0n-dojsc | dokto-kadzi | kaj-mieci | miecz-omack | omal-posta | poste-rozpr | rozpu-stras | straw-waly | warg-zabie | zabil-zzolk
Part, Section
4505 Hymny, 3 | szumny gaj! ~Pani pana tam zabiła, ~zieleni się, hej! mogiła, ~
4506 Hymny, 3 | drażniły mi skronie... ~Zabiłem brata, ~bo mi się worał
4507 Boha, 3 | Marginy lub Folies-Bergere zabiorę dziewkę, pyszniącą się w
4508 Boha, 1 | aksamit ściele się pod stopy zabłąkanego wędrowca; gdzie - Żołnierze
4509 Ksieg, XI | wybuchnie, ~Zuchwale zaklnie, zabluźni.~ ~Że swym bluźnierstwom
4510 Boha, 2 | nad kamiennymi zabytkami Zabobonu.~Możemy puszczać wodze tęsknocie
4511 Hymny, 1 | boskiej woli złomem~wyrosły zabójcze kwiaty~w Pańskiego gniewu
4512 Ksieg, X | ten grom, co w tej chwili ~Zabójczym zahuczał głosem, ~Mógłby
4513 Hymny, 2 | słoneczny blask!~Pogrzebne niech zabrzmią śpiewy~nieszczęsnym dzieciom
4514 Boha, 2 | rusztowaniem nad kamiennymi zabytkami Zabobonu.~Możemy puszczać
4515 Hymny, 3 | znudzoną~orzeźwić wschodem lub zachodem słońca. ~A pnąc się w górę,
4516 Hymny, 3 | ciężkim, dalekim obrzeżu~zachodnia krwawi się zorza...~Czemu
4517 Hymny, 3 | cicha idzie Śmierć.~Od zórz zachodnich, w ziół zasypiających~rozkosznej
4518 Hymny, 1 | przestworzach widomem, ~jedno w zachodniej płomienieje zorzy ~nad płomiennymi
4519 Chal, XXVI | wiekiem,~W przeznaczeniach nie zachodzą zmiany:~ ~Drzewo drzewem,
4520 Hymny, 2 | mojego serca...~A oko moje zachodzi mgłą,~która jest skonem~
4521 Hymny, 2 | niespodziewanej śmierci~racz nas zachować. Panie!~I niechaj w wietrze
4522 Hymny, 3 | A raz to grzech mi tak zaciemnił oczy, ~żem po omacku szedł
4523 Boha, 3 | mój walący się domie!~że zaczynam mówić o tobie, jako o czymś,
4524 Boha, 3 | wyprawiać młyńce, aby nie zadąć kłamu nauce, iż pragnienie
4525 Ksieg, X | samotnych przechadzkach ~Zadaję sobie pytania, ~Pragnący
4526 Hymny, 2 | ściemnioną ~i wysunąwszy dzioby, ~żądliwie chłoną~ten wiew, który idzie
4527 Chal, XVIII | XVIII~ ~Wiatr zadmiewa i straszną szarugą ~Pcha
4528 Ksieg, III | progach tej chaty - ~O ludzie, żądni bogactwa! - ~Wyciągam ręce
4529 Krza, 4 | wykrada, ~Świeżo uskrzydlon, żądny łez i trwogi.~ ~A od hal
4530 Chal, XXIII | sobie starki~I nie gardził żadnym kąskiem strawy.~ ~Miał szkapinę:
4531 Boha, 3 | w bój za ojczyznę,~ani z zadowoleniem wołu wyprzęgniętego z pługa,~
4532 Ksieg, VII | prawdę, tak dzisiaj naocznie ~Zadowoloną z przynęty swojej, ~Że w
4533 Ksieg, XVI | wolna jej serce ~I potem, zadowolone, ~Podąża w swój pałac zachodu ~
4534 Ksieg, XII | Lodowy, ~Czoło, przyćmione zadumą, ~Do mojej tulisz głowy.~ ~
4535 Krza, 6 | opary, ~Po skałach wiesza zadumanie.~ ~Ani się ozwie bór prastary:~
4536 Krza, 6 | siklawy.~ ~Czasem zaklęty las zadyszy ~Albo wystrzelił krzyk pastuszy ~
4537 Boha, 3 | życia silniejszym jest od żądzy skonu.~A kiedy indziej takem
4538 Hymny, 1 | przenika~to, co od wieków zagasło...~W Pańskiego gniewu ostatniej
4539 Ksieg, III | Żagwią się ognie boże?~ ~Zagasły!... Że zgasły tak prędko -~
4540 Ksieg, III | żywota chciwi! - ~l że zagasnąć musiały, ~Nikt tu się temu
4541 Hymny, 1 | cóż być może, jeślim ja zaginął?...~Na wszystko mrok nicości
4542 Ksieg, XV | Codziennie widzieć cię muszę, ~Zaglądasz z swej dali w mą izbę, ~
4543 Boha, 2 | zawsze jest święta - a w zagłębiu borysławskim, w kraju na
4544 Chal, XXVII | Czasem piosnka gawędkę zagłuszy, ~Lecz i strofki coś tęskne,
4545 Ksieg, XXXVII| walczący sprawę - ~Wroga zagnała cię przemoc, ~Złośliwe losy
4546 Chal, XIII | tą sprawą, ~Kiedy kłopot zagnieździ się w łoże, ~Kiedy bieda
4547 Hymny, 2 | jęk ten idzie po zżętych zagonach~razem z tą pieśnią, którą
4548 Chal, XXVII | chlebie ~I o żurze ku żniwnym zagonom.~ ~Idą gwarząc, lecz gwarzą
4549 Chal, XXXVI | w tej głuszy, ~Dziś się zagrał i zapił się czystą,~I zakończył
4550 Boha, 1 | dziennikach, krajowych jako i zagranicznych, a wy, obywatele, składajcie
4551 Hymny, 3 | żagwią pożarów godzisz nam w zagrody, ~bijesz dobytek i zatruwasz
4552 Ksieg, XXXVII| ogród ten głucho ~O twej zagrodzie śpiewa.~ ~O twoim domu ubogim ~
4553 Hymny, 2 | Niech Twoje słowo gromowe ~zagrzmi nad wielkim cmentarzem! ~
4554 Hymny, 1 | nadszedł wielki czas,~głos już zagrzmiał hiobowy,~niebios walą się
4555 Hymny, 3 | Wybaw człowieka, o Panie,~od żagwi gniewu Twojego!~Dusza ci
