0n-dojsc | dokto-kadzi | kaj-mieci | miecz-omack | omal-posta | poste-rozpr | rozpu-stras | straw-waly | warg-zabie | zabil-zzolk
Part, Section
2001 Boha, 3 | narożniki, obsiadły mnie psy: omal ze śmiechu-m nie zginął,
2002 Krza, 6 | omdlenie...~ ~V~Opadły Tatry i omdlały, ~Gdy na nie cisza rozmarzona ~
2003 Krza, 6 | Sama wraz z bólem twym omdlewa...~ ~
2004 Hymny, 1 | okiem patrzy w jego oczy - ~omdlewającym okiem! ~Kyrie elejson! ~
2005 Boha, 3 | witających jakiś kondukt, z omyłki wyprowadzać będę przyjaciół
2006 Ksieg, III | z wieży, ~W czerwcowych omżach południa ~Łąka rozkwitła
2007 Ksieg, XXXVII| gardła, ~Bez miłosierdzia oniemia, ~Byście się ozwać nie mogli, ~
2008 Ksieg, XVI | bryła srebra szczera,~A ono z promiennym uśmiechem~Z
2009 Hymny, 2 | słonecznych pozłocistym pyle,~opadającym na zielska przydroży,~na
2010 Hymny, 1 | dalekiem i bliskiem,~co opadało w niedojrzaną głąb~i w niedojrzane
2011 Hymny, 1 | Grzechu, posyłam w niebiosa, ~opadło nad wieczności tajemniczym
2012 Krza, 6 | wyczerpanie i omdlenie...~ ~V~Opadły Tatry i omdlały, ~Gdy na
2013 Chal, XXXVII| pomogą leki.~ ~A matula w opałach od rana:~Drobi kluski przed
2014 Hymny, 3 | powierzchnię ~powlecze rdzą opałową. ~Czasem w tym swoim pochodzie ~
2015 Hymny, 1 | wądolców i jam,~pokrytych opałowym szkliwem zgniłych wód,~zaczyna
2016 Hymny, 3 | zżółkłymi tony i nagością swoją ~opanowawszy mą duszę, ~kazały zezem
2017 Hymny, 3 | patrzy w jego głębię -~i oparami wznosi się nad wielką,~nad
2018 Chal, XII | rosie ślubne rozmaryny;~Oparła się o krawędź łóżczyny. ~
2019 Hymny, 1 | niezmierzonej, cierniem opasanej Głowie,~wypełniającej wszechświatów
2020 Hymny, 1 | schylonym skroniom...~I biodra opasawszy w lubieżnym uścisku,~zwilgotniałymi
2021 Hymny, 1 | elejson!~Wężowe jego kręgi opasują biodra ~rozlubieżnionej
2022 Ksieg, XXI | mi stron urągano:~"Raczże opatrzeć się, bracie! ~Mróz, mówią,
2023 Boha, 2 | dodaje - lubię dekoracje, w operze czy w katedrze, nie ma dla
2024 Hymny, 1 | wiją się naprzód wpław ~i oplatają kręgami śliskiemi ~męczeńskich
2025 Boha, 3 | tandetnej, wełnianej spódnicy, oplotę ją resztkami bluszczu, który
2026 Hymny, 1 | swe skronie tul~do zimnych opok, do strzaskanych grani, ~
2027 Boha, 1 | hycla, ale skórę zedrze zeń oprawca municypalny, a może nawet
2028 Hymny, 1 | stóp...~ ~Miliardy krzyży, ~opromienione okręgami tęczy,~z padolnych
2029 Ksieg, XXI | Częstom próbował się oprzeć ~Na krokwiach dziadowskich
2030 Hymny, 2 | więdnie na łące -~gdzie opuszczone mogiły - ~te kopce poległych
2031 Boha, 3 | przydrożnej Bożej Męki lub z opuszczonego klasztoru, w nienależytym
2032 Hymny, 3 | pod krzyżem pochyłym ~na opuszczonej mogiłce ~i głowę ukrywszy
2033 Boha, 2 | Buttes-Chaumont, z tych ongi łysych, opuszczonych gór, z tego odludzia straceńców,
2034 Hymny, 2 | Kop mi samotny grób ~na opuszczonym łanie, ~u krzyża czarnego
2035 Boha, 2 | resztka pokarmu, którym opychały nas wieki ciemnoty ?~Nie!
2036 Hymny, 3 | na jej krwawe wskazując orbity, ~głupim powiedzieć lwom
2037 Boha, 3 | wodzem, z majakiem wstęgi orderowej w duszy prowadzącym żołnierzy
2038 Chal, X | nie przyjdzie od swatów orędzie!"~ ~I tak w łzawe rozpływa
2039 Hymny, 2 | tę chwilę wesołą,~gdy na organie~i śpiewem, i kadzidłem wielbimy
2040 Hymny, 3 | kadzideł~kładą się dźwięki organów,~majestatyczne, cudotwórcze
2041 Hymny, 1 | powieki i patrzy...~ ~Jakaż to orgia dzika!~Jakiż to chaos mąk!~
2042 Ksieg, XXXV | naszego progiem.~ ~A jeśli orkan się zerwie,~Oddechy niosący
2043 Krza, 4 | ty posłańcze zguby, ~I orły chwytaj w oka swoich sideł,~ ~
2044 Hymny, 3 | łachmanom przesyconym potem! ~Ornat na siebie kładłem i koronę ~
2045 Hymny, 3 | przydrożem, ~ażeby duszę znudzoną~orzeźwić wschodem lub zachodem słońca. ~
2046 Chal, X | X~ ~Oj, ja biedna, jak oset na grzędzie! ~Któż się doli
2047 Hymny, 1 | winy!~ ~Na ich purpurze ~osiadł posępny i siny ~tej Konieczności
2048 Boha, 3 | niebotycznym górom...~a wzrok mój osłabł...~A na pół ślepy będąc,
2049 Hymny, 3 | piekielnymi ściany, ~tak mnie oślepiasz i tak mnie ogłuszasz, ~że
2050 Hymny, 3 | wina, moja wielka wina!~Oślepłą siostrę spotkawszy żebrzącą~
2051 Hymny, 1 | przed Tobą, ~i martwym, osłupiałym z przerażenia okiem ~strasznego
2052 Boha, 2 | po dwustu trzydziestu i ośmiu stopniach wchodzimy na nią
2053 Ksieg, XXXI | jakieś nieuchwytne ~Las osnuwają bury, ~Nieśmiało migocą
2054 Ksieg, VIII | kościół, ~Królestwo swe osobiste, ~Parafian ma i poddanych ~
2055 Krza, 6 | ona tuli jasną głowę~Do Osobistej, by wraz potem~Kłaść ją
2056 Hymny, 2 | wody,~gdzie ten wądolec ospały,~gdzie ci się wloką,~blasków
2057 Hymny, 3 | dźwignął ponad węża gór,~osrebrza brzegi obłoków,~lśni się
2058 Hymny, 3 | się przed nią groza nie ostała:~Niechaj Ci za to będzie
2059 Hymny, 2 | na samotne pola, ~ku tym ostami porosłym przydrożom, ~gdzie,
2060 Boha, 1 | baniek.~A kiedy nadejdzie ostateczna jego pora -~Tragedia chodzi
2061 Ksieg, XII | zwątpieniem w pieśń własną ~Raz ostatecznie zakończę?~ ~Czy miałem tę
