0n-dojsc | dokto-kadzi | kaj-mieci | miecz-omack | omal-posta | poste-rozpr | rozpu-stras | straw-waly | warg-zabie | zabil-zzolk
Part, Section
1501 Chal, XXVI | Kiedy burza rozmacha swe miecze.~ ~Koszą rzędem... a pot
1502 Boha, 2 | ludu: głowy ich padły pod mieczem Sprawiedliwego, a na miejscu
1503 Hymny, 2 | piaszczystych wydm się ruszyły, ~z miedz się ruszyły krwawniki, ~
1504 Boha, 3 | dzikich jabłoni, rosnących po miedzach, i garść fioletowych jagód
1505 Hymny, 3 | traktem rozległym ~albo miedzami idzie znów śród zbóż ~k`
1506 Hymny, 3 | brata, ~bo mi się worał w miedzę ~i naręcz owsa mi wyżął ~
1507 Hymny, 1 | tylko Jednem,~grzmiącym miedzianą surmą archanioła~ponad pokoleń
1508 Ksieg, II | Tworzycielu, słońce!"~ ~Tu, z tego miejsca, najlepiej~Śnieżyste widzę
1509 Boha, 2 | mieczem Sprawiedliwego, a na miejscu Bastylii, w której godność
1510 Boha, 3 | sposobów czyszczenia kloak miejskich,~ani też z skowytem psa,
1511 Boha, 2 | były zmuszone obijać się o miejskie bruki.~Niech tłum nie patrzy
1512 Hymny, 2 | aksamitna bylica~rozpierza miękkie swe kiście!~Tam, gdzie ten
1513 Ksieg, XXXV | podróż ~Po grudzie czy trawie miękkiej, ~Rękaśmy w rękę szli światem, ~
1514 Hymny, 2 | wstały ~i idą... ~Liśćmi miękkiemi ~wierzb zaszeleścił rząd ~
1515 Ksieg, X | obrusem, ~Co dziesięć łokci mierzy?~ ~Choć z szklenic o złotym
1516 Hymny, 3 | czarownym, wielkim, ludnym mieście, ~spiesząc ku śmierci, która
1517 Chal, XXXIV | A pod wieczór powróci z mieściny:~ ~"Masz tu chamów! padalce!
1518 Krza, 6 | roztęskniona, ~Schodzi powoli od miesiąca ~Zamykać Tatry w swe ramiona.~ ~
1519 Chal, XIX | XIX~ ~Leży chory dwa miesiące blisko, ~Rwanie w krzyżach,
1520 Hymny, 3 | rozmiarów ~w mżach wyrastały miesięcznych - ~kiedy się księżyc skradał
1521 Hymny, 3 | która ci mgłami szepce miesięcznymi,~że zanim miłość i spokój ~
1522 Ksieg, X | przecież także ~Wrażliwe miewacie uszy -~ ~I z was zamyśleńcy
1523 Ksieg, XXXI | osnuwają bury, ~Nieśmiało migocą w słońcu ~Śniegiem pokryte
1524 Chal, XXXIV | XXXIV~ ~"Słuchaj, Milciu!... to chłopak jest sprytny, ~
1525 Chal, XXIX | robotne, ~Chodzą w jarzmie i milczą, zaklęte, ~Chociaż serce
1526 Chal, XVI | ostatnią podziękę.~ ~Idą milcząc... Bo na cóż im słowa? ~
1527 Hymny, 1 | nie przygasłymi oczyma,~milcząca, cicha i jak zmierzch pobladła,~
1528 Hymny, 1 | grób...~I płyną, płyną te milczące krzyże~razem z ruchomym,
1529 Hymny, 3 | gołębie,~a w rozmodleniu milczącym,~na skrzydłach psalmów tak
1530 Krza, 6 | ozwie bór prastary:~Ona milczeniem gniecie smreki, ~Unieruchamia
1531 Hymny, 1 | Amen!~ ~W umarłych bytów milczeniu głębokiem, ~słychać jedynie
1532 Ksieg, XL | dziwcie - ktoś może ~Choć milczkiem słuszność mi przyzna ~Że
1533 Hymny, 3 | buchają wulkany,~gwiazd miliony tną błyskawicami~spieniony
1534 Hymny, 3 | podnosi - - - ~Czemu nie milkniesz, ty zorzo? ~Dlaczego krzykiem
1535 Ksieg, VII | zaspali.~ ~O, niebogato ~Za miłościwe odpłacam się lato:~Idąc
1536 Ksieg, XXXVII| wydziera wam z gardła, ~Bez miłosierdzia oniemia, ~Byście się ozwać
1537 Hymny, 3 | głodu zęby wyszczerzył, ~i miłosierne wlepił we mnie ślepie, ~
1538 Ksieg, VIII | jej skrępować nie zdoła, ~Miłujeć ona swe skrzydła, ~Cześć
1539 Boha, 3 | z brzegu, znam cię! masz minę pospolitego fałszerza weksli!~
1540 Chal, V | coś dziewczyny:~ ~Nim rok minie, czyż, w rutę zieloną ~Włos
1541 Chal, VIII | tę miłość, tę słodszą nad miody...~ ~Ale potem... ci ludzie!...
1542 Hymny, 1 | mgieł dokoła~nieznany oddech miota,~jakieś potworne, dzikie
1543 Chal, XXI | zdrowaśki swe szepce.~ ~Z szarej miski resztki żuru chłepce ~Dwoje
1544 Boha, 3 | znieprawiona twymi karesami, mizdrzy się już do innych...~Ty
1545 Krza, 5 | wiewne fale.~ ~Szumna siklawa mknie po skale, ~Pas rozwijając
1546 Chal, III | Słońce grzeje, rowy w mlecz się złocą, ~Brzmią skowronki,
1547 Hymny, 3 | olbrzymich snopów ognia, ~jakby młóconych niewidzialnym cepem, ~sypią
1548 Chal, XII | biedna... a jeszcze tak młoda, ~Chociaż, widać, pewnie
1549 Ksieg, XXXVII| żyznej, ~Pamiętam serce swe młode, ~Wezbrane dolą ojczyzny.~ ~
1550 Ksieg, XV | się znowu jak dziecko, ~Młodość mi pierwsza powraca, ~Weseli
1551 Chal, XIII | szkapsko i dwie krówki, ~Byli młodzi - siali i sprzątali...~ ~
1552 Boha, 3 | pomiętej, zblakłej twarzy tego młodzieńca nie znamię wenerii widać,
1553 Ksieg, XXXVII| szerzej.~ ~Moc poświęciwszy młodzieńczą, ~W zamkowymś spoczął ogrodzie, ~
1554 Ksieg, II | spod mych stóp się wyrywa ~Młodzieńcze kwiecie poziomki, ~Tam leży
1555 Hymny, 3 | pachołkom ~gałęzie smreków młodziutkich, ~gdyż iglicami drażniły
1556 Hymny, 3 | Bo oto moja nieprawość,~mnoga jak iskry tych ogni,~przeszła
1557 Chal, IV | susze... łza i krew się mnoży, ~Gdzież obrona, jeśli nie
1558 Ksieg, XXI | dziadowskich ducha ~Pokusa była za mocna, ~Podpora moja za krucha.~ ~
1559 Krza, 4 | idących czasów, ~A to, co mocne, odpowie jej echem.~ ~III~
1560 Hymny, 2 | jeszcze dzień,~a Szatan z moczarów łożyska,~gdzie nocą ognikami
1561 Boha, 2 | MODLITWA EPISJERA~ ~Półtora tysiąca