4556 Hymny, 3 | mi, graj !... ~Czemu się żagwisz?... ~Niech raz już wszystko
4557 Ksieg, X | w tej chwili ~Zabójczym zahuczał głosem, ~Mógłby tu mnie
4558 Hymny, 3 | czcicieli Molocha ~i potem - zająć ich miejsce! ~Panie!~Fałszywym
4559 Boha, 3 | śmiechu-m nie zginął, jak te zajadłe bestie szczerzyły kły do
4560 Hymny, 3 | niebo i ziemię! ~Księżyc się zajął ~i w mgnieniu oka wyrósłszy ~
4561 Hymny, 1 | Ewa jasnowłosa,~piekielny zająwszy próg,~do rozpustnego przytula
4562 Chal, XXII | nosił się z waspańska,~Lubił zajrzeć czasami, gdzie "gdańska", ~
4563 Hymny, 3 | ogrodów~krwawo się złoci zakazane drzewo,~dawałem w duszy
4564 Chal, XXIX | Chodzą w jarzmie i milczą, zaklęte, ~Chociaż serce w krzyk
4565 Krza, 6 | szmer siklawy.~ ~Czasem zaklęty las zadyszy ~Albo wystrzelił
4566 Ksieg, XI | razu wybuchnie, ~Zuchwale zaklnie, zabluźni.~ ~Że swym bluźnierstwom
4567 Boha, 2 | gubią, to się jawią, a pary zakochanych błogim uśmiechem towarzyszą
4568 Ksieg, XII | własną ~Raz ostatecznie zakończę?~ ~Czy miałem tę szczęsną
4569 Krza, 4 | razem z wichrem taki szlak zakreśli,~ ~Że zetnie na nim smreki
4570 Chal, VIII | czarnego, ~Żal warkocza, co zakrył mi oczy -"~ ~I w łzach cała;
4571 Ksieg, VIII | złotogłowia, co właśnie ~Dziś zakwitł nam w całej ozdobie, ~Każe
4572 Hymny, 1 | tam, ku tym zmrokom, co zaległy ziemię,~tam, ku piekielnej
4573 Krza, 6 | różowemi, ~Przystaje w drodze, zalękniona, ~Przykłada ucho swe do
4574 Hymny, 2 | który zabrał z jej chat ~żalniki łez~i czekał, kiedy przyjdzie
4575 Ksieg, XL | siostra, ~W tak czarnych żałobach ninie, ~Ci wiedzą, że chowam
4576 Hymny, 1 | owinięta cierniową koroną.~Żałobna drogo nieochybnej kary,~
4577 Hymny, 2 | miał siły, ~aby te szumy żałobne ~w jakiś weselny,~w jakiś
4578 Hymny, 2 | znojnym łanie~niech dzwoni żałobny dzwon,~niech szumi z tej
4579 Hymny, 2 | rozkwitłych podmuchem żałoby, ~gdzie drzemią stuleci
4580 Krza, 5 | jakby żale.~ ~W skrytych załomach, w cichym schronie, ~Między
4581 Ksieg, XV | jeszcze ~W chmurną mnie żałość zapędza.~ ~Tak zwykłe, powszednie
4582 Chal, IX | lelija!..."~ ~Na odpuście zaloty zapija, ~Szczęśliwszego
4583 Chal, XII | rozłączyli... ~Jak nie płakać!... Żałują sąsiadki...~ ~Wczoraj w
4584 Chal, VII | tak płynie, ~Aż się oczy załzawią dziewczynie, ~Aż na piersi
4585 Hymny, 1 | siecią fioletowych żył,~w zamarłych karczach wydłuża...~O grozo
4586 Boha, 3 | na zamknięte, pełne widm zamczysko, a jesteś tylko przenędzną
4587 Boha, 2 | kandydować, gdzież w tych czasach zamętu pojęć i prądów oświecające
4588 Hymny, 3 | przeszła granice, Panie, Twych zamiarów!~Ojcam się wyparł,~a kiedy
4589 Boha, 3 | spróchniałych nogach,~że zamiast krzesła położono deskę na
4590 Chal, XXXIV | Rżą cugowce... kocz drogę zamiata... ~A pod wieczór powróci
4591 Krza, 5 | Przy nim, ofiara ach! zamieci, ~Czerwonym próchnem limba
4592 Chal, IX | sprzyja, ~Czy mu oczy tumanią zamiecie;~"Pani-matko!" słania się
4593 Chal, XVIII | trza spocząć chwilę, ~Dech zamiera i nogi się bronią - ~Wypoczynek
4594 Hymny, 1 | rozpaczą,~od szaleńczego zamierają śmiechu~w ten Pańskich gniewów
4595 Boha, 3 | zapanuje nad chlebem, że Bóg zamieszka w człowieku...~ ~*~* *~O
4596 Hymny, 2 | poruszyć wody ~i zrozpaczony zamilka u brzega, ~i znów się zrywa,
4597 Boha, 2 | naszymi rękami wznosili zamki i pałace, a gdy nam już
4598 Hymny, 1 | pieszczot rozdawaniu szczodra, ~zamknęła w drżące go biodra, ~w nabiegłe
4599 Boha, 3 | na pałac, w księżycu na zamknięte, pełne widm zamczysko, a
4600 Boha, 3 | ale się boisz, by cię nie zamknięto.~O tobie, moja pani, wiem,
4601 Boha, 2 | własne mieć konie i park zamknięty dla innych.~Nielitościwy
4602 Ksieg, XXXVII| poświęciwszy młodzieńczą, ~W zamkowymś spoczął ogrodzie, ~Nad straszną
4603 Hymny, 2 | i w swoich dum ~treść go zamykał, i w świat ~jak wielką świętość
4604 Ksieg, X | miewacie uszy -~ ~I z was zamyśleńcy powstali ~Patrzący na świat
4605 Hymny, 3 | albo też listek topoli ~i w zamyśleniu rzuci je pod nogi. ~Lekkimi
4606 Chal, XVII | czartal"~Kawał chleba w zanadrze i w drogę.~ ~
4607 Chal, XXV | do nieba - ~Więc ostatnie zaniesie piernaty...~ ~A wiatr wieje,
4608 Boha, 3 | sfinksy jej strzegą, po piersi zanurzone w piasku, który je obsypuje
4609 Hymny, 3 | długą, białą, przeźroczystą ~zanurzy rękę w staw ~i jego srebrną
4610 Chal, V | płoną, ~Szumi żyto, rzepik zapach leje, ~Gwiazdy świecą, wróżą