2062 Hymny, 3 | przez które ognia przezierał ostatek,~zazdrośniem śledził takich
2063 Ksieg, XXXVII| nie zmiotły szrapnele ~Już ostatniego w nim drzewa, ~Niechże ci
2064 Ksieg, VII | Że w mego domu cichej ostoi ~Znużona stopa twa spocznie?~ ~
2065 Hymny, 2 | ramię ~i nad wysokość jego ostrej kosy ~wzrosłeś w niebiosy - ~
2066 Hymny, 1 | płomienisty miecz ~iskrzy się ostrzem czerwonem;~przed nim i za
2067 Hymny, 2 | kępy rogoży, ~z przydroży ~osty o żółtych kolcach, ~szerokolistnę
2068 Chal, XXXIII| ojcowie..." ~Tak! braterstwo i oświata błyska.~ ~
2069 Chal, XXXI | My wam damy i chleb, i oświatę..."~ ~
2070 Chal, XXXIV | nauki nie zjedzą... ~Trza oświaty... a przy tym powiedzą:~
2071 Boha, 2 | czasach zamętu pojęć i prądów oświecające znaleźć błyski, jeśli nie
2072 Hymny, 3 | wtrąciłem bliźniego, ~tak że oszalał między umarłymi! ~Moja to
2073 Hymny, 1 | iskierce,~na popiół spal Adama oszukane serce~i płacz!~Z nim razem
2074 Hymny, 3 | choć sam krzywdziłem - jak oszust! ~Pogardę niosłem tłumowi, ~
2075 Ksieg, VII | Jać nie poszedłem między oszusty, ~Nie chciałem ubiec cię
2076 Chal, XXXIII| dalej... A biedne chłopiska~Ot, tak mądrzy, jak byli przed
2077 Ksieg, XV | świata, co rwał mnie w swą otchłań, ~I dzisiaj mi radość mą
2078 Hymny, 2 | zaszumiał w wądolcach ~i z mułu otrząsnąwszy pachnące korzenie, ~idzie
2079 Ksieg, XXXVII| głębi ~Resztę - czy złudnej otuchy? - ~Że miecz, jeśli fałszem
2080 Boha, 3 | damy, albo - szczerzej i otwarciej - najlichszego Cabaret au
2081 Boha, 3 | człowiek, który ma powieki otwarte na śmierć.~Wszystkiem obchodził
2082 Boha, 2 | i markizów.~Rozbijali po otwartych drogach, naszymi rękami
2083 Chal, XIX | Śmierć zagląda z każdego otwora.~ ~Trzeba księdza, niech
2084 Hymny, 1 | elejson!~Straszny przed nami otworzyłeś grób...~I płyną, płyną te
2085 Krza, 3 | o szumiący lesie, ~Dech ów porusza, co byt w onej porze, ~
2086 Ksieg, I | Wrzaskliwy rozgwar miasta, ~I owa śmieszna cierpliwość, ~Co
2087 Hymny, 3 | przygnie jakąś trawkę ~lub owad zdepce na miedzy, ~albo
2088 Hymny, 3 | Robaka-m zdeptał - ~tysiące owadów~miażdżyłem stopą, wlokąc
2089 Hymny, 2 | trać naszego dobytku ~w owcach i koniach! ~Trzymaj z daleka
2090 Chal, XI | Ale gbur mu odpowie z owczarska:~"Niechaj każdy, jak usiadł,
2091 Boha, 3 | urosłem w swych oczach na owego potulnika, który na Trupiej
2092 Krza, 6 | ciężkie myśli człecze...~ ~III~Owiana mgłami różowemi, ~Przystaje
2093 Ksieg, XXI | Twój pastuch, Panie, lecz owiec ~Możem Ci żadnych nie wypasł, ~
2094 Chal, II | ławy! ~Żyto, jęczmień i owies złotawy ~Jak zginają ziarniste
2095 Hymny, 1 | niebios walą się posowy,~z owiniętej cierniem Głowy~rzeką i morzem
2096 Hymny, 2 | Nieśmiertelny! ~o wieńcem blasków owity! ~na niedostępnym tronie ~
2097 Ksieg, XV | mi w słońce utrudnia.~ ~I owszem, przyznaję się, że jeszcze ~
2098 Boha, 2 | Wiem, Panie Boże, iż w owych dniach gniewu i pomsty uczyniliśmy
2099 Ksieg, VIII | Dziś zakwitł nam w całej ozdobie, ~Każe mej duszy po cichu ~
2100 Chal, XVII | patrzcie! w srebrzyste~Oziminy usłały się łoże,~Wyszło
2101 Chal, XX | odbłyskiem w głąb chaty,~To ozłoci wytarte je szmaty,~To wypocznie
2102 Ksieg, XXXVII| miłosierdzia oniemia, ~Byście się ozwać nie mogli, ~Gdy własna zawoła
2103 Ksieg, XL | puszcza, ~Dęby się groźnie ozwały, ~Cóż to za moc je poduszcza?~ ~
2104 Krza, 6 | wiesza zadumanie.~ ~Ani się ozwie bór prastary:~Ona milczeniem
2105 Hymny, 2 | porzucone kłosy,~czarnymi ożyn jagodami chwieje~i wierzb
2106 Boha, 1 | właściciela kantoru wymiany b. p. sir Izaaka Hanfstaengla.~
2107 Chal, XXXIX | zastąpi pastucha, ~A pod pachą Homery, Wirgile;~Ludzie
2108 Hymny, 2 | wądolcach ~i z mułu otrząsnąwszy pachnące korzenie, ~idzie wraz z
2109 Ksieg, II | więcej?!"~ ~To małę, nędzne pacholę ~Prawi mi, patrząc w oczy:~"
2110 Hymny, 3 | granitu, ~kazałem ścinać pachołkom ~gałęzie smreków młodziutkich, ~
2111 Chal, XXXVII| księdza koguty, ~Klepie pacierz i - czyści mu buty...~ ~
2112 Hymny, 3 | jaskółki,~nad poszeptami pacierzy~nieprzeliczonych pątników~
2113 Hymny, 2 | w niebiosy - ~a grom nie pada! ~Z nieukojoną żałobą ~klękam
2114 Hymny, 1 | złocistowłosa Ewa, ~do piersi pierś padalca tuli obnażoną?...~ ~O Głowo,
2115 Chal, XXXIV | mieściny:~ ~"Masz tu chamów! padalce! gadziny! ~Wychowałem u
2116 Hymny, 1 | siadła jasnowłosa Ewa~z padalcem grzechu u swych białych
2117 Boha, 3 | mi się zdało, że wszedł.~Padłem na ziemię z wyciągniętymi
2118 Hymny, 1 | wytrysnął z przepełnionych łon, ~padli w zamęcie spadających gwiazd, ~
2119 Boha, 2 | się pokora ludu: głowy ich padły pod mieczem Sprawiedliwego,
2120 Hymny, 2 | nieszczęsnym dzieciom Ewy!~Padłym na znojnym łanie~niech dzwoni
2121 Hymny, 2 | złotej ~i ani spojrzysz na padolny smug! ~Zmiłuj się, zmiłuj
2122 Hymny, 1 | opromienione okręgami tęczy,~z padolnych Styksów powstają głębiny~
2123 Krza, 6 | Szkliwy jak przędze te pajęcze;~Blask żenie srebrny na
2124 Boha, 3 | lat, zwiesza się brudna pajęczyna,~że stół się chwieje na
2125 Ksieg, VII | ofiara czyni, ~Gdzie nie ma paktów z odwrotem.~ ~Oczy ci płoną~
