciec
48 Chal, XXXVIII| się i dyszy ~I śle pismo: "Nie mojeś ty dziecko!" ~A z
49 Chal, XXXIX | Lecz on pasie i ludzi nie słucha...~ ~I tak wyrósł...
50 Chal, XL | Szepcąc: "Bracie!" z okiem, co nie kłamie.~ ~Ale panicz snadź
51 Chal, XL | kłamie.~ ~Ale panicz snadź nie tak kąpany -~Jakby uczuł
52 Krza, 2 | bezdenną, ~Pól Elizejskich już nie widzi, ~Zawisła nad Gehenną.~
53 Krza, 2 | mocy, ~Co rodzi słońca, nie ma władzy, ~By złamać berło
54 Krza, 3 | niesie, ~Że snadź go dusza nie wytrzyma żywa,~ ~Nie jak
55 Krza, 3 | dusza nie wytrzyma żywa,~ ~Nie jak wróg na nas z dzikim
56 Krza, 4 | giąć i walić, strachu mi nie wlewa ~Do głębi wnętrza:
57 Krza, 4 | krucha,~ ~To po niej żalu nie będzie... A jeśli ~Nieprzełamana
58 Krza, 4 | skrzydeł ~Jędrna rozpiętość nie wytrzyma próby... ~Strącaj
59 Krza, 4 | strumień krwi popłynął? ~Wszak nie ma szczęścia tam, gdzie
60 Krza, 5 | Cisza... O liście wiatr nie trąca, ~A tylko limba próchniejąca ~
61 Krza, 5 | echowe słychać grania:~Jakby nie z tego świata dźwięki ~Płyną
62 Krza, 6 | I zamilkł... I ona znów nie słyszy~ ~Nic w tej przelękłej,
63 Krza, 6 | Tatry i omdlały, ~Gdy na nie cisza rozmarzona ~Płaszcz
64 Hymny, 1 | gasną, gasną, a zgasnąć nie mogą, ~zawrzyj, swe oczy
65 Hymny, 1 | zawrzyj, swe oczy nad nami, ~nie patrz na boleść i zbrodnię!...~ ~
66 Hymny, 1 | nigdy w ciemnię grobu się nie złoży,~i nigdy ciężkich
67 Hymny, 1 | nigdy ciężkich stóp swych nie poruszy,~by iść i iść, i
68 Hymny, 1 | Głowa, w cierń uwieńczona!~ ~Nie patrz, gdzie siadła jasnowłosa
69 Hymny, 1 | wiekuistej wyży,~i zbladłą nie śmiem odwrócić się twarzą~
70 Hymny, 1 | niesłychana, wiekuista męka,~z nie przygasłymi oczyma,~milcząca,
71 Hymny, 1 | nadszczytowych chmur!~ ~Jeszcze nie zapiał kur,~a na piekielnej
72 Hymny, 1 | sterczącym w niebiosa,~i nie patrz, gdzie w spokoju Ewa
73 Hymny, 1 | rżeniem koni,~które cugli nie zaznały,~łkając, jęcząc,
74 Hymny, 1 | bytu błyskawic wszystkich nie pomieści,~a Jego światłość
75 Hymny, 1 | Płaczów i jęków słuchasz nie słyszącym uchem ~i sądzisz!
76 Hymny, 1 | Na mękę wieków patrzysz nie widzącym okiem ~i sądzisz!
77 Hymny, 1 | Boże, Twe ręce, z kajdan nie wyzwolą? ~Kyrie elejson! ~
78 Hymny, 1 | Mą duszę pali wieczna, nie zamknięta rana! ~Któż mi
79 Hymny, 1 | niebiosów, ~bez Twej się woli nie stało! ~Kyrie elejson! ~
80 Hymny, 1 | postawiony rzędzie?~ ~Niech nic nie będzie! ~Amen!~ ~Bo cóż
81 Hymny, 2 | próchno?~ ~Niech głuche żale nie głuchną!... ~ ~Idź ze mną!~ ~
82 Hymny, 2 | wielką godziną konania, ~nie pogrzebione wokół leżą ciała, ~
83 Hymny, 2 | żal go zdejmował, ~że mu nie daną była moc, ~by zmienić
84 Hymny, 2 | zmienić w tryumf te łzy;~że nie miał siły, ~aby te szumy
85 Hymny, 2 | dzikim śmiechem, ~że się nie spotkał z echem ~ten rozpaczliwy
86 Hymny, 2 | a żywym niechaj życie nie będzie ponurym, ~wieki kopanym
87 Hymny, 2 | łanom ~rzeźwiący deszcz! ~Nie zsyłaj gradu,~który nam
88 Hymny, 2 | zsiecze, nim dojrzeje... ~Nie trać naszego dobytku ~w
