0n-dojsc | dokto-kadzi | kaj-mieci | miecz-omack | omal-posta | poste-rozpr | rozpu-stras | straw-waly | warg-zabie | zabil-zzolk
Part, Section
1001 Chal, VII | te żywe dwie wróżki. ~I "Kaj wiodą cię, Jasiu, te dróżki? ~
1002 Hymny, 3 | godzinie~świat niech się kaja, lecz niechaj nie ginie!~
1003 Hymny, 3 | świcie - ~od pola do pola, ~kąkól wyrósł w moim życie, ~dolaż
1004 Chal, V | bzy, bylice, w bławaty, kąkole.~ ~To Jan święty chrzci
1005 Hymny, 2 | wypleń sporysze ~i chwast kąkolu ~i w ręku trzymaj te chmury,~
1006 Hymny, 1 | ziemi, ~zapadłe w bagnisty kał...~ ~I oto głowy swoje,
1007 Chal, XXXII | Majowy... ~Straszne Męki... Kalendarzyk Nowy... ~Trąba Sądu - a
1008 Hymny, 1 | trzęsawiskiem,~które swą rdzawą kałużą oblewa~męczeńskie drzewa.~
1009 Hymny, 3 | rozpuście~dałem się wlec po kałużach~albo gdy przesyt wypił ze
1010 Krza, 5 | Świstak gdzieś świszcze spod kamienia.~ ~A między zielska i wykroty,~
1011 Boha, 3 | deszczów,~że okna, wybite kamieniami złośliwych wyrostków, pozaklejano
1012 Boha, 3 | panu X, z ulicy Y. Ma kilka kamienic i wieś - nieprawda?~A pani
1013 Boha, 3 | ugory i bezpłodne wydmy, kamienie-m wyrywał spod gęstwi zielsk
1014 Krza, 6 | ginie w dali...~ ~II~Płonie kamienna Tatr korona, ~A cisza siada
1015 Hymny, 1 | płacz!~Z nim razem płacz, kamienny, lodowaty Boże!~Niech Twa
1016 Boha, 2 | żelaznym rusztowaniem nad kamiennymi zabytkami Zabobonu.~Możemy
1017 Boha, 2 | tam niezadowolona zawsze kanalia zechciała wziąć rozbrat
1018 Chal, XXXI | Pokąd widzi koniuszki kańczuka... ~Lecz i do wrót szlacheckich
1019 Chal, XXXIII| politycznie.~ ~I rzekł chłopom kandydat prześlicznie:~"Bracia!..." "
1020 Boha, 2 | wszechcierpliwość.~Chcę kandydować, gdzież w tych czasach zamętu
1021 Boha, 3 | pastuchów, i każę jej tańczyć kankana...~Niech tam jawor w zielonych
1022 Boha, 1 | bogatej córce właściciela kantoru wymiany b. p. sir Izaaka
1023 Chal, XL | Ale panicz snadź nie tak kąpany -~Jakby uczuł ukąszenie
1024 Chal, IV | niebieską sukmanę nałoży, ~Za kapelusz zatknie ruty ziele.~ ~Biją
1025 Ksieg, XXXV | Pod wieczór, gdy życie się kąpie ~W uspokojeniu przebłogiem, ~
1026 Chal, XXIV | Chodźcie baby, gotujcie kąpiele.~Dobry ojciec, stary Wojtek
1027 Ksieg, VIII | monarchą, ~Sama jest sobie kapłanem.~ ~Swój własny ma ona kościół, ~
1028 Chal, XXVIII| jak w podróż w odświętnej kapocie."~ ~"Człek się, panie, nie
1029 Boha, 2 | Łaski lub przypomnieniem kar piekielnych wiedli nas ku
1030 Hymny, 1 | fioletowych żył,~w zamarłych karczach wydłuża...~O grozo świata!~
1031 Chal, XII | sąsiadki...~ ~Wczoraj w karczmie... dobrzy przyjaciele... ~
1032 Chal, XIII | szyję:~ ~On zakończył w karczmisku pod ławą, ~Dzieci w służbie,
1033 Hymny, 3 | Bom-ci ja człowiek skazany na karę, ~bo dzień mój przygasa, ~
1034 Boha, 3 | a ta, znieprawiona twymi karesami, mizdrzy się już do innych...~
1035 Boha, 2 | odmówił. Zjednał sobie Kartezjanów, oddali mu wyłączne na kontynent
1036 Hymny, 1 | mnie sądzą,~niechaj mnie karzą -~tak, mnie, Adama, com
1037 Ksieg, XXXVII| Zali już nie ma na świecie ~Karzącej Sprawiedliwości, ~Że tak
1038 Hymny, 3 | czerwonych...~Boże!~Czemu mnie karzesz?~W tych rozżarzonych stanąłeś
1039 Chal, VII | VII~ ~"Śpiewaj, Kasiu!..." I mgłą się powleką ~
1040 Chal, XXVII | gwarzą coś smutnie, ~Czasem Kaśka lub Bartek żart utnie, ~
1041 Chal, XXIII | starki~I nie gardził żadnym kąskiem strawy.~ ~Miał szkapinę:
1042 Ksieg | ukojenie siebie i innych.~Jan Kasprowicz~
1043 Chal, XIX | Nie pomoże ni piasek, ni kaszka, ~Aż się zwija na kłębek
1044 Hymny, 3 | żebrzącą~u wrót wspaniałej katedry,~nie czułem tyle odwagi,~
1045 Boha, 2 | dekoracje, w operze czy w katedrze, nie ma dla mnie różnicy".~
1046 Hymny, 1 | swoich trzyma,~wpija się w kąty ust,~ramiona w kabłąk gnie~
1047 Hymny, 1 | potępienia podartą żałobą, ~kawałem kiru, zdjętym z mar Twojego
1048 Hymny, 3 | ognistą ~zaczyna rwać się w kawały ~i płomiennymi wali się
1049 Boha, 2 | po trzecie, po ostatnie: każą mi czekać na legię, któż
1050 Hymny, 1 | druzgocące rozkazy? ~A kto mi kazał patrzeć na te czarne głazy, ~
1051 Hymny, 3 | opanowawszy mą duszę, ~kazały zezem patrzeć mi na sławę ~
1052 Hymny, 2 | głowa ku ziemi się słania ~każde kolano się chwieje,~a krzyże
1053 Chal, XIX | baby, ~Śmierć zagląda z każdego otwora.~ ~Trzeba księdza,
1054 Ksieg, XXI | Przytoczę, że tylko przed Tobą ~Każdej się chwili ukorzę.~ ~Bo
1055 Chal, III | III~ ~Święty Kaźmierz - powracają czajki;~Święty
1056 Krza, 3 | Syt jestem ziemi; z tej kaźni codziennéj, ~Trosk jej i
1057 Ksieg, XXXI | nakłaniam lica, ~Z powiędłych kępek ta sama ~Wyziera mi tajemnica...~ ~
1058 Boha, 3 | fundamenty dla ciebie. ~Raz, kiedym pobiegł w pole, szukając
1059 Chal, XII | Skrzypce... tany... kieliszek za wiele ~I do bójki...
1060 Ksieg, VIII | naszym ogródku ~Puściły kiełki i rosną, ~W raba zmieniają
1061 Chal, XXXV | surducik odświętny - ~I kirejka na słotę - na burzą... ~
