0n-dojsc | dokto-kadzi | kaj-mieci | miecz-omack | omal-posta | poste-rozpr | rozpu-stras | straw-waly | warg-zabie | zabil-zzolk
Part, Section
4004 Hymny, 3 | lubieżna, ~sprowadzająca warg bezwładne drgawki ~i źrenic
4005 Ksieg, XL | wargach - ~Niech dziś to warga ma wyzna ~Jawi się krwią
4006 Hymny, 1 | palcami rozczesuje złoto swych warkoczy ~i falą złocistych włosów ~
4007 Boha, 3 | tobie, jako o czymś, co wartością przewyższa wór mąki albo
4008 Ksieg, XXXV | Służebni jesteśmy oboje, ~Wartujem u bram wieczności, ~Na losy
4009 Ksieg, XXXV | Służebni jesteśmy oboje, ~Warujem u bram wieczności, ~Na losy
4010 Hymny, 2 | Niech mróz spóźniony nie warzy nam kwiecia~na ledwie rozkwitłym
4011 Ksieg, XXXV | progiem, ~Za okien tych wąskich parą, ~Świat się rozciąga
4012 Chal, XXII | był szewcem, nosił się z waspańska,~Lubił zajrzeć czasami,
4013 Ksieg, X | Choć mógłbym z niejednym z waszych ~Słuchać dziś szeptów tej
4014 Ksieg, XXXI | dymią ogniska.~ ~Nieletni, wątły pastuszek ~Okiem mnie wita
4015 Chal, XX | spojrzeć od blasków nie waży.~ ~A, tak!... wczoraj jej
4016 Boha, 3 | deskę na czterech kołkach wbitych w ziemię,~że nawet figura
4017 Hymny, 2 | rozpaczliwy głos, ~że go wchłonęły odmęty ~tej burzy.~Że w
4018 Boha, 2 | trzydziestu i ośmiu stopniach wchodzimy na nią swobodnie: pod złoconymi
4019 Chal, III | uśmiechy~I pod chłopskie wciskają się strzechy.~ ~I tu raźniej
4020 Boha, 1 | berberysu, a subtelna jeźdźczyni wczytywała się w "Dziewicę jeziora".~
4021 Boha, 3 | towarzyszy, którym się zdaje, że wdowa w grubej żałobie, wiodąca
4022 Boha, 3 | na wielkim zgromadzeniu wdrapał się na stół i śród oklasków
4023 Boha, 1 | BOHATERSKIEMU KONIOWI ~WDZIĘCZNA OJCZYZNA~Żołnierze Jej Królewskiej
4024 Hymny, 2 | pochyłych jabłoniach...~I wdzięczność rozpal nam w duszach,~byśmy
4025 Boha, 2 | śmierci się nie lękam, lecz wdzięczny Ci będę, jeśli Twój Królewski
4026 Ksieg, XXI | Pętlicę na kark zarzuciwszy, ~Wędrować hen! do Kanosy.~ ~Lichy
4027 Chal, XV | się puściła - na dolę.~ ~Wędrowała od wioski do wioski:~Tu
4028 Boha, 1 | się pod stopy zabłąkanego wędrowca; gdzie - Żołnierze Jej Królewskiej
4029 Ksieg, XXXV | uszu nie miała.~ ~Gdy żądza wędrówki w przyszłość ~Krok jęła
4030 Chal, XIV | chałupy, ~A dzieciska na węgiel spalone.~ ~
4031 Ksieg, XI | zastępy, ~Które czyhają zza węgła ~Lub z okna patrzą z szyderstwem, ~
4032 Chal, VI | Ten pies czarny!... te dwa węgle w jamie! ~Panie! chroń mnie
4033 Hymny, 2 | Trójkąta~Twe oko lśni~nad węgłem niebieskiej bramy...~A my
4034 Boha, 3 | zmierzchu do rana, zali nie wejdzie do wnętrza twojego Ten,
4035 Boha, 1 | Hanfstaengl pofałszował weksle i umarł z zgryzoty -~Tragedia
4036 Boha, 3 | minę pospolitego fałszerza weksli!~Ty okradałbyś pryncypała,
4037 Boha, 3 | Cabaret au Coq w tandetnej, wełnianej spódnicy, oplotę ją resztkami
4038 Boha, 3 | tego młodzieńca nie znamię wenerii widać, lecz klątwę światozbawczych
4039 Chal, XXVII | rumieńce na niebie,~Chłop już z werka, półdrzemiąc, się grzebie:~
4040 Chal, XXIII | znajdzie się w komórce ~I przy werku Jagny się pokręci - ~Panie!
4041 Chal, X | siali, ~Nie ma sprzętów, wesela nie będzie!~ ~"Oj, ja naga
4042 Chal, XXXVI | sobie skrzypicę i grywał;~Na weselach tak chłopów porywał, ~Że
4043 Ksieg, XV | Młodość mi pierwsza powraca, ~Weseli mnie dzień ten słoneczny, ~
4044 Hymny, 2 | te szumy żałobne ~w jakiś weselny,~w jakiś radosny hymn się
4045 Hymny, 3 | wysnuta:~O tej radości, o tym weselu,~o tym cudownym, ukrytym
4046 Hymny, 2 | uroczyste święto,~w tę chwilę wesołą,~gdy na organie~i śpiewem,
4047 Ksieg, XL | Nią razem, topole ~Ślą swe westchnienia za nami.~ ~Przystajem na
4048 Hymny, 1 | Wicher idzie po rozdrożach westchnieniem głębokiem, ~ku Twojej wyży~
4049 Boha, 2 | otwiera nam dzisiaj szlachetny weteran drzwiczki do wnętrza Kolumny
4050 Chal, XXXIII| Pełno wrzawy, pełno krętu wętu - ~Żyć umiemy, widać, politycznie.~ ~
4051 Boha, 2 | że jesteś, mówi nam o tym wewnętrzna, elementarna chęć trwania!~
4052 Chal, II | II~ ~Tam, za wioską - weź, Ojcze nasz, dzięki! - ~
4053 Ksieg, XL | Jakaś olbrzymia rzeka ~Wezbrała krwią i rozlewa ~W krąg
4054 Ksieg, XXXVII| Pamiętam serce swe młode, ~Wezbrane dolą ojczyzny.~ ~Pamiętam
4055 Chal, XI | do cięcia, ~Panie gburze! weźcie mnie za zięcia!"~ ~Ale gbur
4056 Hymny, 1 | położył na skalisty zrąb;~węże kosówek, wyprężywszy ciała ~
4057 Ksieg, XXXVII| mają, ~Zaprzańczym łączyli węzłem ~Z nieprzyjacielską zgrają.~ ~
4058 Ksieg, X | wiążą z wami ~Łączniki, węzły i spójnie, ~Choć jedno z
4059 Hymny, 1 | jego ust. ~Kyrie elejson!~Wężowe jego kręgi opasują biodra ~
4060 Krza, 5 | turnia śliska, ~Kosodrzewiny wężowiska ~Poobszywały głaźne ławy...~ ~
4061 Hymny, 1 | konania,~swoim ciężarem się wgniata~w zwiędłe, z przepasek odsłonięte
4062 Boha, 1 | niedawno zaślubionej żonie, jak wiadomo, bogatej córce właściciela
4063 Chal, VIII | korony:~"Daj mi, Maryś, swój wianek zielony, ~Tam w tym gaju,