89 Hymny, 2 | trzymaj te chmury,~by się nie rwały~i nie topiły w ulewie~
90 Hymny, 2 | chmury,~by się nie rwały~i nie topiły w ulewie~snopów na
91 Hymny, 2 | snopów na polu!~Niechaj nie płaczą stulecia!~Niech mróz
92 Hymny, 2 | stulecia!~Niech mróz spóźniony nie warzy nam kwiecia~na ledwie
93 Hymny, 2 | wszystek nasz grzech!~O Panie!~Nie daj wysychać studniom!~Niech
94 Hymny, 2 | studniom!~Niech się Szatana nie rozlega śmiech!~Na naszej
95 Hymny, 2 | Twą moc~i dobroć Twoją,~nie była dla nas potrzeba~skąpić
96 Hymny, 2 | ojców starych kopać grób,~nie były przymuszone iść między
97 Hymny, 2 | jeśli ziaren swych łask~nie zechcesz równać strychulcem~
98 Hymny, 2 | zachowaj nas, Panie!...~ ~Nie skłonił się jeszcze dzień,~
99 Hymny, 2 | wzrosłeś w niebiosy - ~a grom nie pada! ~Z nieukojoną żałobą ~
100 Hymny, 2 | powłoką rdzawą! ~A iżby nie porósł trawą, ~tańcz na
101 Hymny, 2 | którą już oko me płakać nie może;~aby tak marły jak
102 Hymny, 3 | zapomnianym, ~gdy miłość i spokój ~nie były ogniem trawiącym ~ani
103 Hymny, 3 | dziedziny, gdzie miłość i spokój~nie są-ci ogniem trawiącym~ani
104 Hymny, 3 | krwawi się zorza...~Czemu nie gaśniesz, ty zorzo?...~On
105 Hymny, 3 | to, co nas pożera!~Czemu nie gaśniesz?!~Ach! jak się
106 Hymny, 3 | Jego święte imię!~ ~Czemu nie gaśniesz, ty zorzo, ~nad
107 Hymny, 3 | się podnosi - - - ~Czemu nie milkniesz, ty zorzo? ~Dlaczego
108 Hymny, 3 | mnie ogłuszasz, ~że dojść nie mogę do kresu? ~Dzień mój
109 Hymny, 3 | krzyża-m na jego grobie nie postawił,~bom go nie prosił
110 Hymny, 3 | grobie nie postawił,~bom go nie prosił o garść tego błota,~
111 Hymny, 3 | Matkę-m wypędził z domu, by nie jadła~strawy, porwanej większym
112 Hymny, 3 | wrót wspaniałej katedry,~nie czułem tyle odwagi,~aby
113 Hymny, 3 | Idźcie l mnie łaski waszej nie potrzeba - ~to siostra moja!
114 Hymny, 3 | wina, moja wielka wina!~Nie karz mnie, Boże, według
115 Hymny, 3 | niech się kaja, lecz niechaj nie ginie!~Wielka jest moc Twa
116 Hymny, 3 | wypełnić jej pustkę,~małom nie szeptał błądzącym przechodniom:~
117 Hymny, 3 | błądzącym przechodniom:~Nie tymi drzwiami: tamte wam
118 Hymny, 3 | jarzmem się stały,~a sił nie mając otwarcie~zrzucić ze
119 Hymny, 3 | żadna się przed nią groza nie ostała:~Niechaj Ci za to
120 Hymny, 3 | Fałszywym byłem prorokiem ~i nie umiałem powstrzymać bluźnierstwa ~
121 Hymny, 3 | bluźnię! ~Krzywdy-m ja bratu nie przebaczył, ~choć sam krzywdziłem -
122 Hymny, 3 | przed swymi rozkazy, ~jakby nie było Twego majestatu! ~Moja
123 Hymny, 3 | gdzie miłość i spokój ~nie były ogniem trawiącym ~ani
124 Boha, 1 | gryząc uździenicę, albowiem nie mógł się doczekać chwili,
125 Boha, 1 | kraju.~Najadł się owsa i nie brykał: w wojennej tylko
126 Boha, 1 | szczęście końskie, gdyby nie cudotwórczy postęp, który
127 Boha, 1 | odwagę się przyznać, że nie jest świadom dziejów ojczystych?!~
128 Boha, 1 | świadom dziejów ojczystych?!~Nie mogłem dopuścić, aby tak
129 Boha, 1 | on, ten koń nad konie - o nie! ten rumak nad rumaki, który