4611 Ksieg, XXXI | biorę.~ ~Upajam się jej zapachem,~I dzisiaj tak samo on świeży -~
4612 Krza, 5 | tajemnicze, dziwne lęki!... ~Ziół zapachniały świeże pęki ~Od niw liptowskich,
4613 Hymny, 3 | swoje wieczyste pacierze.~Z zapadłych wiosek płyną rozhowory,~
4614 Hymny, 1 | jego skroń -~na trupią, zapadniętą, zżółkła skroń zleniałą... ~
4615 Hymny, 2 | gasisz księżyce, ~jutrznie zapalasz i zorze ~i płodzisz zasiew
4616 Hymny, 2 | zdradną sieć, ~w synu na ojca zapalczywość budzi, ~wynaturzony gniew,~
4617 Hymny, 3 | wieczysta wszechmoc Twej zapalczywości -~żadna się przed nią groza
4618 Chal, XXXII | XXXII~ ~"Zapaliła im się wreszcie świeczka, ~
4619 Chal, XXXV | jać tego nie chwalę zapału:~Dziś nauka to ogień piekielny, ~
4620 Boha, 3 | publiczne ocieranie łez, że Duch zapanuje nad chlebem, że Bóg zamieszka
4621 Krza, 4 | Nieprzełamana wyjdzie z tych zapasów, ~To razem z wichrem taki
4622 Ksieg, XII | lubię, gdyż czuję, ~W dolę zapatrzon wzajemną, ~Że w takich mi
4623 Hymny, 2 | i oczy moje, w smutku zapatrzone strony, ~rozewrzyj, królu
4624 Ksieg, XV | jeszcze ~W chmurną mnie żałość zapędza.~ ~Tak zwykłe, powszednie
4625 Hymny, 1 | nadszczytowych chmur!~ ~Jeszcze nie zapiał kur,~a na piekielnej przełęczy,~
4626 Hymny, 2 | biczem popędza nas ~i dech zapiera wśród łon... ~A naokoło
4627 Chal, IX | Na odpuście zaloty zapija, ~Szczęśliwszego nie ma
4628 Chal, XXXVI | głuszy, ~Dziś się zagrał i zapił się czystą,~I zakończył
4629 Hymny, 3 | dłonie, ~głębokim jękiem zapłacze, ~rozlewającym się na okrąg
4630 Hymny, 2 | człowieka~w natchnioną pieśń,~zapładniającą światy...~Kopcie samotny
4631 Boha, 1 | słynna z piękności miss Ellen zaplatała mu grzywę w wstążki, nabyte
4632 Hymny, 2 | ruszyły krwawniki, ~spoza zapłoci bez się ruszył dziki, ~tatarak
4633 Chal, XI | XI~ ~Na zapłociu spędzali wieczory, ~On jej
4634 Hymny, 2 | ogromne, przez Szatana zapłodnione światy,~a może przez Ciebie,~
4635 Hymny, 2 | niech głosi nadzieje! ~Niech zapomniani wstaną, ~a żywym niechaj
4636 Hymny, 2 | się schodzą duchy,~tłum zapomnianych mar,~i wśród spalonej usiadłszy
4637 Hymny, 3 | białych gór ~ku onym dniom zapomnianym, ~gdy miłość i spokój ~nie
4638 Krza, 3 | porusza~W pieśń, co ma w sobie zapomnienia zdroje,~ ~Co rozpłynięciem
4639 Krza, 3 | ma dusza rwie się.~ ~Jest zapomnienie w tej pieśni; jest lube,~
4640 Chal, XI | Przyszły żniwa, czasy zapowiedzi... ~"I do cepów jestem,
4641 Ksieg, XXXVII| waszej krwi powstać mają, ~Zaprzańczym łączyli węzłem ~Z nieprzyjacielską
4642 Ksieg, X | jakżeż głęboko umieli ~Sondę zapuszczać w studnię!~ ~Jakież mnie
4643 Ksieg, XVI | błyszczące skały, ~Co same się w żarach słonecznych ~Posępnie rozmiłowały.~ ~
4644 Chal, XXX | Do panienki: "Różyczka, zaranie!" ~Do panicza: "A może dziewuszki? ~
4645 Ksieg, XL | ubogi.~ ~Jakaś mordercza zaraza ~Z głodem zawiera przymierze, ~
4646 Hymny, 3 | A nieraz podłość tak mi żarła duszę,~że chcąc wypełnić
4647 Ksieg, XL | Wybrana spieszy.~ ~Krwawnikiem zarosłe ich brzegi, ~Łopianem i
4648 Hymny, 2 | grób!~Gdzie ziemia pęka od żarów,~gdzie każda jej grudka ~
4649 Ksieg | tlomaczy charakter tej "Księg"i zarówno pod względem treści, jak
4650 Chal, XXVII | Czasem Kaśka lub Bartek żart utnie, ~Ale żarty, jak gdyby
4651 Hymny, 1 | białych stóp, ~wieczyście żarta płomienistą żądzą ~winy
4652 Chal, XXVII | Bartek żart utnie, ~Ale żarty, jak gdyby nie z duszy.~ ~
4653 Hymny, 2 | policzkach leje strumień żaru, ~w bezdźwięczną skórę piersi
4654 Ksieg, XI | rady.~ ~Tliło w mej piersi zarzewie, ~Materiał skier tak bogaty, ~
4655 Hymny, 2 | tej krąży, ~na pokolenia ~zarzuca zdradną sieć, ~w synu na
4656 Ksieg, XXI | nie chciałem bosy ~Pętlicy zarzucać na szyję ~I czołgać się
4657 Ksieg, XXI | bosy, ~Pętlicy na kark nie zarzucę, ~Nie myślę pójść do Kanosy.~ ~
4658 Krza, 6 | cisza rozmarzona ~Płaszcz zarzuciła wiewny, biały;~ ~Gdy rozpostarła
4659 Ksieg, XXI | przed nami bosy, ~Pętlicę zarzucisz na szyję ~I pójdziesz rad
4660 Ksieg, XXI | nigdy bosy, ~Pętlicę na kark zarzuciwszy, ~Wędrować hen! do Kanosy.~ ~
4661 Chal, XX | Na kominie płomyczek się żarzy,~To popełznie odbłyskiem
4662 Hymny, 2 | drogi... ~Całe rżyskami zaścielone łany ~oderwały się w tej
4663 Hymny, 2 | zapalasz i zorze ~i płodzisz zasiew na byty,~na pełne cierpień