4064 Ksieg, VII | Bogacisz dom mój ubogi~Swą wiarą nieprzemożoną.~ ~Lico-ć
4065 Krza, 1 | mrokami, ~A przecież nieraz wiarę tę ~Gorzkimi zlewam łzami.~
4066 Krza, 4 | wydzwania, ~Niech, jak halnego wiatru straszne grania, ~Wstrząśnie
4067 Ksieg, X | w studnię!~ ~Jakież mnie wiążą z wami ~Łączniki, węzły
4068 Boha, 1 | księciem Johannisburgu lub wicekrólem Indii, zgrał się na giełdzie
4069 Hymny, 2 | upadł bezsilny człek, ~do wichru zwalił się stóp. ~Kopcie
4070 Krza, 6 | srebrny na przełęcze,~Na wichry, kopy, na grzebienie, ~Na
4071 Krza, 4 | odpowie jej echem.~ ~III~O wichrze halny! Cóż, że przelękniona ~
4072 Chal, XXXII | złe duchy na skrzydłach wichury ~Szydzą głośno, wywalając
4073 Chal, XXXIV | I tak w szkoły szedł Wicuś Pochwytny,~I aż do dna upajał
4074 Boha, 3 | księżycu na zamknięte, pełne widm zamczysko, a jesteś tylko
4075 Hymny, 1 | wydłuża...~O grozo świata!~O widma, płynące w dal! -~W ten
4076 Hymny, 3 | wypił ze mnie krew,~jak widmom stawał u bram lupanaru~i
4077 Hymny, 2 | rozpłakanej godzinie... ~A jako widna ta ziemia, wspaniała ~wielką
4078 Ksieg, XXI | Publicznie bym ukląkł na widok ~Najmniejszych pyłków ziemi.~ ~
4079 Hymny, 1 | jest tylko w przestworzach widomem, ~jedno w zachodniej płomienieje
4080 Chal, XXXII | wreszcie po rozum do głowy;~Widzą wreszcie, że olbrzym ludowy ~
4081 Ksieg, XXXV | patrzyli, ~Swych źrenic nie widząc wcale.~ ~Ogień się wpijał
4082 Hymny, 1 | mękę wieków patrzysz nie widzącym okiem ~i sądzisz! Kyrie
4083 Ksieg, XV | mych okien, ~Codziennie widzieć cię muszę, ~Zaglądasz z
4084 Ksieg, XL | złocą dojrzałe, ~A tam już widzimy żniwiarzy, ~Ta dłoń swą
4085 Ksieg, VII | pali,~Kiedy mi szepcesz, że widzisz gdzieś w dali,~Jak za tą
4086 Chal, VI | smalone duby!..." ~"Jako żywo! wiecie, że nie kłamię:~Jak mgła
4087 Boha, 2 | umrę.~Zaś dusza trwać może wiecznie li wówczas, jeśli z wiecznego
4088 Hymny, 3 | kościółka~i psalm Ci śpiewa, tak wieczny,~jak wieczną ona i Ty!~Na
4089 Hymny, 3 | na skrzydłach psalmów tak wiecznych~jak wieczna ona i Ty,~wznosi
4090 Ksieg, XXI | spostrzeże twa pycha, ~Pewnego wieczora czy rana, ~Kostusia się
4091 Chal, XI | XI~ ~Na zapłociu spędzali wieczory, ~On jej szeptał: "O, moja
4092 Hymny, 1 | zbrodnię u swych białych stóp, ~wieczyście żarta płomienistą żądzą ~
4093 Hymny, 1 | Ewa, ~wygnana z raju na wieczysty czas, ~mająca zbrodnię u
4094 Boha, 2 | północy, podnieś na targach wiedeńskich cenę ich bydła, by z biedy
4095 Hymny, 2 | łkające prośby! ~O szumie więdnących drzew! ~O Boże, Święty Boże!
4096 Ksieg, XXXV | Byliśmy ze sobą razem, ~Nie wiedząc wcale o sobie.~ ~W nieznaną
4097 Boha, 3 | będę w dłonie, że mocą byka wiedzionego na arenę, obramowaną strusimi
4098 Chal, XXXIX | dalej w stolicę... ~Tam to wiedzy głęboka jest rzeka... ~Ojciec
4099 Chal, XXV | zaniesie piernaty...~ ~A wiatr wieje, a czasy tak chłodne, ~A
4100 Chal, XXXII | sieczka..."~ ~Idę... czytam: "Wiejska biblioteczka..." ~"A spis
4101 Ksieg, XII | stajesz, ze mną ~Na tym tu wiejskim balkonie, ~Który poczerniał
4102 Hymny, 2 | oddechem ~wypełniasz wieków wiek, ~Ty od powietrza, głodu,
4103 Hymny, 2 | tę władającą moc, co nad wiekami ~nieugaszoną płomienieje
4104 Chal, XXVI | ludziom już w Raju, przed wiekiem,~W przeznaczeniach nie zachodzą
4105 Ksieg, XXXVII| przemawia ~Ta nasza skarga wiekowa.~ ~Wróg was zamyka w koszarach, ~
4106 Hymny, 2 | niech Twoja litość stokroć większą będzie~niżeli wszystek nasz
4107 Hymny, 3 | nie jadła~strawy, porwanej większym niż ja tchórzom -~a wypędziłem
4108 Hymny, 1 | tajemniczym mrokiem, ~to moje wiekuiste, nieprzebrzmiałe: Amen! ~
4109 Hymny, 1 | nad płomiennymi falami~wiekuistego Żywota~i nigdy w ciemnię
4110 Hymny, 3 | któremu dała moc obłuda,~wielbiąc zbawienie z miłości,~a sobiem
4111 Hymny, 2 | organie~i śpiewem, i kadzidłem wielbimy Twą moc~i dobroć Twoją,~
4112 Hymny, 3 | początkiem - ~chwalmy i wielbmy Jego święte imię!~ ~Czemu
4113 Ksieg, X | X~ ~O wielcy i syci tej ziemi! ~Cóż z
4114 Chal, XII | tany... kieliszek za wiele ~I do bójki... a dzisiaj
4115 Hymny, 3 | jarzębin,~przy rozszumiałych, wielkich polach zbóż,~przy tajemniczych
4116 Hymny, 2 | powłoką,~jak cienie,~do wielkiej się wloką mogiły...~Za nimi
4117 Hymny, 2 | Śmierć przed tłumem kroczy, ~wielkimi kroczy odstępami ~i z śmiechem
4118 Hymny, 2 | O Mocny!~Ty się upajasz wielkością stworzenia, ~po tym śmiertelnym
4119 Hymny, 2 | Boże! ~o Nieśmiertelny! ~o wieńcem blasków owity! ~na niedostępnym
4120 Ksieg, XII | gubiąc się w dali, ~Gdzie Wierch się rozsiadł Lodowy, ~Czoło,
4121 Boha, 2 | rodzinne, mój praszczur wiernym był stajennym królewskiego
4122 Ksieg | między nimi ani jednego wiersza, który by miał jakiekolwiek
4123 Boha, 1 | łagodny pułkownik dał go pod wierzch swej niedawno zaślubionej
4124 Hymny, 2 | czesze liście,~i szumi w wierzchach czerwonych chojarów...~Kopcie
4125 Krza, 3 | A jednak dzisiaj - niech wierzchołki twoje~Ten tajemniczy, cichy
4126 Hymny, 2 | proszalnego, co w gorącej wierze~ciche odmówi pacierze...~