130 Boha, 1 | kopyty o! .tych szklanych nie uszkodzi baniek.~A kiedy
131 Boha, 1 | panie!~Raczcie mi wierzyć:~Nie oddam go pod nóż prywatnego
132 Boha, 1 | do grosza, aby ta chwila nie spadła na nie przygotowanych,
133 Boha, 1 | ta chwila nie spadła na nie przygotowanych, abyśmy godny
134 Boha, 2 | odpuszczać powinien, jeśli nie Ty, Panie Boże, ucieleśnienie
135 Boha, 2 | wszelkich tajemnic: Jeśli nie zawodzą tradycje rodzinne,
136 Boha, 2 | nagromadziło trosk i potrzeb, że nie wiem, którą z nich najpierw
137 Boha, 2 | Jeżeli jednak łaskawość Twa nie ma kresu, spraw, iżby mój
138 Boha, 2 | to, by się przekonać, czy nie zmniejszył się w nim wstręt
139 Boha, 2 | w operze czy w katedrze, nie ma dla mnie różnicy".~Niech
140 Boha, 2 | cenę ich bydła, by z biedy nie tracili głowy i niezbędne
141 Boha, 2 | granice wzroku, a ja Cię nie widzę!~Jednakże w łonie
142 Boha, 2 | nam szepce, że z śmiercią nie wszystko się kończy!~A może
143 Boha, 2 | to tylko złuda?~Może to nie strawiona resztka pokarmu,
144 Boha, 2 | opychały nas wieki ciemnoty ?~Nie! nie!... Jakżeż przypuścić,
145 Boha, 2 | nas wieki ciemnoty ?~Nie! nie!... Jakżeż przypuścić, aby
146 Boha, 2 | przypuścić, aby dusza moja nie była nieśmiertelną!~Ciało
147 Boha, 2 | się li zowiesz, albowiem nie przekonaliśmy się dotąd,
148 Boha, 2 | udzieli cierpliwości, jeżeli nie Twoja wszechcierpliwość.~
149 Boha, 2 | oświecające znaleźć błyski, jeśli nie w Twojej wszechwiedzy.~Któż
150 Boha, 2 | lichej winniczki, jeśli nie Twoja wszechmoc!~Daj, by
151 Boha, 2 | starość zgrzybiałe nogi moje nie były zmuszone obijać się
152 Boha, 2 | miejskie bruki.~Niech tłum nie patrzy na mnie z zawiścią,
153 Boha, 2 | współrepublikanie moi niech mi nie poczytają za zdradę uczciwych,
154 Boha, 2 | ukochanego Syna.~Panie! tchórzem nie jestem, i śmierci się nie
155 Boha, 2 | nie jestem, i śmierci się nie lękam, lecz wdzięczny Ci
156 Boha, 2 | przyszła, że tak powiem -- nie! po co myśleć dziś o niej,
157 Boha, 2 | zda się, daleki?!~Raczej nie skąp mi i nadal zdrowia
158 Boha, 3 | mnie psy: omal ze śmiechu-m nie zginął, jak te zajadłe bestie
159 Boha, 3 | musiałem wyprawiać młyńce, aby nie zadąć kłamu nauce, iż pragnienie
160 Boha, 3 | najprzenikliwszy mędrzec nie znajdzie związku z dukatem
161 Boha, 3 | mamki, tracącej pokarm!~Nie dostrzeże związku:~z bohaterskim
162 Boha, 3 | zmierzchu do rana, zali nie wejdzie do wnętrza twojego
163 Boha, 3 | obsypuje od niepamiętnych dni; nie u was, lecz u mnie zamieszkał
164 Boha, 3 | papierem,~że na ścianach, nie bielonych od lat, zwiesza
165 Boha, 3 | pryncypała, ale się boisz, by cię nie zamknięto.~O tobie, moja
166 Boha, 3 | walący się domie!...~ ~*~* *~Nie wywyższam się nad innych;
167 Boha, 3 | wywyższam się nad innych; nie jestem ani lepszy, ani gorszy
168 Boha, 3 | tamtych i dlatego też płakać nie będę nad tobą,~o mój walący
169 Boha, 3 | o mój walący się domie!~Nie dam żebrakowi jałmużny i
170 Boha, 3 | dzieci na grób męża, nigdy go nie zdradzała, że w pomiętej,