1062 Hymny, 1 | podartą żałobą, ~kawałem kiru, zdjętym z mar Twojego świata, ~
1063 Hymny, 2 | bylica~rozpierza miękkie swe kiście!~Tam, gdzie ten parów~sączy
1064 Hymny, 1 | ku niebiosom wyrzuca ich kłąb,~i w jakieś czarne rozsnuwa
1065 Ksieg, X | Choć głodno spać się nie kładę, ~Choć miast barłogu mam
1066 Hymny, 3 | skradał do mych komnat ~i kładł na łoże mego wyczerpania, ~
1067 Hymny, 3 | potem! ~Ornat na siebie kładłem i koronę ~i wziąwszy jabłko
1068 Hymny, 3 | wszczynanych imieniu, ~tysiące kładły się we krwi swej własnej, ~
1069 Hymny, 3 | Amen, Amen, Amen! ~Panie!~Kłamałem!~Zawiść i zazdrość tuliły
1070 Ksieg, XXXVII| stawia przed oczy, ~Obrazy kłamliwej siły, ~Abyście praw się
1071 Boha, 3 | ku niebotycznym górom:~Ja klaskać będę w dłonie, że mocą byka
1072 Boha, 3 | Męki lub z opuszczonego klasztoru, w nienależytym poszanowaniu:
1073 Ksieg, XI | Że swym bluźnierstwom i klątwom ~Czynu wyciśnie znamię, ~
1074 Chal, XIX | kaszka, ~Aż się zwija na kłębek płachcisko.~ ~Jakie było
1075 Hymny, 1 | czół,~o szczękach otulonych kłębem czarnych bród,~kładą na
1076 Hymny, 2 | huczy i huczy, ~a chmur się kłębi wał,~a wiatr mu deszczem
1077 Ksieg, XL | przeszywają powietrze, ~Kłębią się gęste chmurzyska, ~Czyjaż
1078 Hymny, 3 | nieskalanej, ku skupionej duszy,~klęczącej u progu świątyni.~Grona
1079 Chal, XXI | Lecz już późno, sen klei źrenicę... ~Ach! a może...
1080 Chal, VIII | A stolarze w lot kolebkę kleją...~ ~
1081 Hymny, 3 | do ręki i berło, ~kazałem klękać przed swymi rozkazy, ~jakby
1082 Hymny, 2 | pada! ~Z nieukojoną żałobą ~klękam przed Tobą! ~Zlituj się,
1083 Chal, III | Święty Wojciech - bociany klekocą, ~Słońce grzeje, rowy w
1084 Hymny, 2 | i płodź żywoty, ~aby tak klęły jak ja;~aby płakały jak
1085 Chal, XXXVII| kluski przed księdza koguty, ~Klepie pacierz i - czyści mu buty...~ ~
1086 Ksieg, XXI | rana, ~Kostusia się zjawi z klepsydrą ~I kosą, niezawołana.~ ~
1087 Boha, 2 | Uczęszcza na doroczne święcenia kleryków, a nieprzyjaciołom kościoła
1088 Hymny, 1 | przybiła~nielitościwa Dłoń...~W kleszczach je swoich trzyma,~wpija
1089 Hymny, 1 | sromem~winy i grzechu,~i klną, i bluźnią, i płaczą,~jęczą
1090 Boha, 3 | nowych sposobów czyszczenia kloak miejskich,~ani też z skowytem
1091 Hymny, 3 | gromu,~aby ją przygniótł swą kłodą na wieczność!~Moja to wina,
1092 Krza, 4 | wysmukłe smreki.~ ~Od razu kłody o grubości snopów ~Gną się
1093 Chal, VIII | że drżą aż leszczyny i klony ~Na tę miłość, tę słodszą
1094 Chal, XIII | zwykle z tą sprawą, ~Kiedy kłopot zagnieździ się w łoże, ~
1095 Hymny, 2 | jasnym poranku~wiszą na kłosach wypoczętych zbóż~lub szkliwa
1096 Hymny, 3 | niebie.~Tyś, Boże, ziarnem i kłosem, i listkiem,~Wszystko jest
1097 Chal, XXIII | szarwarki, ~I uciekał od kłótni i wrzawy.~ ~Lecz gdy panicz
1098 Hymny, 2 | się nieszczęsnym łanem ~za kluczem w dal przymgloną ciągnących
1099 Chal, XXXVII| w opałach od rana:~Drobi kluski przed księdza koguty, ~Klepie
1100 Boha, 3 | zajadłe bestie szczerzyły kły do mych pięt i jakie musiałem
1101 Hymny, 3 | rozłogu, ~s szept idzie z kniej!... ~A dusza słucha i słucha... ~
1102 Chal, XXI | XXI~ ~Lichy knotek na murku w izdebce ~Pokazuje
1103 Chal, IX | Pani-matko!" słania się kobiecie, ~A do córki: "gwoździczek,
1104 Ksieg, XXI | Zbyt będzie lekka ma waga:~Kochałem najlichsze źdźbło trawy ~
1105 Ksieg, XXXV | serca ~Skroń służebnicy kochanej.~ ~Ale za nimi, za progiem, ~
1106 Chal, XXXIX | czeka...~ ~A on pisał: "Kochani rodzice!... ~Skończę...
1107 Chal, XXX | No a liczko, pah! pah! to kochanie".~ ~Wreszcie, słyszę, siedzi
1108 Chal, XXXIV | uprzężą, ~Rżą cugowce... kocz drogę zamiata... ~A pod
1109 Chal, XXXVII| Drobi kluski przed księdza koguty, ~Klepie pacierz i - czyści
1110 Ksieg, XV | o Wierchu promienny, ~Z koła wytrącić może~Gdzieś jakaś
1111 Hymny, 3 | słońca ~jęły rozbijać w swych kołach, ~zanim się stało to, co
1112 Boha, 3 | ściskasz rękę i bywasz na kolacjach przyjaciela, któremu uwodzisz
1113 Chal, XIV | Nawet niesie dla dzieci kołacza.~ ~Ale jakże wróciwszy rozpacza! ~
1114 Ksieg, XL | Widziałem, jak do Jej kolan - ~Wstręt dotąd serce me
1115 Hymny, 2 | ziemi się słania ~każde kolano się chwieje,~a krzyże posmutniałe
1116 Hymny, 2 | przydroży ~osty o żółtych kolcach, ~szerokolistnę łopiany, ~
1117 Ksieg, II | oczy:~"W twym jednostajnym kole ~Wieczność wraz z tobą kroczy..."~ ~
1118 Chal, XXI | Nad najmłodszym, co leży w kolebce.~ ~A gdzie ojciec?... Pracuje
1119 Hymny, 3 | kołysze,~nad niemowlęcia kolebką wysnuta:~O tej radości,
1120 Chal, VIII | ochoczy, ~A stolarze w lot kolebkę kleją...~ ~
1121 Krza, 4 | pobił stada ~I porozrzucał koleby... I blada, ~Z włosem rozwianym
1122 Chal, XXXVII| Edukacji wsze przeszedł koleje;~Dzisiaj grzebie umarłe
1123 Boha, 3 | położono deskę na czterech kołkach wbitych w ziemię,~że nawet
1124 Chal, XX | rzęsisty:~Ciemny mundur i kołnierz czerwony, ~Żółty guzik i "
