0n-dojsc | dokto-kadzi | kaj-mieci | miecz-omack | omal-posta | poste-rozpr | rozpu-stras | straw-waly | warg-zabie | zabil-zzolk
Part, Section
2502 Boha, 1 | końskie, gdyby nie cudotwórczy postęp, który dla wyprostowania
2503 Boha, 2 | królewskiego marszałka, a żona jego postępowała w szeregu z sławnej pamięci
2504 Boha, 2 | niegodnym jest człowieka postępu, aby wykraczał poza granice
2505 Chal, XV | rolę - ~Były czasy gradu i posuchy, ~Kubę dawno zamknął grób
2506 Ksieg, X | oddaję cierpieniu, ~Ludzkiej poświęcam nędzy.~ ~
2507 Ksieg, XXXVII| się coraz szerzej.~ ~Moc poświęciwszy młodzieńczą, ~W zamkowymś
2508 Hymny, 1 | pieszcząca węża Grzechu, posyłam w niebiosa, ~opadło nad
2509 Boha, 3 | klasztoru, w nienależytym poszanowaniu: tak ją popstrzyły muchy.~-
2510 Hymny, 1 | jęcząc, grożąc, klnąc,~poszarpane miecąc skargi,~pędzi tuman
2511 Hymny, 1 | a tamten zęby szczerzy, poszarpawszy ramię,~a ten olbrzyma ręką
2512 Ksieg, VII | krzyw się usty:~Jać nie poszedłem między oszusty, ~Nie chciałem
2513 Hymny, 3 | świergocą jaskółki,~nad poszeptami pacierzy~nieprzeliczonych
2514 Chal, XIII | wciąż liczniejsze główki - ~Poszło bydło, chata i tak dalej.~ ~
2515 Chal, XV | łzami swe pole, ~W służbę poszły nieletnie dziewuchy, ~I
2516 Chal, XXII | Dobrze płacą... tam szczęścia poszuka... ~Jak się cieszą ci starzy
2517 Chal, II | tak zawodzi~I tak smętne poszumy na łanie -~Tu kłos każdy
2518 Chal, XXXIX | Wirgile;~Ludzie czasem poszydzą niemile, ~Lecz on pasie
2519 Hymny, 2 | wiekuistej sile, ~w całej potędze wszechmocnego bytu, ~stań
2520 Krza, 2 | zaśmiały.~Szydzą z mej duszy potępieńce, ~Że cząstka jasnej mocy, ~
2521 Krza, 2 | anioł biały, ~A tutaj szyki potępieńców ~Szyderczo się zaśmiały.~
2522 Hymny, 1 | ażebym w tej chwili, ~odziany potępienia podartą żałobą, ~kawałem
2523 Boha, 2 | symbol współczesnego ducha, potężna wieża Eiffla, panuje bijącym
2524 Ksieg, XXXI | Skąpo się fala toczy ~Potokiem, co wysechł w lecie, ~Spomiędzy
2525 Boha, 2 | dziecko, powierzam rękom potomka tych starosławnych rycerzy,
2526 Hymny, 3 | tną błyskawicami~spieniony potop płomieni~i z hukiem~giną
2527 Ksieg, XV | że dzisiaj mi skrzydła ~Potrójnie się wzmogły, poczwórnie,~
2528 Boha, 2 | się nagromadziło trosk i potrzeb, że nie wiem, którą z nich
2529 Ksieg, VIII | Chleb nam ze stołu kradnie, ~Potrzebę i rozkosz niewoli ~Budzi
2530 Boha, 3 | w swych oczach na owego potulnika, który na Trupiej Górze
2531 Hymny, 3 | źrenic błędną gorączkę, ~potworna żądza ku Twemu - zwierzęciu! ~
2532 Chal, XIV | na czole srebrzyste lśnią poty.~ ~Bo cóż robić?... Te troski
2533 Ksieg, X | mnie razem z wami ~Jednym powalić ciosem?~ ~Choć śmierć ma,
2534 Ksieg, XXI | XXI~ ~Cokolwiek o tym powiecie, ~Przed wami nie stanę bosy, ~
2535 Ksieg, XXXI | Dziwem otwiera mi oczy.~ ~Powiędły, przymarły pola, ~Niebiosa
2536 Ksieg, XXXI | rżyskom nakłaniam lica, ~Z powiędłych kępek ta sama ~Wyziera mi
2537 Chal, XXXIV | Trza oświaty... a przy tym powiedzą:~Patriota... filantrop...
2538 Boha, 1 | drogą do wspaniałej śmierci.~Powiedziałem sobie: Niech służy nadal
2539 Chal, XXXI | Gdy mu jakoś się dobrze powiedzie...~ ~A przybysze, zwaliwszy
2540 Hymny, 3 | wskazując orbity, ~głupim powiedzieć lwom i pustym lwicom:~Idźcie
2541 Hymny, 2 | utrudnią~stanąć nad nimi z powieką zamkniętą,~niech Twoja litość
2542 Hymny, 1 | siadła,~na wpółotwartych powiekach~i na wydętych piersiach
2543 Ksieg, XI | złośliwość popędza, ~By szły powiększać nędzę ~Tam, gdzie największa
2544 Boha, 2 | Córkę, Me ukochane dziecko, powierzam rękom potomka tych starosławnych
2545 Hymny, 3 | rękę w staw ~i jego srebrną powierzchnię ~powlecze rdzą opałową. ~
2546 Krza, 5 | dzikiej róży.~ ~A cichy powiew krople strąca ~Na limbę,
2547 Chal, XXIX | XXIX~ ~Do szpitala powieźli biedactwo... ~Świetne przyniósł
2548 Hymny, 3 | jego srebrną powierzchnię ~powlecze rdzą opałową. ~Czasem w
2549 Chal, VII | Śpiewaj, Kasiu!..." I mgłą się powleką ~Dwie źrenice, te żywe dwie
2550 Krza, 6 | roztęskniona, ~Schodzi powoli od miesiąca ~Zamykać Tatry
2551 Ksieg, XV | dziecko, ~Młodość mi pierwsza powraca, ~Weseli mnie dzień ten
2552 Chal, III | III~ ~Święty Kaźmierz - powracają czajki;~Święty Wojciech -
2553 Hymny, 1 | blask ściemnieje, ~w proch powrócą światów dzieje. ~Z drzew
2554 Chal, XXXIV | zamiata... ~A pod wieczór powróci z mieściny:~ ~"Masz tu chamów!
2555 Chal, IX | wzięli go w sołdaty - ~Do powrotu nie przynagla serce:~Gdzieś
2556 Ksieg, XXXVII| szeregi, ~Co z waszej krwi powstać mają, ~Zaprzańczym łączyli
2557 Hymny, 1 | tęczy,~z padolnych Styksów powstają głębiny~w Pańskiego gniewu
2558 Hymny, 2 | krwawe szmaty~łuny świtowe, powstałe nad ziemią,~gdzie ból i
2559 Ksieg, X | uszy -~ ~I z was zamyśleńcy powstali ~Patrzący na świat nieobłudnie, ~
2560 Ksieg | zawarte w "Księdze Ubogich", powstały w obliczu Tatr, na codziennych,
2561 Hymny, 1 | ginę! ginę!~Amen.~A cóż powstanie ponad nicościami,~gdzie
2562 Hymny, 3 | prorokiem ~i nie umiałem powstrzymać bluźnierstwa ~przeciwko
2563 Ksieg, XXXV | trudem ~Pełniąc swój szarwark powszedni, ~Ku oknom zwracamy źrenice, ~