1562 Hymny, 1 | głębokiem, ~ku Twojej wyży~modlitwy niesie krwawe, przybite
1563 Ksieg, XL | Przystajem na cichych mogiłach, ~Słuchamy, azali z ich
1564 Hymny, 3 | pochyłym ~na opuszczonej mogiłce ~i głowę ukrywszy w dłonie, ~
1565 Ksieg, X | jak wy to umiecie?~ ~Choć mógłbym z niejednym z waszych ~Słuchać
1566 Boha, 1 | dziejów ojczystych?!~Nie mogłem dopuścić, aby tak zmarniał
1567 Ksieg, XXXVII| oniemia, ~Byście się ozwać nie mogli, ~Gdy własna zawoła ziemia.~ ~
1568 Boha, 2 | Przedsię współrepublikanie moi niech mi nie poczytają za
1569 Ksieg, XXI | Najmniejszych pyłków ziemi.~ ~Nie moja-ć w tym jest zasługa - ~Jakiegoś
1570 Ksieg, X | usilnie na wodzy, ~Że sercu mojemu najbliżsi ~Maluczcy i przeubodzy -~ ~
1571 Hymny, 1 | budzący Tkacz,~i ciężką, mokrą tą przędzą pokrywa~wszystko,
1572 Hymny, 2 | idzie wraz z niemi... ~Z mokradeł kępy rogoży, ~z przydroży ~
1573 Chal, XIX | kosą to fraszka;~Fraszka mokre wyrzucać torfisko.~ ~Teraz
1574 Hymny, 3 | tak! wymordować czcicieli Molocha ~i potem - zająć ich miejsce! ~
1575 Boha, 2 | Majestat - s`il Vous plaît, mon Seigneur - zechce się ulitować
1576 Ksieg, VIII | ranem, ~Sama jest sobie monarchą, ~Sama jest sobie kapłanem.~ ~
1577 Boha, 3 | Rzeczypospolitej na gruzach monarchii,~albo z rozpaczą mamki,
1578 Hymny, 3 | Straszliwym bywasz w Swym monarszym gniewie:~rozkwitłe pola
1579 Hymny, 2 | krwawnik, i wodne lilije, ~a mór nam bydło bije, ~a dom się
1580 Ksieg, XL | człowiek ubogi.~ ~Jakaś mordercza zaraza ~Z głodem zawiera
1581 Hymny, 2 | zwiezionych świeżo zbóż, ~mordy narodów wszczyna i pożogę ~
1582 Chal, XI | gdy przyjdzie godzina, ~I mórg ziemi, i krowę z obory.~ ~
1583 Hymny, 1 | światów dusza, ~a on głębie mórz wysusza. ~kości wieków w
1584 Hymny, 1 | już pęka...~A krew w tych morzach, w tych czerwonych rzekach,~
1585 Hymny, 3 | łyskającej tuczy, ~głos Twój morzami i wulkanem huczy, ~trzęsieniem
1586 Hymny, 1 | owiniętej cierniem Głowy~rzeką i morzem płynie ciepła krew,~w rzekę
1587 Boha, 2 | szkli się basenie, poprzez mosty wiszące, śród poszarpanych,
1588 Ksieg, XXI | opatrzeć się, bracie! ~Mróz, mówią, na psa przychodzi, ~Mróz
1589 Ksieg, XII | grzędzie, ~Marząca lub głośno mówiąca, ~Jaka to rozkosz z nich
1590 Boha, 3 | walący się domie!~że zaczynam mówić o tobie, jako o czymś, co
1591 Chal, XXXI | XXXI~ ~Ja ci zawsze mówiłem, sąsiedzie, ~Że na diabła
1592 Ksieg, VII | za to.~ ~Ale ty właśnie~Mówisz, że przy nich wszelki skarb
1593 Ksieg, XXI | pastuch, Panie, lecz owiec ~Możem Ci żadnych nie wypasł, ~
1594 Krza, 6 | Nic w tej przelękłej, mrocznej głuszy -~Nic, prócz pojęku
1595 Krza, 1 | światła moc, ~Władnącą nad mrokami, ~A przecież nieraz wiarę
1596 Hymny, 1 | nad wieczności tajemniczym mrokiem, ~to moje wiekuiste, nieprzebrzmiałe:
1597 Ksieg, III | nie dziwi.~ ~Z głębin tych mroków błękitnych - ~Walczący z
1598 Hymny, 2 | żywoty, ~które tu muszą mrzeć, ~w samotny kłaść się grób... ~
1599 Hymny, 1 | zmartwychwstali -~w oku mściwy skrzy się gniew,~rozpaczy
1600 Boha, 3 | poszanowaniu: tak ją popstrzyły muchy.~- A któż wy, że tak mi
1601 Hymny, 2 | zaszumiał w wądolcach ~i z mułu otrząsnąwszy pachnące korzenie, ~
1602 Chal, XX | a jaki rzęsisty:~Ciemny mundur i kołnierz czerwony, ~Żółty
1603 Ksieg, XXXVII| zamyka w koszarach, ~Serce mundurem wam ściska, ~Aby w nim stłumić
1604 Boha, 1 | skórę zedrze zeń oprawca municypalny, a może nawet uda mi się
1605 Hymny, 1 | zasłona rozdarła na dwoje,~mur się już wali i skała już
1606 Chal, III | rychłe, polne grajki.~ ~Po murawach dzieci, strzępem krajki ~
1607 Hymny, 2 | wśród spalonej usiadłszy murawy,~jęk wyrzucają głuchy~z
1608 Chal, XXI | XXI~ ~Lichy knotek na murku w izdebce ~Pokazuje mi kształty
1609 Ksieg, X | i podła - ~Z uwiądu, co musiał zejść z drogi, ~Która ku
1610 Boha, 3 | kły do mych pięt i jakie musiałem wyprawiać młyńce, aby nie
1611 Ksieg, III | chciwi! - ~l że zagasnąć musiały, ~Nikt tu się temu nie dziwi.~ ~
1612 Ksieg, XXXVII| Że tak haniebnie kłaść musim ~Do grobu strudzone kości?~ ~
1613 Krza, 6 | Giewontowe.~ ~Po reglach muśnie li przelotem,~Czoło Świnicy
1614 Hymny, 2 | cierpień żywoty, ~które tu muszą mrzeć, ~w samotny kłaść
1615 Ksieg, XV | Codziennie widzieć cię muszę, ~Zaglądasz z swej dali
1616 Chal, VIII | swachy czepią, pieją, ~Brzmi muzyka, tańczy lud ochoczy, ~A
1617 Ksieg, XXXV | Dumni i przygnębieni, ~Nie myśląc o tym, że właśnie ~Cienie
1618 Boha, 2 | tak powiem -- nie! po co myśleć dziś o niej, gdy czas mój,
1619 Chal, XVI | pracę, choćby za ćwierć myta".~ ~"Lato przeszło, dość
1620 Chal, XXXVI | pasać... był dworskim... za myto ~Kupił sobie skrzypicę i
1621 Hymny, 3 | strasznych rozmiarów ~w mżach wyrastały miesięcznych - ~
1622 Hymny, 1 | chmurach wirchów czoła;~wałem mżących mgieł dokoła~nieznany oddech
1623 Hymny, 1 | zamknęła w drżące go biodra, ~w nabiegłe żądzą ramiona... ~Kyrie
1624 Boha, 1 | zaplatała mu grzywę w wstążki, nabyte w znanym z doborowych towarów
1625 Hymny, 1 | swoje~zabrał z Ogrodu to nadludzkie brzemię~przygniatającej
1626 Chal, IV | spokojny -~ ~Czas bez troski nadmęskiej i trudu..." ~Ach! jak fala