1125 Boha, 2 | weteran drzwiczki do wnętrza Kolumny Lipcowej.~I po dwustu trzydziestu
1126 Chal, II | dzięki! - ~Jak pszeniczne kołyszą się ławy! ~Żyto, jęczmień
1127 Chal, XX | XX~ ~Na kominie płomyczek się żarzy,~To
1128 Chal, VI | pies w podwórku wyje.~ ~Na kominku resztki ognia gasną, ~Północ
1129 Hymny, 3 | księżyc skradał do mych komnat ~i kładł na łoże mego wyczerpania, ~
1130 Chal, XXIII | gdy panicz znajdzie się w komórce ~I przy werku Jagny się
1131 Hymny, 1 | nieszczęśliwy, ~zesłany, aby konać, na te ziemskie niwy, ~i
1132 Hymny, 2 | nieszczęśliwy czas, ~w którym konają wieki ~i wraz się rodzą
1133 Krza, 3 | przerywając ciszę ~Trzaskiem konarów, i ma dusza gnie się, ~I
1134 Ksieg, II | latorośle, ~Na świeże gałązek końce, ~Szept, bywa, ku górze
1135 Boha, 2 | śmiercią nie wszystko się kończy!~A może to tylko złuda?~
1136 Boha, 3 | chwili witających jakiś kondukt, z omyłki wyprowadzać będę
1137 Hymny, 1 | psów szczekaniem, z rżeniem koni,~które cugli nie zaznały,~
1138 Hymny, 3 | owsa mi wyżął ~dla swego konia - ~moja to wina, moja wielka
1139 Hymny, 2 | naszego dobytku ~w owcach i koniach! ~Trzymaj z daleka pomory, ~
1140 Hymny, 1 | otchłani. Amen.~ ~I stał się koniec świata... O chwilo spokoju! ~
1141 Ksieg, XV | powszednie sprawy, ~Takie konieczne zjawiska,~A ich przyczyna
1142 Chal, XXXI | w biedzie, ~Pokąd widzi koniuszki kańczuka... ~Lecz i do wrót
1143 Boha, 2 | Nielitościwy to i niebezpieczny konkurent: wódką bije mi wina; ofiarowałem
1144 Boha, 1 | znikomsze byłoby szczęście końskie, gdyby nie cudotwórczy postęp,
1145 Boha, 3 | dziennikarską reklamą dla konstruktorów nowej odmiany rytmu i dla
1146 Chal, XI | nogach... Tak, skory! ~I gbur kontent, i lubi jak syna - ~Da mu
1147 Boha, 2 | Kartezjanów, oddali mu wyłączne na kontynent zastępstwo, a z Combesem -
1148 Hymny, 2 | pieśni brzmi... ~Szatanie!~Kop mi samotny grób ~na opuszczonym
1149 Hymny, 2 | ku cichej, na rozstajach kopanej mogile ~zapomnianego człowieka! ~
1150 Hymny, 2 | nie będzie ponurym, ~wieki kopanym dołem! ~Zmiłuj się, zmiłuj
1151 Hymny, 2 | opuszczone mogiły - ~te kopce poległych wojów ~nielitościwy
1152 Hymny, 2 | A u mych stóp~samotny kopią grób,~a czarna wrona,~na
1153 Chal, XXV | kosztuje talary:~Ksiądz, kopidół, podzwonne, pokładne.~ ~"
1154 Hymny, 3 | wlepił we mnie ślepie, ~kopnąłem nogą,~aż ze skowytem padł
1155 Krza, 6 | na przełęcze,~Na wichry, kopy, na grzebienie, ~Na przepaściste
1156 Boha, 1 | raz, zręcznie wyrzucanymi kopyty o! .tych szklanych nie
1157 Chal, X | swaty i będzie wesele! ~Nad korale, ponad jedwab miękki ~Twa
1158 Chal, X | Ni jedwabi, ni sznurka korali - ~Oj, nie przyjdzie od
1159 Ksieg, VIII | zdoła, ~Ale są chwile, gdzie kornie ~Musi pochylać czoła.~ ~
1160 Chal, IV | nie w kościele?~ ~I tłum korny padnie na kolana:~"Od powietrza,
1161 Hymny, 2 | się, zmiłuj nad nami! ~Z kornym błagamy czołem! ~Spuść Swoją
1162 Ksieg, 1 | cichym szeleście drzew, ~Gdy koronami ich porusza ~Druh mój, przecichy
1163 Boha, 1 | woda w szerokim srebrzy się korycie, gdzie - Żołnierze Jej Królewskiej
1164 Chal, XXXVI | Co liść szemrze i wody koryto.~ ~Przestał pasać... był
1165 Hymny, 1 | odepchnięte bram.~ ~A spod korzeni jadowitych ziół,~spod kęp
1166 Hymny, 2 | mułu otrząsnąwszy pachnące korzenie, ~idzie wraz z niemi... ~
1167 Ksieg, VIII | sobie.~ ~Ten kret tu, co pod korzeniem ~Tych maków przyziemnych
1168 Ksieg, XI | mi była daleka, ~A tylkom korzystał z prawa ~Wojującego człowieka.~ ~
1169 Hymny, 2 | że jako zboże w dzień kośby, ~tak pokolenia padają ~
1170 Boha, 2 | kleryków, a nieprzyjaciołom kościoła mówi po cichu, że po to,
1171 Hymny, 3 | nieskalana dusza~stoi u wrótni kościółka~i psalm Ci śpiewa, tak wieczny,~
1172 Boha, 3 | na ulice i place, przed kościoły i ratusze i jąłem krzyczeć:~
1173 Krza, 5 | piętrzy turnia śliska, ~Kosodrzewiny wężowiska ~Poobszywały głaźne
1174 Hymny, 1 | położył na skalisty zrąb;~węże kosówek, wyprężywszy ciała ~w kurczach
1175 Ksieg, XXI | Pewnego wieczora czy rana, ~Kostusia się zjawi z klepsydrą ~I
1176 Hymny, 2 | nad wysokość jego ostrej kosy ~wzrosłeś w niebiosy - ~
1177 Boha, 3 | Złem. ~I mając przed sobą kosz jabłek z dzikich jabłoni,
1178 Ksieg, XXXVII| wiekowa.~ ~Wróg was zamyka w koszarach, ~Serce mundurem wam ściska, ~
1179 Chal, XXV | już stary..." ~Ale pogrzeb kosztuje talary:~Ksiądz, kopidół,
1180 Chal, IX | kudłaty, ~Trza wyprawy: koszuli, pierzyny - ~Ślub za pasem...
1181 Ksieg, XV | skalista władza,~O Wierchu, kowany w granicie,~Krew świeżą
1182 Krza, 4 | przelękniona ~Chowa się koza przed twojej potęgi ~Wiewem
1183 Krza, 5 | na ich cienia~ ~Stado się kozic rozprzestrzenia;~Nadziemskich
1184 Hymny, 2 | którym na czarne ramiona~kracząca siada wrona~i dziobem zmarłe
1185 Ksieg, XXI | troszczcie się o mą przyszłość, ~Kraczące kruki wy lube! ~Jużem-ci
1186 Hymny, 3 | bogactwo rodzonego brata. ~Kradłem -~w kościele Twoim rozbiłem
1187 Chal, XXV | Jegomości!... ja biedna, nie kradnę..." ~A księżulo: "Nie pijcie