4664 Ksieg, XXXI | zaszło mi drogę.~ ~Na gruzem zasłanej miedzy ~Jałowiec krzewi
4665 Hymny, 1 | zamilkł święty śpiew,~już się zasłona rozdarła na dwoje,~mur się
4666 Boha, 1 | pod wierzch swej niedawno zaślubionej żonie, jak wiadomo, bogatej
4667 Ksieg, XXI | Nie moja-ć w tym jest zasługa - ~Jakiegoś stworzył mnie,
4668 Krza, 2 | potępieńców ~Szyderczo się zaśmiały.~Szydzą z mej duszy potępieńce, ~
4669 Chal, XVIII | pękiem chrustu, broczy ~W zaspach śniegu, aż pot ciecze strugą.~ ~
4670 Ksieg, VII | wzajemną~Śród tych, co dnia nie zaspali.~ ~O, niebogato ~Za miłościwe
4671 Chal, XXXIX | chucha.~ ~Latem, wolny, zastąpi pastucha, ~A pod pachą Homery,
4672 Boha, 2 | mu wyłączne na kontynent zastępstwo, a z Combesem - tak się
4673 Ksieg, XI | nędza.~ ~Wiedziały ci o tym zastępy, ~Które czyhają zza węgła ~
4674 Ksieg, X | Lecz czuję, choć pęd swych zastrzeżeń ~Trzymam usilnie na wodzy, ~
4675 Chal, XXXI | Lecz i do wrót szlacheckich zastuka, ~Gdy mu jakoś się dobrze
4676 Hymny, 1 | siła~i jak śmiertelny szał,~zastygły, skamieniały w godzinie
4677 Chal, VII | opadnie jej głowa.~ ~A babusia zasypia spokojna~I coś szepce: "
4678 Hymny, 3 | zórz zachodnich, w ziół zasypiających~rozkosznej woni piosnka
4679 Hymny, 3 | wielka wina! ~Psa, który zaszedł mi drogę ~i z głodu zęby
4680 Hymny, 2 | Liśćmi miękkiemi ~wierzb zaszeleścił rząd ~i w cichej, rozpaczliwej
4681 Ksieg, XXXI | jeszcze sitowie ~Z uśmiechem zaszło mi drogę.~ ~Na gruzem zasłanej
4682 Hymny, 2 | się ruszył dziki, ~tatarak zaszumiał w wądolcach ~i z mułu otrząsnąwszy
4683 Hymny, 2 | swe liczy na mile ~i kosą zatacza łuk, ~że jako zboże w dzień
4684 Hymny, 3 | gniewie:~rozkwitłe pola zatapiasz w ulewie, ~żagwią pożarów
4685 Hymny, 3 | smreczyn i ścian poszarpanych,~zatartych śladów moich stóp.~Dzień
4686 Chal, IV | sukmanę nałoży, ~Za kapelusz zatknie ruty ziele.~ ~Biją dzwony...
4687 Boha, 2 | uczyniła dziś dla nas wiosenną zatokę wytchnienia.~Drzewa tam
4688 Krza, 5 | graniami w słońcu płonie, ~Zatopion w szum, krzak dzikiej róży...~ ~
4689 Hymny, 3 | zagrody, ~bijesz dobytek i zatruwasz wody.~Lecz kto opiece Twej
4690 Chal, XXXI | gdy człowiek popłuka, ~Nie zawadzi po takim obiedzie.~ ~Chłop
4691 Ksieg | UBOGICH [1916]~WYBÓR~Poezje, zawarte w "Księdze Ubogich", powstały
4692 Ksieg, VII | co leży gdzieś na dnie,~Zawiedzionymi nie krzyw się usty:~Jać
4693 Ksieg, VII | głębi, ~Gdy wichr niezwykły zawieje...~ ~Lecz po cóż o tem? ~
4694 Ksieg, XL | mordercza zaraza ~Z głodem zawiera przymierze, ~Na przepełnionych
4695 Krza, 6 | swe ramiona.~ ~Przed nią zawiewa oddech boży:~Wonie jedliczne
4696 Hymny, 3 | Amen! ~Panie!~Kłamałem!~Zawiść i zazdrość tuliły się do
4697 Boha, 2 | tłum nie patrzy na mnie z zawiścią, że mam odrobinę więcej
4698 Krza, 2 | Elizejskich już nie widzi, ~Zawisła nad Gehenną.~W górze nad
4699 Hymny, 3 | Twojego krzyża, na którymś zawisnął~Ty sam, o Panie! ongi przed
4700 Hymny, 1 | zwróć się z strasznych dróg!~Zawiśnij na swym krzyżu, sterczącym
4701 Hymny, 2 | pogięty, ~i z piorunami w zawody ~rozpaczą grzmiał! ~A burza
4702 Boha, 2 | wszelkich tajemnic: Jeśli nie zawodzą tradycje rodzinne, mój praszczur
4703 Chal, II | Nie na darmo ten wiatr tak zawodzi~I tak smętne poszumy na
4704 Boha, 3 | tak mi śmiecie urągać? - zawołam. - ~Ty pierwszy lepszy z
4705 Hymny, 1 | gasną, a zgasnąć nie mogą, ~zawrzyj, swe oczy nad nami, ~nie
4706 Hymny, 3 | Panie!~Kłamałem!~Zawiść i zazdrość tuliły się do mnie ~zżółkłymi
4707 Hymny, 3 | ognia przezierał ostatek,~zazdrośniem śledził takich jak ja -
4708 Hymny, 1 | rżeniem koni,~które cugli nie zaznały,~łkając, jęcząc, grożąc,
4709 Chal, XXXIV | krnąbrny, ambitny..."~ ~Trzeba zbadać... I dzwoni uprzężą, ~Rżą
4710 Hymny, 2 | łaknące ~ach! rzeźwiącego zbawienia. ~A dzwon się rozlega, ~
4711 Hymny, 3 | dała moc obłuda,~wielbiąc zbawienie z miłości,~a sobiem szeptał
4712 Hymny, 3 | majaków, ~przedziwne kwiaty o zbielałych oczach ~rozrzechotanej Meduzy ~
4713 Chal, XVIII | dzwonią - ~"Ojciec poszedł zbierać drzewo w lesie - ~Wnet przyniesie..."
4714 Hymny, 1 | ciężarem~ku wiekuistej wyży,~i zbladłą nie śmiem odwrócić się twarzą~
4715 Hymny, 3 | więżący klątwę dla człeka,~dla zbłąkanego pielgrzyma.~Niech gaśnie!
4716 Hymny, 2 | krzyże ująwszy w dłonie ~i zblakłe w krwawym pochodzie, ~trupimi
4717 Boha, 3 | zdradzała, że w pomiętej, zblakłej twarzy tego młodzieńca nie