1627 Hymny, 1 | brył -~w potworne gmachy nadszczytowych chmur!~ ~Jeszcze nie zapiał
1628 Hymny, 1 | nad nami!~Twojego gniewu nadszedł wielki czas,~głos już zagrzmiał
1629 Krza, 5 | się kozic rozprzestrzenia;~Nadziemskich lotów ptak łakomy ~Rozwija
1630 Chal, X | wesela nie będzie!~ ~"Oj, ja naga jak w lesie żołędzie, ~Jak
1631 Hymny, 1 | królestwie Śmierci staje nagi szał.~W niedoścignionym
1632 Ksieg, XXI | robić, gdyś taką ~Raczył nagodzić mi duszę, ~Że, by pozbyła
1633 Hymny, 1 | złocistych włosów ~osłania jego nagość i pieści, i pieści ~ustami
1634 Hymny, 3 | do mnie ~zżółkłymi tony i nagością swoją ~opanowawszy mą duszę, ~
1635 Boha, 2 | Eh! Voila! Tyle mi się nagromadziło trosk i potrzeb, że nie
1636 Ksieg, XXI | skąp mi swojej miłości, ~Nagrzeszyliśmy się oba.~ ~A zaś stanąwszy
1637 Boha, 1 | był o przyszłość kraju.~Najadł się owsa i nie brykał: w
1638 Ksieg, X | wodzy, ~Że sercu mojemu najbliżsi ~Maluczcy i przeubodzy -~ ~
1639 Ksieg, XL | serca głębinie.~ ~Ta siostra najbliższa i brat ten, ~Wybrani spomiędzy
1640 Ksieg, XL | Ojczyzna.~ ~Lecz brat mój najbliższy i siostra, ~W tak czarnych
1641 Krza, 3 | językiem, w tym szumie~ ~Akord najcichszy... A gdy w drzew twych tłumie,~
1642 Ksieg, VII | Takie są dzieje~Że i najczystsza fala, co jaśnieje ~Odblaskiem
1643 Ksieg, XL | rzadka na wargach, ~Moja najdroższa Ojczyzna.~ ~ ~
1644 Hymny, 2 | obarczony przekleństwem najdroższych, ~stanął na drodze w dzień
1645 Ksieg, XL | że chowam tę świętość ~W najgłębszej serca głębinie.~ ~Ta siostra
1646 Ksieg, XL | Licytujący się wzajem, ~Kto Ją najgłośniej wypowie.~ ~Widziałem, jak
1647 Hymny, 2 | czeluści błota wstał~i gdy najkrótszy słońce rzuca cień~na te
1648 Ksieg, II | Tu, z tego miejsca, najlepiej~Śnieżyste widzę szczyty . ~
1649 Ksieg, XXI | lekka ma waga:~Kochałem najlichsze źdźbło trawy ~I człeka,
1650 Boha, 3 | szczerzej i otwarciej - najlichszego Cabaret au Coq w tandetnej,
1651 Chal, XV | wioski do wioski:~Tu się najmie do żniwa, tam pierze, ~Pokąd
1652 Chal, XXI | wpół z drzemką w oku, ~Nad najmłodszym, co leży w kolebce.~ ~A
1653 Ksieg, XXI | Najmniejszy listek na drzewie, ~Najmniejsza wody kropelka ~Czci mojej
1654 Ksieg, XI | dzisiaj nie żal mi tego, ~Najmniejszej nie czuję skruchy,~Bom-ci
1655 Ksieg, XXI | co z losem się zmaga.~ ~Najmniejszy listek na drzewie, ~Najmniejsza
1656 Ksieg, XXI | Publicznie bym ukląkł na widok ~Najmniejszych pyłków ziemi.~ ~Nie moja-ć
1657 Ksieg, XXI | Przywołam ze wsi ku sobie ~Najnędzniejszego człowieka.~ ~Dłoń mu uścisnę
1658 Boha, 2 | że nie wiem, którą z nich najpierw polecić Twym względom.~Jeżeli
1659 Ksieg, XL | pokłonem się cisną i radą ~Najpospolitsi szuje.~ ~Widziałem rozliczne
1660 Boha, 2 | sąsiad, pan Rabattet, jak najprędzej dobił targu z hrabią de
1661 Ksieg, VII | siły czarą miłości:~Dla najprzedniejszej jest ona z gości, ~Dla jednej
1662 Boha, 3 | pograniczu spraw, w których najprzenikliwszy mędrzec nie znajdzie związku
1663 Boha, 2 | piramid, wylewano strugi najsolidniejszego produktu naszej Ojczyzny.~
1664 Krza, 3 | dzikim świstem spływa, ~Ale najszczerszym przyjacielem zwie się, ~
1665 Ksieg, X | co tylko jest w duszy ~Z najszlachetniejszej przędzy, ~Ludzkiemu oddaję
1666 Krza, 3 | przyjacielem zwie się, ~Bo najszumniejsze melodie dobywa ~Z mej i
1667 Ksieg, XL | ludźmi ~Ten się urządza najtaniej, ~Jak poklask zdobywa i
1668 Ksieg, XI | powiększać nędzę ~Tam, gdzie największa jest nędza.~ ~Wiedziały
1669 Ksieg, XXXI | długiej miedzy, ~Ku rżyskom nakłaniam lica, ~Z powiędłych kępek
1670 Chal, XIV | pospiesza w swą stronę. ~Nakupiła to soli, to krupy, ~Nawet
1671 Chal, IV | I niebieską sukmanę nałoży, ~Za kapelusz zatknie ruty
1672 Hymny, 3 | dobroci sięga?!~Rozpalonymi namiętnością dłońmi~umiałem skazić niewinną
1673 Ksieg, VII | Rzekły ci prawdę, tak dzisiaj naocznie ~Zadowoloną z przynęty swojej, ~
1674 Boha, 1 | z jaśniejącym na froncie napisem:~BOHATERSKIEMU KONIOWI ~
1675 Chal, VI | VI~ ~"Co?... naprawdę?... Eh! smalone duby!..." ~"
1676 Hymny, 3 | mi się worał w miedzę ~i naręcz owsa mi wyżął ~dla swego
1677 Hymny, 2 | zwiezionych świeżo zbóż, ~mordy narodów wszczyna i pożogę ~sieje
1678 Boha, 3 | porękawicznym sławisz po gazetach narodowe zasługi pospolitych wydrwigroszów.~
1679 Boha, 3 | czworogrannych głazów na narożniki, obsiadły mnie psy: omal
1680 Boha, 3 | albo z niecierpliwością narzeczonej, umierającej z tęsknoty
1681 Chal, XXXIII| zowie, ~Nie słyszeli tak nasi ojcowie..." ~Tak! braterstwo
1682 Krza, 3 | To samo wonczas spłodziło nasienie, ~O rozśpiewany, o szumiący
1683 Hymny, 1 | A ty, psalmisto Pański, nastrój harfę swoją ~już na ostatni
1684 Ksieg, VIII | Coś ją na arkan bierze.~ ~Nasturcje, co w naszym ogródku ~Puściły
1685 Boha, 2 | Rozbijali po otwartych drogach, naszymi rękami wznosili zamki i
1686 Hymny, 2 | duszę słabego człowieka~w natchnioną pieśń,~zapładniającą światy...~
1687 Chal, XVI | im słowa? ~On ich dotąd natracił do syta:~"Dajcie pracę,
1688 Chal | Z CHAŁUPY [1887]~ ~~Natur und Kunst sie scheinen sich