2126 Boha, 2 | rękami wznosili zamki i pałace, a gdy nam już sił zabrakło
2127 Hymny, 3 | tajemniczą, ~kiedy przed moim pałacem, ~wzniesionym z mgławych
2128 Hymny, 1 | elejson! ~Jej nagie uda drżą,~palcami rozczesuje złoto swych warkoczy ~
2129 Hymny, 1 | rozsuwa~i pokrzywione, czarne palce nóg,~pokrytych siecią fioletowych
2130 Ksieg, XI | tak bogaty, ~Że jeno dąć w palenisko, ~A płomień ogarnie światy.~ ~
2131 Hymny, 3 | przytłacza spokojem,~a ty się palisz!~Stamtąd - od nizin dalekich,~
2132 Ksieg, XII | życiem, ~Godnego starczy paliwa?~ ~Strasznie to lubię, gdyż
2133 Chal, XXX | Jaśnie hrabio! całuję paluszki -"~Ojcu trudno było wyrzec: "
2134 Ksieg, XXXV | Odbyło się w czasach, gdy pamięć ~Oczu ni uszu nie miała.~ ~
2135 Chal, XXIII | XXIII~ ~Pamiętacie, ten sąsiad po prawej:~Wzrost
2136 Chal, IX | oczy tumanią zamiecie;~"Pani-matko!" słania się kobiecie, ~
2137 Boha, 2 | szeregu z sławnej pamięci panią Szarlotą Corday.~Eh! Voila!
2138 Chal, XXX | Różyczka, zaranie!" ~Do panicza: "A może dziewuszki? ~Mam
2139 Chal, XL | zadumany,~Schwyci rękę panicza-sąsiada,~Szepcąc: "Bracie!" z okiem,
2140 Chal, XXX | było wyrzec: "Panie!"~ ~Do panienki: "Różyczka, zaranie!" ~Do
2141 Hymny, 1 | zamierają śmiechu~w ten Pańskich gniewów nieskończony dzień...~ ~
2142 Boha, 1 | przekupić głównego rakarza państwa; wspomnienie pośmiertne
2143 Boha, 2 | ducha, potężna wieża Eiffla, panuje bijącym w niebo żelaznym
2144 Boha, 3 | złośliwych wyrostków, pozaklejano papierem,~że na ścianach, nie bielonych
2145 Chal, XXX | Okradł pany, sfałszował papiery, ~Wszystko prawda jak dwa
2146 Ksieg, VIII | Królestwo swe osobiste, ~Parafian ma i poddanych ~Wielce dobraną
2147 Boha, 2 | pragnie własne mieć konie i park zamknięty dla innych.~Nielitościwy
2148 Boha, 1 | niespokojnych, pędziła ku parkom, ranną zlanym rosą, gdzie
2149 Chal, XXXIII| licznie:~Posła wybrać trza do parlamentu:~Pełno wrzawy, pełno krętu
2150 Chal, XXIV | już łoże, ~Wybrał dla niej parobka jak świécę.~ ~Lecz nim przyjdą
2151 Chal, XI | usiadł, tak siedzi - ~Tyś parobkiem, ona gospodarska".~ ~
2152 Hymny, 2 | swe kiście!~Tam, gdzie ten parów~sączy resztkami wody,~gdzie
2153 Boha, 1 | surmy uderzał nimi o ziem, parskając niecierpliwie i gryząc uździenicę,
2154 Boha, 2 | się gubią, to się jawią, a pary zakochanych błogim uśmiechem
2155 Chal, XXXVI | wody koryto.~ ~Przestał pasać... był dworskim... za myto ~
2156 Chal, XXXVI | XXXVI~ ~Pasał bydło i chodził pod żyto, ~
2157 Chal, IX | koszuli, pierzyny - ~Ślub za pasem... gdy wróci jedyny.~ ~Ale
2158 Boha, 2 | rycerzy, którzy ongi szli się pasować z pohańcem o Grób Twego
2159 Boha, 2 | chęć trwania!~Zresztą sam Pasteur wierzył w nieśmiertelność
2160 Ksieg, XXI | Juhas-ci jestem pośledni, ~Twój pastuch, Panie, lecz owiec ~Możem
2161 Chal, XXXIX | Latem, wolny, zastąpi pastucha, ~A pod pachą Homery, Wirgile;~
2162 Boha, 3 | dzisiaj padł ofiarą krów i pastuchów, i każę jej tańczyć kankana...~
2163 Ksieg, XXXI | ogniska.~ ~Nieletni, wątły pastuszek ~Okiem mnie wita lękliwie -~
2164 Krza, 6 | zadyszy ~Albo wystrzelił krzyk pastuszy ~I zamilkł... I ona znów
2165 Chal, III | strzępem krajki ~Podkasane, w pasy się szamocą;~Na przyzbicach
2166 Hymny, 3 | ten szary piasek na drodze pątniczej!~Wybaw człowieka, o Panie,~
2167 Hymny, 3 | pacierzy~nieprzeliczonych pątników~białe wzlatują gołębie,~
2168 Chal, XXXIV | a przy tym powiedzą:~Patriota... filantrop... duch szczytny..."~ ~
2169 Ksieg, XI | czyhają zza węgła ~Lub z okna patrzą z szyderstwem, ~Czy zbrodnia
2170 Hymny, 1 | wyzwolą? ~Kyrie elejson! ~Patrzaj!... Kyrie elejsonl ~Ona
2171 Chal, XVII | kropliste.~ ~Poza wioską, gdzie, patrzcie! w srebrzyste~Oziminy usłały
2172 Ksieg, I | głęboko.~ ~Tak! Chodzę i patrzę, i słucham - ~O jakżeż tu
2173 Ksieg, XI | że dzisiaj to widzę, ~W patrzeniu dosyć już biegły, ~Czego
2174 Ksieg, XXXV | okrajem, ~W źreniceśmy sobie patrzyli, ~Swych źrenic nie widząc
2175 Hymny, 1 | elejson!~Na mękę wieków patrzysz nie widzącym okiem ~i sądzisz!
2176 Krza, 5 | ciemnosmreczyńskich skał zwaliska, ~Gdzie pawiookie drzemią stawy, ~Krzak dzikiej
2177 Chal, XVIII | zadmiewa i straszną szarugą ~Pcha go na wstecz i bije mu w
2178 Ksieg, X | skłania.~ ~Lecz czuję, choć pęd swych zastrzeżeń ~Trzymam
2179 Boha, 1 | po snach niespokojnych, pędziła ku parkom, ranną zlanym
2180 Chal, XVIII | w oczy:~Przygarbiony, z pękiem chrustu, broczy ~W zaspach
2181 Hymny, 2 | godnie oceniać umieli.~O pełen kary~i przebaczenia pełny!~
2182 Hymny, 1 | przepastnej głębiny,~z łona, pełnego niweczących tchnień,~nad
2183 Ksieg, XXXI | samo odczuwam życie, ~Jak w pełnej, kwitnącej wiośnie.~ ~Przystaję
2184 Ksieg, XXXV | z łatwością czy trudem ~Pełniąc swój szarwark powszedni, ~
2185 Hymny, 1 | światłość złota~strzela nad pełnię, nad ogniste łuny~błyskawicowych
2186 Hymny, 2 | pełen kary~i przebaczenia pełny!~Chociaż ci nasze te grzechy
2187 Hymny, 2 | rozewrzyj, królu globów pełnych żalu, ~do nieobjętych orbit,~