4718 Ksieg, XI | Wiedziały, że jeno się zbliżyć ~Ku popiołowi mej kuźni, ~
4719 Chal, XXXIV | swej węża, ~To heretyk, to zbój - demokrata!..."~ ~
4720 Hymny, 3 | mnie, Boże, według moich zbrodni!~W tej gniewu Twego straszliwej
4721 Ksieg, XI | patrzą z szyderstwem, ~Czy zbrodnia się nie wylęgła?~ ~Wiedziały,
4722 Hymny, 2 | wyrzucając z wnętrza, ~dziś wroga zbrodniczy łup, ~tam wy samotny, cichy,
4723 Hymny, 1 | swoim cieniem, ~a ona,~w zbrodniczych pieszczot rozdawaniu szczodra, ~
4724 Boha, 3 | odrzekłem: Świątynię-m zbudował na pustkowiu; sfinksy jej
4725 Hymny, 3 | płonie~na tym z wieczności zbudowanym tronie.~Z Siebie stworzyłeś
4726 Krza, 4 | Ten szał, w błękitnym zbudzony przestworze,~ ~By giąć i
4727 Boha, 1 | dowodził pułkiem przeciwko zbuntowanemu chłopstwu w Transwalu.~
4728 Chal, XXXV | wolna, pomału...~ ~Kościół zburzyć chcą dziś mędrków krocie;~
4729 Ksieg, XXI | Dodam też jedno, jeżeli ~Zbyt będzie lekka ma waga:~Kochałem
4730 Boha, 3 | domie!~ ~*~* *~Widzę, że zbytnich dostępujesz honorów, ~ty
4731 Ksieg, III | taka świadomość, ~O ludzie, zbytnio ciekawi!? - ~Poranek zeszedł
4732 Boha, 3 | i towarzyszy, którym się zdaje, że wdowa w grubej żałobie,
4733 Boha, 3 | Wieczność. ~I raz mi się zdało, że wszedł.~Padłem na ziemię
4734 Hymny, 3 | czerwonemu światłu... ~Ścieżyną zdąża i traktem szerokim, ~po
4735 Hymny, 2 | świętość niósł. ~I żal go zdejmował, ~że mu nie daną była moc, ~
4736 Hymny, 3 | przygnie jakąś trawkę ~lub owad zdepce na miedzy, ~albo swą długą,
4737 Hymny, 3 | pod moim płotem! ~Robaka-m zdeptał - ~tysiące owadów~miażdżyłem
4738 Hymny, 1 | podartą żałobą, ~kawałem kiru, zdjętym z mar Twojego świata, ~wił
4739 Boha, 3 | filantrop w sposób uczciwy zdobył środki na publiczne ocieranie
4740 Ksieg, XL | najtaniej, ~Jak poklask zdobywa i rentę, ~Kto krzyczy, iż
4741 Hymny, 1 | Pańskiego gniewu moc.~Lecz nim zdołali rozedrzeć swój płaszcz, ~
4742 Hymny, 2 | niech się rozkruszy ta zdrada,~która nad życiem i nad
4743 Hymny, 2 | na pokolenia ~zarzuca zdradną sieć, ~w synu na ojca zapalczywość
4744 Chal, XXV | Umarł..." "Takie lata zdradne, ~Człek snadź młody, a jednak
4745 Ksieg, VII | Nie chciałem ubiec cię zdradnie.~ ~Takie są dzieje~Że i
4746 Boha, 3 | grób męża, nigdy go nie zdradzała, że w pomiętej, zblakłej
4747 Krza, 6 | wieki...~ ~Za nią jak zdrój, co ledwie ciecze, ~Snują
4748 Krza, 3 | co ma w sobie zapomnienia zdroje,~ ~Co rozpłynięciem jest
4749 Chal, XXI | przy boku, ~W kącie dziaduś zdrowaśki swe szepce.~ ~Z szarej miski
4750 Boha, 2 | Raczej nie skąp mi i nadal zdrowia i siły, bym mężnie wytrwał
4751 Chal, XXXI | chamom nauka!... ~No... na zdrowie! gdy człowiek popłuka, ~
4752 Chal, I | się zwija dziewek wieniec zdrowy~W kraśnych chustkach, w
4753 Ksieg, II | ziemi.~ ~Upór mój budzi zdumienie ~Nawykłych do przemian oczu, ~
4754 Krza, 4 | Gną się w mych oczach jak źdźbła lichej słomy:~Tak igra nimi
4755 Ksieg, XXI | waga:~Kochałem najlichsze źdźbło trawy ~I człeka, co z losem
4756 Chal, XVIII | sile.~ ~A w chałupie aż zębami dzwonią - ~"Ojciec poszedł
4757 Chal, XX | czerwony, ~Żółty guzik i "zebel" srebrzysty.~ ~
4758 Boha, 3 | walący się domie!~Nie dam żebrakowi jałmużny i bez skrupułów
4759 Ksieg, XVI | niewyszukaną,~W górach je naszych zebrałem,~Przy stawach, pod skalną
4760 Chal, XXXIII| XXXIII~ ~Na sejmiku zebrali się licznie:~Posła wybrać
4761 Chal, XV | po funcie:~Trza pójść w żebry, trza żyć z łaski boskiej... ~
4762 Hymny, 3 | Oślepłą siostrę spotkawszy żebrzącą~u wrót wspaniałej katedry,~
4763 Chal, XIII | niebożę, ~Od wsi do wsi, dziś żebrze i pije...~ ~ ~
4764 Boha, 2 | Vous plaît, mon Seigneur - zechce się ulitować nade mną i
4765 Hymny, 2 | jeśli ziaren swych łask~nie zechcesz równać strychulcem~po brzegi
4766 Boha, 2 | niezadowolona zawsze kanalia zechciała wziąć rozbrat z prawem,
4767 Boha, 1 | prywatnego hycla, ale skórę zedrze zeń oprawca municypalny,
4768 Ksieg, X | podła - ~Z uwiądu, co musiał zejść z drogi, ~Która ku chwale
4769 Boha, 2 | panuje bijącym w niebo żelaznym rusztowaniem nad kamiennymi
4770 Ksieg, XI | uśmiechnięty, ~Gdy krzyczą: "w żelazo się okuj!", ~Jak ongi miecz
4771 Boha, 1 | hycla, ale skórę zedrze zeń oprawca municypalny, a może
4772 Hymny, 3 | kwiecie.~Podstępnie owoc zerwałem dziewiczy,~słowem, któremu