4127 Boha, 1 | Panowie i panie!~Raczcie mi wierzyć:~Nie oddam go pod nóż prywatnego
4128 Boha, 2 | trwania!~Zresztą sam Pasteur wierzył w nieśmiertelność i Stwórcę.~
4129 Boha, 3 | ulicy Y. Ma kilka kamienic i wieś - nieprawda?~A pani gaszek
4130 Hymny, 3 | trzęsieniem ziemi ogłasza Twe wieści~lub słodko szumi, szemrze
4131 Krza, 6 | mgieł opary, ~Po skałach wiesza zadumanie.~ ~Ani się ozwie
4132 Krza, 5 | spowity ~W bladobłękitne, wiewne fale.~ ~Szumna siklawa mknie
4133 Krza, 6 | rozmarzona ~Płaszcz zarzuciła wiewny, biały;~ ~Gdy rozpostarła
4134 Boha, 2 | współczesnego ducha, potężna wieża Eiffla, panuje bijącym w
4135 Hymny, 3 | błogosławieństwie swych drogich promieni~więżący klątwę dla człeka,~dla zbłąkanego
4136 Ksieg, VIII | przymierze! - ~Iż coś ją więzi i pęta, ~Coś ją na arkan
4137 Krza, 3 | pierwotnych brzemienny, ~Jak więzień z kajdan, tak ma dusza rwie
4138 Chal, XXIII | I dziś, biedny! płaci to więzieniem.~ ~
4139 Ksieg, XXXV | Pradawną, odwieczną tęsknotą, ~Więzioną w głębinach ducha, ~Nie
4140 Ksieg, III | Dzwon się odezwał z wieży, ~W czerwcowych omżach południa ~
4141 Boha, 1 | Freebody & Debenham na Wigmorestreet 44 (czterdzieści i cztery!).~
4142 Ksieg, XL | podpala stogi, ~U bram się wije niebieskich ~W rozpaczy
4143 Hymny, 1 | zdjętym z mar Twojego świata, ~wił się i czołgał przed Tobą, ~
4144 Krza, 5 | co hal miękki ~Aksamit w wilgną biel osłania.~ ~W seledyn
4145 Krza, 5 | seledyn stroją się niebiosy, ~Wilgotna biel wieczornej rosy ~Błyszczy
4146 Hymny, 1 | przestwór ślepy i głuchy,~w wilgotny, mgławy pył,~w te ciemne
4147 Boha, 3 | obiad; kosztownym upiję się winem i przy akompaniamencie dzwonów,
4148 Boha, 2 | nieszczęście od mojej lichej winniczki, jeśli nie Twoja wszechmoc!~
4149 Chal, VII | żywe dwie wróżki. ~I "Kaj wiodą cię, Jasiu, te dróżki? ~
4150 Boha, 3 | wdowa w grubej żałobie, wiodąca dzieci na grób męża, nigdy
4151 Ksieg, X | drogi, ~Która ku chwale wiodła?...~ ~Te na samotnych przechadzkach ~
4152 Hymny, 3 | wieczyste pacierze.~Z zapadłych wiosek płyną rozhowory,~w bagniskach
4153 Boha, 2 | stolicy uczyniła dziś dla nas wiosenną zatokę wytchnienia.~Drzewa
4154 Ksieg, I | nad rowem, ~Strażniczki wiosennej niwy.~ ~A za to świeżym
4155 Krza, 3 | twoim pieśniom, które wiew wiosenny~W bezmierny przestwór na
4156 Chal, V | skry chyże, ~Ze snopkami za wioskę, na pole.~ ~I ogniska na
4157 Ksieg, XXXI | Jak w pełnej, kwitnącej wiośnie.~ ~Przystaję na długiej
4158 Boha, 2 | skał, fantastyczne wzdłuż wiotkich poręczy wiją się drożyny,
4159 Boha, 3 | przewyższa wór mąki albo statek, wiozący z dalekich krajów nici jedwabne
4160 Hymny, 3 | snom stalaktytowym ~albo ku wirchom, skąd pycha ~wygraża światu
4161 Hymny, 1 | surma woła! ~Giną w chmurach wirchów czoła;~wałem mżących mgieł
4162 Chal, XXXIX | pastucha, ~A pod pachą Homery, Wirgile;~Ludzie czasem poszydzą
4163 Hymny, 2 | rozkwitłym drzewie,~na naszych wiśniach i gruszach,~na naszych starych,
4164 Chal, I | wzgórkach;~Za chatami krępy sad wiśniowy;~Wierzby siwe poschylały
4165 Hymny, 2 | które o jasnym poranku~wiszą na kłosach wypoczętych zbóż~
4166 Boha, 2 | się basenie, poprzez mosty wiszące, śród poszarpanych, czarnych
4167 Ksieg, XXXI | wątły pastuszek ~Okiem mnie wita lękliwie -~Jeszcze się bydło
4168 Boha, 3 | dzwonów, w tej właśnie chwili witających jakiś kondukt, z omyłki
4169 Ksieg, II | Smreczynowego lasu, ~Utartym witam zwyczajem ~Twórczą robotę
4170 Hymny, 1 | jak zmierzch pobladła,~na wklęsłych skroniach siadła,~na wpółotwartych
4171 Chal, XXVIII| był w Siewnie... ~I miał wkrótce pójść między włodarzy, ~
4172 Hymny, 2 | nad życiem i nad śmiercią włada!...~. . . . . . . . . . . .~
4173 Hymny, 2 | Zgarnij ze Siebie tę bożą, ~tę władającą moc, co nad wiekami ~nieugaszoną
4174 Hymny, 3 | jest większy Pan i król, i władca?~Gdzież moc Ci równa i równa
4175 Krza, 1 | Wierzyłem zawsze w światła moc, ~Władnącą nad mrokami, ~A przecież
4176 Ksieg, VIII | ugnie i nie poniży.~ ~Nie władnie tu żadna potęga ~Nad jej
4177 Ksieg, III | i zgarniam~Skarby bożego władztwa...~ ~Nie ma tu nic szczególnego... ~
4178 Chal, XXIX | Ekonomski bat wielkie ma władztwo - ~Plecy chłopskie! tu wyprawia
4179 Krza, 2 | Co rodzi słońca, nie ma władzy, ~By złamać berło nocy.~ ~
4180 Boha, 1 | jak wiadomo, bogatej córce właściciela kantoru wymiany b. p. sir
4181 Ksieg, VIII | jest sobie kapłanem.~ ~Swój własny ma ona kościół, ~Królestwo
4182 Ksieg, XXXVII| Potęgą wroga olśnieni, ~Własnych zaparli się przodków, ~O
4183 Ksieg, VIII | nad nią ~Swobodniejszego własta.~ ~A przecież bywają chwile - ~
4184 Hymny, 3 | wyszczerzył, ~i miłosierne wlepił we mnie ślepie, ~kopnąłem
4185 Krza, 4 | i walić, strachu mi nie wlewa ~Do głębi wnętrza: Rad bym
4186 Ksieg, XI | jawnością ~Jak mgły się włóczą nad ziemią.~ ~Wiedziały
4187 Ksieg, X | tym lecie ~Bezczynnie się włóczę po drogach ~Tak samo, jak
4188 Chal, XXVIII| miał wkrótce pójść między włodarzy, ~To małego już gburstwa