2188 Hymny, 3 | śnieżystych;~od wschodu pełza cicha noc, ~stoki swym wielkim
2189 Ksieg, II | jednostajnym roztoczu.~ ~Tą percią idący, tym skrajem ~Smreczynowego
2190 Ksieg, VIII | przymierze! - ~Iż coś ją więzi i pęta, ~Coś ją na arkan bierze.~ ~
2191 Krza, 4 | zawierucha, ~Co słabym bytom pewną śmierć wydzwania, ~Niech,
2192 Ksieg, XXI | się spostrzeże twa pycha, ~Pewnego wieczora czy rana, ~Kostusia
2193 Chal, XX | siedzi przy ogniu i marzy. ~Pewno widzi skarb jaki bogaty - ~
2194 Ksieg, III | Przypływa ku mnie dziś pewność ~O cudzie i o nie-cudzie...~ ~
2195 Ksieg, III | naszym spoczynkiem ~Rząd pewnych siebie jasieni.~ ~Rozłożył
2196 Boha, 3 | który tak bujnie i smutnie piął się wczoraj aż pod twój
2197 Hymny, 2 | wypoczętych zbóż~lub szkliwa pianą okrywają kępy~w sen otulonych
2198 Boha, 3 | strzegą, po piersi zanurzone w piasku, który je obsypuje od niepamiętnych
2199 Hymny, 2 | godzi, ~że te się kładą na piaszczystym łanie... ~A pierś nasza
2200 Chal, XXVI | słońce tak piecze, ~Że snadź piecem gorącym świat cały... ~A
2201 Chal, XXVI | Koszą rzędem... A słońce tak piecze, ~Że snadź piecem gorącym
2202 Chal, VIII | łzach cała; swachy czepią, pieją, ~Brzmi muzyka, tańczy lud
2203 Chal, XXXVII| Dzisiaj grzebie umarłe i pieje, ~Pasie żywe - barany i
2204 Boha, 2 | Łaski lub przypomnieniem kar piekielnych wiedli nas ku nim na twardym
2205 Hymny, 3 | szczelin ~pomiędzy dwiema piekielnymi ściany, ~tak mnie oślepiasz
2206 Hymny, 3 | której wypływa zwycięstwo nad piekłem! ~Moja to wina, moja wielka
2207 Boha, 2 | wrodzone człowiekowi poczucie piękna, które z Buttes-Chaumont,
2208 Boha, 1 | łaską jego pana, a słynna z piękności miss Ellen zaplatała mu
2209 Hymny, 3 | dla człeka,~dla zbłąkanego pielgrzyma.~Niech gaśnie! niech ginie!~
2210 Chal, VII | W rzece pierze Jagusia pieluszki, ~Zimna woda oblewa jej
2211 Boha, 1 | się ten koń bohaterski i pienił, jakby chciał wieszczym
2212 Chal, XXV | Więc ostatnie zaniesie piernaty...~ ~A wiatr wieje, a czasy
2213 Ksieg, XXXV | od onej pory, ~Spowitej w pierwocin żłobie, ~Byliśmy ze sobą
2214 Hymny, 3 | prastare lipy szumią hymn pierwotny,~przenikający głębinę jestestwa,~
2215 Krza, 3 | lesie, ~W akordy hymnów pierwotnych brzemienny, ~Jak więzień
2216 Ksieg, XV | jak dziecko, ~Młodość mi pierwsza powraca, ~Weseli mnie dzień
2217 Boha, 3 | urągać? - zawołam. - ~Ty pierwszy lepszy z brzegu, znam cię!
2218 Hymny, 2 | Świat dół swój grzebie~od pierwszych dni,~a w obramieniu Trójkąta~
2219 Chal, XIII | ciężkie przednówki ~I w pierzynie wciąż liczniejsze główki - ~
2220 Chal, IX | Trza wyprawy: koszuli, pierzyny - ~Ślub za pasem... gdy
2221 Hymny, 3 | skąd pycha ~wygraża światu pięściami z granitu, ~kazałem ścinać
2222 Krza, 3 | szumiący lesie!~Ku twoim pieśniom, które wiew wiosenny~W bezmierny
2223 Hymny, 1 | Śmierci, Ewa jasnowłosa, ~pieszcząca węża Grzechu, posyłam w
2224 Hymny, 1 | a ona,~w zbrodniczych pieszczot rozdawaniu szczodra, ~zamknęła
2225 Boha, 3 | bestie szczerzyły kły do mych pięt i jakie musiałem wyprawiać
2226 Krza, 5 | rosną trawy, ~Bokiem się piętrzy turnia śliska, ~Kosodrzewiny
2227 Ksieg, X | kosztownym krysztale, ~Jednakie pijący wino, ~Z wami je razem chwalę?~ ~
2228 Hymny, 1 | żmij skłębiony płód:~czarne pijawki, zielone jaszczury ~wiją
2229 Chal, XXV | kradnę..." ~A księżulo: "Nie pijcie opary, ~Będą grosze na msze
2230 Chal, XIII | wsi do wsi, dziś żebrze i pije...~ ~ ~
2231 Chal, XXXVI | byłby w stolicy artystą, ~Piłby wino, obsypał się złotem...~ ~
2232 Chal, I | obórkach.~ ~Płot się wali; piołun na podwórkach;~Tu rżą konie,
2233 Chal, XXXIX | późne chwile~Z książką, z piórem, chociaż w ręce chucha.~ ~
2234 Hymny, 2 | południa skwar,~aby z niej piorun padł~i od Szatana uwolnił
2235 Hymny, 2 | jak krzew pogięty, ~i z piorunami w zawody ~rozpaczą grzmiał! ~
2236 Hymny, 1 | Sądu nad tobą rozbrzmiewa ~piorunną mocą archanielskich tchnień ~
2237 Chal, XVI | Wiatr jesienną wydzwania piosenkę, ~Słońce chłodne promyki
2238 Hymny, 3 | płacz tej dawnej, chłopięcej piosenki:~A grajże mi, piszczałeczko,~
2239 Boha, 2 | Jej, w cześć bohatera spod piramid, wylewano strugi najsolidniejszego
2240 Chal, XXXIX | i matula czeka...~ ~A on pisał: "Kochani rodzice!... ~Skończę...
2241 Ksieg, VIII | Ta wrona, co dla swych piskląt ~Chleb nam ze stołu kradnie, ~
2242 Hymny, 2 | krwawym pochodzie, ~trupimi piszczelami znaczone chorągwie, ~idziem
2243 Chal, XXXVI | Że inaczej tańczono i pito.~ ~Kto wie, jakie miał skarby
2244 Chal, XXII | pańskie pokoje... ~Dobrze płacą... tam szczęścia poszuka... ~
2245 Boha, 3 | drogi rozstajne, na ulice i place, przed kościoły i ratusze
2246 Chal, XIX | Aż się zwija na kłębek płachcisko.~ ~Jakie było to z niego
2247 Chal, XXIII | ni córce ~I dziś, biedny! płaci to więzieniem.~ ~
2248 Chal, XV | grób już głuchy, ~A skąd płacić, gdy pustki w stodole?~ ~
2249 Boha, 3 | znajdzie związku z dukatem płaconym dziewce ulicznej,~albo z
2250 Hymny, 2 | jagodami chwieje~i wierzb płaczących srebrne czesze liście,~i