1188 Ksieg, XXXVII| dziecko polskiego ludu, ~Krainy, w nieszczęścia żyznej, ~
1189 Chal, III | murawach dzieci, strzępem krajki ~Podkasane, w pasy się szamocą;~
1190 Boha, 3 | statek, wiozący z dalekich krajów nici jedwabne na pończochy
1191 Boha, 1 | pojawi się w dziennikach, krajowych jako i zagranicznych, a
1192 Hymny, 1 | której rozsadza horyzontów krańce~ta Głowa, w cierń uwieńczona!~ ~
1193 Boha, 3 | pióry, lśnistymi skrzydły krasek i połyskującymi cylindrami,
1194 Chal, I | dziewek wieniec zdrowy~W kraśnych chustkach, w koralowych
1195 Chal, XII | bójki... a dzisiaj przed kratki.~ ~
1196 Chal, XII | rozmaryny;~Oparła się o krawędź łóżczyny. ~A łzy gorzkie
1197 Hymny, 2 | groby, ~zgłodniałych kruków krążą stada ~chmurą ściemnioną ~
1198 Hymny, 1 | naprzód wpław ~i oplatają kręgami śliskiemi ~męczeńskich krzyży
1199 Chal, I | piaszczystych wzgórkach;~Za chatami krępy sad wiśniowy;~Wierzby siwe
1200 Ksieg, VIII | skrzydła po sobie.~ ~Ten kret tu, co pod korzeniem ~Tych
1201 Hymny, 1 | pochodnie ~dogasające, płoną~nad krętą, pustą, nieskończoną drogą ~
1202 Chal, XXXIII| parlamentu:~Pełno wrzawy, pełno krętu wętu - ~Żyć umiemy, widać,
1203 Chal, XXXIV | Grosz rzucony... chłop krnąbrny, ambitny..."~ ~Trzeba zbadać...
1204 Hymny, 2 | świata przebiegając smug, ~kroki swe liczy na mile ~i kosą
1205 Ksieg, II | nie poznali ~Pospiesznych kroków wodze.~ ~Ta jedna licha
1206 Ksieg, XXI | próbował się oprzeć ~Na krokwiach dziadowskich ducha ~Pokusa
1207 Hymny, 3 | gdzież jest większy Pan i król, i władca?~Gdzież moc Ci
1208 Hymny, 1 | zmiłuj się nad nami!~W królestwie Śmierci staje nagi szał.~
1209 Ksieg, VIII | własny ma ona kościół, ~Królestwo swe osobiste, ~Parafian
1210 Boha, 2 | wdzięczny Ci będę, jeśli Twój Królewski Majestat - s`il Vous plaît,
1211 Krza, 4 | Szczelin turniowych, bo królewskich skrzydeł ~Jędrna rozpiętość
1212 Boha, 2 | praszczur wiernym był stajennym królewskiego marszałka, a żona jego postępowała
1213 Hymny, 3 | ma nieśmiertelne w Tobie królowanie.~Gdzież moc Ci równa? gdzież
1214 Hymny, 2 | zapatrzone strony, ~rozewrzyj, królu globów pełnych żalu, ~do
1215 Ksieg, XII | przy stole, ~Sięgasz po kromkę chleba ~I dzieląc ją, dajesz
1216 Ksieg, XXI | drzewie, ~Najmniejsza wody kropelka ~Czci mojej były przedmiotem - ~
1217 Ksieg, VII | świecie...~ ~A jeśli padnie~Kropla goryczy, co leży gdzieś
1218 Chal, XVII | I zmieniły w szron rosy kropliste.~ ~Poza wioską, gdzie, patrzcie!
1219 Hymny, 1 | wypręża rozchylone wargi,~kroplisty pot oblewa policzki zapadłe,~
1220 Chal, XVIII | pot ciecze strugą.~ ~Drogą krótką, a jednak tak długą... ~
1221 Boha, 3 | dach, a dzisiaj padł ofiarą krów i pastuchów, i każę jej
1222 Chal, XIII | Mieli chatę, szkapsko i dwie krówki, ~Byli młodzi - siali i
1223 Chal, I | Tu rżą konie, ryczą chude krowy,~Tam się zwija dziewek wieniec
1224 Hymny, 1 | broni,~temu dłoń ścisnęła krtań,~ten się w swojego brata
1225 Ksieg, XXXVII| hartowan, ~Łomliwy się staje, kruchy.~ ~Padłeś z daleka od swoich, ~
1226 Ksieg, XXI | mą przyszłość, ~Kraczące kruki wy lube! ~Jużem-ci sam postanowił, ~
1227 Hymny, 2 | stuleci groby, ~zgłodniałych kruków krążą stada ~chmurą ściemnioną ~
1228 Chal, XIV | stronę. ~Nakupiła to soli, to krupy, ~Nawet niesie dla dzieci
1229 Hymny, 1 | elejson!~ ~Sądź, Sprawiedliwy!~Krusz światów posady,~rozżegnij
1230 Hymny, 3 | jego się krwawi,~jakby się krwawić miała w nieskończoność!... ~
1231 Boha, 3 | szeleścisz jedwabiem za krwawicę nędzarzy!~Ty kupiłeś utrzymance
1232 Hymny, 2 | z nami idą dziewanny ~i krwawnik, i wodne lilije, ~a mór
1233 Hymny, 2 | ruszyły, ~z miedz się ruszyły krwawniki, ~spoza zapłoci bez się
1234 Ksieg, XL | Moja Wybrana spieszy.~ ~Krwawnikiem zarosłe ich brzegi, ~Łopianem
1235 Hymny, 2 | Kopcie samotny grób,~pośród krwawników kopcie i dziewanny,~u stóp~
1236 Hymny, 3 | śród woniejących ogrodów~krwawo się złoci zakazane drzewo,~
1237 Ksieg, XV | że jeszcze ~Mrok jakiś kryje się na dnie, ~Cień świata,
1238 Chal, XXX | Wreszcie, słyszę, siedzi w kryminale:~Okradł pany, sfałszował
1239 Boha, 2 | głowy i niezbędne stawiali kryminały.~Panie! Wyznam otwarcie:
1240 Hymny, 3 | Oto jest miłość! Oto jest krynica, ~z której wypływa zwycięstwo
1241 Ksieg, II | Strop niebios, błękitem kryty.~ ~Tu spod mych stóp się
1242 Hymny, 3 | niesie,~pieśń się kołysze po krzach, po lesie,~po falach żyta
1243 Krza, 5 | próchniejąca ~Spoczywa obok krzaku róży.~ ~II~Słońce w niebieskim
1244 Boha, 3 | spróchniałych nogach,~że zamiast krzesła położono deskę na czterech
1245 Hymny, 2 | drodze w dzień tuczy, ~jak krzew pogięty, ~i z piorunami
1246 Ksieg, XXXI | zasłanej miedzy ~Jałowiec krzewi się młody, ~Dziś barwy mu
1247 Hymny, 3 | zieleni się, hej! ~A cierniste krzewię głogu ~świat swój sypie
1248 Ksieg, XI | ja sam uśmiechnięty, ~Gdy krzyczą: "w żelazo się okuj!", ~
1249 Ksieg, XXXVII| się przodków, ~O pomstę krzyczących cieni.~ ~Byście te przyszłe