1689 Boha, 3 | młyńce, aby nie zadąć kłamu nauce, iż pragnienie życia silniejszym
1690 Chal, XL | rozpala się dusza, ~Tak naukę wciąż chłonie i chłonie, ~
1691 Hymny, 3 | ziemią~przebiegał tuman nawałnic,~aby jej w drodze, w bezludnym
1692 Ksieg, II | Upór mój budzi zdumienie ~Nawykłych do przemian oczu, ~Lecz
1693 Hymny, 2 | zmiłuj nad nami! ~Słońcom naznaczasz obroty, ~gasisz księżyce, ~
1694 Hymny, 1 | cmentarzy~upiory wieków, naznaczone sromem~winy i grzechu,~i
1695 Hymny, 2 | prostą, białą skrzynię z naznaczonym smołą~krzyżem u głowy...~
1696 Boha, 3 | szeleścisz jedwabiem za krwawicę nędzarzy!~Ty kupiłeś utrzymance bransoletę,
1697 Ksieg, XI | popędza, ~By szły powiększać nędzę ~Tam, gdzie największa jest
1698 Hymny, 3 | prosił o garść tego błota,~o nędzny żywot ten!~Moja to wina,
1699 Hymny, 3 | podłaś! i już czysty ~w nędznym sumieniu pójdę spełnić zdradę! ~
1700 Ksieg, X | cierpieniu, ~Ludzkiej poświęcam nędzy.~ ~
1701 Ksieg, III | swoje korony - ~O ludzie, nękani strachem! - ~Nad zrębem
1702 Ksieg, XL | tak bujna, tak żyzna, ~Nią-ci ja jestem, na zawsze ~Twa
1703 Boha, 3 | wiozący z dalekich krajów nici jedwabne na pończochy dla
1704 Hymny, 1 | Amen.~A cóż powstanie ponad nicościami,~gdzie ongi były światy~
1705 Ksieg, III | dziś pewność ~O cudzie i o nie-cudzie...~ ~Nie ma tu nic szczególnego, ~
1706 Boha, 2 | innych.~Nielitościwy to i niebezpieczny konkurent: wódką bije mi
1707 Chal, IV | uczcić przykaż boży... ~I niebieską sukmanę nałoży, ~Za kapelusz
1708 Boha, 2 | wodze tęsknocie aż gdzieś ku niebieskawym borom Fontainebleau, lub
1709 Hymny, 2 | krzyżem u głowy...~Ojcze niebieski!~Na pokropienie daj~i aby
1710 Ksieg, XL | stogi, ~U bram się wije niebieskich ~W rozpaczy człowiek ubogi.~ ~
1711 Hymny, 2 | Twe oko lśni~nad węgłem niebieskiej bramy...~A my wołamy do
1712 Krza, 5 | krzaku róży.~ ~II~Słońce w niebieskim lśni krysztale, ~Światłością
1713 Hymny, 1 | co się stało pod sklepem niebiosów, ~bez Twej się woli nie
1714 Hymny, 2 | Kościotrupa~i wzrósł nad jego niebosięgłą stal -~nad Ciebie, Boże,
1715 Chal, XIII | Dzieci w służbie, a ona, niebożę, ~Od wsi do wsi, dziś żebrze
1716 Ksieg, XVI | tej porze ~Błagalnie ku niebu wdzięczy.~ ~Błagalnie się
1717 Ksieg, XXXI | Rozglądam się naokoło - ~Niebujnie tu, niebogato, ~A przecież
1718 Hymny, 3 | przystęp takim szeptom:~Niechajże Szatan się zjawi ~i niech
1719 Chal, XXXV | Człowiek liczy, a Pan Bóg niechętny..."~ ~"Tsia!... jać tego
1720 Ksieg, XL | dolą - niedolą ~Poranna nieci się zorza, ~Na pieśń mą
1721 Boha, 1 | uderzał nimi o ziem, parskając niecierpliwie i gryząc uździenicę, albowiem
1722 Boha, 3 | zapomnianego artysty,~albo z niecierpliwością narzeczonej, umierającej
1723 Chal, XIV | cóż robić?... Te troski niecnoty! ~Sama jedna na świecie
1724 Ksieg, XXXV | Na losy czekając swoje.~ ~Niedawnośmy się poznali, ~Niedawno jesteśmy
1725 Hymny, 1 | i bliskiem,~co opadało w niedojrzaną głąb~i w niedojrzane wznosiło
1726 Hymny, 1 | opadało w niedojrzaną głąb~i w niedojrzane wznosiło się wyże,~teraz
1727 Hymny, 2 | nowe ~na cięższą jeszcze niedolę - ~idziemy, biedną pochyliwszy
1728 Hymny, 1 | Śmierci staje nagi szał.~W niedoścignionym błysku~tchnienie żywota
1729 Hymny, 2 | wieńcem blasków owity! ~na niedostępnym tronie ~siedzisz pomiędzy
1730 Chal, XXXV | Szkoła blisko... Bóg dał mi niedużo, ~Ale pójdzie, gdy siły
1731 Chal, IV | Biją dzwony... Trza święcić niedzielę, ~Trzeba na mszę, uczcić
1732 Boha, 2 | Rozumiem, że syty będąc niedzielnych przejażdżek po Lasku wynajmowanym
1733 Boha, 2 | odwrócić od Ciebie, boć niegodnym jest człowieka postępu,
1734 Ksieg, X | umiecie?~ ~Choć mógłbym z niejednym z waszych ~Słuchać dziś
1735 Ksieg, XXXI | Jesienne dymią ogniska.~ ~Nieletni, wątły pastuszek ~Okiem
1736 Chal, XV | swe pole, ~W służbę poszły nieletnie dziewuchy, ~I na plecach
1737 Hymny, 1 | które do krzyży przybiła~nielitościwa Dłoń...~W kleszczach je
1738 Krza, 6 | rozmarzona.~ ~Nad przepaściami niema stanie, ~Senność przelewa
1739 Ksieg, XXI | cnocie, ~Grzechów spełniłem niemało - ~Cóż robić? Wszak tylko
1740 Chal, XXXIX | Ludzie czasem poszydzą niemile, ~Lecz on pasie i ludzi
1741 Hymny, 3 | piosnka się kołysze,~nad niemowlęcia kolebką wysnuta:~O tej radości,
1742 Hymny, 1 | przed sobą bratobójczy huf,~niemy i głuchy Strach...~ ~Zakryj
1743 Hymny, 2 | trzepocą, ~a w martwym, niemym słońcu gromnice się złocą, ~
1744 Boha, 3 | opuszczonego klasztoru, w nienależytym poszanowaniu: tak ją popstrzyły
1745 Hymny, 1 | wyprężywszy swe rozpustne ciało, ~nienasyconym oddycha pragnieniem. ~Kyrie
1746 Hymny, 2 | MOCNY ~ ~O niezgłębione, nieobjęte moce!~ ~Skrzydłami trzepocę~
1747 Hymny, 2 | globów pełnych żalu, ~do nieobjętych orbit,~i wlecz się, wlecz
1748 Ksieg, X | powstali ~Patrzący na świat nieobłudnie, ~Co jakżeż głęboko umieli ~
1749 Hymny, 1 | cierniową koroną.~Żałobna drogo nieochybnej kary,~broczącej we łzach
1750 Hymny, 2 | wyniósł nieszczęsny los!~Nieokiełzana gnała go tęsknota~za widmem
1751 Boha, 3 | piasku, który je obsypuje od niepamiętnych dni; nie u was, lecz u mnie