2251 Hymny, 2 | czołga po spalonej łące, ~z płaczem się wznosi nad umarłe błonia, ~
2252 Hymny, 1 | sądzisz! Kyrie elejson!~Płaczów i jęków słuchasz nie słyszącym
2253 Hymny, 1 | surma przeraźliwa~echem płaczu się odzywa~nad pokosem Twego
2254 Boha, 2 | Królewski Majestat - s`il Vous plaît, mon Seigneur - zechce się
2255 Hymny, 2 | aby tak klęły jak ja;~aby płakały jak ja;~aby w szarpiącej
2256 Krza, 5 | róży pąs swój krwawy ~Na plamy szarych złomów ciska.~ ~
2257 Boha, 3 | pyszniącą się w przechodzonym płaszczu jakiejś bogatej damy, albo -
2258 Hymny, 3 | kwiaty wystąpiła rosa,~na łąk płaszczyzny, na ciemny łan zboża,~a
2259 Ksieg, III | Droga się w blaszkach pławi!~ ~Ach! dokąd wy tak spieszycie, ~
2260 Chal, XXVI | ta rosa... ta słona... płaz mały, ~A wysysa pacierze
2261 Chal, XXIX | bat wielkie ma władztwo - ~Plecy chłopskie! tu wyprawia młyńce, ~
2262 Krza, 3 | duch mój, sam w melodie plenny.~ ~Syt jestem ziemi; z tej
2263 Krza, 5 | śnie, ~A obok limbę toczą pleśnie, ~Limbę, zwaloną tchnieniem
2264 Hymny, 1 | wypełzywać żmij skłębiony płód:~czarne pijawki, zielone
2265 Ksieg, XXXI | rodzicielko żywota,~O święta, płodna Macierzy!~ ~O skarbie ty
2266 Hymny, 2 | Swej klepsydrze złotej ~i płodź żywoty, ~aby tak klęły jak
2267 Chal, II | Płonny owoc ta ziemia nam płodzi - ~Tłuste kłosy, bo tłuste
2268 Hymny, 2 | jutrznie zapalasz i zorze ~i płodzisz zasiew na byty,~na pełne
2269 Hymny, 3 | Wszystko pożera swymi płomieniami - ~duszę mi pali i świat
2270 Boha, 3 | może...~Ogromne, zielone płomienie jaworu nad moją głową.~Potok
2271 Chal, XXIII | święci!~ ~Cała dusza pali się płomieniem, ~Nie przepuści ni jemu,
2272 Hymny, 1 | stóp, ~wieczyście żarta płomienistą żądzą ~winy i grzechu... ~
2273 Hymny, 1 | cyklonem:~przed nim i za nim płomienisty miecz ~iskrzy się ostrzem
2274 Hymny, 3 | przestwory,~z krzyżem ogromnym, płomienistym w dłoni~i rozżagwiony rzucasz
2275 Hymny, 1 | strasznego Sądu wyławiał płomienne, ~świat druzgocące rozkazy? ~
2276 Hymny, 3 | więc bezlitością swych płomiennych rąk~wyciągnij członki moje
2277 Chal, XX | XX~ ~Na kominie płomyczek się żarzy,~To popełznie
2278 Ksieg, XI | Czynu wyciśnie znamię, ~Płonące żądzą odmiany, ~Przewrotu,
2279 Hymny, 3 | się bryłami ~na cielska płonących gór, ~na popiół smreków
2280 Chal, IX | całym świecie;~I córeczka płoni się jak kwiecie, ~A matusia
2281 Chal, II | Boże! o Chryste! o Panie! ~Płonny owoc ta ziemia nam płodzi - ~
2282 Ksieg, XII | płomieniach, ~Jakie przynoszę plony?~ ~Czy w szumie wody lub
2283 Chal, I | przy niskich obórkach.~ ~Płot się wali; piołun na podwórkach;~
2284 Hymny, 2 | wojów ~nielitościwy rozorywa pług,~rdzawe szablice wyrzucając
2285 Boha, 3 | zadowoleniem wołu wyprzęgniętego z pługa,~ani z dziennikarską reklamą
2286 Chal, XXVII | grzebie:~A dyć dzwonią, trza z pługiem, trza z broną.~ ~Jeszcze
2287 Chal, XXXV | prostocie - ~Niech zostanie przy pługu, mój Chmielny!..."~ ~
2288 Ksieg, 1 | je porusza, ~W nieznaną płynąc dal.~ ~Rozmiłowała się ma
2289 Hymny, 1 | O grozo świata!~O widma, płynące w dal! -~W ten przestwór
2290 Hymny, 3 | lub zachodem słońca. ~A pnąc się w górę, ku rzeźbionym
2291 Hymny, 1 | przygniatającej winy~i wieki wieków pnę się z tym ciężarem~ku wiekuistej
2292 Krza, 4 | borze... ~I choć spotykam pnie, wyrwane z ziemi, ~Ten szał,
2293 Boha, 3 | dla ciebie. ~Raz, kiedym pobiegł w pole, szukając czworogrannych
2294 Boha, 3 | się, szalony z radości, pobiegłem na drogi rozstajne, na ulice
2295 Krza, 4 | Rozpacz łkająca, że wichr pobił stada ~I porozrzucał koleby...
2296 Ksieg, XV | wierzba, ~Gdzieś gradem pobite zboże.~ ~Gdzieś jakiś wybladły
2297 Hymny, 1 | milcząca, cicha i jak zmierzch pobladła,~na wklęsłych skroniach
2298 Ksieg, XI | siedząc, ~Uśmiechał się pobłażliwie...~ ~I dziś ja sam uśmiechnięty, ~
2299 Hymny, 2 | samotny grób! ~Gdzie w dali pobłyskuje jezioro tęskniące,~gdzie
2300 Chal, XIII | Pierwsze lata, kiedy się pobrali, ~Szczęście kwitło jak w
2301 Hymny, 3 | pól, ~od rżysk i rzecznych pobrzeży, ~od przecznic i od ugorów, ~
2302 Hymny, 1 | Kyrie elejson!~Światy pochłania nieprzebyty muł,~światy,
2303 Hymny, 3 | tych ciężkich oparów,~co pochłonęły me słońce?~Księżyc się dźwignął
2304 Hymny, 3 | bożych praw,~i krwawą zemsty pochodnią,~i bolu, bolu strasznego~
2305 Hymny, 1 | której źrenice, jako dwie pochodnie ~dogasające, płoną~nad krętą,
2306 Hymny, 3 | niech imię Jego będzie pochwalone! ~Razem z gwiazdami byliśmy
2307 Chal, XIII | się w łoże, ~Kiedy bieda pochwyci za szyję:~ ~On zakończył
2308 Hymny, 1 | ramię,~a ten olbrzyma ręką pochwycił dwie nogi~i rozdarł na dwie
2309 Chal, XXXIV | tak w szkoły szedł Wicuś Pochwytny,~I aż do dna upajał się
2310 Ksieg, VIII | chwile, gdzie kornie ~Musi pochylać czoła.~ ~
2311 Hymny, 2 | niedolę - ~idziemy, biedną pochyliwszy głowę, ~jak ten zsieczony
2312 Ksieg, XXXI | jest gdzieś bliska, ~Na pochyłościach wierchu ~Jesienne dymią
2313 Hymny, 2 | gruszach,~na naszych starych, pochyłych jabłoniach...~I wdzięczność