1250 Ksieg, XL | poklask zdobywa i rentę, ~Kto krzyczy, iż żyje dla Niej.~ ~Widziałem,
1251 Hymny, 3 | swą cnotą! ~Wówczas jej krzyknę: podłaś! i już czysty ~w
1252 Ksieg, VII | dnie,~Zawiedzionymi nie krzyw się usty:~Jać nie poszedłem
1253 Ksieg, II | poziomki, ~Tam leży gałąź krzywa - ~Odłamał cios ją gromki.~ ~
1254 Ksieg, XXI | a jednak ~Snadź mi się krzywda, nie stanie.~ ~Od Siebie
1255 Boha, 2 | i pomsty uczyniliśmy Ci krzywdę: wyrzucono Cię sromotnie
1256 Hymny, 3 | tak jak dzisiaj bluźnię! ~Krzywdy-m ja bratu nie przebaczył, ~
1257 Hymny, 3 | nie przebaczył, ~choć sam krzywdziłem - jak oszust! ~Pogardę niosłem
1258 Hymny, 3 | a kiedy zamknął powieki,~krzyża-m na jego grobie nie postawił,~
1259 Chal, XIX | miesiące blisko, ~Rwanie w krzyżach, ból piersi, ograszka - ~
1260 Hymny, 2 | rozdroże,~ku tym pochyłym krzyżom,~którym na czarne ramiona~
1261 Chal, IV | Chrzciny czy wesele? ~Dni krzyżowe!... I serce się trwoży:~
1262 Hymny, 1 | strasznych dróg!~Zawiśnij na swym krzyżu, sterczącym w niebiosa,~
1263 Chal, XXXII | Trąba Sądu - a to mi książeczka!...~ ~Oto próbka szlacheckiej
1264 Chal, XXXII | biblioteczka..." ~"A spis książek?..." "Tu!..." Miesiąc Majowy... ~
1265 Chal, XXXIX | w chacie późne chwile~Z książką, z piórem, chociaż w ręce
1266 Boha, 1 | zasługi powinien był zostać księciem Johannisburgu lub wicekrólem
1267 Ksieg | WYBÓR~Poezje, zawarte w "Księdze Ubogich", powstały w obliczu
1268 Ksieg | tlomaczy charakter tej "Księg"i zarówno pod względem treści,
1269 Ksieg | KSIĘGA UBOGICH [1916]~WYBÓR~Poezje,
1270 Hymny, 1 | Enoch i Eliasz z proroczymi księgi ~przyszli obwieścić szalonemu
1271 Chal, XIX | Jedźcie po doktora - "~Księże, za co?... Doktór dla bogaczy...~ ~
1272 Chal, XXV | biedna, nie kradnę..." ~A księżulo: "Nie pijcie opary, ~Będą
1273 Boha, 2 | protegowałeś. Panie Boże, księży i markizów.~Rozbijali po
1274 Hymny, 2 | naznaczasz obroty, ~gasisz księżyce, ~jutrznie zapalasz i zorze ~
1275 Hymny, 3 | tęsknicy ~płynie rozlewną falą księżycową, ~rosami płynie, lśniącymi
1276 Boha, 3 | mi w słońcu na pałac, w księżycu na zamknięte, pełne widm
1277 Ksieg, XXXV | dostać! - ~Gdzie życie w swój kształt się ubiera, ~W swą rzeczywistą
1278 Hymny, 3 | ogromu~Twojego krzyża, na którymś zawisnął~Ty sam, o Panie!
1279 Boha, 2 | tych starosławnych rycerzy, którzy ongi szli się pasować z
1280 Chal, XV | czasy gradu i posuchy, ~Kubę dawno zamknął grób już głuchy, ~
1281 Chal, VI | Widać nie ma spokoju duch Kuby.~ ~Albo wtenczas, gdym z
1282 Chal, IX | I drą pierze, przędą len kudłaty, ~Trza wyprawy: koszuli,
1283 Hymny, 1 | oblewa policzki zapadłe,~kudły włosów zlepia gęsta krew.~
1284 Hymny, 1 | parą szklanych, martwych kul,~rozsadzających oczodoły,~
1285 Hymny, 3 | oka wyrósłszy ~w ogromną kulę ognistą ~zaczyna rwać się
1286 Chal, XXXII | Oto próbka szlacheckiej kultury!~A gmach słaby! a gmach
1287 Chal, III | w głos chichocą - ~"Eh! kumolu! bajki, żywe bajki!"~ ~Wiosna!...
1288 Chal | CHAŁUPY [1887]~ ~~Natur und Kunst sie scheinen sich zu flieben, ~
1289 Ksieg, XL | się na rynkach ~Gromadzą kupczykowie, ~Licytujący się wzajem, ~
1290 Chal, XXXVI | był dworskim... za myto ~Kupił sobie skrzypicę i grywał;~
1291 Boha, 3 | za krwawicę nędzarzy!~Ty kupiłeś utrzymance bransoletę, a
1292 Hymny, 3 | przyjdzie inny!~Za grosz kupionej rozpuście~dałem się wlec
1293 Hymny, 1 | chmur!~ ~Jeszcze nie zapiał kur,~a na piekielnej przełęczy,~
1294 Hymny, 1 | skrzy się gniew,~rozpaczy kurcz wypręża rozchylone wargi,~
1295 Hymny, 1 | kosówek, wyprężywszy ciała ~w kurczach śmiertelnych, drętwieją
1296 Chal, II | dróg się mgliste podnoszą kurzawy;~Nad drogami, śród pokrzyw
1297 Hymny, 2 | porosłym przydrożom, ~gdzie, kurzem obsypana, ślepa siadła Dola...~ ~
1298 Ksieg, XI | zbliżyć ~Ku popiołowi mej kuźni, ~A serce od razu wybuchnie, ~
1299 Ksieg, VIII | Potęgą swą bezlitosną.~ ~Kwiat złotogłowia, co właśnie ~
1300 Chal, XII | pewnie smutek siny ~Spędził kwiatki z policzków dziewczyny - ~
1301 Hymny, 2 | spóźniony nie warzy nam kwiecia~na ledwie rozkwitłym drzewie,~
1302 Krza, 5 | wieczornej rosy ~Błyszczy na kwieciu dzikiej róży.~ ~A cichy
1303 Chal, XIII | się pobrali, ~Szczęście kwitło jak w polu makówki, ~Mieli
1304 Ksieg, XXXI | odczuwam życie, ~Jak w pełnej, kwitnącej wiośnie.~ ~Przystaję na
1305 Hymny, 2 | skulony, ~i doczesności okryty łachmanem, ~wlecz się nieszczęsnym
1306 Hymny, 3 | spracowanym dłoniom, ~jego łachmanom przesyconym potem! ~Ornat
1307 Ksieg, X | Jakież mnie wiążą z wami ~Łączniki, węzły i spójnie, ~Choć
1308 Ksieg, X | syci tej ziemi! ~Cóż z wami łączyć mnie może, ~Choć głodno
1309 Ksieg, XXXVII| powstać mają, ~Zaprzańczym łączyli węzłem ~Z nieprzyjacielską
1310 Boha, 1 | guziki mają błyszczące.~Ta łagodność jego, stosowana w odpowiedniej
1311 Boha, 1 | odpowiedniej godzinie równie łagodny pułkownik dał go pod wierzch
1312 Chal, XIX | grzechy przebaczy, ~A ksiądz łaje: "Jedźcie po doktora - "~