1752 Boha, 2 | naszym jest jakieś tajemne, niepojęte drganie, które nam szepce,
1753 Hymny, 1 | którą nieustanne szarpią niepokoje! ~Pańskiego gniewu zwalił
1754 Ksieg, VII | ci płoną~Na myśl, że taką niepowszednią stroną~Przybywszy skądsiś
1755 Boha, 3 | kilka kamienic i wieś - nieprawda?~A pani gaszek już wyjechał,
1756 Hymny, 3 | Moja to wina!~Bo oto moja nieprawość,~mnoga jak iskry tych ogni,~
1757 Hymny, 1 | mrokiem, ~to moje wiekuiste, nieprzebrzmiałe: Amen! ~Amen!~ ~W umarłych
1758 Hymny, 1 | wieczności noc głęboka ~nieprzejrzaną jest dla oka.~ ~A ja, wygnaniec
1759 Krza, 4 | żalu nie będzie... A jeśli ~Nieprzełamana wyjdzie z tych zapasów, ~
1760 Hymny, 3 | nad poszeptami pacierzy~nieprzeliczonych pątników~białe wzlatują
1761 Ksieg, VII | dom mój ubogi~Swą wiarą nieprzemożoną.~ ~Lico-ć się pali,~Kiedy
1762 Boha, 1 | nieustraszenie szedł na nieprzyjaciela -~Żołnierze Jej Królewskiej
1763 Ksieg, XXXVII| Zaprzańczym łączyli węzłem ~Z nieprzyjacielską zgrają.~ ~Byście bez żalu
1764 Boha, 2 | doroczne święcenia kleryków, a nieprzyjaciołom kościoła mówi po cichu,
1765 Ksieg, XXXI | wypalonej - ~Z wrzaskiem niesamowitym ~W krąg się zwołują wrony.~ ~
1766 Hymny, 3 | oddechem...~Pokorna, cicha, nieskalana dusza~stoi u wrótni kościółka~
1767 Hymny, 1 | płoną~nad krętą, pustą, nieskończoną drogą ~i gasną, gasną, a
1768 Hymny, 3 | jakby się krwawić miała w nieskończoność!... ~Wszystko pożera swymi
1769 Boha, 1 | szepcą pogwarem pieśń o nieskończoności.~Uwiązany do odwiecznego
1770 Hymny, 2 | tak pokolenia padają ~na nieskończonym obszarze, ~który jej mocy
1771 Hymny, 1 | Kyrie elejson!~ ~Ogromna, niesłychana, wiekuista męka,~z nie przygasłymi
1772 Ksieg, XXXI | nieuchwytne ~Las osnuwają bury, ~Nieśmiało migocą w słońcu ~Śniegiem
1773 Boha, 2 | aby dusza moja nie była nieśmiertelną!~Ciało z ciała, doczesność
1774 Hymny, 3 | nieśmiertelny Panie,~ma nieśmiertelne w Tobie królowanie.~Gdzież
1775 Hymny, 2 | odmęty ~tej burzy.~Że w tej nieśmiertelnej podróży, ~w tej drodze znojnej, ~
1776 Boha, 2 | Zresztą sam Pasteur wierzył w nieśmiertelność i Stwórcę.~A po wtóre, po
1777 Hymny, 2 | a kres tak daleki!~A lęk niespokojny ~biczem popędza nas ~i dech
1778 Boha, 1 | pułkownikowa i o jutrzni, po snach niespokojnych, pędziła ku parkom, ranną
1779 Boha, 1 | Dziewicę jeziora".~Ale niestety! Znikome jest szczęście
1780 Ksieg, XXXV | bezwładu swych skrzydeł, ~A nieświadoma drogi.~ ~I oto od onej pory, ~
1781 Krza, 5 | rozżalenia, ~Przenikające nieświadomy ~Bezmiar powietrza!... Hen!
1782 Ksieg, XXXVII| polskiego ludu, ~Krainy, w nieszczęścia żyznej, ~Pamiętam serce
1783 Boha, 2 | wszechwiedzy.~Któż odwróci nieszczęście od mojej lichej winniczki,
1784 Hymny, 2 | Ciebie, ~a my wzdychamy, ~Ewy nieszczęsne dzieci... ~A z głuchym łoskotem ~
1785 Hymny, 2 | który z matki żywota~wyniósł nieszczęsny los!~Nieokiełzana gnała
1786 Hymny, 2 | Zrzuć z Siebie, Ojcze, nietykalne blaski! ~Zgarnij ze Siebie
1787 Hymny, 1 | tułacz nieszczęśliwy, ~pod nieuchronnych wyroków ~w początkach dnia
1788 Ksieg, XXXI | tajemnica...~ ~Mgły jakieś nieuchwytne ~Las osnuwają bury, ~Nieśmiało
1789 Hymny, 2 | władającą moc, co nad wiekami ~nieugaszoną płomienieje zorzą~i światłość
1790 Hymny, 2 | niebiosy - ~a grom nie pada! ~Z nieukojoną żałobą ~klękam przed Tobą! ~
1791 Hymny, 1 | jęczą i syczą, i dyszą~nieustającą rozpaczą,~od szaleńczego
1792 Hymny, 1 | pełna miłości, ~a którą nieustanne szarpią niepokoje! ~Pańskiego
1793 Boha, 1 | który przy dźwięku surm nieustraszenie szedł na nieprzyjaciela -~
1794 Krza, 4 | słomy:~Tak igra nimi głuchy, niewidomy,~Gość, co od skalnych wlecze
1795 Hymny, 1 | czarne rozsnuwa całuny~ten niewidzialny, dreszcz budzący Tkacz,~
1796 Hymny, 3 | ognia, ~jakby młóconych niewidzialnym cepem, ~sypią się ziarna
1797 Ksieg, XXXV | swą rzeczywistą postać.~ ~Niewielki jest dom tego życia ~I niewysokie
1798 Ksieg, XL | treść Majestatu, ~Który w niewielu żyje.~ ~Więc się nie dziwcie -
1799 Hymny, 3 | namiętnością dłońmi~umiałem skazić niewinną wstydliwość,~nim się w słoneczne
1800 Ksieg, XXXVII| ongi twe listy, ~Te proste, niewprawne słowa, ~Którymi ze zgrozą
1801 Ksieg, XII | się spiętrza?~ ~Że w duszy niewyczerpanej - ~Niech prawda ta będzie
1802 Hymny, 1 | Sądy sprawiasz Ty, o morze ~niewyczerpanych gniewów, ~ona swym okiem
1803 Ksieg, XXXV | Niewielki jest dom tego życia ~I niewysokie są ściany, ~Śród których
1804 Ksieg, XVI | ci kilka pieśni~Na nutę niewyszukaną,~W górach je naszych zebrałem,~
1805 Boha, 2 | tryskała obficie.~A gdyby i tam niezadowolona zawsze kanalia zechciała
1806 Ksieg, XXI | zjawi z klepsydrą ~I kosą, niezawołana.~ ~Skurczysz się, skręcisz
1807 Boha, 2 | biedy nie tracili głowy i niezbędne stawiali kryminały.~Panie!
1808 Hymny, 2 | BOŻE, ŚWIĘTY MOCNY ~ ~O niezgłębione, nieobjęte moce!~ ~Skrzydłami
1809 Krza, 3 | przyciesie ~Pramistrz w niezmiernym układał przestworze -~ ~
1810 Hymny, 1 | położywszy na głowie Boleści,~na niezmierzonej, cierniem opasanej Głowie,~