2314 Hymny, 3 | wypełnioną pokutą,~wstydu i hańby pociemniałą twarzą,~i podeptaniem świętych,
2315 Ksieg, XVI | A ona, ta śniegu bryła, ~Pociesza się w samotności, ~Że jeszcze
2316 Chal, XXVIII| To małego już gburstwa początek...~ ~Lecz pan sprzedał,
2317 Hymny, 1 | nieuchronnych wyroków ~w początkach dnia i nocy wzniesionym
2318 Hymny, 3 | ziele,~świat nim stłumiłem w poczęciu.~Moja to wina, moja wielka
2319 Ksieg, XII | wiejskim balkonie, ~Który poczerniał od deszczów, ~Lecz dzisiaj
2320 Chal, XXIX | Tak, jak woły, w niewoli poczęte - ~Te są tylko różnice stokrotne:~
2321 Boha, 2 | podziwiać wrodzone człowiekowi poczucie piękna, które z Buttes-Chaumont,
2322 Ksieg, XV | Potrójnie się wzmogły, poczwórnie,~Żem gotów na lot się odważyć~
2323 Boha, 2 | współrepublikanie moi niech mi nie poczytają za zdradę uczciwych, republikańskich
2324 Hymny, 1 | rana! ~Któż mi lekarstwo poda? ~Ojcze rozpusty! Kyrie
2325 Boha, 3 | chór, niebiosom kamienne podający pieśni, wyśpiewane Duszy,
2326 Chal, XIV | potrzeba wciąż wzrasta, ~Trza podatku, trza odziać sieroty!~ ~
2327 Ksieg, XL | ich brzegi, ~Łopianem i podbiałami:~Spieszę z Nią razem, topole ~
2328 Krza, 4 | stanie... ~I niby orzeł z podciętymi pióry, ~Krwią skraplający
2329 Hymny, 1 | zleniałą... ~Kyrie elejsonl~I podczas gdy swe Sądy sprawiasz Ty,
2330 Ksieg, VIII | ryje, ~Przymusza ją, jak poddankę, ~Bezwolną uginać szyję.~ ~
2331 Ksieg, VIII | osobiste, ~Parafian ma i poddanych ~Wielce dobraną listę.~ ~
2332 Hymny, 3 | hańby pociemniałą twarzą,~i podeptaniem świętych, bożych praw,~i
2333 Chal, III | dzieci, strzępem krajki ~Podkasane, w pasy się szamocą;~Na
2334 Ksieg, X | wasza, ~Licha być może i podła - ~Z uwiądu, co musiał zejść
2335 Hymny, 3 | cnotą! ~Wówczas jej krzyknę: podłaś! i już czysty ~w nędznym
2336 Ksieg, XII | Lubię, gdy z tego dzbana ~Podlewasz kwiaty na grzędzie, ~Marząca
2337 Hymny, 3 | rozkosz przymarłą.~A nieraz podłość tak mi żarła duszę,~że chcąc
2338 Hymny, 2 | czarnych ziół, ~rozkwitłych podmuchem żałoby, ~gdzie drzemią stuleci
2339 Ksieg, I | to płyną od pola ~Twórcze podmuchy wieczności, ~Co śmierć na
2340 Boha, 2 | tych Francuzów północy, podnieś na targach wiedeńskich cenę
2341 Ksieg, XL | sprzętach marzy.~ ~A potem, podniósłszy głowę, ~Do dalszej wstając
2342 Ksieg, XXXVII| ogrodzie, ~Nad straszną podobnoć rzeką ~O mętnej, czerwonej
2343 Hymny, 3 | cudotwórcze dźwięki,~i podpływają ku cichej, pokornej,~ku
2344 Ksieg, VII | Złóżże, me dziecię,~Sakwę podróżną, co barki ci gniecie,~I
2345 Hymny, 3 | Pod próg sąsiada kazałem podrzucić ~dziecko zrodzone z mego
2346 Hymny, 1 | bezwładne;~wrzos na granitów podścielisku szarem ~spełznął na wieki;~
2347 Hymny, 3 | słoneczne rozwinęła kwiecie.~Podstępnie owoc zerwałem dziewiczy,~
2348 Ksieg, XL | ozwały, ~Cóż to za moc je poduszcza?~ ~A nad tą dolą - niedolą ~
2349 Ksieg, VIII | prawa się swoje nie pyta, ~Z podwiązanymi skrzydłami ~Stoi w podziwie
2350 Chal, I | Płot się wali; piołun na podwórkach;~Tu rżą konie, ryczą chude
2351 Chal, VI | łańcuchów.~Wicher jęczy, pies w podwórku wyje.~ ~Na kominku resztki
2352 Hymny, 3 | by ich rozkoszą zwątloną~podżegać w myśli mą rozkosz przymarłą.~
2353 Chal, XVI | Składa życiu ostatnią podziękę.~ ~Idą milcząc... Bo na
2354 Boha, 2 | borom Fontainebleau, lub też podziwiać wrodzone człowiekowi poczucie
2355 Ksieg, VIII | podwiązanymi skrzydłami ~Stoi w podziwie jak wryta...~ ~Swobodna
2356 Boha, 3 | kiedy indziej takem się podźwigał, że leżąc w gorączce, urosłem
2357 Chal, XXV | talary:~Ksiądz, kopidół, podzwonne, pokładne.~ ~"Jegomości!...
2358 Ksieg | KSIĘGA UBOGICH [1916]~WYBÓR~Poezje, zawarte w "Księdze Ubogich",
2359 Boha, 1 | pamięci sir Izaak Hanfstaengl pofałszował weksle i umarł z zgryzoty -~
2360 Hymny, 3 | krzywdziłem - jak oszust! ~Pogardę niosłem tłumowi, ~jego sczerniałym,
2361 Hymny, 2 | dzień tuczy, ~jak krzew pogięty, ~i z piorunami w zawody ~
2362 Chal, XX | i w obce go strony ~Tak pognali, jak nie boże syny.~ ~Dziś
2363 Chal, XL | chłonie, ~A nauka w szlachetne pogonie ~Za ideą i serce mu zmusza.~ ~
2364 Boha, 3 | zbudowałem cię na odludziu, na pograniczu spraw, w których najprzenikliwszy
2365 Chal, XXV | jednak już stary..." ~Ale pogrzeb kosztuje talary:~Ksiądz,
2366 Chal, XXV | dopadnę".~ ~Ha! cóż robić?... pogrzebać go trzeba. ~Duch bez księdza
2367 Hymny, 2 | wielką godziną konania, ~nie pogrzebione wokół leżą ciała, ~a ci
2368 Hymny, 2 | płynie w ten słoneczny blask!~Pogrzebne niech zabrzmią śpiewy~nieszczęsnym
2369 Hymny, 3 | zbóż,~przy tajemniczych pogwarkach tych lip,~rozkołysanych
2370 Boha, 2 | ongi szli się pasować z pohańcem o Grób Twego Jedynego ukochanego
2371 Boha, 1 | wspomnienie pośmiertne pojawi się w dziennikach, krajowych
2372 Hymny, 3 | czysty ~w nędznym sumieniu pójdę spełnić zdradę! ~Moja to
2373 Ksieg, XXI | Pętlicę zarzucisz na szyję ~I pójdziesz rad do Kanosy.~ ~Jeno że
2374 Boha, 2 | gdzież w tych czasach zamętu pojęć i prądów oświecające znaleźć
2375 Krza, 6 | mrocznej głuszy -~Nic, prócz pojęku twojej duszy...~ ~IV~Rozmiłowana,