2564 Ksieg, XV | żałość zapędza.~ ~Tak zwykłe, powszednie sprawy, ~Takie konieczne
2565 Chal, VI | jamie! ~Panie! chroń mnie od powtórnej próby!"~ ~I tak gwarzą,
2566 Hymny, 3 | bolu, bolu strasznego~tak pożądanym, a tak żrącym widmem.~ ~
2567 Boha, 3 | kamieniami złośliwych wyrostków, pozaklejano papierem,~że na ścianach,
2568 Hymny, 1 | posady,~rozżegnij wielki pożar w tlejącej iskierce,~na
2569 Hymny, 1 | gniewu dzień,~w którym w pożarach spokojnego słońca~szatańskim
2570 Hymny, 3 | zatapiasz w ulewie, ~żagwią pożarów godzisz nam w zagrody, ~
2571 Krza, 4 | smreki swym oddechem, ~Sił pozbawione dla idących czasów, ~A to,
2572 Hymny, 1 | przy jęków wtórze~w ten pozbawiony końca~Pańskiego gniewu dzień,~
2573 Ksieg, XXI | nagodzić mi duszę, ~Że, by pozbyła się Ciebie, ~Żadną jej siłą
2574 Ksieg, III | Łąka rozkwitła leży.~ ~Pozbywa się moje serce - ~O ludzie,
2575 Chal, XXVIII| wyrzecze z uśmiechem. ~I pożegna, i dalej, z pośpiechem, ~
2576 Chal, XV | gdy pustki w stodole?~ ~Pożegnała ze łzami swe pole, ~W służbę
2577 Chal, XXVI | Jak z drzew rosa, co się pozginały... ~Ej! ta rosa... ta słona...
2578 Ksieg, II | wyrywa ~Młodzieńcze kwiecie poziomki, ~Tam leży gałąź krzywa - ~
2579 Hymny, 2 | rozlega~w blasków słonecznych pozłocistym pyle,~opadającym na zielska
2580 Ksieg, XL | idą pomruki - ~Drży nie poznana puszcza, ~Dęby się groźnie
2581 Chal, XXXIX | milę,~A wieczorem w chacie późne chwile~Z książką, z piórem,
2582 Hymny, 2 | mordy narodów wszczyna i pożogę ~sieje na miasta i wsi,~
2583 Hymny, 2 | co z cichym szelestem ~pożółkłe liście kołysze.~A światłość
2584 Ksieg, XXXI | XXXI~ ~Pożółkły znużone pola, ~Niebiosa
2585 Hymny, 3 | siostra moja! przy niej mi pozostać! ~Moja to wina, moja wielka
2586 Chal, XVI | natracił do syta:~"Dajcie pracę, choćby za ćwierć myta".~ ~"
2587 Chal, XXVI | człowiek człowiekiem, ~Więc pracować mu trzeba na - pany...~
2588 Chal, XXI | kolebce.~ ~A gdzie ojciec?... Pracuje w fabryce, ~Het za wioską...
2589 Ksieg, XXXV | Tęsknotą wypełnion starą.~ ~Pradawną, odwieczną tęsknotą, ~Więzioną
2590 Boha, 2 | tych czasach zamętu pojęć i prądów oświecające znaleźć błyski,
2591 Ksieg, X | Zadaję sobie pytania, ~Pragnący posiąść tę miłość, ~Co się
2592 Boha, 2 | Lasku wynajmowanym fiakrem, pragnie własne mieć konie i park
2593 Boha, 3 | nie zadąć kłamu nauce, iż pragnienie życia silniejszym jest od
2594 Hymny, 1 | ciało, ~nienasyconym oddycha pragnieniem. ~Kyrie elejson!~Na łonie
2595 Hymny, 1 | złomem niebotycznej grani~pramatka Grzechu, jasnowłosa Ewa,~
2596 Krza, 3 | wszechświata przyciesie ~Pramistrz w niezmiernym układał przestworze -~ ~
2597 Hymny, 3 | jarzębin rumienią się w słońcu,~prastare lipy szumią hymn pierwotny,~
2598 Krza, 6 | zadumanie.~ ~Ani się ozwie bór prastary:~Ona milczeniem gniecie
2599 Boha, 2 | zawodzą tradycje rodzinne, mój praszczur wiernym był stajennym królewskiego
2600 Ksieg, VII | Co za wyrocznie~Rzekły ci prawdę, tak dzisiaj naocznie ~Zadowoloną
2601 Ksieg, XII | Niech prawda ta będzie prawdziwa! - ~Na hymn, co zagaśnie
2602 Chal, XXIII | Pamiętacie, ten sąsiad po prawej:~Wzrost miał wielki i szerokie
2603 Boha, 2 | zechciała wziąć rozbrat z prawem, miej w swej opiece tych
2604 Ksieg, II | To małę, nędzne pacholę ~Prawi mi, patrząc w oczy:~"W twym
2605 Chal, V | płyną wonie świeże:~Starzy prawią, dziewki mają krzyże ~W
2606 Ksieg, III | Skąd ona i dokąd wiedzie, ~Prawie nie myślę o tem...~ ~Bo
2607 Hymny, 3 | a wszak Ty jeden masz prawo ~na życie człeka wydawać
2608 Boha, 3 | prędko zmieniasz się w ruinę, prędzej, niż mógłby się spodziewać
2609 Hymny, 2 | jest znojów ~i krwawych prób, ~gdzie dzwon się rozlega, ~
2610 Chal, XXXII | mi książeczka!...~ ~Oto próbka szlacheckiej kultury!~A
2611 Chal, XXXV | XXXV~ ~"Proboszczuniu!... mam syna... pojętny... ~
2612 Ksieg, XXI | nam ulepił dało.~ ~Częstom próbował się oprzeć ~Na krokwiach
2613 Boha, 3 | Ty lichwiarskie bierzesz procenty!~Ty szachrujesz z sobotnimi
2614 Boha, 3 | wszystko, co by mi przypominało procesję świętych, rytych w czarnym
2615 Ksieg, XL | proporczyki, ~Przemowy i procesyje, ~Oto jest treść Majestatu, ~
2616 Krza, 5 | ach! zamieci, ~Czerwonym próchnem limba świeci, ~Na wznak
2617 Hymny, 2 | kopcie i dziewanny,~u stóp~próchniejącego krzyża,~gdzie w południowy
2618 Hymny, 3 | Istnienieś Swoje zamknął w prochu ziemi~i wichr piersiami
2619 Krza, 6 | mrocznej głuszy -~Nic, prócz pojęku twojej duszy...~ ~
2620 Boha, 2 | strugi najsolidniejszego produktu naszej Ojczyzny.~Atoli czas
2621 Ksieg, III | się umieją.~ ~Gdy stojąc w progach tej chaty - ~O ludzie, żądni
2622 Ksieg, VII | Przybywszy skądsiś w te progi,~Bogacisz dom mój ubogi~
2623 Hymny, 3 | skupionej duszy,~klęczącej u progu świątyni.~Grona jarzębin
2624 Hymny, 3 | błogosławieństwie swych drogich promieni~więżący klątwę dla człeka,~
2625 Ksieg, 1 | się ma dusza ~W twórczych promieniach zórz, ~Gdy druh mój, słońce,
2626 Ksieg, XVI | ku niej krąg słońca ~I że promieniejący ~Pochłaniać ją będzie do
2627 Ksieg, XL | Ojczyzny pełną, ~Spływa promienność jej boża.~ ~W mej pieśni,