1811 Hymny, 1 | kabłąk gnie~dręcząca wieki niezmożona siła~i jak śmiertelny szał,~
1812 Hymny, 2 | gromnicami w dłoni ~ku tej nieznanej ustroni, ~do tej - ostatniej
1813 Hymny, 1 | wałem mżących mgieł dokoła~nieznany oddech miota,~jakieś potworne,
1814 Hymny, 1 | chichotem płoną~świeże, niezwiędłe róże~grzechu i winy!~ ~Na
1815 Ksieg, XXXV | oknom zwracamy źrenice, ~Niezwykle bogaci, choć biedni.~ ~Pod
1816 Ksieg, VII | wyrzuci z głębi, ~Gdy wichr niezwykły zawieje...~ ~Lecz po cóż
1817 Ksieg, XXI | myślę pójść do Kanosy.~ ~Nigdym się nie rwał ku cnocie, ~
1818 Krza, 6 | zleje krwawym złotem.~ ~Tak niknąc po szczycie i po hali,~Z
1819 Ksieg, XL | W tak czarnych żałobach ninie, ~Ci wiedzą, że chowam tę
1820 Ksieg, XXXV | orkan się zerwie,~Oddechy niosący boże,~Rozparlibyśmy te ściany,~
1821 Ksieg, XI | walczącym, ~Tak dzisiaj niosę im spokój.~ ~Lecz już nie
1822 Hymny, 2 | świat ~jak wielką świętość niósł. ~I żal go zdejmował, ~że
1823 Chal, I | głowy ~Przy stodołach, przy niskich obórkach.~ ~Płot się wali;
1824 Ksieg, VIII | Czy loty jej górne, czy niskie, ~Czy nieba, czy ziemi jest
1825 Krza, 4 | przed twojej potęgi ~Wiewem niszczącym? Sam orzeł, co kręgi ~Toczy
1826 Chal, XXXII | wywalając wrota:~"Nie my niszczym, lecz wasza ciemnota!..."~ ~
1827 Krza, 5 | zapachniały świeże pęki ~Od niw liptowskich, od Krywania.~ ~
1828 Hymny, 1 | głębiny,~z łona, pełnego niweczących tchnień,~nad boskiej woli
1829 Ksieg, XV | wybladły człowiek, ~Którego niweczy nędza ~Albo choroba, dziś
1830 Hymny, 2 | litość stokroć większą będzie~niżeli wszystek nasz grzech!~O
1831 Hymny, 3 | się palisz!~Stamtąd - od nizin dalekich,~usypiających poza
1832 Hymny, 3 | we mnie ślepie, ~kopnąłem nogą,~aż ze skowytem padł pod
1833 Chal, XXI | Tak, maszyna urwała mu nogę...~
1834 Ksieg, XI | tym potęgi, ~Co gdzieś po norach drzemią ~Albo z bezczelną
1835 Ksieg | względem treści, jak i formy - notatnik i ołówek, użyte na ukojenie
1836 Boha, 2 | wyrzucono Cię sromotnie z Nôtre-Dame! W Świętym - sit venia verbo -
1837 Hymny, 2 | wieki ~i wraz się rodzą nowe ~na cięższą jeszcze niedolę - ~
1838 Boha, 3 | reklamą dla konstruktorów nowej odmiany rytmu i dla wynalazców
1839 Chal, XXXII | Straszne Męki... Kalendarzyk Nowy... ~Trąba Sądu - a to mi
1840 Boha, 3 | odmiany rytmu i dla wynalazców nowych sposobów czyszczenia kloak
1841 Chal, XXII | nie dawał i przed "czystą" nurka.~ ~Przyszła bieda... i rzekła
1842 Ksieg, XL | rozlewa ~W krąg purpurowe swe nurty, ~Zabiera domy i drzewa.~ ~
1843 Ksieg, XL | duszy, ~Bo tylko radość nie nuży.~ ~Podporą ci będzie i brzaskiem ~
1844 Ksieg, XXI | miłości, ~Nagrzeszyliśmy się oba.~ ~A zaś stanąwszy przed
1845 Ksieg, XXI | uścisnę i powiem:~Chudobaśmy obaj, chudoba! ~Nie skąp mi swojej
1846 Hymny, 2 | hymn się rozpieśniły! ~I obarczony przekleństwem najdroższych, ~
1847 Chal, XX | jedyny ~Wzięli z ręki i w obce go strony ~Tak pognali,
1848 Boha, 3 | otwarte na śmierć.~Wszystkiem obchodził pustkowia, wszystkie ugory
1849 Chal, XXVIII| słyszę, majątek, ~Przyszedł obcy, inak gospodarzy, ~Pewnie
1850 Ksieg, VII | dzięki, że takim mnie złotem~Obdarowujesz, wybranym z skrzyni, ~Gdzie
1851 Boha, 3 | bransoletę, a dzieci twoje chodzą obdarte i głodne!~Ty za hojnym porękawicznym
1852 Boha, 1 | generałowej, szczególną obdarzającej łaską jego pana, a słynna
1853 Boha, 3 | bez skrupułów zjem suty obiad; kosztownym upiję się winem
1854 Boha, 3 | stół i śród oklasków Raj obiecuje tłumowi.~A przecież zbudowałem
1855 Chal, XXXI | popłuka, ~Nie zawadzi po takim obiedzie.~ ~Chłop pokorny, dopóki
1856 Boha, 2 | nogi moje nie były zmuszone obijać się o miejskie bruki.~Niech
1857 Boha, 2 | godność człowieka marła w obłąkaniu, otwiera nam dzisiaj szlachetny
1858 Hymny, 3 | wina! ~Chęć mi raz przyszła obłędna, ~ażeby kopać dla siebie
1859 Hymny, 1 | na wieki;~kozice stromą oblepiły ścianę~i patrząc trwożnie
1860 Hymny, 1 | Ty duszę jego grzechu oblewasz hyzopem ~i sądzisz! Kyrie
1861 Ksieg | Księdze Ubogich", powstały w obliczu Tatr, na codziennych, samotnych
1862 Krza, 6 | echo kona, ~Tylko przygasa obłok krwawy, ~Tylko blednieje
1863 Hymny, 3 | węża gór,~osrebrza brzegi obłoków,~lśni się na rysach śnieżystych;~
1864 Hymny, 3 | słowem, któremu dała moc obłuda,~wielbiąc zbawienie z miłości,~
1865 Hymny, 1 | piersi pierś padalca tuli obnażoną?...~ ~O Głowo, przepasana
1866 Chal, XXII | jej miejsce, gdzie chlew i obórka".~ ~Więc do miasta... na
1867 Chal, I | stodołach, przy niskich obórkach.~ ~Płot się wali; piołun
1868 Hymny, 2 | grzebie~od pierwszych dni,~a w obramieniu Trójkąta~Twe oko lśni~nad
1869 Boha, 3 | byka wiedzionego na arenę, obramowaną strusimi pióry, lśnistymi
1870 Ksieg, XXXVII| wam stawia przed oczy, ~Obrazy kłamliwej siły, ~Abyście
1871 Boha, 1 | się będzie przez cztery obręcze na raz, zręcznie wyrzucanymi
1872 Hymny, 1 | czarną duszę plami... ~Bez obrońcy staniem sami - ~któż zlituje
1873 Ksieg, XXI | mnie adwokat, ~Lecz dla obrony, mój Boże, ~Przytoczę, że
1874 Chal, XXXV | posłużą, ~Kiedy człowiek obrotny i skrzętny.~ ~Ze sukmanki