4189 Hymny, 3 | owadów~miażdżyłem stopą, wlokąc się przydrożem, ~ażeby duszę
4190 Hymny, 2 | zmiłowanie prosiły;~aby się wlokły z gromnicami w dłoni ~ku
4191 Chal, V | minie, czyż, w rutę zieloną ~Włos przystroi im luby, jedyny? ~
4192 Hymny, 1 | Ciebie, ja, com z rajskich włości ~zabrał z sobą, wygnaniec,
4193 Krza, 4 | porozrzucał koleby... I blada, ~Z włosem rozwianym i z drżącymi nogi,~ ~
4194 Hymny, 2 | A wiatr rozwiewa jej włosy ~i żwir jej w puste sypie
4195 Ksieg, XV | jeszcze jest coś w moim wnętrzu, ~Co drogę mi w słońce utrudnia.~ ~
4196 Krza, 3 | szumiący lesie, ~Ma dusza wnika w twą duszę, rozumie, ~Chociaż
4197 Hymny, 2 | mogile;~by nasze dzieci czy wnuki,~gdy przyjdzie im dla ojców
4198 Hymny, 1 | potoków...~ ~Czym jestem wobec Ciebie, ja, com z rajskich
4199 Hymny, 3 | dalekich,~usypiających poza stu wodami,~poza tysiącem dróg,~jakieś
4200 Chal, V | To Jan święty chrzci wodę w rozdole, ~Gasi zielsko,
4201 Boha, 2 | niebezpieczny konkurent: wódką bije mi wina; ofiarowałem
4202 Hymny, 2 | dziewanny ~i krwawnik, i wodne lilije, ~a mór nam bydło
4203 Ksieg, I | słyszę, jak szumisz, ty wodo, ~Szeroko i głęboko.~ ~Tak!
4204 Boha, 3 | dostrzeże związku:~z bohaterskim wodzem, z majakiem wstęgi orderowej
4205 Ksieg, XXXVII| rzeką ~O mętnej, czerwonej wodzie.~ ~Jeśli nie zmiotły szrapnele ~
4206 Ksieg, X | zastrzeżeń ~Trzymam usilnie na wodzy, ~Że sercu mojemu najbliżsi ~
4207 Chal, III | powracają czajki;~Święty Wojciech - bociany klekocą, ~Słońce
4208 Chal, VII | cię, Jasiu, te dróżki? ~Na wojenkę, na wojnę daleką!"~ ~Albo: "
4209 Boha, 1 | się owsa i nie brykał: w wojennej tylko wrzawie rwał się ten
4210 Chal, VII | dróżki? ~Na wojenkę, na wojnę daleką!"~ ~Albo: "Ciągną
4211 Hymny, 2 | mogiły - ~te kopce poległych wojów ~nielitościwy rozorywa pług,~
4212 Chal, XXIV | kąpiele.~Dobry ojciec, stary Wojtek Janta - ~O, mój Boże! o,
4213 Chal, IX | gdy wróci jedyny.~ ~Ale Wojtka - wzięli go w sołdaty - ~
4214 Ksieg, XI | tylkom korzystał z prawa ~Wojującego człowieka.~ ~Jeno że dzisiaj
4215 Hymny, 2 | konania, ~nie pogrzebione wokół leżą ciała, ~a ci się wloką,
4216 Hymny, 2 | niebieskiej bramy...~A my wołamy do Ciebie, ~a my wzdychamy, ~
4217 Boha, 2 | Baku palą szyby - walka o wolność zawsze jest święta - a w
4218 Boha, 2 | złoconymi skrzydłami anioła Wolności możemy krzyczeć: "Niech
4219 Chal, XXXIX | w ręce chucha.~ ~Latem, wolny, zastąpi pastucha, ~A pod
4220 Ksieg, XV | wszechwładną ~Zieloność, woń łąki i słońce.~ ~Przenika
4221 Hymny, 3 | zasypiających~rozkosznej woni piosnka się kołysze,~nad
4222 Hymny, 1 | i ziemi, ~upaja się ich wonią, schylona nad niemi. ~Kyrie
4223 Hymny, 3 | w słońcu południa,~śród woniejących ogrodów~krwawo się złoci
4224 Boha, 1 | pod szpicrutą miss Jane Woodrow, będzie jak dawniej, na
4225 Boha, 3 | co wartością przewyższa wór mąki albo statek, wiozący
4226 Hymny, 3 | Zabiłem brata, ~bo mi się worał w miedzę ~i naręcz owsa
4227 Hymny, 1 | silne ramiona~i paznokciami wpij się w twardy głaz,~i odwróć
4228 Hymny, 1 | kleszczach je swoich trzyma,~wpija się w kąty ust,~ramiona
4229 Ksieg, XXXV | widząc wcale.~ ~Ogień się wpijał nam w ogień, ~Fala gubiła
4230 Hymny, 1 | jaszczury ~wiją się naprzód wpław ~i oplatają kręgami śliskiemi ~
4231 Chal, XXI | trzecim roku, ~A matula, na wpół z drzemką w oku, ~Nad najmłodszym,
4232 Hymny, 1 | wklęsłych skroniach siadła,~na wpółotwartych powiekach~i na wydętych
4233 Ksieg, XV | granicie,~Krew świeżą mi w żyły wprowadza.~ ~Czuję się znowu jak dziecko, ~
4234 Krza, 4 | mną halny wiatr... Daleki ~Wprzód mnie dochodzi szum i świst,
4235 Hymny, 1 | Przez ciebie w proch nicości wracają Twe światy, ~o Boże miłosierny,
4236 Boha, 1 | błyszczące.~W takt orkiestry wracając po odniesionym tryumfie
4237 Chal, VI | gdym z Bartkowej huby ~Wracał do dom - święte krzyża znamię! - ~
4238 Ksieg, X | Bo i wy przecież także ~Wrażliwe miewacie uszy -~ ~I z was
4239 Chal, XXI | daleką ma drogę... ~Musi wrócić, czekają na niego...~ ~Lecz
4240 Boha, 1 | nadal sprawie publicznej, i wróciłem go społeczeństwu.~Za chwilę,
4241 Boha, 2 | Fontainebleau, lub też podziwiać wrodzone człowiekowi poczucie piękna,
4242 Ksieg, XXXI | niesamowitym ~W krąg się zwołują wrony.~ ~Gdzieś lecą, gdzieś giną
4243 Chal, XXXII | Szydzą głośno, wywalając wrota:~"Nie my niszczym, lecz
4244 Hymny, 3 | nieskalana dusza~stoi u wrótni kościółka~i psalm Ci śpiewa,
4245 Chal, V | zapach leje, ~Gwiazdy świecą, wróżą coś dziewczyny:~ ~Nim rok
4246 Chal, VII | Dwie źrenice, te żywe dwie wróżki. ~I "Kaj wiodą cię, Jasiu,
4247 Hymny, 1 | swojego brata paznokciami wrył,~a tamten zęby szczerzy,
4248 Ksieg, VIII | skrzydłami ~Stoi w podziwie jak wryta...~ ~Swobodna jest moja
4249 Krza, 4 | ogarnia mi ducha:~Gdzie życie wrzało, tam dziś pustka głucha, ~
4250 Ksieg, XXXI | niwie tej wypalonej - ~Z wrzaskiem niesamowitym ~W krąg się
4251 Ksieg, I | Dzielili mnie od was ludzie, ~Wrzaskliwy rozgwar miasta, ~I owa śmieszna