4773 Boha, 3 | wyciągniętymi rękoma, a potem, zerwawszy się, szalony z radości,
4774 Boha, 3 | tobie, moja pani, wiem, żeś - do wyboru - siebie lub
4775 Ksieg, XXI | puste plewy, ~Jak gałąź zeschła, do ognia ~Przez Pańskie
4776 Hymny, 1 | tułacz nieszczęśliwy, ~zesłany, aby konać, na te ziemskie
4777 Boha, 2 | zabrakło i batog bez skutku ześlizgiwał się po krwawych plecach,
4778 Ksieg, XXXV | jesteśmy razem, ~A zda się, żeśmy od wieków ~Bożym złączeni
4779 Ksieg, III | zbytnio ciekawi!? - ~Poranek zeszedł nad drogą, ~Droga się w
4780 Ksieg, II | cios ją gromki.~ ~Odłamał zeszłego lata:~Pamiętam dobrze tę
4781 Krza, 4 | taki szlak zakreśli,~ ~Że zetnie na nim smreki swym oddechem, ~
4782 Ksieg, XL | chmurzyska, ~Czyjaż to ręka je zetrze?~ ~Jakaś olbrzymia rzeka ~
4783 Hymny, 1 | a nad pioruny idzie Jego zew!~Ogrom bytu błyskawic wszystkich
4784 Chal, V | za życie w siole! ~Jakie zewsząd płyną wonie świeże:~Starzy
4785 Hymny, 3 | opanowawszy mą duszę, ~kazały zezem patrzeć mi na sławę ~i na
4786 Hymny, 2 | i z jej szumiących zbóż ~zgarniał ten dziwnie przejmujący
4787 Ksieg, III | bogactwa! - ~Wyciągam ręce i zgarniam~Skarby bożego władztwa...~ ~
4788 Hymny, 2 | Ojcze, nietykalne blaski! ~Zgarnij ze Siebie tę bożą, ~tę władającą
4789 Hymny, 1 | świata... O chwilo spokoju! ~Zgasł płomienny głos proroka ~
4790 Hymny, 1 | zamęcie spadających gwiazd, ~zgaśli jak słońca,~na to wzniecone
4791 Hymny, 1 | drogą ~i gasną, gasną, a zgasnąć nie mogą, ~zawrzyj, swe
4792 Chal, XXVII | XXVII~ ~Zanim zgaśnie jutrzenka, nim spłoną~Złotej
4793 Chal, II | jęczmień i owies złotawy ~Jak zginają ziarniste swe pęki!~ ~Wiatr
4794 Hymny, 2 | drzemią stuleci groby, ~zgłodniałych kruków krążą stada ~chmurą
4795 Boha, 3 | wyciosany z pnia sosny, zgnił od deszczów,~że okna, wybite
4796 Hymny, 1 | pokrytych opałowym szkliwem zgniłych wód,~zaczyna wypełzywać
4797 Hymny, 1 | Ewa!~Jej grzechu ciężar zgniótł cię, stanąłeś w pół drogi!~
4798 Boha, 3 | połyskującymi cylindrami, zgniotłem w sobie już wszystko, co
4799 Chal, XL | mu Spartak szepce o swym zgonie, ~Choć go nieraz straszy
4800 Ksieg, XXXVII| węzłem ~Z nieprzyjacielską zgrają.~ ~Byście bez żalu je wiedli, ~
4801 Boha, 1 | Johannisburgu lub wicekrólem Indii, zgrał się na giełdzie i ogłosił
4802 Boha, 3 | człowieka, który na wielkim zgromadzeniu wdrapał się na stół i śród
4803 Ksieg, XXXVII| niewprawne słowa, ~Którymi ze zgrozą przemawia ~Ta nasza skarga
4804 Boha, 1 | pofałszował weksle i umarł z zgryzoty -~Tragedia chodzi po świecie
4805 Chal, III | tulą ~Do tych piersi pod zgrzebną koszulą.~ ~
4806 Boha, 2 | wszechmoc!~Daj, by na starość zgrzybiałe nogi moje nie były zmuszone
4807 Krza, 4 | Strącaj kozice, ty posłańcze zguby, ~I orły chwytaj w oka swoich
4808 Hymny, 2 | odmówi pacierze...~A jeśli ziaren swych łask~nie zechcesz
4809 Hymny, 3 | niewidzialnym cepem, ~sypią się ziarna skier ~w okrąg na niebo
4810 Hymny, 3 | świecących na niebie.~Tyś, Boże, ziarnem i kłosem, i listkiem,~Wszystko
4811 Chal, II | owies złotawy ~Jak zginają ziarniste swe pęki!~ ~Wiatr od pola
4812 Chal, XI | Panie gburze! weźcie mnie za zięcia!"~ ~Ale gbur mu odpowie
4813 Chal, V | rok minie, czyż, w rutę zieloną ~Włos przystroi im luby,
4814 Ksieg, I | jaskry się złocą w trawie ~Zielonej, nie pokoszonej.~ ~A za
4815 Ksieg, XV | moją prawdą wszechwładną ~Zieloność, woń łąki i słońce.~ ~Przenika
4816 Boha, 3 | kankana...~Niech tam jawor w zielonych stoi płomieniach! ~Niech
4817 Boha, 3 | kamienie-m wyrywał spod gęstwi zielsk i rów wykopawszy głęboki,
4818 Hymny, 3 | o tym cudownym, ukrytym zielu~zza siódmej góry, zza siódmej
4819 Boha, 1 | głos surmy uderzał nimi o ziem, parskając niecierpliwie
4820 Hymny, 1 | zesłany, aby konać, na te ziemskie niwy, ~i patrzeć, jak pod
4821 Chal, XXXIX | XXXIX~ ~Rano, zimą, mróz czy zawierucha,~W
4822 Chal, XVII | sierotę-niebogę~Miał do bydła... "Na zimę? Do czartal"~Kawał chleba
4823 Chal, VII | pierze Jagusia pieluszki, ~Zimna woda oblewa jej nóżki, ~
4824 Krza, 5 | senny, zadumany, ~Skronie do zimnej tuli ściany, ~Jakby się
4825 Hymny, 1 | A ty swe skronie tul~do zimnych opok, do strzaskanych grani, ~
4826 Ksieg, XV | sprawy, ~Takie konieczne zjawiska,~A ich przyczyna i skutek ~
4827 Krza, 1 | wstaje z morza gorzkich łez ~Zjawisko wnet olbrzymie, ~Nachyla