1875 Hymny, 2 | nami! ~Słońcom naznaczasz obroty, ~gasisz księżyce, ~jutrznie
1876 Ksieg, X | talerzy, ~Nad czystym schyleni obrusem, ~Co dziesięć łokci mierzy?~ ~
1877 Hymny, 3 | których ciężkim, dalekim obrzeżu~zachodnia krwawi się zorza...~
1878 Boha, 3 | czworogrannych głazów na narożniki, obsiadły mnie psy: omal ze śmiechu-m
1879 Chal, XXXVI | stolicy artystą, ~Piłby wino, obsypał się złotem...~ ~Lecz tu
1880 Hymny, 2 | przydrożom, ~gdzie, kurzem obsypana, ślepa siadła Dola...~ ~
1881 Boha, 3 | zanurzone w piasku, który je obsypuje od niepamiętnych dni; nie
1882 Hymny, 2 | padają ~na nieskończonym obszarze, ~który jej mocy oddał się
1883 Hymny, 1 | dnia i nocy wzniesionym obuchem?! ~Stopę swoją złożyłeś
1884 Hymny, 1 | proroczymi księgi ~przyszli obwieścić szalonemu światu ~Pańskiego
1885 Boha, 1 | jako i zagranicznych, a wy, obywatele, składajcie już dzisiaj
1886 Hymny, 3 | rozhowory,~w bagniskach dzikie obzywa się ptactwo,~a gdzieś w
1887 Hymny, 3 | gaśniesz, ty zorzo, ~nad oceanem tych ciężkich oparów,~co
1888 Hymny, 2 | duszach,~byśmy Twe dary godnie oceniać umieli.~O pełen kary~i przebaczenia
1889 Chal, VIII | Brzmi muzyka, tańczy lud ochoczy, ~A stolarze w lot kolebkę
1890 Hymny, 2 | uderza w skrzydła krwią ociekające, ~a jaskier więdnie na łące, ~
1891 Boha, 3 | zdobył środki na publiczne ocieranie łez, że Duch zapanuje nad
1892 Hymny, 1 | męka,~z nie przygasłymi oczyma,~milcząca, cicha i jak zmierzch
1893 Ksieg, XV | ciska. ~ ~Ale mnie wnet odbiegają ~Te kłamu zwiastuny i gońce, ~
1894 Ksieg, VII | najczystsza fala, co jaśnieje ~Odblaskiem nieba, ciemno się skłębi ~
1895 Chal, XX | się żarzy,~To popełznie odbłyskiem w głąb chaty,~To ozłoci
1896 Ksieg, XXXV | mego życia treść cała, ~Odbyło się w czasach, gdy pamięć ~
1897 Hymny, 3 | wody.~Lecz kto opiece Twej odda się szczerze,~tego Twa łaska
1898 Ksieg, X | najszlachetniejszej przędzy, ~Ludzkiemu oddaję cierpieniu, ~Ludzkiej poświęcam
1899 Ksieg, I | z wyrzeczenia wyrasta.~ ~Oddalne to są przestrzenie, ~Pustkowia,
1900 Boha, 1 | Raczcie mi wierzyć:~Nie oddam go pod nóż prywatnego hycla,
1901 Ksieg, XXXV | jeśli orkan się zerwie,~Oddechy niosący boże,~Rozparlibyśmy
1902 Hymny, 1 | nieprzebyty muł,~światy, od bożych odepchnięte bram.~ ~A spod korzeni jadowitych
1903 Hymny, 2 | rżyskami zaścielone łany ~oderwały się w tej dobie ~od macierzystej
1904 Boha, 1 | bankructwo.~Bohaterskiemu koniowi oderwano podkowy i stopiono je na
1905 Hymny, 1 | nami!~ ~Od twego drzewa oderwany liść, ~pędzi duch ludzki
1906 Ksieg, III | szczególnego... ~Dzwon się odezwał z wieży, ~W czerwcowych
1907 Boha, 1 | rozwoziciela jarzyn.~I tum go odkrył.~Znałem jego przeszłość,
1908 Ksieg, XII | szumie wody lub drzewa ~Nutę odkryłem świeżą ~I czym już doszedł,
1909 Boha, 2 | opuszczonych gór, z tego odludzia straceńców, z tego - że
1910 Boha, 3 | przecież zbudowałem cię na odludziu, na pograniczu spraw, w
1911 Ksieg, 1 | się ma dusza ~W głośnych odmętach fal, ~Gdy druh mój, burza,
1912 Chal, XXXIII| żyje!... Wiwat!..." "śród odmętu, ~Tak i nasza, widać to
1913 Hymny, 2 | rozpaczliwy głos, ~że go wchłonęły odmęty ~tej burzy.~Że w tej nieśmiertelnej
1914 Ksieg, XXXI | się młody, ~Dziś barwy mu odmieniły ~Fijoletowe jagody.~ ~Skąpo
1915 Hymny, 2 | co w gorącej wierze~ciche odmówi pacierze...~A jeśli ziaren
1916 Boha, 2 | ofiarowałem mu spółkę, odmówił. Zjednał sobie Kartezjanów,
1917 Boha, 1 | takt orkiestry wracając po odniesionym tryumfie do miasta, szedł
1918 Ksieg, XXI | Jeno że będzie za późno! ~Odpadniesz, jak puste plewy, ~Jak gałąź
1919 Ksieg, VII | niebogato ~Za miłościwe odpłacam się lato:~Idąc w tę przyszłość
1920 Hymny, 1 | Niech łaska Twoja winy nam odpuści... ~A ty swe skronie tul~
1921 Chal, IX | gwoździczek, lelija!..."~ ~Na odpuście zaloty zapija, ~Szczęśliwszego
1922 Boha, 2 | wszystko, przebaczyłeś, bo któż odpuszczać powinien, jeśli nie Ty,
1923 Boha, 2 | mnie z zawiścią, że mam odrobinę więcej chleba - i ja jestem
1924 Boha, 3 | kto?~Spieszcie zobaczyć, odrzekłem: Świątynię-m zbudował na
1925 Hymny, 1 | wgniata~w zwiędłe, z przepasek odsłonięte brzuchy~i biodra spłaszcza,
1926 Hymny, 2 | kroczy, ~wielkimi kroczy odstępami ~i z śmiechem na trupich
1927 Chal, XXVIII| miechem - ~A jak w podróż w odświętnej kapocie."~ ~"Człek się,
1928 Chal, XXXV | Ze sukmanki surducik odświętny - ~I kirejka na słotę -
1929 Ksieg, XXI | stanie.~ ~Od Siebie mnie nie odtrącisz, ~Choć tam ja nie chciałem
1930 Boha, 1 | przeszłość, bo któż z nas miałby odwagę się przyznać, że nie jest
1931 Hymny, 3 | katedry,~nie czułem tyle odwagi,~aby się dotknąć jej ręki
1932 Ksieg, XV | poczwórnie,~Żem gotów na lot się odważyć~Nad te podniebne turnie.~ ~
1933 Ksieg, XXXV | wypełnion starą.~ ~Pradawną, odwieczną tęsknotą, ~Więzioną w głębinach
1934 Boha, 1 | nieskończoności.~Uwiązany do odwiecznego pnia ogryzał krzak berberysu,
1935 Hymny, 1 | wpij się w twardy głaz,~i odwróć oczy od onej przestrzeni,~
1936 Boha, 2 | Twojej wszechwiedzy.~Któż odwróci nieszczęście od mojej lichej
1937 Ksieg, VII | Gdzie nie ma paktów z odwrotem.~ ~Oczy ci płoną~Na myśl,