4252 Boha, 1 | brykał: w wojennej tylko wrzawie rwał się ten koń bohaterski
4253 Hymny, 1 | śmiertelnych, drętwieją bezwładne;~wrzos na granitów podścielisku
4254 Hymny, 3 | duszę znudzoną~orzeźwić wschodem lub zachodem słońca. ~A
4255 Hymny, 3 | wyschniętej~i na jej krwawe wskazując orbity, ~głupim powiedzieć
4256 Ksieg, XL | Jakoweś głuche tętenty ~Wskroś przeszywają powietrze, ~
4257 Hymny, 2 | A jako widna ta ziemia, wspaniała ~wielką godziną konania, ~
4258 Ksieg, XI | naprzeciw ~W rynsztunku wspaniałym dziwie, ~A tylko na tronie
4259 Boha, 2 | w piersiach, jak symbol współczesnego ducha, potężna wieża Eiffla,
4260 Ksieg, X | ramiona?~ ~Choć nieraz przy wspólnym stole ~Z jednakich jemy
4261 Boha, 2 | i szumowiny -.~Przedsię współrepublikanie moi niech mi nie poczytają
4262 Boha, 1 | głównego rakarza państwa; wspomnienie pośmiertne pojawi się w
4263 Ksieg, XL | podniósłszy głowę, ~Do dalszej wstając podróży, ~Woła: "Miej radość
4264 Hymny, 2 | błyska,~z czeluści błota wstał~i gdy najkrótszy słońce
4265 Hymny, 2 | szaleje, ~cierniste głogi ~wstały ~i idą... ~Liśćmi miękkiemi ~
4266 Hymny, 2 | nadzieje! ~Niech zapomniani wstaną, ~a żywym niechaj życie
4267 Boha, 1 | Ellen zaplatała mu grzywę w wstążki, nabyte w znanym z doborowych
4268 Boha, 3 | bohaterskim wodzem, z majakiem wstęgi orderowej w duszy prowadzącym
4269 Krza, 4 | wiatru straszne grania, ~Wstrząśnie istotą moją: Jest-li krucha,~ ~
4270 Hymny, 3 | czeka na mnie, ~chciwie wstrzymałem krok przed stosem złota ~
4271 Hymny, 3 | umiałem skazić niewinną wstydliwość,~nim się w słoneczne rozwinęła
4272 Hymny, 3 | grzechem,~i wypełnioną pokutą,~wstydu i hańby pociemniałą twarzą,~
4273 Ksieg, XXI | jest wielka.~ ~Gdybym nie wstydził się ludzi, ~Choć ślepi są,
4274 Hymny, 2 | świeżo zbóż, ~mordy narodów wszczyna i pożogę ~sieje na miasta
4275 Hymny, 3 | morza, ~a w bitwach, w moim wszczynanych imieniu, ~tysiące kładły
4276 Chal, XXXVII| synalek Jemioły ~Edukacji wsze przeszedł koleje;~Dzisiaj
4277 Boha, 2 | cierpliwości, jeżeli nie Twoja wszechcierpliwość.~Chcę kandydować, gdzież
4278 Hymny, 2 | wiekuistej sile, ~w całej potędze wszechmocnego bytu, ~stań przy mym boku~
4279 Hymny, 1 | nad mgłami,~wypływające z Wszechmocy Istnienia.~ ~O Boże miłosierny,
4280 Krza, 3 | onej porze, ~Gdy pod budowę wszechświata przyciesie ~Pramistrz w
4281 Hymny, 1 | opasanej Głowie,~wypełniającej wszechświatów przestwory,~rozpoczął Sąd.~
4282 Boha, 2 | błyski, jeśli nie w Twojej wszechwiedzy.~Któż odwróci nieszczęście
4283 Ksieg, XV | gońce, ~Dziś moją prawdą wszechwładną ~Zieloność, woń łąki i słońce.~ ~
4284 Boha, 3 | I raz mi się zdało, że wszedł.~Padłem na ziemię z wyciągniętymi
4285 Chal, III | bajki!"~ ~Wiosna!... Wiosna wszędy życie budzi!~Jej błękity,
4286 Ksieg, III | ludzie, żyjący nadzieją! - ~Wszelakiej skazy, gdy widzę, ~Jak trawy
4287 Ksieg, VII | właśnie~Mówisz, że przy nich wszelki skarb ci gaśnie, ~Albowiem
4288 Hymny, 2 | stokroć większą będzie~niżeli wszystek nasz grzech!~O Panie!~Nie
4289 Ksieg, XVI | wypełnią jej dzieje, ~Aż wszystka, spragniona miłości, ~W
4290 Chal, VI | spokoju duch Kuby.~ ~Albo wtenczas, gdym z Bartkowej huby ~
4291 Boha, 2 | nieśmiertelność i Stwórcę.~A po wtóre, po trzecie, po ostatnie:
4292 Hymny, 1 | broczącej we łzach i przy jęków wtórze~w ten pozbawiony końca~Pańskiego
4293 Hymny, 3 | cmentarzyskiem, ~i w tę mogiłę wtrąciłem bliźniego, ~tak że oszalał
4294 Krza, 5 | żal, jak dech tęsknoty,~Wtulił się krzak tej dzikiej róży.~ ~
4295 Hymny, 3 | tuczy, ~głos Twój morzami i wulkanem huczy, ~trzęsieniem ziemi
4296 Hymny, 3 | wnętrza ziemi~ogniem buchają wulkany,~gwiazd miliony tną błyskawicami~
4297 Hymny, 3 | piasek na drodze pątniczej!~Wybaw człowieka, o Panie,~od żagwi
4298 Hymny, 2 | czekał, kiedy przyjdzie wybawienia kres, ~i z jej szumiących
4299 Krza, 3 | że zgubę ~Tego, co duszy wybawieniem zwie się, ~Chowają w sobie
4300 Boha, 3 | zgnił od deszczów,~że okna, wybite kamieniami złośliwych wyrostków,
4301 Ksieg, XV | pobite zboże.~ ~Gdzieś jakiś wybladły człowiek, ~Którego niweczy
4302 Ksieg | KSIĘGA UBOGICH [1916]~WYBÓR~Poezje, zawarte w "Księdze
4303 Boha, 3 | moja pani, wiem, żeś - do wyboru - siebie lub córkę ofiarowała
4304 Chal, XXXIII| zebrali się licznie:~Posła wybrać trza do parlamentu:~Pełno
4305 Chal, XXIV | ślubne gotuje już łoże, ~Wybrał dla niej parobka jak świécę.~ ~
4306 Ksieg, XL | znają drogi, którymi ~Moja Wybrana spieszy.~ ~Krwawnikiem zarosłe
4307 Ksieg, XL | najbliższa i brat ten, ~Wybrani spomiędzy rzeszy, ~Ci znają
4308 Ksieg, VII | mnie złotem~Obdarowujesz, wybranym z skrzyni, ~Gdzie się na
4309 Ksieg, XXXV | wcale o sobie.~ ~W nieznaną wybrawszy się podróż ~Po grudzie czy
4310 Ksieg, XI | kuźni, ~A serce od razu wybuchnie, ~Zuchwale zaklnie, zabluźni.~ ~
4311 Chal, XXXIV | chamów! padalce! gadziny! ~Wychowałem u piersi swej węża, ~To
4312 Ksieg, XXXI | się bydło pasie ~Na tej wychudłej niwie.~ ~Jeszcze jest jakaś
