Part, Section

1    Krza, 3|        wiew wiosenny~W bezmierny przestwór na swych puchach niesie,~
2    Krza, 6|         ich konary.~ ~Przez cały przestwór, przez daleki, ~Głuchą za
3   Hymny, 1|           płynące w dal! -~W ten przestwór ślepy i głuchy,~w wilgotny,
4   Hymny, 1|          koroną,~ta Głowa, która przestwór wypełnia bezbrzeżny,~podnosi
5   Hymny, 3| kamiennym, ślepym przerażeniem. ~Przestwór się przed nią rozszerza ~
6   Hymny, 3|          Z Siebie stworzyłeś ten przestwór bez końca~i z Siebieś w
7   Hymny, 3|        płomieni, większy niż ten przestwór,~więc bezlitością swych