2628 Ksieg, XV | I dziś mnie, o Wierchu promienny, ~Z koła wytrącić może~Gdzieś
2629 Ksieg, XVI | srebra szczera,~A ono z promiennym uśmiechem~Z wolna jej serce
2630 Chal, XVI | piosenkę, ~Słońce chłodne promyki swe ciska;~Cała ziemia,
2631 Ksieg, XL | sumienia głuszą.~ ~Sztandary i proporczyki, ~Przemowy i procesyje, ~
2632 Hymny, 1 | żleb!...~ ~Enoch i Eliasz z proroczymi księgi ~przyszli obwieścić
2633 Hymny, 1 | spokoju! ~Zgasł płomienny głos proroka ~i wieczności noc głęboka ~
2634 Hymny, 3 | Panie!~Fałszywym byłem prorokiem ~i nie umiałem powstrzymać
2635 Hymny, 2 | bezwiedny...~ ~O dzwonu łkające prośby! ~O szumie więdnących drzew! ~
2636 Ksieg, I | przetwarza ~I ścieżki myśli mych prości.~ ~Witajcie, kochane góry, ~
2637 Hymny, 2 | przymuszone iść między sąsiady~i prosić o jałmużnę, ach! na cztery
2638 Hymny, 3 | nie postawił,~bom go nie prosił o garść tego błota,~o nędzny
2639 Hymny, 2 | dzwon ten łka, ~o zmiłowanie prosiły;~aby się wlokły z gromnicami
2640 Hymny, 2 | ach! na cztery deski,~na prostą, białą skrzynię z naznaczonym
2641 Chal, XXXV | sam Pan Bóg zamieszkał w prostocie - ~Niech zostanie przy pługu,
2642 Hymny, 2 | grosz był gotowy~dla dziadka proszalnego, co w gorącej wierze~ciche
2643 Boha, 2 | Półtora tysiąca lat i więcej protegowałeś. Panie Boże, księży i markizów.~
2644 Boha, 3 | wstęgi orderowej w duszy prowadzącym żołnierzy w bój za ojczyznę,~
2645 Boha, 3 | fałszerza weksli!~Ty okradałbyś pryncypała, ale się boisz, by cię nie
2646 Boha, 1 | wierzyć:~Nie oddam go pod nóż prywatnego hycla, ale skórę zedrze
2647 Hymny, 2 | oceniać umieli.~O pełen kary~i przebaczenia pełny!~Chociaż ci nasze
2648 Chal, XIX | Trzeba księdza, niech grzechy przebaczy, ~A ksiądz łaje: "Jedźcie
2649 Hymny, 3 | Krzywdy-m ja bratu nie przebaczył, ~choć sam krzywdziłem -
2650 Boha, 2 | przebolałeś to wszystko, przebaczyłeś, bo któż odpuszczać powinien,
2651 Hymny, 2 | śmiertelny wiew... ~A ona, świata przebiegając smug, ~kroki swe liczy na
2652 Hymny, 3 | ją w czas, gdy nad ziemią~przebiegał tuman nawałnic,~aby jej
2653 Hymny, 3 | moja wielka wina!~myśl mi przebiegła haniebna:~tak! wymordować
2654 Boha, 1 | przeszkody; jak uskrzydlony, przebijać się będzie przez cztery
2655 Ksieg, XXXV | się kąpie ~W uspokojeniu przebłogiem, ~Słuchamy, czy głos się
2656 Boha, 2 | przedziwnym jest lekarzem; przebolałeś to wszystko, przebaczyłeś,
2657 Hymny, 3 | małom nie szeptał błądzącym przechodniom:~Nie tymi drzwiami: tamte
2658 Boha, 3 | dziewkę, pyszniącą się w przechodzonym płaszczu jakiejś bogatej
2659 Ksieg, 1 | koronami ich porusza ~Druh mój, przecichy wiew.~ ~Rozmiłowała się
2660 Hymny, 3 | rzecznych pobrzeży, ~od przecznic i od ugorów, ~od wypaczonych
2661 Chal, V | na pole.~ ~I ogniska na przecznicach płoną, ~Szumi żyto, rzepik
2662 Hymny, 2 | przydroży,~na melancholię okryte przecznice,~na grób samotny~zapomnianego
2663 Krza, 3 | bytu;~ ~Jest w nich tajemne przeczucie, że zgubę ~Tego, co duszy
2664 Ksieg, XXXV | to były usta, ~Czyśmy to przeczuwali?~ ~Cnotami szliśmy i grzechem, ~
2665 Chal, IX | uśmiech zwija.~ ~I drą pierze, przędą len kudłaty, ~Trza wyprawy:
2666 Ksieg, XII | rubieżą?~ ~Czy mgły się przedarły, czym słyszał, ~Jak dzisiaj,
2667 Hymny, 1 | nami! ~Kyrie elejson!~ ~Przede mną przepaść, zrodzona przez
2668 Ksieg, XXI | kropelka ~Czci mojej były przedmiotem - ~Tak Twoja władza jest
2669 Chal, XIII | Ciężkie zimy i ciężkie przednówki ~I w pierzynie wciąż liczniejsze
2670 Hymny, 1 | słońca,~na to wzniecone w przedpoczątkach bytu, ~ażeby zgasły... Amen.~ ~
2671 Boha, 2 | a co męty i szumowiny -.~Przedsię współrepublikanie moi niech
2672 Krza, 3 | lesie, ~Rozlewne dźwięków przedwiekowych morze! ~Wonczas, gdy żywioł
2673 Hymny, 1 | Tkacz,~i ciężką, mokrą tą przędzą pokrywa~wszystko, co jest...~
2674 Krza, 6 | całun siny, ~Szkliwy jak przędze te pajęcze;~Blask żenie
2675 Ksieg, XXXVII| wiedli, ~Butę mający na przedzie, ~Do walki o przyszłość
2676 Hymny, 3 | wzniesionym z mgławych majaków, ~przedziwne kwiaty o zbielałych oczach ~
2677 Boha, 2 | naszej Ojczyzny.~Atoli czas przedziwnym jest lekarzem; przebolałeś
2678 Ksieg, X | duszy ~Z najszlachetniejszej przędzy, ~Ludzkiemu oddaję cierpieniu, ~
2679 Ksieg, II | Z szeptom się ku mnie przegina:~"Jest Bóg i czegóż ci więcej?!"~ ~
2680 Boha, 2 | syty będąc niedzielnych przejażdżek po Lasku wynajmowanym fiakrem,
2681 Hymny, 2 | zbóż ~zgarniał ten dziwnie przejmujący szum, ~i w swoich dum ~treść
2682 Chal, VI | izdebkę ciasną, ~Strach przejmuje w tę godzinę duchów...~ ~
2683 Hymny, 2 | sieje na miasta i wsi,~i przekleństwami znaczy swoją drogę... ~O
2684 Hymny, 2 | rozpieśniły! ~I obarczony przekleństwem najdroższych, ~stanął na
2685 Boha, 2 | li zowiesz, albowiem nie przekonaliśmy się dotąd, byś umarł; że
2686 Boha, 2 | uczciwych, republikańskich przekonań, że jedyną Mą Córkę, Me
2687 Krza, 4 | co od skalnych wlecze się przekopów.~ ~Idę, wciąż idę, po jęczącym
2688 Boha, 1 | a może nawet uda mi się przekupić głównego rakarza państwa;
2689 Krza, 6 | Blask żenie srebrny na przełęcze,~Na wichry, kopy, na grzebienie, ~