4313 Boha, 1 | owsa, oddali go za bezcen - wychudły był i melancholijny - pod
4314 Hymny, 2 | krzyże posmutniałe drżą w wychudłych ręku, ~a w wietrze chorągwie
4315 Ksieg, III | ludzie, żądni bogactwa! - ~Wyciągam ręce i zgarniam~Skarby bożego
4316 Boha, 3 | wszedł.~Padłem na ziemię z wyciągniętymi rękoma, a potem, zerwawszy
4317 Hymny, 3 | bezlitością swych płomiennych rąk~wyciągnij członki moje do ogromu~Twojego
4318 Boha, 3 | się domie! -~że próg twój, wyciosany z pnia sosny, zgnił od deszczów,~
4319 Ksieg, XI | bluźnierstwom i klątwom ~Czynu wyciśnie znamię, ~Płonące żądzą odmiany, ~
4320 Boha, 3 | fioletowych jagód z kęp leśnych, wyczekiwałem od rana do zmierzchu i od
4321 Hymny, 3 | masz prawo ~na życie człeka wydawać wyroki!... ~Moja to wina,
4322 Hymny, 1 | wpółotwartych powiekach~i na wydętych piersiach tych olbrzymich
4323 Hymny, 1 | żył,~w zamarłych karczach wydłuża...~O grozo świata!~O widma,
4324 Hymny, 2 | dziewanny~z piaszczystych wydm się ruszyły, ~z miedz się
4325 Boha, 3 | wszystkie ugory i bezpłodne wydmy, kamienie-m wyrywał spod
4326 Boha, 3 | narodowe zasługi pospolitych wydrwigroszów.~A ty - -~O mój walący się
4327 Hymny, 3 | swego spokoju~i swej miłości~wydzielał słońca i gwiazdy,~by rozbijały
4328 Ksieg, XXXVII| rodzinnego ogniska.~ ~Język wydziera wam z gardła, ~Bez miłosierdzia
4329 Boha, 3 | straciłem miarę rzeczywistości: wyglądasz mi w słońcu na pałac, w
4330 Chal, XXVIII| Macieju, w tej słocie, ~Że psa wygnać byłoby dziś grzechem? ~Widzę,
4331 Chal, XXVIII| inak gospodarzy, ~Pewnie wygnał go z chaty... A pewnie!...~ ~
4332 Hymny, 1 | siadła jasnowłosa Ewa, ~wygnana z raju na wieczysty czas, ~
4333 Boha, 2 | zwinął swoją likiernię i wygodnie się urządził na wsi. Rozumiem,
4334 Boha, 3 | tęsknoty do podróży poślubnej w wygodnym, samotnym wagonie,~albo
4335 Hymny, 2 | stworzenia, ~po tym śmiertelnym wygonie, ~Jak bedłki tak jarmużu
4336 Hymny, 3 | ku wirchom, skąd pycha ~wygraża światu pięściami z granitu, ~
4337 Krza, 4 | A jeśli ~Nieprzełamana wyjdzie z tych zapasów, ~To razem
4338 Chal, VI | Wicher jęczy, pies w podwórku wyje.~ ~Na kominku resztki ognia
4339 Boha, 3 | nieprawda?~A pani gaszek już wyjechał, czeka w Florencji, trzeba
4340 Boha, 3 | spod gęstwi zielsk i rów wykopawszy głęboki, że starczyłby mi
4341 Boha, 2 | jest człowieka postępu, aby wykraczał poza granice wzroku, a ja
4342 Krza, 4 | pospiesza, duch się mój wykrada, ~Świeżo uskrzydlon, żądny
4343 Krza, 5 | kamienia.~ ~A między zielska i wykroty,~Jak lęk, jak żal, jak dech
4344 Boha, 2 | sobie Kartezjanów, oddali mu wyłączne na kontynent zastępstwo,
4345 Hymny, 1 | przerażenia okiem ~strasznego Sądu wyławiał płomienne, ~świat druzgocące
4346 Ksieg, XI | szyderstwem, ~Czy zbrodnia się nie wylęgła?~ ~Wiedziały, że jeno się
4347 Boha, 2 | cześć bohatera spod piramid, wylewano strugi najsolidniejszego
4348 Boha, 1 | córce właściciela kantoru wymiany b. p. sir Izaaka Hanfstaengla.~
4349 Hymny, 3 | przebiegła haniebna:~tak! wymordować czcicieli Molocha ~i potem -
4350 Boha, 2 | niedzielnych przejażdżek po Lasku wynajmowanym fiakrem, pragnie własne
4351 Boha, 3 | nowej odmiany rytmu i dla wynalazców nowych sposobów czyszczenia
4352 Hymny, 2 | ojca zapalczywość budzi, ~wynaturzony gniew,~że syn przed ojcem
4353 Hymny, 2 | ten, który z matki żywota~wyniósł nieszczęsny los!~Nieokiełzana
4354 Hymny, 3 | przecznic i od ugorów, ~od wypaczonych chat ~i od tych stodół zwietrzałych ~
4355 Ksieg, XXXI | czerstwość ~Na niwie tej wypalonej - ~Z wrzaskiem niesamowitym ~
4356 Hymny, 3 | Twych zamiarów!~Ojcam się wyparł,~a kiedy zamknął powieki,~
4357 Ksieg, XXI | owiec ~Możem Ci żadnych nie wypasł, ~Cóż ze mną uczynisz? Powiedz!~ ~
4358 Hymny, 3 | moja wielka wina!~Matkę-m wypędził z domu, by nie jadła~strawy,
4359 Hymny, 3 | większym niż ja tchórzom -~a wypędziłem ją w czas, gdy nad ziemią~
4360 Hymny, 1 | cierniem opasanej Głowie,~wypełniającej wszechświatów przestwory,~
4361 Hymny, 3 | mi żarła duszę,~że chcąc wypełnić jej pustkę,~małom nie szeptał
4362 Ksieg, XXXV | rozciąga bezmierny, ~Tęsknotą wypełnion starą.~ ~Pradawną, odwieczną
4363 Hymny, 3 | urągowiskiem i grzechem,~i wypełnioną pokutą,~wstydu i hańby pociemniałą
4364 Hymny, 1 | szkliwem zgniłych wód,~zaczyna wypełzywać żmij skłębiony płód:~czarne
4365 Chal, XXIII | szerokie barki,~Lubił czasem wypić sobie starki~I nie gardził
4366 Hymny, 3 | kałużach~albo gdy przesyt wypił ze mnie krew,~jak widmom
4367 Boha, 3 | szachrujesz z sobotnimi wypłatami!~Pani szeleścisz jedwabiem
4368 Hymny, 2 | krowę z obory! ~Ze żyta wypleń sporysze ~i chwast kąkolu ~
4369 Hymny, 3 | jest krynica, ~z której wypływa zwycięstwo nad piekłem! ~
4370 Hymny, 1 | które lśnią nad mgłami,~wypływające z Wszechmocy Istnienia.~ ~
4371 Hymny, 2 | poranku~wiszą na kłosach wypoczętych zbóż~lub szkliwa pianą okrywają
4372 Chal, XX | ozłoci wytarte je szmaty,~To wypocznie na jej bladej twarzy.~ ~
4373 Chal, XVIII | zamiera i nogi się bronią - ~Wypoczynek wszak wzmacnia na sile.~ ~