1313 Hymny, 3 | kwiaty wystąpiła rosa,~na łąk płaszczyzny, na ciemny łan
1314 Ksieg, III | czerwcowych omżach południa ~Łąka rozkwitła leży.~ ~Pozbywa
1315 Ksieg, XV | wszechwładną ~Zieloność, woń łąki i słońce.~ ~Przenika mnie
1316 Hymny, 2 | jej roztwiera, daremnie łaknące ~ach! rzeźwiącego zbawienia. ~
1317 Krza, 5 | Nadziemskich lotów ptak łakomy ~Rozwija skrzydeł swych
1318 Hymny, 1 | zabrał z sobą, wygnaniec, tę łamiącą winę ~i teraz ginę,~od Wschodu
1319 Hymny, 2 | błyskawicą, wal!~Niechaj się łamie,~niech się rozkruszy ta
1320 Chal, VI | skrzypią, słychać szczęk łańcuchów.~Wicher jęczy, pies w podwórku
1321 Hymny, 2 | wlecz się nieszczęsnym łanem ~za kluczem w dal przymgloną
1322 Hymny, 2 | nad nami! ~Daj spiekłym łanom ~rzeźwiący deszcz! ~Nie
1323 Hymny, 2 | Całe rżyskami zaścielone łany ~oderwały się w tej dobie ~
1324 Hymny, 2 | nami się stanie!? ~O Ty, łaskami hojny,~Ty, od powietrza,
1325 Boha, 2 | względom.~Jeżeli jednak łaskawość Twa nie ma kresu, spraw,
1326 Hymny, 2 | błagamy czołem! ~Spuść Swoją łaskę na tę naszą głowę, ~na oczy
1327 Boha, 2 | niedzielnych przejażdżek po Lasku wynajmowanym fiakrem, pragnie
1328 Chal, XXXIX | chociaż w ręce chucha.~ ~Latem, wolny, zastąpi pastucha, ~
1329 Ksieg, II | Czasu.~ ~Tu, patrząc na latorośle, ~Na świeże gałązek końce, ~
1330 Ksieg, XXXV | jej słucha.~ ~Lecz my, z łatwością czy trudem ~Pełniąc swój
1331 Chal, XIII | zakończył w karczmisku pod ławą, ~Dzieci w służbie, a ona,
1332 Chal, XL | Mariusza...~ ~I raz siedząc w ławce, zadumany,~Schwyci rękę
1333 Boha, 2 | chwali - na jednej siadywał ławie.~Uczęszcza na doroczne święcenia
1334 Hymny, 3 | przygasa, ten złoty,~ten lazurowy, ten słoneczny dzień,~w
1335 Hymny, 1 | się ponury, ~jak grzmot leci złotopióry, ~z dolinami
1336 Ksieg, I | przydrożnej ~Zmarł mój przyjaciel leciwy ~I uschły dwie wierzby nad
1337 Boha, 2 | ostatnie: każą mi czekać na legię, któż mi udzieli cierpliwości,
1338 Krza, 5 | tuli ściany, ~Jakby się lękał tchnienia burzy.~ ~Cisza...
1339 Boha, 2 | jestem, i śmierci się nie lękam, lecz wdzięczny Ci będę,
1340 Hymny, 1 | zamknięta rana! ~Któż mi lekarstwo poda? ~Ojcze rozpusty! Kyrie
1341 Boha, 2 | Atoli czas przedziwnym jest lekarzem; przebolałeś to wszystko,
1342 Ksieg, XXI | jedno, jeżeli ~Zbyt będzie lekka ma waga:~Kochałem najlichsze
1343 Hymny, 3 | zamyśleniu rzuci je pod nogi. ~Lekkimi stopy przygnie jakąś trawkę ~
1344 Ksieg, XXXI | pastuszek ~Okiem mnie wita lękliwie -~Jeszcze się bydło pasie ~
1345 Hymny, 2 | popędzani mocą~strasznego lęku.~A każda głowa ku ziemi
1346 Chal, IX | do córki: "gwoździczek, lelija!..."~ ~Na odpuście zaloty
1347 Chal, IX | I drą pierze, przędą len kudłaty, ~Trza wyprawy:
1348 Ksieg, II | Lecz ja się wałęsać nie lenię ~Po jednostajnym roztoczu.~ ~
1349 Ksieg, XL | rozliczne tłumy~Z pustą, leniwą duszą,~Jak dźwiękiem orkiestry
1350 Boha, 3 | jesteś tylko przenędzną lepianką, ty mój walący się domie!~ ~*~* *~
1351 Krza, 6 | jedliczne i świerkowe ~Ze swych lesistych wstają łoży.~ ~A ona tuli
1352 Boha, 3 | fioletowych jagód z kęp leśnych, wyczekiwałem od rana do
1353 Chal, VIII | ulubiony!..." ~Ach! że drżą aż leszczyny i klony ~Na tę miłość, tę
1354 Hymny, 2 | ginie lud. ~A jako ryczący lew ~Szatan po ziemi tej krąży, ~
1355 Hymny, 2 | nie pogrzebione wokół leżą ciała, ~a ci się wloką,
1356 Boha, 3 | takem się podźwigał, że leżąc w gorączce, urosłem w swych
1357 Chal, XXXI | Działajcie rozumnie!~ ~Po co leźć wam, gdzie błyszczą się
1358 Ksieg, XXXI | miedzy, ~Ku rżyskom nakłaniam lica, ~Z powiędłych kępek ta
1359 Chal, XXIV | Pieści oczy i gładzi jej lice.~ ~I wyrosła, robi we fabryce,~
1360 Boha, 3 | się już do innych...~Ty lichwiarskie bierzesz procenty!~Ty szachrujesz
1361 Ksieg, VII | Swą wiarą nieprzemożoną.~ ~Lico-ć się pali,~Kiedy mi szepcesz,
1362 Ksieg, XL | Gromadzą kupczykowie, ~Licytujący się wzajem, ~Kto Ją najgłośniej
1363 Chal, XXX | jak dwie gruszki, ~No a liczko, pah! pah! to kochanie".~ ~
1364 Chal, VII | oblewa jej nóżki, ~A po liczku łzy cieką, ej! cieką..."~ ~
1365 Chal, XXXIII| Na sejmiku zebrali się licznie:~Posła wybrać trza do parlamentu:~
1366 Chal, XIII | przednówki ~I w pierzynie wciąż liczniejsze główki - ~Poszło bydło,
1367 Boha, 2 | Contrexeville, zwinął swoją likiernię i wygodnie się urządził
1368 Hymny, 2 | dziewanny ~i krwawnik, i wodne lilije, ~a mór nam bydło bije, ~
1369 Krza, 6 | wyczerpania,~ ~Tuląc się gdzieś do limby drzewa, ~Sama wraz z bólem
1370 Hymny, 3 | tajemniczych pogwarkach tych lip,~rozkołysanych Twym świętym
1371 Boha, 2 | drzwiczki do wnętrza Kolumny Lipcowej.~I po dwustu trzydziestu
1372 Krza, 5 | zapachniały świeże pęki ~Od niw liptowskich, od Krywania.~ ~W dali echowe
1373 Ksieg, I | niwy.~ ~A za to świeżym się liściem ~Pokryły nasze jesiony ~
1374 Hymny, 2 | głogi ~wstały ~i idą... ~Liśćmi miękkiemi ~wierzb zaszeleścił