2690 Krza, 6 | znów nie słyszy~ ~Nic w tej przelękłej, mrocznej głuszy -~Nic,
2691 Krza, 4 | O wichrze halny! Cóż, że przelękniona ~Chowa się koza przed twojej
2692 Krza, 6 | Po reglach muśnie li przelotem,~Czoło Świnicy w żar rozpali~
2693 Hymny, 3 | skry Twej dosięga? ~Gromem przemawiasz w łyskającej tuczy, ~głos
2694 Ksieg, II | zdumienie ~Nawykłych do przemian oczu, ~Lecz ja się wałęsać
2695 Hymny, 3 | zmuszał, by spokój i miłość~przemienić w ogień trawiący~i w skamieniałe,
2696 Ksieg, XXXVII| sprawę - ~Wroga zagnała cię przemoc, ~Złośliwe losy krwawe.~ ~
2697 Krza, 4 | wiatr... Na drogi ~Jego przemocy, po których Zagłada ~I Ból
2698 Ksieg, XL | Sztandary i proporczyki, ~Przemowy i procesyje, ~Oto jest treść
2699 Boha, 3 | zamczysko, a jesteś tylko przenędzną lepianką, ty mój walący
2700 Krza, 5 | wzdychania! rozżalenia, ~Przenikające nieświadomy ~Bezmiar powietrza!...
2701 Hymny, 3 | lipy szumią hymn pierwotny,~przenikający głębinę jestestwa,~łan się
2702 Hymny, 3 | ten szumny gaj! ~Ach!...~Przeoratem łan o świcie - ~od pola
2703 Krza, 4 | życie rośnie! ~Niech świat przepada, na to on, by zginął!...~ ~
2704 Hymny, 1 | trzciny, i traw,~z rowów, przepadlisk, wądolców i jam,~pokrytych
2705 Hymny, 1 | obnażoną?...~ ~O Głowo, przepasana cierniową koroną!... ~Któż
2706 Hymny, 1 | Kyrie elejson!~ ~Przede mną przepaść, zrodzona przez winę, ~przez
2707 Krza, 6 | Rozleniwiała, rozmarzona.~ ~Nad przepaściami niema stanie, ~Senność przelewa
2708 Krza, 6 | kopy, na grzebienie, ~Na przepaściste ścian poręcze -~ ~Blask
2709 Hymny, 1 | się wgniata~w zwiędłe, z przepasek odsłonięte brzuchy~i biodra
2710 Hymny, 3 | żem po omacku szedł w przepastną głębię~strasznego lasu~i
2711 Hymny, 1 | wieki wieków~rzuć się w przepastny żleb!...~ ~Enoch i Eliasz
2712 Hymny, 3 | wystrzelającym z tych przepastnych szczelin ~pomiędzy dwiema
2713 Ksieg, XXXV | przystankach wytchnienia, ~Przepastnym spiesząc okrajem, ~W źreniceśmy
2714 Hymny, 3 | się przed nią rozszerza ~I przepełniony wiekuistą nocą, ~topi w
2715 Ksieg, XL | ma wyzna ~Jawi się krwią przepojony, ~Najdroższy wyraz: Ojczyzna.~ ~
2716 Hymny, 1 | A On,~potężne Łono przepotężnych łon,~Jasność jasności,~Zmrok
2717 Chal, XXIII | pali się płomieniem, ~Nie przepuści ni jemu, ni córce ~I dziś,
2718 Hymny, 1 | i martwym, osłupiałym z przerażenia okiem ~strasznego Sądu wyławiał
2719 Hymny, 3 | trawiący~i w skamieniałe, ślepe przerażenie!~Kiedyś ze swego spokoju~
2720 Hymny, 1 | lodowaty Boże!~Niech Twa surma przeraźliwa~echem płaczu się odzywa~
2721 Hymny, 1 | pod mocą ~Twojego gniewu, przeraźliwy Boże - ~na głazy te, gdzie
2722 Hymny, 2 | I Ty jesteś tu ze mną! ~Przerwij tę ciszę! ~Niech Twoje słowo
2723 Ksieg, I | Pustkowia, bezpłodne głusze, ~Przerywa je tylko tęsknota, ~Co ku
2724 Krza, 3 | rozniesie~ ~Twe liście świeże, przerywając ciszę ~Trzaskiem konarów,
2725 Boha, 2 | zmniejszył się w nim wstręt do Przesądu: "zresztą - dodaje - lubię
2726 Hymny, 3 | który wyszedł z grzechu~i prześladowan był przez grzech - do końca
2727 Chal, XXXIII| I rzekł chłopom kandydat prześlicznie:~"Bracia!..." "Wiwat!..." "
2728 Ksieg, XXXI | nie żal dzisiaj, ~Że się prześniło lato.~ ~W tej pustce, w
2729 Chal, XXXVI | szemrze i wody koryto.~ ~Przestał pasać... był dworskim...
2730 Ksieg, XI | XI~ ~Przestałem się wadzić z Bogiem - ~Serdeczne
2731 Hymny, 3 | bolu, ~bo żal i rozpacz, i przestrach, ~i wyczerpanie, i siła ~
2732 Hymny, 2 | Dlaczego sam mam iść w tę przestrzeń ciemną,~choć żar południa
2733 Hymny, 1 | głaz,~i odwróć oczy od onej przestrzeni,~w której rozsadza horyzontów
2734 Ksieg, I | wyrasta.~ ~Oddalne to są przestrzenie, ~Pustkowia, bezpłodne głusze, ~
2735 Hymny, 2 | tajemniczy jęk, ~idący z głębin przestworzy ~w południa senny skwar. ~
2736 Hymny, 3 | dłoniom, ~jego łachmanom przesyconym potem! ~Ornat na siebie
2737 Hymny, 2 | Nieśmiertelny,~proch gwiazd przesypuj w Swej klepsydrze złotej ~
2738 Hymny, 2 | proch gwiazd w klepsydrze przesypujesz złotej ~i ani spojrzysz
2739 Hymny, 3 | wlec po kałużach~albo gdy przesyt wypił ze mnie krew,~jak
2740 Boha, 1 | ponadmiar wysokie brał przeszkody; jak uskrzydlony, przebijać
2741 Hymny, 3 | mnoga jak iskry tych ogni,~przeszła granice, Panie, Twych zamiarów!~
2742 Chal, XVI | za ćwierć myta".~ ~"Lato przeszło, dość swoich się chowa - ~
2743 Boha, 1 | tum go odkrył.~Znałem jego przeszłość, bo któż z nas miałby odwagę
2744 Hymny, 1 | wierzchołkami swych bolesnych drzew~przeszywa wszystkie mgły~i wszystkie
2745 Ksieg, XL | Jakoweś głuche tętenty ~Wskroś przeszywają powietrze, ~Kłębią się gęste
2746 Ksieg, I | wieczności, ~Co śmierć na życie przetwarza ~I ścieżki myśli mych prości.~ ~
2747 Ksieg, X | mojemu najbliżsi ~Maluczcy i przeubodzy -~ ~Że wszystko, co tylko
2748 Ksieg, XI | Płonące żądzą odmiany, ~Przewrotu, co berło Mu złamie.~ ~I
2749 Boha, 3 | jako o czymś, co wartością przewyższa wór mąki albo statek, wiozący
2750 Hymny, 3 | szkło,~przez które ognia przezierał ostatek,~zazdrośniem śledził