4374 Ksieg, XL | wzajem, ~Kto Ją najgłośniej wypowie.~ ~Widziałem, jak między
4375 Chal, XXIX | władztwo - ~Plecy chłopskie! tu wyprawia młyńce, ~A chciej tylko
4376 Boha, 3 | mych pięt i jakie musiałem wyprawiać młyńce, aby nie zadąć kłamu
4377 Chal, IX | przędą len kudłaty, ~Trza wyprawy: koszuli, pierzyny - ~Ślub
4378 Hymny, 1 | się gniew,~rozpaczy kurcz wypręża rozchylone wargi,~kroplisty
4379 Boha, 1 | cudotwórczy postęp, który dla wyprostowania złamanych duchów stworzył
4380 Boha, 3 | jakiś kondukt, z omyłki wyprowadzać będę przyjaciół i towarzyszy,
4381 Boha, 3 | ani z zadowoleniem wołu wyprzęgniętego z pługa,~ani z dziennikarską
4382 Ksieg, X | cnoty?~ ~Choć z jarzma dziś wyprzęgnięty, ~W rozsypiającym tym lecie ~
4383 Ksieg, I | cierpliwość, ~Co z wyrzeczenia wyrasta.~ ~Oddalne to są przestrzenie, ~
4384 Hymny, 3 | strasznych rozmiarów ~w mżach wyrastały miesięcznych - ~kiedy się
4385 Boha, 2 | straceńców, z tego - że tak się wyrażę - jeneralnego śmietnika
4386 Boha, 3 | i jednym tylko przemawia wyrazem: Wieczność. ~I raz mi się
4387 Ksieg, VII | drogi wędrowiec?~ ~Co za wyrocznie~Rzekły ci prawdę, tak dzisiaj
4388 Hymny, 3 | na życie człeka wydawać wyroki!... ~Moja to wina, moja
4389 Hymny, 1 | nieszczęśliwy, ~pod nieuchronnych wyroków ~w początkach dnia i nocy
4390 Chal, XXIV | oczy i gładzi jej lice.~ ~I wyrosła, robi we fabryce,~O, mój
4391 Hymny, 1 | smutne miliardy, ~z bagnistej wyrosłe ziemi, ~zapadłe w bagnisty
4392 Boha, 2 | tylko to, co z wiecznego wyrosło!~Codzienne uczy nas doświadczenie,
4393 Hymny, 3 | zajął ~i w mgnieniu oka wyrósłszy ~w ogromną kulę ognistą ~
4394 Hymny, 1 | nad boskiej woli złomem~wyrosły zabójcze kwiaty~w Pańskiego
4395 Boha, 3 | wybite kamieniami złośliwych wyrostków, pozaklejano papierem,~że
4396 Ksieg, 1 | druh mój, słońce, w świat wyrusza, ~Życia płomienny stróż.~ ~
4397 Krza, 4 | I choć spotykam pnie, wyrwane z ziemi, ~Ten szał, w błękitnym
4398 Chal, XL | ukąszenie gada,~Dłoń mu wyrwie i spyta: "Co?... chamie!?..."~ ~ ~
4399 Ksieg, II | Tu spod mych stóp się wyrywa ~Młodzieńcze kwiecie poziomki, ~
4400 Boha, 3 | bezpłodne wydmy, kamienie-m wyrywał spod gęstwi zielsk i rów
4401 Chal, XXX | paluszki -"~Ojcu trudno było wyrzec: "Panie!"~ ~Do panienki: "
4402 Chal, XXVIII| krocie, ~Trza ich szukać", wyrzecze z uśmiechem. ~I pożegna,
4403 Ksieg, I | śmieszna cierpliwość, ~Co z wyrzeczenia wyrasta.~ ~Oddalne to są
4404 Boha, 3 | blokach z czarnego marmuru wyrzeźbiwszy święte, stawiałem je na
4405 Hymny, 1 | otchłani,~i ku niebiosom wyrzuca ich kłąb,~i w jakieś czarne
4406 Hymny, 2 | spalonej usiadłszy murawy,~jęk wyrzucają głuchy~z skrwawionych łon...~
4407 Hymny, 2 | rozorywa pług,~rdzawe szablice wyrzucając z wnętrza, ~dziś wroga zbrodniczy
4408 Boha, 1 | obręcze na raz, zręcznie wyrzucanymi kopyty o! .tych szklanych
4409 Ksieg, VII | skłębi ~I muł i zielsko wyrzuci z głębi, ~Gdy wichr niezwykły
4410 Boha, 2 | uczyniliśmy Ci krzywdę: wyrzucono Cię sromotnie z Nôtre-Dame!
4411 Hymny, 2 | ostatniej mogiły;~aby tak wyschły jak łza, ~którą już oko
4412 Hymny, 3 | aby się dotknąć jej ręki wyschniętej~i na jej krwawe wskazując
4413 Ksieg, XXXI | fala toczy ~Potokiem, co wysechł w lecie, ~Spomiędzy chwastów
4414 Boha, 3 | też z skowytem psa, co się wyśliznął z pętlicy rakarza.~A może...~
4415 Krza, 4 | łomotem~Ciężar się kładzie na wysmukłe smreki.~ ~Od razu kłody
4416 Hymny, 3 | nad niemowlęcia kolebką wysnuta:~O tej radości, o tym weselu,~
4417 Boha, 1 | na polu bitwy, ponadmiar wysokie brał przeszkody; jak uskrzydlony,
4418 Hymny, 2 | chwyciłeś pod ramię ~i nad wysokość jego ostrej kosy ~wzrosłeś
4419 Boha, 3 | kamienne podający pieśni, wyśpiewane Duszy, która się zmogła
4420 Hymny, 3 | duszy!...~Na senne kwiaty wystąpiła rosa,~na łąk płaszczyzny,
4421 Chal, XVI | chowa - ~Ledwie dla nich wystarczy nam chleba... ~Praca trudna...
4422 Hymny, 3 | Dlaczego krzykiem ognistym, ~wystrzelającym z tych przepastnych szczelin ~
4423 Krza, 6 | zaklęty las zadyszy ~Albo wystrzelił krzyk pastuszy ~I zamilkł...
4424 Hymny, 2 | stada ~chmurą ściemnioną ~i wysunąwszy dzioby, ~żądliwie chłoną~
4425 Hymny, 2 | bezdźwięczną skórę piersi wysuszone zmienia ~i wargi jej roztwiera,
4426 Hymny, 2 | grzech!~O Panie!~Nie daj wysychać studniom!~Niech się Szatana
4427 Chal, XXVI | ta słona... płaz mały, ~A wysysa pacierze człowiecze.~ ~Ale
4428 Hymny, 3 | mi drogę ~i z głodu zęby wyszczerzył, ~i miłosierne wlepił we
4429 Hymny, 3 | Bom-ci ja człowiek, który wyszedł z grzechu~i prześladowan
4430 Chal, XVII | Oziminy usłały się łoże,~Wyszło chłopię na ciche rozdroże~
4431 Hymny, 3 | strasznego lasu~i jadowite wyszukawszy ziele,~świat nim stłumiłem
4432 Chal, XX | w głąb chaty,~To ozłoci wytarte je szmaty,~To wypocznie
4433 Ksieg, XV | Wierchu promienny, ~Z koła wytrącić może~Gdzieś jakaś umarła
4434 Hymny, 1 | rusza. ~Gwiazdy z orbit wytrąciła ~archanielskiej trąby siła, ~