1375 Ksieg, VIII | poddanych ~Wielce dobraną listę.~ ~Swych praw świadoma i
1376 Hymny, 3 | Boże, ziarnem i kłosem, i listkiem,~Wszystko jest z Ciebie
1377 Ksieg, XXXVII| ojczyzny.~ ~Pamiętam ongi twe listy, ~Te proste, niewprawne
1378 Hymny, 2 | powieką zamkniętą,~niech Twoja litość stokroć większą będzie~niżeli
1379 Chal, V | Gasi zielsko, które jadem liże;~Czas sobótki i chłopcy,
1380 Krza, 4 | jęk złowrogi - ~Rozpacz łkająca, że wichr pobił stada ~I
1381 Hymny, 2 | wznosi nad umarłe błonia, ~łkaniem wyschnięte chce poruszyć
1382 Ksieg, X | koszula, ~Z tych samych lnów uprzędzona, ~I choć jednakie
1383 Hymny, 1 | rzekach,~ścięła się w ciemny lód...~ ~Kyrie elejson!~ ~Ogromna,
1384 Chal, VII | wojna!~Ej! ta woda, ta woda lodowa!"~ ~
1385 Hymny, 1 | nim razem płacz, kamienny, lodowaty Boże!~Niech Twa surma przeraźliwa~
1386 Krza, 6 | szeroki, jak pas długi, ~Od Lodowego do Krywania, ~A z nimi puszcze,
1387 Chal, XXX | Cóż dziwnego? przecież był lokajem...~ ~
1388 Ksieg, X | schyleni obrusem, ~Co dziesięć łokci mierzy?~ ~Choć z szklenic
1389 Ksieg, XXXVII| jeśli fałszem hartowan, ~Łomliwy się staje, kruchy.~ ~Padłeś
1390 Krza, 4 | jakimś pogwarem, trzaskiem i łomotem~Ciężar się kładzie na wysmukłe
1391 Hymny, 1 | czarnych bród,~kładą na łonach tych pomarłych ciał...~I
1392 Hymny, 2 | szerokiej,~gdzie rośnie łopian chropawy,~gdzie srebrne
1393 Ksieg, XL | Krwawnikiem zarosłe ich brzegi, ~Łopianem i podbiałami:~Spieszę z
1394 Hymny, 2 | kolcach, ~szerokolistnę łopiany, ~senne podbiały, ~fioletowe
1395 Hymny, 2 | żywota~wyniósł nieszczęsny los!~Nieokiełzana gnała go tęsknota~
1396 Hymny, 2 | nieszczęsne dzieci... ~A z głuchym łoskotem ~na trumnę sypią się grudki ~
1397 Krza, 5 | rozprzestrzenia;~Nadziemskich lotów ptak łakomy ~Rozwija skrzydeł
1398 Ksieg, VIII | żywi dla swego czoła.~ ~Czy loty jej górne, czy niskie, ~
1399 Chal, XII | rozmaryny;~Oparła się o krawędź łóżczyny. ~A łzy gorzkie tak płyną
1400 Chal, XXI | półmroku:~Cztery ściany, dwa łóżka przy boku, ~W kącie dziaduś
1401 Hymny, 1 | łonie jej spoczęła czarna, lśniąca broda ~rozpalonego Szatana,~
1402 Hymny, 3 | księżycową, ~rosami płynie, lśniącymi na łąkach, ~i wierzchołkami
1403 Boha, 3 | obramowaną strusimi pióry, lśnistymi skrzydły krasek i połyskującymi
1404 Chal, XI | skory! ~I gbur kontent, i lubi jak syna - ~Da mu córkę,
1405 Hymny, 3 | wonczas mnie ze snu budziła lubieżna, ~sprowadzająca warg bezwładne
1406 Hymny, 1 | I biodra opasawszy w lubieżnym uścisku,~zwilgotniałymi
1407 Chal, V | zieloną ~Włos przystroi im luby, jedyny? ~Spadła gwiazdka,
1408 Hymny, 3 | raz w czarownym, wielkim, ludnym mieście, ~spiesząc ku śmierci,
1409 Chal, XXXII | Widzą wreszcie, że olbrzym ludowy ~To nie plewy albo jaka
1410 Chal, XXIX | czci, świętokradztwo!~ ~I ludziska, jak woły robotne, ~Chodzą
1411 Hymny, 1 | oderwany liść, ~pędzi duch ludzki i naprzód, i wstecz, ~niby
1412 Krza, 3 | duszę, rozumie, ~Chociaż ludzkiego ciała ogniem zwie się, ~
1413 Ksieg, X | Ludzkiemu oddaję cierpieniu, ~Ludzkiej poświęcam nędzy.~ ~
1414 Ksieg, X | najszlachetniejszej przędzy, ~Ludzkiemu oddaję cierpieniu, ~Ludzkiej
1415 Krza, 3 | ciała ogniem zwie się, ~Choć ludzkim śpiewa językiem, w tym szumie~ ~
1416 Hymny, 2 | na mile ~i kosą zatacza łuk, ~że jako zboże w dzień
1417 Hymny, 2 | dziś wroga zbrodniczy łup, ~tam wy samotny, cichy,
1418 Hymny, 3 | jak widmom stawał u bram lupanaru~i źrenicami zmienionymi
1419 Krza, 3 | melodie dobywa ~Z mej i twej lutni, o rozgrany lesie!~ ~A jednak
1420 Hymny, 3 | powiedzieć lwom i pustym lwicom:~Idźcie l mnie łaski waszej
1421 Hymny, 3 | orbity, ~głupim powiedzieć lwom i pustym lwicom:~Idźcie
1422 Hymny, 3 | dosięga? ~Gromem przemawiasz w łyskającej tuczy, ~głos Twój morzami
1423 Chal, X | swatów orędzie!"~ ~I tak w łzawe rozpływa się lęki, ~A łzy
1424 Chal, I | bogaty,~Ale wspomnień, co łzawią obficie -~Hej! czy przyjdzie
1425 Boha, 1 | doborowych towarów magazynie J. M. Freebody & Debenham na
1426 Chal, XIX | Zwinniejszego nie ma we wsi ptaszka:~Machać cepem lub kosą to fraszka;~
1427 Chal, XXVIII| XXVIII~ ~"A wy dokąd, Macieju, w tej słocie, ~Że psa wygnać
1428 Hymny, 2 | oderwały się w tej dobie ~od macierzystej ziemi ~i niby olbrzymie
1429 Chal, XXXIII| biedne chłopiska~Ot, tak mądrzy, jak byli przed chwilą,~
1430 Boha, 1 | znanym z doborowych towarów magazynie J. M. Freebody & Debenham
1431 Hymny, 1 | raju na wieczysty czas, ~mająca zbrodnię u swych białych
1432 Ksieg, XXXVII| bez żalu je wiedli, ~Butę mający na przedzie, ~Do walki o
1433 Ksieg, XXXVII| własna zawoła ziemia.~ ~Majaki wam stawia przed oczy, ~
1434 Hymny, 3 | wzniesionym z mgławych majaków, ~przedziwne kwiaty o zbielałych
1435 Chal, XXVIII| pan sprzedał, jak słyszę, majątek, ~Przyszedł obcy, inak gospodarzy, ~
1436 Hymny, 3 | kładą się dźwięki organów,~majestatyczne, cudotwórcze dźwięki,~i
1437 Chal, XXXII | książek?..." "Tu!..." Miesiąc Majowy... ~Straszne Męki... Kalendarzyk