171 Boha, 3 | zblakłej twarzy tego młodzieńca nie znamię wenerii widać, lecz
172 Ksieg | samotnych przechadzkach w polu.~Nie ma między nimi ani jednego
173 Ksieg, I | coś się tu może ~Od kiedyś nie zmieniło?~ ~Nic, jeno w
174 Ksieg, I | złocą w trawie ~Zielonej, nie pokoszonej.~ ~A za to płyną
175 Ksieg, II | samemi, ~Lata mnie spędzić nie mogą ~Z mej udeptanej ziemi.~ ~
176 Ksieg, II | oczu, ~Lecz ja się wałęsać nie lenię ~Po jednostajnym roztoczu.~ ~
177 Ksieg, II | świata~Chodzić się dalej nie nużę.~ ~Nie nużę się chodzić
178 Ksieg, II | Chodzić się dalej nie nużę.~ ~Nie nużę się chodzić dalej ~
179 Ksieg, II | samej drodze:~Znam, czego nie poznali ~Pospiesznych kroków
180 Ksieg, II | jedna licha drzewina - ~Nie trzeba dębów tysięcy! - ~
181 Ksieg, II | samemi, ~Lata mnie spędzić nie mogą ~Z mej udeptanej ziemi...~ ~
182 Ksieg, III | III~ ~Nie ma tu nic szczególnego, ~
183 Ksieg, III | domu naszego dachem...~ ~Nie ma tu nic szczególnego... ~
184 Ksieg, III | i dokąd wiedzie, ~Prawie nie myślę o tem...~ ~Bo na cóż
185 Ksieg, III | z głaźnej otchłani...~ ~Nie ma tu nic szczególnego... ~
186 Ksieg, III | Skarby bożego władztwa...~ ~Nie ma tu nic szczególnego... ~
187 Ksieg, III | musiały, ~Nikt tu się temu nie dziwi.~ ~Z głębin tych mroków
188 Ksieg, III | cudzie i o nie-cudzie...~ ~Nie ma tu nic szczególnego, ~
189 Ksieg, VII | gdzieś na dnie,~Zawiedzionymi nie krzyw się usty:~Jać nie
190 Ksieg, VII | nie krzyw się usty:~Jać nie poszedłem między oszusty, ~
191 Ksieg, VII | poszedłem między oszusty, ~Nie chciałem ubiec cię zdradnie.~ ~
192 Ksieg, VII | życie ofiara czyni, ~Gdzie nie ma paktów z odwrotem.~ ~
193 Ksieg, VII | wzajemną~Śród tych, co dnia nie zaspali.~ ~O, niebogato ~
194 Ksieg, VIII | dusza, ~Nikt jej skrępować nie zdoła, ~Miłujeć ona swe
195 Ksieg, VIII | Nigdy na żaden się ukaz ~Nie ugnie i nie poniży.~ ~Nie
196 Ksieg, VIII | żaden się ukaz ~Nie ugnie i nie poniży.~ ~Nie władnie tu
197 Ksieg, VIII | Nie ugnie i nie poniży.~ ~Nie władnie tu żadna potęga ~
198 Ksieg, VIII | pychę porasta, ~Myśli, że nie ma już nad nią ~Swobodniejszego
199 Ksieg, VIII | posłuszna, ~O prawa się swoje nie pyta, ~Z podwiązanymi skrzydłami ~
200 Ksieg, VIII | dusza, ~Nikt jej uniżyć nie zdoła, ~Ale są chwile, gdzie
201 Ksieg, X | może, ~Choć głodno spać się nie kładę, ~Choć miast barłogu
202 Ksieg, XI | ludzka niedola, ~Na którą nie ma już rady.~ ~Tliło w mej
203 Ksieg, XI | szyderstwem, ~Czy zbrodnia się nie wylęgła?~ ~Wiedziały, że
204 Ksieg, XI | berło Mu złamie.~ ~I dzisiaj nie żal mi tego, ~Najmniejszej
205 Ksieg, XI | żal mi tego, ~Najmniejszej nie czuję skruchy,~Bom-ci nie
206 Ksieg, XI | nie czuję skruchy,~Bom-ci nie żaden służalec, ~Na własne
207 Ksieg, XI | zamęcie walki ~Źrenice me nie dostrzegły:~ ~Nie ruszał-ci
208 Ksieg, XI | Źrenice me nie dostrzegły:~ ~Nie ruszał-ci On naprzeciw ~
209 Ksieg, XI | niosę im spokój.~ ~Lecz już nie wadząc się z Bogiem, ~Mam
210 Ksieg, XII | dziecięce! ~Skroń dotąd nie pomarszczona, ~Białe, wąziutkie