4435 Boha, 2 | zdrowia i siły, bym mężnie wytrwał w tej ciężkiej walce do
4436 Hymny, 1 | swój płaszcz, ~nim głos wytrysnął z przepełnionych łon, ~padli
4437 Chal, XXXII | wichury ~Szydzą głośno, wywalając wrota:~"Nie my niszczym,
4438 Hymny, 2 | śmiechem na trupich ustach ~wywija kosą stalową, ~połyskującą
4439 Hymny, 3 | Twojemi,~Duszę człowieka wywiodłeś ze Siebie~wraz z duszą globów
4440 Chal, XXXV | Będzie księdzem... jak losy wywróżą:~Człowiek liczy, a Pan Bóg
4441 Boha, 3 | się domie!...~ ~*~* *~Nie wywyższam się nad innych; nie jestem
4442 Hymny, 3 | miedzę ~i naręcz owsa mi wyżął ~dla swego konia - ~moja
4443 Hymny, 3 | bezludnym pustkowiu,~oczy wyżarły błyskawice,~a dąb, walący
4444 Hymny, 1 | niedojrzane wznosiło się wyże,~teraz tym wielkim, grząskim
4445 Ksieg, XXXI | powiędłych kępek ta sama ~Wyziera mi tajemnica...~ ~Mgły jakieś
4446 Ksieg, XL | Niech dziś to warga ma wyzna ~Jawi się krwią przepojony, ~
4447 Boha, 2 | Ciebie; zresztą Tobie jednemu wyznać to mogę, gdyż Ty jeden świadom
4448 Boha, 2 | stawiali kryminały.~Panie! Wyznam otwarcie: chciałem się odwrócić
4449 Boha, 3 | Trupiej Górze pomagał Panu wyzwalać świat... ~O mój walący się
4450 Hymny, 1 | Twe ręce, z kajdan nie wyzwolą? ~Kyrie elejson! ~Patrzaj!...
4451 Ksieg, III | las jest, tu potok szumi, ~Wyzwolon z głaźnej otchłani...~ ~
4452 Ksieg, XL | kupczykowie, ~Licytujący się wzajem, ~Kto Ją najgłośniej wypowie.~ ~
4453 Hymny, 2 | gdzie się nad drogą kurzu wzbija słup,~kopcie samotny grób!~
4454 Boha, 2 | czarnych skał, fantastyczne wzdłuż wiotkich poręczy wiją się
4455 Hymny, 2 | wołamy do Ciebie, ~a my wzdychamy, ~Ewy nieszczęsne dzieci... ~
4456 Ksieg | tej "Księg"i zarówno pod względem treści, jak i formy - notatnik
4457 Boha, 2 | nich najpierw polecić Twym względom.~Jeżeli jednak łaskawość
4458 Chal, I | rzędem na piaszczystych wzgórkach;~Za chatami krępy sad wiśniowy;~
4459 Boha, 2 | zawsze kanalia zechciała wziąć rozbrat z prawem, miej w
4460 Hymny, 3 | Panie!~Wszystkie ja grzechy wziąłem na swe barki, ~bom-ci ja
4461 Hymny, 3 | siebie kładłem i koronę ~i wziąwszy jabłko do ręki i berło, ~
4462 Ksieg, XXXI | lecą, gdzieś giną w dali, ~Wzięły ze sobą zmorę - ~Garść pełną
4463 Hymny, 3 | nieprzeliczonych pątników~białe wzlatują gołębie,~a w rozmodleniu
4464 Chal, XVIII | bronią - ~Wypoczynek wszak wzmacnia na sile.~ ~A w chałupie
4465 Ksieg, XV | skrzydła ~Potrójnie się wzmogły, poczwórnie,~Żem gotów na
4466 Krza, 5 | próchnem limba świeci, ~Na wznak rzucona świstem burzy...~ ~
4467 Hymny, 1 | zgaśli jak słońca,~na to wzniecone w przedpoczątkach bytu, ~
4468 Boha, 1 | przygotowanych, abyśmy godny wznieśli mu pomnik, z jaśniejącym
4469 Boha, 3 | walący się domie!~ ~*~* *~Wzniosłem ci portal,~o mój walący
4470 Hymny, 2 | i niby olbrzymie ściany ~wzniosły się w górę i płyną ~tą wielką
4471 Boha, 2 | drogach, naszymi rękami wznosili zamki i pałace, a gdy nam
4472 Hymny, 1 | niedojrzaną głąb~i w niedojrzane wznosiło się wyże,~teraz tym wielkim,
4473 Ksieg, XL | cmentarzach ~Krzyże się wznoszą świeże.~ ~Jakoweś głuche
4474 Chal, XIV | drożdżach potrzeba wciąż wzrasta, ~Trza podatku, trza odziać
4475 Chal, XXXVII| serce śmieje;~Z roku na rok wzrastają nadzieje, ~Z nimi rosną
4476 Boha, 3 | niebotycznym górom...~a wzrok mój osłabł...~A na pół ślepy
4477 Boha, 2 | aby wykraczał poza granice wzroku, a ja Cię nie widzę!~Jednakże
4478 Hymny, 2 | wysokość jego ostrej kosy ~wzrosłeś w niebiosy - ~a grom nie
4479 Chal, XXIII | Pamiętacie, ten sąsiad po prawej:~Wzrost miał wielki i szerokie barki,~
4480 Chal, XL | I braterstwo do głębi go wzrusza, ~Chciałby wszystkich pomieścić
4481 Chal, XIII | XIII~ ~Pierwsze lata, kiedy się
4482 Chal, XIV | XIV~ ~W poniedziałki, pogoda
4483 Chal, XIX | XIX~ ~Leży chory dwa miesiące
4484 Chal, XVII | XVII~ ~Słonko świeci, oj, świeci
4485 Chal, XVIII | XVIII~ ~Wiatr zadmiewa i straszną
4486 Chal, XX | XX~ ~Na kominie płomyczek się
4487 Chal, XXII | XXII~ ~Było troje: on, ona i
4488 Chal, XXIII | XXIII~ ~Pamiętacie, ten sąsiad
4489 Chal, XXIV | XXIV~ ~Miał córunię, chował jak
4490 Chal, XXIX | XXIX~ ~Do szpitala powieźli biedactwo... ~
4491 Chal, XXV | XXV~ ~"Umarł?..." "Umarł..." "
4492 Chal, XXVI | XXVI~ ~Koszą rzędem... A słońce
4493 Chal, XXVII | XXVII~ ~Zanim zgaśnie jutrzenka,
4494 Chal, XXVIII| XXVIII~ ~"A wy dokąd, Macieju,
4495 Chal, XXX | XXX~ ~Chodził w fraczku, choć
4496 Chal, XXXII | XXXII~ ~"Zapaliła im się wreszcie
4497 Chal, XXXIII| XXXIII~ ~Na sejmiku zebrali się
4498 Chal, XXXIV | XXXIV~ ~"Słuchaj, Milciu!... to
4499 Chal, XXXIX | XXXIX~ ~Rano, zimą, mróz czy zawierucha,~
4500 Chal, XXXVI | XXXVI~ ~Pasał bydło i chodził
4501 Boha, 3 | rozpustnikowi, panu X, z ulicy Y. Ma kilka kamienic i wieś -
4502 Boha, 2 | barbarzyńców, gdziem się zaangażował na sto tysięcy franków,
4503 Ksieg, XL | krąg purpurowe swe nurty, ~Zabiera domy i drzewa.~ ~Jakoweś
4504 Chal, XXXI | zwaliwszy się tłumnie, ~Zabierając szlacheckie dostatki, ~Szepcą
|