Part, Section

 1    Chal, III |         Wiosna wszędy życie budzi!~Jej błękity, słoneczne uśmiechy~
 2    Chal, VII |      pieluszki, ~Zimna woda oblewa jej nóżki, ~A po liczku łzy
 3    Chal, VII | dziewczynie, ~Aż na piersi opadnie jej głowa.~ ~A babusia zasypia
 4    Chal, XI  |    zapłociu spędzali wieczory, ~On jej szeptał: "O, moja jedyna!" ~
 5    Chal, XII |       szkoda.~ ~Płacze... we łzach jej cała uroda. ~Tak jak w rosie
 6    Chal, XIV |            Tlą się jeszcze resztki jej chałupy, ~A dzieciska na
 7    Chal, XV  |              Miała rolę, sprzedali jej rolę - ~Były czasy gradu
 8    Chal, XX  |            szmaty,~To wypocznie na jej bladej twarzy.~ ~Ona siedzi
 9    Chal, XX  |         waży.~ ~A, tak!... wczoraj jej skarbiec jedyny ~Wzięli
10    Chal, XXII|           a duma szatańska - ~"Nie jej miejsce, gdzie chlew i obórka".~ ~
11    Chal, XXIV|        może, ~Pieści oczy i gładzi jej lice.~ ~I wyrosła, robi
12    Chal, XXIV|             o, mój mocny Boże! ~On jej ślubne gotuje już łoże, ~
13    Krza, 3   |           kaźni codziennéj, ~Trosk jej i cierpień, o szumiący lesie, ~
14    Krza, 4   |            A to, co mocne, odpowie jej echem.~ ~III~O wichrze halny!
15   Hymny, 1   |         krew,~w rzekę i morze krwi jej ból się zmienia...~ ~W świątyni
16   Hymny, 1   |         szczytu~złocistowłosa Ewa!~Jej grzechu ciężar zgniótł cię,
17   Hymny, 1   |            okiem! ~Kyrie elejson! ~Jej nagie uda drżą,~palcami
18   Hymny, 1   |            Kyrie elejson!~Na łonie jej spoczęła czarna, lśniąca
19   Hymny, 2   |         Dola...~ ~A wiatr rozwiewa jej włosy ~i żwir jej w puste
20   Hymny, 2   |         rozwiewa jej włosy ~i żwir jej w puste sypie oczodoły, ~
21   Hymny, 2   |           bezdenne niebiosy, ~pali jej żółte, pomarszczone skronie ~
22   Hymny, 2   |         wysuszone zmienia ~i wargi jej roztwiera, daremnie łaknące ~
23   Hymny, 2   |        południowym skwarze, ~A nad jej głową, ~jak wieniec z czarnych
24   Hymny, 2   |     nieskończonym obszarze, ~który jej mocy oddał się spokojny, ~
25   Hymny, 2   |         oddał się spokojny, ~który jej mocy oddał się bezwiedny...~ ~
26   Hymny, 2   |         pęka od żarów,~gdzie każda jej grudka ~pełna jest znojów ~
27   Hymny, 2   |         ziemi, ~który miał w sobie jej trud, ~jej tajemniczy jęk, ~
28   Hymny, 2   |            miał w sobie jej trud, ~jej tajemniczy jęk, ~idący z
29   Hymny, 2   |         wieki ~ten, który zabrał z jej chat ~żalniki łez~i czekał,
30   Hymny, 2   |    przyjdzie wybawienia kres, ~i z jej szumiących zbóż ~zgarniał
31   Hymny, 3   |        słucha i słucha... ~A dzień jej przygasa, ~l ona śladem
32   Hymny, 3   |     przebiegał tuman nawałnic,~aby jej w drodze, w bezludnym pustkowiu,~
33   Hymny, 3   |            odwagi,~aby się dotknąć jej ręki wyschniętej~i na jej
34   Hymny, 3   |          jej ręki wyschniętej~i na jej krwawe wskazując orbity, ~
35   Hymny, 3   |           duszę,~że chcąc wypełnić jej pustkę,~małom nie szeptał
36   Hymny, 3   |           dusi swą cnotą! ~Wówczas jej krzyknę: podłaś! i już czysty ~
37   Hymny, 3   |           wieki - na wieki ~gaśnie jej dzień - - -~
38    Boha, 1   |             w Transwalu.~Żołnierze Jej Królewskiej Mości guziki
39    Boha, 1   |          rzuci na wroga.~Żołnierze Jej Królewskiej Mości guziki
40    Boha, 1   |      wspaniałej śmierci.~Żołnierze Jej Królewskiej Mości guziki
41    Boha, 1   |         korycie, gdzie - Żołnierze Jej Królewskiej Mości guziki
42    Boha, 1   |        wędrowca; gdzie - Żołnierze Jej Królewskiej Mości guziki
43    Boha, 1   |   zakwefionym obliczem -~Żołnierze Jej Królewskiej Mości guziki
44    Boha, 1   |         nieprzyjaciela -~Żołnierze Jej Królewskiej Mości guziki
45    Boha, 1   |       WDZIĘCZNA OJCZYZNA~Żołnierze Jej Królewskiej Mości guziki
46    Boha, 2   |        Boginię Zwycięstwa i u stóp Jej, w cześć bohatera spod piramid,
47    Boha, 3   |     zbudował na pustkowiu; sfinksy jej strzegą, po piersi zanurzone
48    Boha, 3   |           krów i pastuchów, i każę jej tańczyć kankana...~Niech
49   Ksieg, VIII|    Swobodna jest moja dusza, ~Nikt jej skrępować nie zdoła, ~Miłujeć
50   Ksieg, VIII|            swego czoła.~ ~Czy loty jej górne, czy niskie, ~Czy
51   Ksieg, VIII|       władnie tu żadna potęga ~Nad jej wieczorem czy ranem, ~Sama
52   Ksieg, VIII|           rozkosz niewoli ~Budzi w jej sercu na dnie.~ ~I dusza
53   Ksieg, VIII|    Swobodna jest moja dusza, ~Nikt jej uniżyć nie zdoła, ~Ale są
54   Ksieg, XVI |       promiennym uśmiechem~Z wolna jej serce pożera.~ ~Pożera z
55   Ksieg, XVI |           pożera.~ ~Pożera z wolna jej serce ~I potem, zadowolone, ~
56   Ksieg, XVI |            końca, ~Aż się wypełnią jej dzieje, ~Aż wszystka, spragniona
57   Ksieg, XVI |         zostanie, ~Znaczyć-li będą jej miejsce ~Wieczyste, kamienne
58   Ksieg, XXI |         pozbyła się Ciebie, ~Żadną jej siłą nie zmuszę?~ ~Dodam
59   Ksieg, XXXI|           ręki biorę.~ ~Upajam się jej zapachem,~I dzisiaj tak
60   Ksieg, XXXV|        dostrzega, ~Nie każdy głosu jej słucha.~ ~Lecz my, z łatwością
61   Ksieg, XXXV|            Z dniem każdym pośpiech jej rośnie, ~Radośnieśmy życie
62   Ksieg, XL  |          Niej.~ ~Widziałem, jak do Jej kolan - ~Wstręt dotąd serce
63   Ksieg, XL  |         pełną, ~Spływa promienność jej boża.~ ~W mej pieśni, bogatej