2751 Chal, XXVI | w Raju, przed wiekiem,~W przeznaczeniach nie zachodzą zmiany:~ ~Drzewo
2752 Hymny, 3 | albo swą długą, białą, przeźroczystą ~zanurzy rękę w staw ~i
2753 Ksieg, XXXVII| olśnieni, ~Własnych zaparli się przodków, ~O pomstę krzyczących cieni.~ ~
2754 Krza, 3 | bytów święte Słowo boże ~Przybierać jęło. O szumiący lesie, ~
2755 Hymny, 1 | olbrzymich ciał,~które do krzyży przybiła~nielitościwa Dłoń...~W kleszczach
2756 Hymny, 1 | modlitwy niesie krwawe, przybite do krzyży, ~Ty sądzisz!
2757 Chal, XVI | chleba... ~Praca trudna... przybłędów nie trzeba..."~ ~
2758 Ksieg, VII | gaśnie, ~Albowiem celem twoim przybycia ~Było uczynić hymn z mego
2759 Ksieg, VII | góry, zza jakiej rzeki ~Przybyłaś tutaj, w świat mój daleki, ~
2760 Chal, XXXI | dobrze powiedzie...~ ~A przybysze, zwaliwszy się tłumnie, ~
2761 Ksieg, XXI | Ujrzawszy swojego Sędzię, ~Przybywam - rzeknę - z nadzieją ~I
2762 Krza, 3 | pod budowę wszechświata przyciesie ~Pramistrz w niezmiernym
2763 Ksieg, XXXV | są ściany, ~Śród których przyciskam do serca ~Skroń służebnicy
2764 Ksieg, XII | rozsiadł Lodowy, ~Czoło, przyćmione zadumą, ~Do mojej tulisz
2765 Hymny, 3 | tysiącem dróg,~jakieś się echo przyczołguje w duszę -~Cicho!~To płacz
2766 Ksieg, XV | konieczne zjawiska,~A ich przyczyna i skutek ~Nieomal w rozpacz
2767 Hymny, 3 | wyczerpanie, i siła ~są przyczynami mojego istnienia... ~Spłonąłem
2768 Hymny, 1 | źródło zdrady! Kyrie elejson!~Przyczyno grzechu~i zemsty, i rozpaczy
2769 Hymny, 3 | miażdżyłem stopą, wlokąc się przydrożem, ~ażeby duszę znudzoną~orzeźwić
2770 Hymny, 2 | ku tym ostami porosłym przydrożom, ~gdzie, kurzem obsypana,
2771 Hymny, 2 | pustego pola, ~a ślepa na przydrożu przykucnięta Dola ~śmieje
2772 Chal, XVIII | wstecz i bije mu w oczy:~Przygarbiony, z pękiem chrustu, broczy ~
2773 Hymny, 3 | do kresu? ~Dzień mój już przygasł, ~a zorza jego się krwawi,~
2774 Hymny, 1 | niesłychana, wiekuista męka,~z nie przygasłymi oczyma,~milcząca, cicha
2775 Ksieg, I | duszę.~ ~I ona mnie wreszcie przygnała, ~Że widzę was oko w oko, ~
2776 Ksieg, XXXV | szliśmy i grzechem, ~Dumni i przygnębieni, ~Nie myśląc o tym, że właśnie ~
2777 Hymny, 1 | Ogrodu to nadludzkie brzemię~przygniatającej winy~i wieki wieków pnę
2778 Hymny, 3 | pod nogi. ~Lekkimi stopy przygnie jakąś trawkę ~lub owad zdepce
2779 Hymny, 3 | walący się od gromu,~aby ją przygniótł swą kłodą na wieczność!~
2780 Boha, 1 | chwila nie spadła na nie przygotowanych, abyśmy godny wznieśli mu
2781 Ksieg, I | chacie przydrożnej ~Zmarł mój przyjaciel leciwy ~I uschły dwie wierzby
2782 Chal, XII | Wczoraj w karczmie... dobrzy przyjaciele... ~Skrzypce... tany...
2783 Krza, 3 | spływa, ~Ale najszczerszym przyjacielem zwie się, ~Bo najszumniejsze
2784 Boha, 3 | omyłki wyprowadzać będę przyjaciół i towarzyszy, którym się
2785 Ksieg, XXXV | rośnie, ~Radośnieśmy życie przyjęli ~I śmierć przyjmiemy radośnie.~ ~
2786 Ksieg, XXXV | życie przyjęli ~I śmierć przyjmiemy radośnie.~ ~O służebnico
2787 Hymny, 1 | liście na ~Sędziego straszne przyjście, ~by świadectwo dać Psalmiście...~ ~
2788 Chal, IV | Trzeba na mszę, uczcić przykaż boży... ~I niebieską sukmanę
2789 Chal, XXVI | Ale trudno... to boże przykazy,~Dane ludziom już w Raju,
2790 Krza, 6 | Przystaje w drodze, zalękniona, ~Przykłada ucho swe do ziemi;~ ~Nic!...
2791 Hymny, 2 | pola, ~a ślepa na przydrożu przykucnięta Dola ~śmieje się dzikim
2792 Hymny, 3 | podżegać w myśli mą rozkosz przymarłą.~A nieraz podłość tak mi
2793 Ksieg, XXXI | otwiera mi oczy.~ ~Powiędły, przymarły pola, ~Niebiosa coraz to
2794 Hymny, 2 | łanem ~za kluczem w dal przymgloną ciągnących żurawi, ~ku cichej,
2795 Boha, 2 | ucieleśnienie wszelkich doskonałych przymiotów!~Dlatego też, ufniejszy
2796 Ksieg, VIII | maków przyziemnych ryje, ~Przymusza ją, jak poddankę, ~Bezwolną
2797 Hymny, 2 | starych kopać grób,~nie były przymuszone iść między sąsiady~i prosić
2798 Chal, IX | sołdaty - ~Do powrotu nie przynagla serce:~Gdzieś w Szczecinie
2799 Ksieg, VII | dzisiaj naocznie ~Zadowoloną z przynęty swojej, ~Że w mego domu
2800 Chal, XXIX | powieźli biedactwo... ~Świetne przyniósł mu rok ten gościńce:~Połamane
2801 Chal, XXII | we dwoje?..." ~Tak! przyniosła im grosze i - wnuka.~ ~
2802 Chal, XIX | ściana i słaby... ~Darmo leki przynoszą mu baby, ~Śmierć zagląda
2803 Ksieg, III | chwiejnością ludzie! - ~Przypływa ku mnie dziś pewność ~O
2804 Boha, 3 | sobie już wszystko, co by mi przypominało procesję świętych, rytych
2805 Boha, 2 | iżby majakiem Łaski lub przypomnieniem kar piekielnych wiedli nas
2806 Boha, 2 | ciemnoty ?~Nie! nie!... Jakżeż przypuścić, aby dusza moja nie była
2807 Krza, 4 | słońce było, chmura blask przysłania.~ ~Jakowaś boleść, jakaś
2808 Ksieg, XL | westchnienia za nami.~ ~Przystajem na cichych mogiłach, ~Słuchamy,
2809 Ksieg, XXXV | znając wcale tej ręki.~ ~A na przystankach wytchnienia, ~Przepastnym
2810 Hymny, 3 | drzewo,~dawałem w duszy przystęp takim szeptom:~Niechajże
2811 Chal, V | czyż, w rutę zieloną ~Włos przystroi im luby, jedyny? ~Spadła
2812 Ksieg, VII | góry, zza jakiej rzeki ~Przyszłaś z tą wolą w świat mój daleki,~