211 Ksieg, XII | cząstkę, ~Czy trzeba mi, czy nie trzeba.~ ~Lubię, gdy gubiąc
212 Ksieg, XII | dziecięce! ~Skroń dotąd nie pomarszczona, ~Białe, wąziutkie
213 Ksieg, XVI | stopnieje, ~Nic po niej nie zostanie, ~Znaczyć-li będą
214 Ksieg, XXI | tym powiecie, ~Przed wami nie stanę bosy, ~Pętlicy na
215 Ksieg, XXI | stanę bosy, ~Pętlicy na kark nie zarzucę, ~Nie myślę pójść
216 Ksieg, XXI | Pętlicy na kark nie zarzucę, ~Nie myślę pójść do Kanosy.~ ~
217 Ksieg, XXI | do Kanosy.~ ~Nigdym się nie rwał ku cnocie, ~Grzechów
218 Ksieg, XXI | Pańskie rzucona gniewy".~ ~Nie troszczcie się o mą przyszłość, ~
219 Ksieg, XXI | Chudobaśmy obaj, chudoba! ~Nie skąp mi swojej miłości, ~
220 Ksieg, XXI | owiec ~Możem Ci żadnych nie wypasł, ~Cóż ze mną uczynisz?
221 Ksieg, XXI | mną uczynisz? Powiedz!~ ~Nie miałem w sobie pokory, ~
222 Ksieg, XXI | miałem w sobie pokory, ~Nie chciałem nigdy bosy, ~Pętlicę
223 Ksieg, XXI | Ciebie, ~Żadną jej siłą nie zmuszę?~ ~Dodam też jedno,
224 Ksieg, XXI | władza jest wielka.~ ~Gdybym nie wstydził się ludzi, ~Choć
225 Ksieg, XXI | Najmniejszych pyłków ziemi.~ ~Nie moja-ć w tym jest zasługa - ~
226 Ksieg, XXI | jednak ~Snadź mi się krzywda, nie stanie.~ ~Od Siebie mnie
227 Ksieg, XXI | stanie.~ ~Od Siebie mnie nie odtrącisz, ~Choć tam ja
228 Ksieg, XXI | odtrącisz, ~Choć tam ja nie chciałem bosy ~Pętlicy zarzucać
229 Ksieg, XXXI | niebogato, ~A przecież mi nie żal dzisiaj, ~Że się prześniło
230 Ksieg, XXXI | najdroższy, ~Rozstać się z tobą nie mogę - ~Zielone jeszcze
231 Ksieg, XXXI | już - zapewne! ~O innych nie usłyszycie, ~Lecz ja w tej
232 Ksieg, XXXV | gdy pamięć ~Oczu ni uszu nie miała.~ ~Gdy żądza wędrówki
233 Ksieg, XXXV | Byliśmy ze sobą razem, ~Nie wiedząc wcale o sobie.~ ~
234 Ksieg, XXXV | Rękaśmy w rękę szli światem, ~Nie znając wcale tej ręki.~ ~
235 Ksieg, XXXV | patrzyli, ~Swych źrenic nie widząc wcale.~ ~Ogień się
236 Ksieg, XXXV | Dumni i przygnębieni, ~Nie myśląc o tym, że właśnie ~
237 Ksieg, XXXV | Więzioną w głębinach ducha, ~Nie każdy ją w sobie dostrzega, ~
238 Ksieg, XXXV | każdy ją w sobie dostrzega, ~Nie każdy głosu jej słucha.~ ~
239 Ksieg, XXXVII | oniemia, ~Byście się ozwać nie mogli, ~Gdy własna zawoła
240 Ksieg, XXXVII | Do walki o przyszłość nie swoją, ~Jak on was dzisiaj
241 Ksieg, XXXVII | dzisiaj wiedzie...~ ~Zali już nie ma na świecie ~Karzącej
242 Ksieg, XXXVII | grobu strudzone kości?~ ~Nie! Nie! Ja przecież mam w
243 Ksieg, XXXVII | strudzone kości?~ ~Nie! Nie! Ja przecież mam w głębi ~
244 Ksieg, XXXVII | czerwonej wodzie.~ ~Jeśli nie zmiotły szrapnele ~Już ostatniego
245 Ksieg, XXXVII | rzeka, ~Jeśli w niej krew nie stężała, ~Co dawno na kres
246 Ksieg, XL | niewielu żyje.~ ~Więc się nie dziwcie - ktoś może ~Choć
247 Ksieg, XL | wnętrza ~Jakiś się głos nie odezwie, ~Jakaś nadzieja
248 Ksieg, XL | duszy, ~Bo tylko radość nie nuży.~ ~Podporą ci będzie
249 Ksieg, XL | Jakoweś idą pomruki - ~Drży nie poznana puszcza, ~Dęby się
250 Ksieg, XL | biednej ~Przyzna mi ktoś lub nie przyzna ~Żyje, tak rzadka
|