4828 Boha, 2 | ofiarowałem mu spółkę, odmówił. Zjednał sobie Kartezjanów, oddali
4829 Chal, XXXIV | sprytny, ~A nam wołu nauki nie zjedzą... ~Trza oświaty... a przy
4830 Boha, 3 | jałmużny i bez skrupułów zjem suty obiad; kosztownym upiję
4831 Ksieg, XXXV | żeśmy od wieków ~Bożym złączeni rozkazem.~ ~A zda się, że
4832 Krza, 2 | słońca, nie ma władzy, ~By złamać berło nocy.~ ~
4833 Boha, 1 | który dla wyprostowania złamanych duchów stworzył tę instytucję.~
4834 Ksieg, XI | Przewrotu, co berło Mu złamie.~ ~I dzisiaj nie żal mi
4835 Boha, 1 | pędziła ku parkom, ranną zlanym rosą, gdzie woda w szerokim
4836 Hymny, 1 | wieków~rzuć się w przepastny żleb!...~ ~Enoch i Eliasz z proroczymi
4837 Hymny, 1 | mgieł i cieni,~runęły w żlebny grób...~Rozkrzyżuj silne
4838 Krza, 6 | Świnicy w żar rozpali~I Hawrań zleje krwawym złotem.~ ~Tak niknąc
4839 Boha, 3 | Duszy, która się zmogła ze Złem. ~I mając przed sobą kosz
4840 Hymny, 1 | zapadniętą, zżółkła skroń zleniałą... ~Kyrie elejsonl~I podczas
4841 Hymny, 1 | policzki zapadłe,~kudły włosów zlepia gęsta krew.~Z wyciem hyjen,
4842 Krza, 1 | nieraz wiarę tę ~Gorzkimi zlewam łzami.~I wstaje z morza
4843 Ksieg, XXXV | pory, ~Spowitej w pierwocin żłobie, ~Byliśmy ze sobą razem, ~
4844 Hymny, 3 | woniejących ogrodów~krwawo się złoci zakazane drzewo,~dawałem
4845 Boha, 1 | Był czas, że koń ten złociste nosił podkowy.~Na głos surmy
4846 Hymny, 1 | złoto swych warkoczy ~i falą złocistych włosów ~osłania jego nagość
4847 Hymny, 2 | pomiędzy gwiazdami ~i głową na złocistym spocząwszy Trójkącie, ~krzyż
4848 Boha, 2 | wchodzimy na nią swobodnie: pod złoconymi skrzydłami anioła Wolności
4849 Ksieg, XL | Ojczyzna".~ ~Jakiś złośliwy złoczyńca ~Pszeniczne podpala stogi, ~
4850 Chal, XXIX | A chciej tylko poskromić złoczyńcę: ~Bunt pod ręką, brak czci,
4851 Hymny, 3 | miłości,~a sobiem szeptał jak złodziej, co w każdym~widzi złodzieja:
4852 Hymny, 3 | złodziej, co w każdym~widzi złodzieja: rwij, nim przyjdzie inny!~
4853 Krza, 5 | krwawy ~Na plamy szarych złomów ciska.~ ~U stóp mu bujne
4854 Krza, 5 | Bezmiar powietrza!... Hen! na złomy, ~Na blaski turnie, na ich
4855 Ksieg, XXXVII| Wroga zagnała cię przemoc, ~Złośliwe losy krwawe.~ ~Ty dziecko
4856 Ksieg, XI | Wiedziały ci o tym moce, ~Które złośliwość popędza, ~By szły powiększać
4857 Ksieg, XL | ukochana Ojczyzna".~ ~Jakiś złośliwy złoczyńca ~Pszeniczne podpala
4858 Boha, 3 | okna, wybite kamieniami złośliwych wyrostków, pozaklejano papierem,~
4859 Chal, II | Żyto, jęczmień i owies złotawy ~Jak zginają ziarniste swe
4860 Ksieg, VIII | swą bezlitosną.~ ~Kwiat złotogłowia, co właśnie ~Dziś zakwitł
4861 Hymny, 1 | ponury, ~jak grzmot leci złotopióry, ~z dolinami równa góry. ~
4862 Ksieg, X | mierzy?~ ~Choć z szklenic o złotym brzegu, ~Rżniętych w kosztownym
4863 Chal, XXXII | A z zachodu płynie szum złowieszczy:~ ~To złe duchy na skrzydłach
4864 Krza, 4 | od hal bujnych płynie jęk złowrogi - ~Rozpacz łkająca, że wichr
4865 Hymny, 1 | w ciemnię grobu się nie złoży,~i nigdy ciężkich stóp swych
4866 Hymny, 1 | wzniesionym obuchem?! ~Stopę swoją złożyłeś na pokoleń grzbiecie ~i
4867 Ksieg, VII | Znużona stopa twa spocznie?~ ~Złóżże, me dziecię,~Sakwę podróżną,
4868 Boha, 2 | kończy!~A może to tylko złuda?~Może to nie strawiona resztka
4869 Ksieg, XXXVII| mam w głębi ~Resztę - czy złudnej otuchy? - ~Że miecz, jeśli
4870 Ksieg, XXI | I człeka, co z losem się zmaga.~ ~Najmniejszy listek na
4871 Boha, 3 | lecz klątwę światozbawczych zmagań z nędzą i upodleniem, że
4872 Ksieg, I | jeno w chacie przydrożnej ~Zmarł mój przyjaciel leciwy ~I
4873 Chal, XV | łaski boskiej... ~I dziś zmarłą znaleźli na - gruncie.~
4874 Boha, 1 | mogłem dopuścić, aby tak zmarniał haniebnie, on, ten koń nad
4875 Ksieg, III | ogródek, ~A w nim - o ludzie zmęczeni! - ~Czuwa nad naszym spoczynkiem ~
4876 Chal, XXVI | przeznaczeniach nie zachodzą zmiany:~ ~Drzewo drzewem, a głazami
4877 Ksieg, VIII | kiełki i rosną, ~W raba zmieniają mą duszę ~Potęgą swą bezlitosną.~ ~
4878 Boha, 3 | domie!~Trochę za prędko zmieniasz się w ruinę, prędzej, niż
4879 Ksieg, I | się tu może ~Od kiedyś nie zmieniło?~ ~Nic, jeno w chacie przydrożnej ~
4880 Chal, XVII | dziś spadły na zboże ~I zmieniły w szron rosy kropliste.~ ~
4881 Hymny, 3 | bram lupanaru~i źrenicami zmienionymi w szkło,~przez które ognia