2813 Ksieg, XXXVII| krzyczących cieni.~ ~Byście te przyszłe szeregi, ~Co z waszej krwi
2814 Hymny, 1 | Eliasz z proroczymi księgi ~przyszli obwieścić szalonemu światu ~
2815 Chal, XI | ziemi, i krowę z obory.~ ~Przyszły żniwa, czasy zapowiedzi... ~"
2816 Hymny, 3 | noc, ~stoki swym wielkim przytłacza spokojem,~a ty się palisz!~
2817 Ksieg, XXI | Lecz dla obrony, mój Boże, ~Przytoczę, że tylko przed Tobą ~Każdej
2818 Hymny, 1 | zająwszy próg,~do rozpustnego przytula się gada!~O biada! -~ ~Idą
2819 Ksieg, XXI | juści wszystkich nas czeka, ~Przywołam ze wsi ku sobie ~Najnędzniejszego
2820 Chal, III | w pasy się szamocą;~Na przyzbicach baby w głos chichocą - ~"
2821 Ksieg, VIII | pod korzeniem ~Tych maków przyziemnych ryje, ~Przymusza ją, jak
2822 Boha, 1 | z nas miałby odwagę się przyznać, że nie jest świadom dziejów
2823 Ksieg, XV | słońce utrudnia.~ ~I owszem, przyznaję się, że jeszcze ~Mrok jakiś
2824 Hymny, 1 | przyjście, ~by świadectwo dać Psalmiście...~ ~A ty, psalmisto Pański,
2825 Hymny, 1 | dać Psalmiście...~ ~A ty, psalmisto Pański, nastrój harfę swoją ~
2826 Hymny, 3 | milczącym,~na skrzydłach psalmów tak wiecznych~jak wieczna
2827 Hymny, 1 | hyjen, z rykiem lwów,~z psów szczekaniem, z rżeniem koni,~
2828 Chal, XV | na plecach kawał starej pstruchy, ~Tak na wiatr się puściła -
2829 Boha, 3 | narożniki, obsiadły mnie psy: omal ze śmiechu-m nie zginął,
2830 Hymny, 3 | bagniskach dzikie obzywa się ptactwo,~a gdzieś w pustkowiu, a
2831 Chal, XIX | Zwinniejszego nie ma we wsi ptaszka:~Machać cepem lub kosą to
2832 Boha, 3 | uczciwy zdobył środki na publiczne ocieranie łez, że Duch zapanuje
2833 Boha, 1 | Niech służy nadal sprawie publicznej, i wróciłem go społeczeństwu.~
2834 Krza, 3 | bezmierny przestwór na swych puchach niesie,~Ulata duch mój,
2835 Boha, 1 | Haywards zwycięskim dowodził pułkiem przeciwko zbuntowanemu chłopstwu
2836 Boha, 1 | Hanfstaengla.~Dosiadała go pani pułkownikowa i o jutrzni, po snach niespokojnych,
2837 Chal, XX | bogaty - ~Złoto, srebro, purpurę, granaty, ~Aż się spojrzeć
2838 Ksieg, XL | krwią i rozlewa ~W krąg purpurowe swe nurty, ~Zabiera domy
2839 Hymny, 1 | grzechu i winy!~ ~Na ich purpurze ~osiadł posępny i siny ~
2840 Chal, XV | pstruchy, ~Tak na wiatr się puściła - na dolę.~ ~Wędrowała od
2841 Ksieg, VIII | Nasturcje, co w naszym ogródku ~Puściły kiełki i rosną, ~W raba
2842 Hymny, 2 | mu drży jak brzoza wśród pustego pola, ~a ślepa na przydrożu
2843 Krza, 4 | Gdzie życie wrzało, tam dziś pustka głucha, ~Gdzie słońce było,
2844 Hymny, 3 | duszę,~że chcąc wypełnić jej pustkę,~małom nie szeptał błądzącym
2845 Chal, XV | głuchy, ~A skąd płacić, gdy pustki w stodole?~ ~Pożegnała ze
2846 Hymny, 3 | głupim powiedzieć lwom i pustym lwicom:~Idźcie l mnie łaski
2847 Ksieg, XL | pomruki - ~Drży nie poznana puszcza, ~Dęby się groźnie ozwały, ~
2848 Boha, 2 | zabytkami Zabobonu.~Możemy puszczać wodze tęsknocie aż gdzieś
2849 Krza, 6 | Lodowego do Krywania, ~A z nimi puszcze, stawy, strugi,~ ~Szczyt
2850 Ksieg, VIII | i dzierżaw, ~Nieraz i w pychę porasta, ~Myśli, że nie
2851 Hymny, 1 | głuchy,~w wilgotny, mgławy pył,~w te ciemne wnętrza bezsłonecznych
2852 Hymny, 2 | słonecznych pozłocistym pyle,~opadającym na zielska przydroży,~
2853 Ksieg, XXI | na widok ~Najmniejszych pyłków ziemi.~ ~Nie moja-ć w tym
2854 Boha, 3 | Folies-Bergere zabiorę dziewkę, pyszniącą się w przechodzonym płaszczu
2855 Ksieg, VIII | O prawa się swoje nie pyta, ~Z podwiązanymi skrzydłami ~
2856 Boha, 3 | go chować przed ludźmi.~Pytali się: kto?~Spieszcie zobaczyć,
2857 Ksieg, X | przechadzkach ~Zadaję sobie pytania, ~Pragnący posiąść tę miłość, ~
2858 Ksieg, VIII | Puściły kiełki i rosną, ~W raba zmieniają mą duszę ~Potęgą
2859 Boha, 2 | spraw, iżby mój sąsiad, pan Rabattet, jak najprędzej dobił targu
2860 Hymny, 2 | niespodziewanej śmierci~racz nas zachować. Panie!~I niechaj
2861 Boha, 1 | panowie!~Panowie i panie!~Raczcie mi wierzyć:~Nie oddam go
2862 Boha, 2 | czas mój, zda się, daleki?!~Raczej nie skąp mi i nadal zdrowia
2863 Ksieg, XXI | i cóż robić, gdyś taką ~Raczył nagodzić mi duszę, ~Że,
2864 Ksieg, XXI | wszystkich mi stron urągano:~"Raczże opatrzeć się, bracie! ~Mróz,
2865 Ksieg, XL | Z pokłonem się cisną i radą ~Najpospolitsi szuje.~ ~
2866 Hymny, 2 | nad wielkim cmentarzem! ~Radosne niech głosi nadzieje! ~Niech
2867 Ksieg, XXXV | każdym pośpiech jej rośnie, ~Radośnieśmy życie przyjęli ~I śmierć
2868 Hymny, 2 | w jakiś weselny,~w jakiś radosny hymn się rozpieśniły! ~I
2869 Boha, 2 | Francja!" i dawszy folgę oku, radować się dumną Sekwaną, patrzeć
2870 Ksieg, XV | ten słoneczny, ~Żywiołów raduje praca.~ ~Czuję, że dzisiaj
2871 Ksieg, XI | niedola, ~Na którą nie ma już rady.~ ~Tliło w mej piersi zarzewie, ~
2872 Boha, 3 | na stół i śród oklasków Raj obiecuje tłumowi.~A przecież
2873 Hymny, 1 | wobec Ciebie, ja, com z rajskich włości ~zabrał z sobą, wygnaniec,
2874 Boha, 1 | Oto koń, na którym sir Raleigh Haywards zwycięskim dowodził
2875 Ksieg, VIII | potęga ~Nad jej wieczorem czy ranem, ~Sama jest sobie monarchą, ~