1938 Chal, XIV | wzrasta, ~Trza podatku, trza odziać sieroty!~ ~I dziś z targu
1939 Hymny, 1 | to, ażebym w tej chwili, ~odziany potępienia podartą żałobą, ~
1940 Chal, XXXVI | tak słuchał, jak kłos się odzywał, ~Co liść szemrze i wody
1941 Boha, 3 | wyboru - siebie lub córkę ofiarowała staremu rozpustnikowi, panu
1942 Boha, 2 | konkurent: wódką bije mi wina; ofiarowałem mu spółkę, odmówił. Zjednał
1943 Chal, XXV | Będą grosze na msze i ofiary... ~Lecz ja biorę... to,
1944 Ksieg, XI | w palenisko, ~A płomień ogarnie światy.~ ~Wiedziały o tym
1945 Hymny, 3 | huczy, ~trzęsieniem ziemi ogłasza Twe wieści~lub słodko szumi,
1946 Boha, 1 | zgrał się na giełdzie i ogłosił bankructwo.~Bohaterskiemu
1947 Boha, 3 | wagonie,~albo z tryumfalnym ogłoszeniem Rzeczypospolitej na gruzach
1948 Hymny, 3 | mnie oślepiasz i tak mnie ogłuszasz, ~że dojść nie mogę do kresu? ~
1949 Hymny, 3 | nieprawość,~mnoga jak iskry tych ogni,~przeszła granice, Panie,
1950 Hymny, 3 | zorzę,~która się czepia ogniami~tych oto smreczyn i ścian
1951 Ksieg, III | górskich szczytach~Żagwią się ognie boże?~ ~Zagasły!... Że zgasły
1952 Hymny, 2 | moczarów łożyska,~gdzie nocą ognikami błyska,~z czeluści błota
1953 Hymny, 3 | wyrósłszy ~w ogromną kulę ognistą ~zaczyna rwać się w kawały ~
1954 Hymny, 1 | strzela nad pełnię, nad ogniste łuny~błyskawicowych potoków...~ ~
1955 Hymny, 3 | zorzo? ~Dlaczego krzykiem ognistym, ~wystrzelającym z tych
1956 Ksieg, X | mnie skuwać z wami, ~Jakie ogniwa i sploty, ~Choć wspólne
1957 Chal, XIX | w krzyżach, ból piersi, ograszka - ~Nie pomoże ni piasek,
1958 Ksieg, XXXVII| nim drzewa, ~Niechże ci ogród ten głucho ~O twej zagrodzie
1959 Ksieg, III | chata.~ ~Przed chatą mały ogródek, ~A w nim - o ludzie zmęczeni! - ~
1960 Ksieg, VIII | Nasturcje, co w naszym ogródku ~Puściły kiełki i rosną, ~
1961 Hymny, 3 | południa,~śród woniejących ogrodów~krwawo się złoci zakazane
1962 Hymny, 1 | na barki swoje~zabrał z Ogrodu to nadludzkie brzemię~przygniatającej
1963 Ksieg, XXXVII| młodzieńczą, ~W zamkowymś spoczął ogrodzie, ~Nad straszną podobnoć
1964 Hymny, 1 | pioruny idzie Jego zew!~Ogrom bytu błyskawic wszystkich
1965 Hymny, 3 | niż przestwory,~z krzyżem ogromnym, płomienistym w dłoni~i
1966 Hymny, 3 | wyciągnij członki moje do ogromu~Twojego krzyża, na którymś
1967 Krza, 5 | Rozwija skrzydeł swych ogromy, ~Świstak gdzieś świszcze
1968 Boha, 1 | Uwiązany do odwiecznego pnia ogryzał krzak berberysu, a subtelna
1969 Hymny, 2 | zdradną sieć, ~w synu na ojca zapalczywość budzi, ~wynaturzony
1970 Hymny, 3 | Panie, Twych zamiarów!~Ojcam się wyparł,~a kiedy zamknął
1971 Hymny, 2 | wynaturzony gniew,~że syn przed ojcem zamyka swój dom! ~Bratu
1972 Hymny, 2 | wnuki,~gdy przyjdzie im dla ojców starych kopać grób,~nie
1973 Chal, XXXIII| Nie słyszeli tak nasi ojcowie..." ~Tak! braterstwo i oświata
1974 Chal, XXX | hrabio! całuję paluszki -"~Ojcu trudno było wyrzec: "Panie!"~ ~
1975 Boha, 1 | nie jest świadom dziejów ojczystych?!~Nie mogłem dopuścić, aby
1976 Boha, 3 | prowadzącym żołnierzy w bój za ojczyznę,~ani z zadowoleniem wołu
1977 Boha, 3 | czeka w Florencji, trzeba okłamać małżonka i za nim...~Ty
1978 Boha, 3 | wdrapał się na stół i śród oklasków Raj obiecuje tłumowi.~A
1979 Hymny, 3 | kołysze, rozłożysty, złoty,~w oknach świergocą jaskółki,~nad
1980 Ksieg, XXXV | szarwark powszedni, ~Ku oknom zwracamy źrenice, ~Niezwykle
1981 Boha, 3 | pospolitego fałszerza weksli!~Ty okradałbyś pryncypała, ale się boisz,
1982 Chal, XXX | słyszę, siedzi w kryminale:~Okradł pany, sfałszował papiery, ~
1983 Ksieg, XXXV | wytchnienia, ~Przepastnym spiesząc okrajem, ~W źreniceśmy sobie patrzyli, ~
1984 Hymny, 1 | Miliardy krzyży, ~opromienione okręgami tęczy,~z padolnych Styksów
1985 Chal, XXXIII| Wiwat!..." "Bracia, jak okrętu ~Maszt..." "Niech żyje!...
1986 Hymny, 3 | wina, moja wielka wina! ~Okręty słałem na spienione morza, ~
1987 Hymny, 1 | Szatana,~co świat umierający okrył swoim cieniem, ~a ona,~w
1988 Hymny, 2 | przydroży,~na melancholię okryte przecznice,~na grób samotny~
1989 Hymny, 2 | skulony, ~i doczesności okryty łachmanem, ~wlecz się nieszczęsnym
1990 Hymny, 2 | wypoczętych zbóż~lub szkliwa pianą okrywają kępy~w sen otulonych traw,~
1991 Ksieg, XI | Gdy krzyczą: "w żelazo się okuj!", ~Jak ongi miecz niosłem
1992 Chal, XXXII | głowy;~Widzą wreszcie, że olbrzym ludowy ~To nie plewy albo
1993 Hymny, 1 | poszarpawszy ramię,~a ten olbrzyma ręką pochwycił dwie nogi~
1994 Ksieg, XL | ręka je zetrze?~ ~Jakaś olbrzymia rzeka ~Wezbrała krwią i
1995 Hymny, 1 | pod strasznym ciężarem... ~Olbrzymy świerków padają strzaskane;~
1996 Ksieg | jak i formy - notatnik i ołówek, użyte na ukojenie siebie
1997 Ksieg, XXXVII| wróciwszy do domu, ~Potęgą wroga olśnieni, ~Własnych zaparli się przodków, ~
1998 Boha, 2 | venia verbo - Sulpicjuszu na ołtarz Twój posadzono Boginię Zwycięstwa
1999 Hymny, 3 | dzwonków~arcykapłana domowych ołtarzy~i iść, gdzie w słońcu południa,~
2000 Hymny, 3 | zaciemnił oczy, ~żem po omacku szedł w przepastną głębię~
|