1438 Hymny, 1 | orgia dzika!~Jakiż to chaos mąk!~Kyrie elejson!~Idą na się
1439 Boha, 3 | wartością przewyższa wór mąki albo statek, wiozący z dalekich
1440 Ksieg, VIII | co pod korzeniem ~Tych maków przyziemnych ryje, ~Przymusza
1441 Chal, XIII | Szczęście kwitło jak w polu makówki, ~Mieli chatę, szkapsko
1442 Ksieg, II | czegóż ci więcej?!"~ ~To małę, nędzne pacholę ~Prawi mi,
1443 Chal, XXVIII| pójść między włodarzy, ~To małego już gburstwa początek...~ ~
1444 Hymny, 3 | chcąc wypełnić jej pustkę,~małom nie szeptał błądzącym przechodniom:~
1445 Ksieg, X | sercu mojemu najbliżsi ~Maluczcy i przeubodzy -~ ~Że wszystko,
1446 Boha, 3 | Florencji, trzeba okłamać małżonka i za nim...~Ty ściskasz
1447 Boha, 3 | monarchii,~albo z rozpaczą mamki, tracącej pokarm!~Nie dostrzeże
1448 Ksieg, X | sploty, ~Choć wspólne snadź mamy grzechy ~I wspólne, jeśli
1449 Chal | flieben, ~Und baben sich, eh` man es denkt, gefunden. ~Goethe~
1450 Hymny, 2 | słońce rzuca cień~na te manowce, na te ścierniska,~pod ramię
1451 Boha, 3 | walący się domie!~Lecz z Marginy lub Folies-Bergere zabiorę
1452 Chal, XL | Choć go nieraz straszy cień Mariusza...~ ~I raz siedząc w ławce,
1453 Boha, 2 | protegowałeś. Panie Boże, księży i markizów.~Rozbijali po otwartych
1454 Boha, 2 | której godność człowieka marła w obłąkaniu, otwiera nam
1455 Hymny, 2 | płakać nie może;~aby tak marły jak ja - ~o Święty, Nieśmiertelny!
1456 Boha, 3 | domie!~W blokach z czarnego marmuru wyrzeźbiwszy święte, stawiałem
1457 Boha, 3 | świętych, rytych w czarnym marmurze na portal dla ciebie, ~o
1458 Chal, XXXVI | złotem...~ ~Lecz tu wszystko marnieje w tej głuszy, ~Dziś się
1459 Boha, 2 | był stajennym królewskiego marszałka, a żona jego postępowała
1460 Ksieg, XXXI | pokryte góry.~ ~Urocza, smętna martwota, ~Zda się, iż śmierć jest
1461 Hymny, 1 | noc...~A z parą szklanych, martwych kul,~rozsadzających oczodoły,~
1462 Chal, VIII | gęstwin korony:~"Daj mi, Maryś, swój wianek zielony, ~Tam
1463 Ksieg, XII | Podlewasz kwiaty na grzędzie, ~Marząca lub głośno mówiąca, ~Jaka
1464 Chal, XXXIII| Bracia, jak okrętu ~Maszt..." "Niech żyje!... Wiwat!..." "
1465 Chal, XXI | chroń od złego... ~Tak, maszyna urwała mu nogę...~
1466 Ksieg, XI | w mej piersi zarzewie, ~Materiał skier tak bogaty, ~Że jeno
1467 Hymny, 3 | wina, moja wielka wina!~Matkę-m wypędził z domu, by nie
1468 Chal, X | się doli sierocej pożali? ~Matuś żyta ni owsa nie siali, ~
1469 Chal, IX | płoni się jak kwiecie, ~A matusia wargi w uśmiech zwija.~ ~
1470 Hymny, 1 | oplatają kręgami śliskiemi ~męczeńskich krzyży smutne miliardy, ~
1471 Hymny, 1 | swą rdzawą kałużą oblewa~męczeńskie drzewa.~Wszystko, co było
1472 Chal, XXXV | Kościół zburzyć chcą dziś mędrków krocie;~Toć sam Pan Bóg
1473 Boha, 3 | których najprzenikliwszy mędrzec nie znajdzie związku z dukatem
1474 Hymny, 3 | zbielałych oczach ~rozrzechotanej Meduzy ~do jakichś strasznych rozmiarów ~
1475 Hymny, 1 | niesłychana, wiekuista męka,~z nie przygasłymi oczyma,~
1476 Hymny, 2 | na zielska przydroży,~na melancholię okryte przecznice,~na grób
1477 Boha, 1 | bezcen - wychudły był i melancholijny - pod biczysko pospolitego
1478 Hymny, 1 | pomarłych ciał...~I skośne, mętne oczy podnoszą do góry~ku
1479 Ksieg, XXXVII| straszną podobnoć rzeką ~O mętnej, czerwonej wodzie.~ ~Jeśli
1480 Boha, 2 | więc rozumiem, co lud, a co męty i szumowiny -.~Przedsię
1481 Boha, 3 | wiodąca dzieci na grób męża, nigdy go nie zdradzała,
1482 Boha, 2 | nadal zdrowia i siły, bym mężnie wytrwał w tej ciężkiej walce
1483 Ksieg, 1 | dusza ~W przepastnej nocy mgłach, ~Gdy druh mój, śmierć,
1484 Krza, 6 | ramiona - ~Srebrnej rozświetli mgławe smugi - ~Garnące czoła gór
1485 Hymny, 3 | ona i Ty!~Na roztęczone mgławice kadzideł~kładą się dźwięki
1486 Hymny, 1 | ślepy i głuchy,~w wilgotny, mgławy pył,~w te ciemne wnętrza
1487 Hymny, 3 | pałacem, ~wzniesionym z mgławych majaków, ~przedziwne kwiaty
1488 Chal, XVIII | A! tam pewnie, za tą mglistą smugą...~ ~A, tak! pewnie...
1489 Chal, II | czyż w jęki? - ~Z dróg się mgliste podnoszą kurzawy;~Nad drogami,
1490 Hymny, 3 | Księżyc się zajął ~i w mgnieniu oka wyrósłszy ~w ogromną
1491 Boha, 1 | przeszłość, bo któż z nas miałby odwagę się przyznać, że
1492 Boha, 3 | pół ślepy będąc, straciłem miarę rzeczywistości: wyglądasz
1493 Ksieg, X | spać się nie kładę, ~Choć miast barłogu mam łoże?~ ~Choć
1494 Krza, 4 | w oka swoich sideł,~ ~I miażdż o skały, i jak łan, pokosem~
1495 Hymny, 3 | zdeptał - ~tysiące owadów~miażdżyłem stopą, wlokąc się przydrożem, ~
1496 Hymny, 1 | wielkim boju~archanioł pański, Michał, i zginął w otchłani. Amen.~ ~
1497 Boha, 2 | fiakrem, pragnie własne mieć konie i park zamknięty dla
1498 Hymny, 1 | grożąc, klnąc,~poszarpane miecąc skargi,~pędzi tuman ludzkich
1499 Chal, XXVIII| Widzę, z rydlem idziecie i z miechem - ~A jak w podróż w odświętnej
1500 Hymny, 2 | wał,~a wiatr mu deszczem miecie w ślepe oczy, ~a grzbiet
|