2876 Krza, 3 | W echo tych cierpień, co ranią pierś świata...~ ~IV~O rozśpiewany,
2877 Boha, 1 | niespokojnych, pędziła ku parkom, ranną zlanym rosą, gdzie woda
2878 Chal, XXXIX | XXXIX~ ~Rano, zimą, mróz czy zawierucha,~
2879 Chal, XXIII | Jagny się pokręci - ~Panie! ratuj! o ratujcie, święci!~ ~Cała
2880 Chal, XXIII | pokręci - ~Panie! ratuj! o ratujcie, święci!~ ~Cała dusza pali
2881 Boha, 3 | place, przed kościoły i ratusze i jąłem krzyczeć:~Jest!...~
2882 Chal, III | wciskają się strzechy.~ ~I tu raźniej biją serca ludzi, ~Choć
2883 Hymny, 3 | srebrną powierzchnię ~powlecze rdzą opałową. ~Czasem w tym swoim
2884 Hymny, 2 | nielitościwy rozorywa pług,~rdzawe szablice wyrzucając z wnętrza, ~
2885 Krza, 6 | piersi Giewontowe.~ ~Po reglach muśnie li przelotem,~Czoło
2886 Boha, 2 | otwartych drogach, naszymi rękami wznosili zamki i pałace,
2887 Ksieg, XXXV | grudzie czy trawie miękkiej, ~Rękaśmy w rękę szli światem, ~Nie
2888 Boha, 3 | pługa,~ani z dziennikarską reklamą dla konstruktorów nowej
2889 Boha, 2 | ukochane dziecko, powierzam rękom potomka tych starosławnych
2890 Boha, 3 | na ziemię z wyciągniętymi rękoma, a potem, zerwawszy się,
2891 Ksieg, XL | Jak poklask zdobywa i rentę, ~Kto krzyczy, iż żyje dla
2892 Boha, 2 | poczytają za zdradę uczciwych, republikańskich przekonań, że jedyną Mą
2893 Ksieg, XXXVII| Ja przecież mam w głębi ~Resztę - czy złudnej otuchy? - ~
2894 Boha, 2 | złuda?~Może to nie strawiona resztka pokarmu, którym opychały
2895 Chal, XXV | wciska się do chaty, ~A robaczki golutkie i głodne...~ ~
2896 Hymny, 3 | skowytem padł pod moim płotem! ~Robaka-m zdeptał - ~tysiące owadów~
2897 Chal, XXIV | gładzi jej lice.~ ~I wyrosła, robi we fabryce,~O, mój Boże!
2898 Ksieg, II | witam zwyczajem ~Twórczą robotę Czasu.~ ~Tu, patrząc na
2899 Chal, XXIX | I ludziska, jak woły robotne, ~Chodzą w jarzmie i milczą,
2900 Chal, XXXIX | Skończę... bieda... dużo do roboty..." ~I dziś skończył...
2901 Hymny, 2 | dymiące dni! ~A my, ten ród potępiony, ~krzyże ująwszy
2902 Hymny, 2 | konają wieki ~i wraz się rodzą nowe ~na cięższą jeszcze
2903 Chal, XXXIX | A on pisał: "Kochani rodzice!... ~Skończę... bieda...
2904 Ksieg, XXXI | dzisiaj tak samo on świeży -~O rodzicielko żywota,~O święta, płodna
2905 Chal, XXVIII| Człek się, panie, nie rodził, gdzie krocie, ~Trza ich
2906 Ksieg, XXXVII| nim stłumić tęsknotę ~Do rodzinnego ogniska.~ ~Język wydziera
2907 Hymny, 3 | na sławę ~i na bogactwo rodzonego brata. ~Kradłem -~w kościele
2908 Hymny, 2 | niemi... ~Z mokradeł kępy rogoży, ~z przydroży ~osty o żółtych
2909 Boha, 2 | tysięcy franków, spraw, iżby ropa tryskała obficie.~A gdyby
2910 Hymny, 3 | rozlewną falą księżycową, ~rosami płynie, lśniącymi na łąkach, ~
2911 Boha, 3 | jabłek z dzikich jabłoni, rosnących po miedzach, i garść fioletowych
2912 Boha, 3 | wyrywał spod gęstwi zielsk i rów wykopawszy głęboki, że starczyłby
2913 Ksieg, I | uschły dwie wierzby nad rowem, ~Strażniczki wiosennej
2914 Hymny, 2 | swych łask~nie zechcesz równać strychulcem~po brzegi swej
2915 Hymny, 1 | sitowia i trzciny, i traw,~z rowów, przepadlisk, wądolców i
2916 Hymny, 3 | dziecko zrodzone z mego rozbestwienia. ~A raz to grzech mi tak
2917 Hymny, 3 | się gwiazdy i słońca ~jęły rozbijać w swych kołach, ~zanim się
2918 Boha, 2 | Boże, księży i markizów.~Rozbijali po otwartych drogach, naszymi
2919 Hymny, 3 | wydzielał słońca i gwiazdy,~by rozbijały się w swoich elipsach,~aby
2920 Hymny, 3 | Kradłem -~w kościele Twoim rozbiłem skarbonę! ~Moja to wina,
2921 Boha, 2 | kanalia zechciała wziąć rozbrat z prawem, miej w swej opiece
2922 Hymny, 1 | Trombita Sądu nad tobą rozbrzmiewa ~piorunną mocą archanielskich
2923 Hymny, 1 | rozpaczy kurcz wypręża rozchylone wargi,~kroplisty pot oblewa
2924 Ksieg, XXXV | wąskich parą, ~Świat się rozciąga bezmierny, ~Tęsknotą wypełnion
2925 Hymny, 1 | nagie uda drżą,~palcami rozczesuje złoto swych warkoczy ~i
2926 Hymny, 1 | ręką pochwycił dwie nogi~i rozdarł na dwie szczypy tułów Heraklowy,~
2927 Hymny, 1 | święty śpiew,~już się zasłona rozdarła na dwoje,~mur się już wali
2928 Hymny, 1 | w zbrodniczych pieszczot rozdawaniu szczodra, ~zamknęła w drżące
2929 Chal, V | Jan święty chrzci wodę w rozdole, ~Gasi zielsko, które jadem
2930 Hymny, 1 | elejson!~Wicher idzie po rozdrożach westchnieniem głębokiem, ~
2931 Hymny, 1 | płoną~świeże, niezwiędłe róże~grzechu i winy!~ ~Na ich
2932 Hymny, 1 | gniewu moc.~Lecz nim zdołali rozedrzeć swój płaszcz, ~nim głos
2933 Boha, 3 | lecz u mnie zamieszkał Bóg!~Roześmiali się, jednak, ciekawi, poszli.~
2934 Hymny, 2 | smutku zapatrzone strony, ~rozewrzyj, królu globów pełnych żalu, ~
2935 Ksieg, XXXI | Ciche, jesienne powietrze.~ ~Rozglądam się naokoło - ~Niebujnie
2936 Krza, 3 | szumiący lesie,~Wichr się rozgości w swej szalonej dumie~I
2937 Chal, II | pęki!~ ~Wiatr od pola się rozgrał - czyż w jęki? - ~Z dróg
2938 Krza, 3 | dobywa ~Z mej i twej lutni, o rozgrany lesie!~ ~A jednak dzisiaj -
2939 Chal, XVII | iskrzyste, ~Ale jakoś się rozgrzać nie może! ~Pierwsze szrony
2940 Hymny, 3 | Z zapadłych wiosek płyną rozhowory,~w bagniskach dzikie obzywa
