Part, Section

 1    Chal, VIII  |      Przyszedł do niej o zmroku, gdy chłody ~Spadną srebrne na
 2    Chal, IX    |     pierzyny - ~Ślub za pasem... gdy wróci jedyny.~ ~Ale Wojtka -
 3    Chal, XI    |         jak syna - ~Da mu córkę, gdy przyjdzie godzina, ~I mórg
 4    Chal, XV    |          głuchy, ~A skąd płacić, gdy pustki w stodole?~ ~Pożegnała
 5    Chal, XXIII |          kłótni i wrzawy.~ ~Lecz gdy panicz znajdzie się w komórce ~
 6    Chal, XXXI  |     nauka!... ~No... na zdrowie! gdy człowiek popłuka, ~Nie zawadzi
 7    Chal, XXXI  |      wrót szlacheckich zastuka, ~Gdy mu jakoś się dobrze powiedzie...~ ~
 8    Chal, XXXV  |        mi niedużo, ~Ale pójdzie, gdy siły posłużą, ~Kiedy człowiek
 9    Krza, 3     |   porusza, co byt w onej porze, ~Gdy pod budowę wszechświata
10    Krza, 3     |          układał przestworze -~ ~Gdy kształty bytów święte Słowo
11    Krza, 3     |  przedwiekowych morze! ~Wonczas, gdy żywioł za żywiołem rwie
12    Krza, 3     |            Akord najcichszy... A gdy w drzew twych tłumie,~O
13    Krza, 6     |         Opadły Tatry i omdlały, ~Gdy na nie cisza rozmarzona ~
14    Krza, 6     |       zarzuciła wiewny, biały;~ ~Gdy rozpostarła swe ramiona - ~
15   Hymny, 1     |         Kyrie elejsonl~I podczas gdy swe Sądy sprawiasz Ty, o
16   Hymny, 2     |      święto,~w tę chwilę wesołą,~gdy na organie~i śpiewem, i
17   Hymny, 2     |          nasze dzieci czy wnuki,~gdy przyjdzie im dla ojców starych
18   Hymny, 2     |         z czeluści błota wstał~i gdy najkrótszy słońce rzuca
19   Hymny, 3     |         onym dniom zapomnianym, ~gdy miłość i spokój ~nie były
20   Hymny, 3     |          a wypędziłem ją w czas, gdy nad ziemią~przebiegał tuman
21   Hymny, 3     |        się wlec po kałużach~albo gdy przesyt wypił ze mnie krew,~
22    Boha, 1     |          stopiono je na złoto, a gdy zabrakło owsa, oddali go
23    Boha, 2     |       wznosili zamki i pałace, a gdy nam już sił zabrakło i batog
24    Boha, 2     |        po co myśleć dziś o niej, gdy czas mój, zda się, daleki?!~
25   Ksieg, 1     |         cichym szeleście drzew, ~Gdy koronami ich porusza ~Druh
26   Ksieg, 1     |          głośnych odmętach fal, ~Gdy druh mój, burza, je porusza, ~
27   Ksieg, 1     |     twórczych promieniach zórz, ~Gdy druh mój, słońce, w świat
28   Ksieg, 1     |        przepastnej nocy mgłach, ~Gdy druh mój, śmierć, na połów
29   Ksieg, III   |   nadzieją! - ~Wszelakiej skazy, gdy widzę, ~Jak trawy śmiać
30   Ksieg, III   |        trawy śmiać się umieją.~ ~Gdy stojąc w progach tej chaty - ~
31   Ksieg, VII   |        zielsko wyrzuci z głębi, ~Gdy wichr niezwykły zawieje...~ ~
32   Ksieg, XI    |       dziś ja sam uśmiechnięty, ~Gdy krzyczą: "w żelazo się okuj!", ~
33   Ksieg, XII   |         wąziutkie ręce!~ ~Lubię, gdy stajesz, ze mną ~Na tym
34   Ksieg, XII   |         blaskach tonie.~ ~Lubię, gdy z tego dzbana ~Podlewasz
35   Ksieg, XII   |          z nich będzie!~ ~Lubię, gdy siedząc przy stole, ~Sięgasz
36   Ksieg, XII   |         czy nie trzeba.~ ~Lubię, gdy gubiąc się w dali, ~Gdzie
37   Ksieg, XII   | Ciekawość, co z oczu ci tryska, ~Gdy wracam, jak zwykle, od pola, ~
38   Ksieg, XII   |        lasu, od rzeki łożyska.~ ~Gdy wracam z codziennej drogi, ~
39   Ksieg, XXI   |        Aby odwrócić swą zgubę.~ ~Gdy przyjdzie mróz na mą skórę, ~
40   Ksieg, XXXV  |            Odbyło się w czasach, gdy pamięć ~Oczu ni uszu nie
41   Ksieg, XXXV  |        Oczu ni uszu nie miała.~ ~Gdy żądza wędrówki w przyszłość ~
42   Ksieg, XXXV  |      choć biedni.~ ~Pod wieczór, gdy życie się kąpie ~W uspokojeniu
43   Ksieg, XXXVII|     Byście się ozwać nie mogli, ~Gdy własna zawoła ziemia.~ ~