2376 Chal, XXXV | Proboszczuniu!... mam syna... pojętny... ~Szkoła blisko... Bóg
2377 Boha, 3 | rozpaczą mamki, tracącej pokarm!~Nie dostrzeże związku:~
2378 Boha, 2 | to nie strawiona resztka pokarmu, którym opychały nas wieki
2379 Chal, XXI | knotek na murku w izdebce ~Pokazuje mi kształty w półmroku:~
2380 Ksieg, XII | przekonać, że jeszcze ~Jakiś tam pokład się spiętrza?~ ~Że w duszy
2381 Chal, XXV | Ksiądz, kopidół, podzwonne, pokładne.~ ~"Jegomości!... ja biedna,
2382 Ksieg, XL | urządza najtaniej, ~Jak poklask zdobywa i rentę, ~Kto krzyczy,
2383 Ksieg, XL | dotąd serce me czuje - ~Z pokłonem się cisną i radą ~Najpospolitsi
2384 Chal, XXII | do miasta... na pańskie pokoje... ~Dobrze płacą... tam
2385 Hymny, 3 | płomienna potęga~od pokolenia w pokolenie sięga.~Krew nam wysusza
2386 Hymny, 1 | archanioła~ponad pokoleń pokoleniem biednem~w Pańskiego gniewu
2387 Boha, 2 | posłuszeństwa.~Ale skończyła się pokora ludu: głowy ich padły pod
2388 Hymny, 3 | Twym świętym oddechem...~Pokorna, cicha, nieskalana dusza~
2389 Chal, XXXI | takim obiedzie.~ ~Chłop pokorny, dopóki jest w biedzie, ~
2390 Ksieg, XXI | Powiedz!~ ~Nie miałem w sobie pokory, ~Nie chciałem nigdy bosy, ~
2391 Chal, XXVI | gorącym świat cały... ~A pokosy padają jak wały, ~Kiedy
2392 Ksieg, I | w trawie ~Zielonej, nie pokoszonej.~ ~A za to płyną od pola ~
2393 Chal, XXIII | I przy werku Jagny się pokręci - ~Panie! ratuj! o ratujcie,
2394 Ksieg | który by miał jakiekolwiek pokrewieństwo - z biurkiem. Tym się tlomaczy
2395 Hymny, 2 | głowy...~Ojcze niebieski!~Na pokropienie daj~i aby grosz był gotowy~
2396 Ksieg, I | to świeżym się liściem ~Pokryły nasze jesiony ~I jaskry
2397 Ksieg, XXXI | migocą w słońcu ~Śniegiem pokryte góry.~ ~Urocza, smętna martwota, ~
2398 Ksieg, VII | co barki ci gniecie,~I pokrzep siły czarą miłości:~Dla
2399 Chal, II | kurzawy;~Nad drogami, śród pokrzyw i trawy, ~Skrzypią krzyże,
2400 Hymny, 1 | spłaszcza, kolana rozsuwa~i pokrzywione, czarne palce nóg,~pokrytych
2401 Ksieg, XXI | krokwiach dziadowskich ducha ~Pokusa była za mocna, ~Podpora
2402 Hymny, 3 | niech uwikła w sieć swojej pokusy ~tę, co mi ongi była mocą
2403 Hymny, 3 | i grzechem,~i wypełnioną pokutą,~wstydu i hańby pociemniałą
2404 Hymny, 3 | rozszumiałych, wielkich polach zbóż,~przy tajemniczych
2405 Chal, XXIX | przyniósł mu rok ten gościńce:~Połamane pacierze i sińce - ~Co za
2406 Chal, XXVII | niebie,~Chłop już z werka, półdrzemiąc, się grzebie:~A dyć dzwonią,
2407 Boha, 2 | wiem, którą z nich najpierw polecić Twym względom.~Jeżeli jednak
2408 Hymny, 2 | opuszczone mogiły - ~te kopce poległych wojów ~nielitościwy rozorywa
2409 Hymny, 2 | pomarszczone skronie ~i po policzkach leje strumień żaru, ~w bezdźwięczną
2410 Hymny, 1 | wargi,~kroplisty pot oblewa policzki zapadłe,~kudły włosów zlepia
2411 Chal, XII | siny ~Spędził kwiatki z policzków dziewczyny - ~Szkoda róży
2412 Chal, XXXIII| wętu - ~Żyć umiemy, widać, politycznie.~ ~I rzekł chłopom kandydat
2413 Chal, XXI | Pokazuje mi kształty w półmroku:~Cztery ściany, dwa łóżka
2414 Chal, III | Brzmią skowronki, rychłe, polne grajki.~ ~Po murawach dzieci,
2415 Chal, VI | kominku resztki ognia gasną, ~Północ wciska się w izdebkę ciasną, ~
2416 Boha, 2 | swej opiece tych Francuzów północy, podnieś na targach wiedeńskich
2417 Ksieg, 1 | Gdy druh mój, śmierć, na połów rusza, ~A przed nią lęk
2418 Boha, 3 | nogach,~że zamiast krzesła położono deskę na czterech kołkach
2419 Ksieg, VIII | Każe mej duszy po cichu ~Położyć skrzydła po sobie.~ ~Ten
2420 Hymny, 1 | padają strzaskane;~las się położył na skalisty zrąb;~węże kosówek,
2421 Chal, IV | Biedny ludu! Święty, polski ludu!~ ~
2422 Ksieg, XXXVII| losy krwawe.~ ~Ty dziecko polskiego ludu, ~Krainy, w nieszczęścia
2423 Ksieg, XXXVII| daleka od swoich, ~Ty synu polskiej Macierzy, ~Dziecko tej krwi,
2424 Boha, 2 | MODLITWA EPISJERA~ ~Półtora tysiąca lat i więcej protegowałeś.
2425 Hymny, 2 | próchniejącego krzyża,~gdzie w południowy skwar~bratnie się schodzą
2426 Hymny, 2 | stalową, ~połyskującą w południowym skwarze, ~A nad jej głową, ~
2427 Hymny, 2 | ustach ~wywija kosą stalową, ~połyskującą w południowym skwarze, ~
2428 Boha, 3 | lśnistymi skrzydły krasek i połyskującymi cylindrami, zgniotłem w
2429 Boha, 3 | który na Trupiej Górze pomagał Panu wyzwalać świat... ~
2430 Chal, XXXV | Smaży żywcem... tak z wolna, pomału...~ ~Kościół zburzyć chcą
2431 Hymny, 1 | bród,~kładą na łonach tych pomarłych ciał...~I skośne, mętne
2432 Hymny, 2 | niebiosy, ~pali jej żółte, pomarszczone skronie ~i po policzkach
2433 Chal, IX | Gdzieś w Szczecinie oddał je "Pomerce".~ ~
2434 Hymny, 1 | błyskawic wszystkich nie pomieści,~a Jego światłość złota~
2435 Chal, XL | wzrusza, ~Chciałby wszystkich pomieścić w swym łonie, ~Choć mu Spartak
2436 Boha, 3 | nigdy go nie zdradzała, że w pomiętej, zblakłej twarzy tego młodzieńca
2437 Boha, 1 | abyśmy godny wznieśli mu pomnik, z jaśniejącym na froncie
2438 Boha, 2 | krwawych plecach, szli o pomoc do tamtych, iżby majakiem