2941 Boha, 2 | się ulitować nade mną i rozkaże, aby przyszła, że tak powiem --
2942 Ksieg, XXXV | od wieków ~Bożym złączeni rozkazem.~ ~A zda się, że nasze spotkanie, ~
2943 Hymny, 3 | tajemniczych pogwarkach tych lip,~rozkołysanych Twym świętym oddechem...~
2944 Hymny, 3 | jak ja - trupów,~by ich rozkoszą zwątloną~podżegać w myśli
2945 Hymny, 3 | zachodnich, w ziół zasypiających~rozkosznej woni piosnka się kołysze,~
2946 Chal, I | wy, proste, jak wy, bez rozkoszy...~ ~Dziś wy dla mnie wspomnień
2947 Hymny, 2 | Niechaj się łamie,~niech się rozkruszy ta zdrada,~która nad życiem
2948 Hymny, 1 | runęły w żlebny grób...~Rozkrzyżuj silne ramiona~i paznokciami
2949 Ksieg, III | czerwcowych omżach południa ~Łąka rozkwitła leży.~ ~Pozbywa się moje
2950 Hymny, 3 | Swym monarszym gniewie:~rozkwitłe pola zatapiasz w ulewie, ~
2951 Hymny, 2 | wieniec z czarnych ziół, ~rozkwitłych podmuchem żałoby, ~gdzie
2952 Hymny, 2 | warzy nam kwiecia~na ledwie rozkwitłym drzewie,~na naszych wiśniach
2953 Chal, XII | dziś, Boże!... dziś ich rozłączyli... ~Jak nie płakać!... Żałują
2954 Chal, IV | Ach! jak fala płynie pieśń rozlana - ~Biedny ludu! Święty,
2955 Hymny, 3 | a potem wstaje i traktem rozległym ~albo miedzami idzie znów
2956 Krza, 6 | cisza siada między granie, ~Rozleniwiała, rozmarzona.~ ~Nad przepaściami
2957 Hymny, 3 | głębokim jękiem zapłacze, ~rozlewającym się na okrąg świata, ~a
2958 Hymny, 3 | śladem tęsknicy ~płynie rozlewną falą księżycową, ~rosami
2959 Krza, 3 | jęło. O szumiący lesie, ~Rozlewne dźwięków przedwiekowych
2960 Ksieg, XL | Najpospolitsi szuje.~ ~Widziałem rozliczne tłumy~Z pustą, leniwą duszą,~
2961 Hymny, 3 | głogu ~świat swój sypie po rozłogu, ~s szept idzie z kniej!... ~
2962 Ksieg, III | pewnych siebie jasieni.~ ~Rozłożył swoje korony - ~O ludzie,
2963 Hymny, 3 | jestestwa,~łan się kołysze, rozłożysty, złoty,~w oknach świergocą
2964 Hymny, 1 | jego kręgi opasują biodra ~rozlubieżnionej Boleści, ~a ona, wyprężywszy
2965 Chal, XXVI | padają jak wały, ~Kiedy burza rozmacha swe miecze.~ ~Koszą rzędem...
2966 Chal, XII | Tak jak w rosie ślubne rozmaryny;~Oparła się o krawędź łóżczyny. ~
2967 Hymny, 3 | Meduzy ~do jakichś strasznych rozmiarów ~w mżach wyrastały miesięcznych - ~
2968 Ksieg, XVI | żarach słonecznych ~Posępnie rozmiłowały.~ ~
2969 Hymny, 3 | białe wzlatują gołębie,~a w rozmodleniu milczącym,~na skrzydłach
2970 Chal, XXIX | niewoli poczęte - ~Te są tylko różnice stokrotne:~Tych nie biją,
2971 Boha, 2 | katedrze, nie ma dla mnie różnicy".~Niech w Baku palą szyby -
2972 Krza, 3 | burzycielskim swoim tchem rozniesie~ ~Twe liście świeże, przerywając
2973 Hymny, 2 | poległych wojów ~nielitościwy rozorywa pług,~rdzawe szablice wyrzucając
2974 Krza, 6 | człecze...~ ~III~Owiana mgłami różowemi, ~Przystaje w drodze, zalękniona, ~
2975 Hymny, 2 | zaszeleścił rząd ~i w cichej, rozpaczliwej sunie się żałobie ~śladem
2976 Hymny, 2 | nie spotkał z echem ~ten rozpaczliwy głos, ~że go wchłonęły odmęty ~
2977 Hymny, 1 | Kyrie elejson!~Niewiasta z rozpaczliwym krzykiem rodzi dziecię, ~
2978 Hymny, 1 | patrzeć na te czarne głazy, ~rozpadające się na gruz pod mocą ~Twojego
2979 Hymny, 2 | jabłoniach...~I wdzięczność rozpal nam w duszach,~byśmy Twe
2980 Chal, XL | XL~ ~Aż mu cała rozpala się dusza, ~Tak naukę wciąż
2981 Krza, 6 | przelotem,~Czoło Świnicy w żar rozpali~I Hawrań zleje krwawym złotem.~ ~
2982 Hymny, 2 | sypie oczodoły, ~a słońce, rozpaliwszy bezdenne niebiosy, ~pali
2983 Hymny, 1 | spoczęła czarna, lśniąca broda ~rozpalonego Szatana,~co świat umierający
2984 Hymny, 3 | dobroć Twej dobroci sięga?!~Rozpalonymi namiętnością dłońmi~umiałem
2985 Ksieg, XXXV | zerwie,~Oddechy niosący boże,~Rozparlibyśmy te ściany,~By w wiecznym
2986 Hymny, 1 | kształty tworzy~i po dolinach rozpędza ich stada,~i znów je skupia
2987 Hymny, 1 | cierniową koroną, ~Ty, co rozpierasz swej męki ogromem ~pierś
2988 Hymny, 2 | gdzie aksamitna bylica~rozpierza miękkie swe kiście!~Tam,
2989 Hymny, 2 | posiada głos,~który sam jeden rozpieśnia~duszę słabego człowieka~
2990 Hymny, 2 | w jakiś radosny hymn się rozpieśniły! ~I obarczony przekleństwem
2991 Krza, 4 | królewskich skrzydeł ~Jędrna rozpiętość nie wytrzyma próby... ~Strącaj
2992 Hymny, 2 | płynie, i płynie ~w tej rozpłakanej godzinie... ~A jako widna
2993 Hymny, 2 | pali,~a siostra utonęła w rozplenionej fali, ~a ojciec gdzieś daleko
2994 Ksieg, XII | codziennej drogi, ~Cały rozpłomieniony, ~Pytasz się, cała w płomieniach, ~
2995 Krza, 3 | lesie,~W fali twych tonów rozpłynięcie bytu;~ ~Jest w nich tajemne
2996 Krza, 3 | zapomnienia zdroje,~ ~Co rozpłynięciem jest bytu. Niech rwie się ~
2997 Chal, X | orędzie!"~ ~I tak w łzawe rozpływa się lęki, ~A łzy płyną w
2998 Hymny, 1 | wszechświatów przestwory,~rozpoczął Sąd.~Biją pioruny,~a nad
2999 Hymny, 2 | grzędzie,~gdzie ciężki trud rozpoczęto,~niech trud ten żniwem się
3000 Krza, 6 | zarzuciła wiewny, biały;~ ~Gdy rozpostarła swe ramiona - ~Srebrnej
3001 Krza, 5 | cienia~ ~Stado się kozic rozprzestrzenia;~Nadziemskich lotów ptak
|