2439 Chal, XXXVII| dziekana:~Na trud, lata nie pomogą leki.~ ~A matula w opałach
2440 Hymny, 2 | koniach! ~Trzymaj z daleka pomory, ~które nam biją ~ostatnią
2441 Chal, XIX | piersi, ograszka - ~Nie pomoże ni piasek, ni kaszka, ~Aż
2442 Ksieg, XL | i drzewa.~ ~Jakoweś idą pomruki - ~Drży nie poznana puszcza, ~
2443 Ksieg, XXXVII| zaparli się przodków, ~O pomstę krzyczących cieni.~ ~Byście
2444 Boha, 1 | dawniej, na polu bitwy, ponadmiar wysokie brał przeszkody;
2445 Boha, 3 | krajów nici jedwabne na pończochy dla dam, albo godność człowieka,
2446 Chal, XIV | XIV~ ~W poniedziałki, pogoda czy słoty, ~Czy
2447 Ksieg, VIII | się ukaz ~Nie ugnie i nie poniży.~ ~Nie władnie tu żadna
2448 Hymny, 2 | niechaj życie nie będzie ponurym, ~wieki kopanym dołem! ~
2449 Krza, 5 | Kosodrzewiny wężowiska ~Poobszywały głaźne ławy...~ ~Samotny,
2450 Hymny, 2 | ciała, ~a ci się wloką, popędzani mocą~strasznego lęku.~A
2451 Chal, XX | płomyczek się żarzy,~To popełznie odbłyskiem w głąb chaty,~
2452 Ksieg, XI | że jeno się zbliżyć ~Ku popiołowi mej kuźni, ~A serce od razu
2453 Hymny, 2 | światy w swoim ogniu na popioły trawi! ~Stań się tak lichy
2454 Chal, XXXI | na zdrowie! gdy człowiek popłuka, ~Nie zawadzi po takim obiedzie.~ ~
2455 Krza, 4 | z ginących strumień krwi popłynął? ~Wszak nie ma szczęścia
2456 Boha, 2 | cementowym szkli się basenie, poprzez mosty wiszące, śród poszarpanych,
2457 Boha, 3 | nienależytym poszanowaniu: tak ją popstrzyły muchy.~- A któż wy, że tak
2458 Hymny, 3 | tymi drzwiami: tamte wam poradzę.~Moja to wina, moja wielka
2459 Ksieg, III | ludzie, zbytnio ciekawi!? - ~Poranek zeszedł nad drogą, ~Droga
2460 Hymny, 2 | niechaj łzy,~które o jasnym poranku~wiszą na kłosach wypoczętych
2461 Ksieg, XL | A nad tą dolą - niedolą ~Poranna nieci się zorza, ~Na pieśń
2462 Ksieg, VIII | dzierżaw, ~Nieraz i w pychę porasta, ~Myśli, że nie ma już nad
2463 Krza, 6 | Na przepaściste ścian poręcze -~ ~Blask naokoło srebrny
2464 Boha, 2 | fantastyczne wzdłuż wiotkich poręczy wiją się drożyny, to się
2465 Boha, 3 | obdarte i głodne!~Ty za hojnym porękawicznym sławisz po gazetach narodowe
2466 Hymny, 2 | powłoką rdzawą! ~A iżby nie porósł trawą, ~tańcz na nim taniec
2467 Hymny, 2 | samotne pola, ~ku tym ostami porosłym przydrożom, ~gdzie, kurzem
2468 Krza, 4 | że wichr pobił stada ~I porozrzucał koleby... I blada, ~Z włosem
2469 Hymny, 1 | ciężkich stóp swych nie poruszy,~by iść i iść, i iść~poza
2470 Hymny, 2 | łkaniem wyschnięte chce poruszyć wody ~i zrozpaczony zamilka
2471 Hymny, 1 | wstecz, ~niby garść kurzu, porwana cyklonem:~przed nim i za
2472 Hymny, 3 | domu, by nie jadła~strawy, porwanej większym niż ja tchórzom -~
2473 Ksieg, XXXV | nieświadoma drogi.~ ~I oto od onej pory, ~Spowitej w pierwocin żłobie, ~
2474 Chal, XXXVI | Na weselach tak chłopów porywał, ~Że inaczej tańczono i
2475 Hymny, 2 | dzwon -~na rżyskach rusza porzucone kłosy,~czarnymi ożyn jagodami
2476 Hymny, 1 | Sprawiedliwy!~Krusz światów posady,~rozżegnij wielki pożar
2477 Boha, 2 | Sulpicjuszu na ołtarz Twój posadzono Boginię Zwycięstwa i u stóp
2478 Chal, I | sad wiśniowy;~Wierzby siwe poschylały głowy ~Przy stodołach, przy
2479 Ksieg, XVI | się w żarach słonecznych ~Posępnie rozmiłowały.~ ~
2480 Hymny, 1 | Na ich purpurze ~osiadł posępny i siny ~tej Konieczności
2481 Hymny, 2 | który sam jeden~wszechmocny posiada głos,~który sam jeden rozpieśnia~
2482 Ksieg, X | sobie pytania, ~Pragnący posiąść tę miłość, ~Co się ku wszystkim
2483 Chal, XXIX | młyńce, ~A chciej tylko poskromić złoczyńcę: ~Bunt pod ręką,
2484 Chal, XXXIII| sejmiku zebrali się licznie:~Posła wybrać trza do parlamentu:~
2485 Krza, 4 | próby... ~Strącaj kozice, ty posłańcze zguby, ~I orły chwytaj w
2486 Ksieg, II | Szept, bywa, ku górze poślę:~"O Tworzycielu, słońce!"~ ~
2487 Ksieg, XXI | będzie.~ ~Juhas-ci jestem pośledni, ~Twój pastuch, Panie, lecz
2488 Boha, 3 | umierającej z tęsknoty do podróży poślubnej w wygodnym, samotnym wagonie,~
2489 Boha, 2 | nim na twardym rzemieniu posłuszeństwa.~Ale skończyła się pokora
2490 Ksieg, VIII | dnie.~ ~I dusza ma, wielce posłuszna, ~O prawa się swoje nie
2491 Chal, XXXV | Ale pójdzie, gdy siły posłużą, ~Kiedy człowiek obrotny
2492 Boha, 1 | rakarza państwa; wspomnienie pośmiertne pojawi się w dziennikach,
2493 Hymny, 2 | kolano się chwieje,~a krzyże posmutniałe drżą w wychudłych ręku, ~
2494 Hymny, 1 | hiobowy,~niebios walą się posowy,~z owiniętej cierniem Głowy~
2495 Ksieg, XXXV | skrada, ~Z dniem każdym pośpiech jej rośnie, ~Radośnieśmy
2496 Chal, XXVIII| I pożegna, i dalej, z pośpiechem, ~W tej szarudze, w tym
2497 Ksieg, II | Znam, czego nie poznali ~Pospiesznych kroków wodze.~ ~Ta jedna
2498 Boha, 3 | gazetach narodowe zasługi pospolitych wydrwigroszów.~A ty - -~
2499 Ksieg, XXI | kruki wy lube! ~Jużem-ci sam postanowił, ~Aby odwrócić swą zgubę.~ ~
2500 Hymny, 3 | krzyża-m na jego grobie nie postawił,~bom go nie prosił o garść
2501 Hymny, 1 | bogaty,~a dziś w umarłych postawiony rzędzie?~ ~Niech nic nie
|