4882 Hymny, 1 | oczyma,~milcząca, cicha i jak zmierzch pobladła,~na wklęsłych skroniach
4883 Krza, 4 | wnętrza: Rad bym siły swemi ~Zmierzyć się z wichrem jak te wielkie
4884 Hymny, 1 | wód,~zaczyna wypełzywać żmij skłębiony płód:~czarne pijawki,
4885 Hymny, 2 | co jako dzwon ten łka, ~o zmiłowanie prosiły;~aby się wlokły
4886 Ksieg, XXXVII| czerwonej wodzie.~ ~Jeśli nie zmiotły szrapnele ~Już ostatniego
4887 Boha, 2 | by się przekonać, czy nie zmniejszył się w nim wstręt do Przesądu: "
4888 Boha, 3 | wyśpiewane Duszy, która się zmogła ze Złem. ~I mając przed
4889 Hymny, 3 | głębiach wszystko, co ją zmogło~urągowiskiem i grzechem,~
4890 Ksieg, XXXI | w dali, ~Wzięły ze sobą zmorę - ~Garść pełną zoranej gleby ~
4891 Hymny, 2 | tę naszą głowę, ~na oczy zmroczone łzami! ~Zmiłuj się, zmiłuj
4892 Hymny, 1 | przepotężnych łon,~Jasność jasności,~Zmrok zmroków,~Łaska łask i gniewów
4893 Chal, XVIII | oczach mroczy - ~Patrzy w zmroki, czy wioski nie zoczy - ~
4894 Hymny, 1 | odwrócić się twarzą~tam, ku tym zmrokom, co zaległy ziemię,~tam,
4895 Hymny, 1 | Jasność jasności,~Zmrok zmroków,~Łaska łask i gniewów Gniew,~
4896 Chal, VIII | VIII~ ~Przyszedł do niej o zmroku, gdy chłody ~Spadną srebrne
4897 Chal, XL | pogonie ~Za ideą i serce mu zmusza.~ ~I braterstwo do głębi
4898 Hymny, 3 | przed początkiem,~kiedyś się zmuszał, by spokój i miłość~przemienić
4899 Ksieg, XXI | Ciebie, ~Żadną jej siłą nie zmuszę?~ ~Dodam też jedno, jeżeli ~
4900 Boha, 2 | zgrzybiałe nogi moje nie były zmuszone obijać się o miejskie bruki.~
4901 Hymny, 2 | pochodzie, ~trupimi piszczelami znaczone chorągwie, ~idziem o głodzie ~
4902 Hymny, 2 | i wsi,~i przekleństwami znaczy swoją drogę... ~O zniszczeń
4903 Ksieg, XVI | Nic po niej nie zostanie, ~Znaczyć-li będą jej miejsce ~Wieczyste,
4904 Ksieg, XL | Wybrani spomiędzy rzeszy, ~Ci znają drogi, którymi ~Moja Wybrana
4905 Ksieg, XXXV | rękę szli światem, ~Nie znając wcale tej ręki.~ ~A na przystankach
4906 Boha, 3 | śmiertelny grzech.~Albowiem znalazłszy skarb, trzeba go chować
4907 Boha, 2 | pojęć i prądów oświecające znaleźć błyski, jeśli nie w Twojej
4908 Chal, XV | boskiej... ~I dziś zmarłą znaleźli na - gruncie.~
4909 Boha, 3 | z nędzą i upodleniem, że znany nasz filantrop w sposób
4910 Boha, 1 | grzywę w wstążki, nabyte w znanym z doborowych towarów magazynie
4911 Boha, 3 | któremu uwodzisz żonę, a ta, znieprawiona twymi karesami, mizdrzy
4912 Boha, 1 | jeziora".~Ale niestety! Znikome jest szczęście ludzkie,
4913 Boha, 1 | szczęście ludzkie, a jeszcze znikomsze byłoby szczęście końskie,
4914 Hymny, 2 | znaczy swoją drogę... ~O zniszczeń dymiące dni! ~A my, ten
4915 Hymny, 2 | rozpoczęto,~niech trud ten żniwem się stanie!~Spraw, aby w
4916 Ksieg, XL | dojrzałe, ~A tam już widzimy żniwiarzy, ~Ta dłoń swą na czoło mi
4917 Chal, XXVII | o chlebie ~I o żurze ku żniwnym zagonom.~ ~Idą gwarząc,
4918 Hymny, 2 | nieśmiertelnej podróży, ~w tej drodze znojnej, ~na tym zsieczonym łanie ~
4919 Hymny, 2 | pośród nas tu głód! ~w ten znojny,~w ten nieszczęśliwy czas, ~
4920 Hymny, 2 | dzieciom Ewy!~Padłym na znojnym łanie~niech dzwoni żałobny
4921 Hymny, 2 | każda jej grudka ~pełna jest znojów ~i krwawych prób, ~gdzie
4922 Hymny, 3 | przydrożem, ~ażeby duszę znudzoną~orzeźwić wschodem lub zachodem
4923 Ksieg, VII | mego domu cichej ostoi ~Znużona stopa twa spocznie?~ ~Złóżże,
4924 Ksieg, XXXI | XXXI~ ~Pożółkły znużone pola, ~Niebiosa coraz to
4925 Boha, 3 | Pytali się: kto?~Spieszcie zobaczyć, odrzekłem: Świątynię-m
4926 Chal, XVIII | w zmroki, czy wioski nie zoczy - ~A! tam pewnie, za tą
4927 Ksieg, XXXI | chwastów nad brzegiem ~Samotne żółcieje kwiecie.~ ~Ostatnie to już -
4928 Chal, X | Oj, ja naga jak w lesie żołędzie, ~Jak te szyszki, które
4929 Boha, 3 | orderowej w duszy prowadzącym żołnierzy w bój za ojczyznę,~ani z
4930 Hymny, 2 | bezdenne niebiosy, ~pali jej żółte, pomarszczone skronie ~i
4931 Chal, XX | mundur i kołnierz czerwony, ~Żółty guzik i "zebel" srebrzysty.~ ~
4932 Hymny, 2 | rogoży, ~z przydroży ~osty o żółtych kolcach, ~szerokolistnę
4933 Boha, 2 | królewskiego marszałka, a żona jego postępowała w szeregu
4934 Boha, 1 | swej niedawno zaślubionej żonie, jak wiadomo, bogatej córce
4935 Hymny, 2 | nóż, ~a nasze siostry i żony ~na straszny rzuca srom... ~
4936 Ksieg, XXXI | sobą zmorę - ~Garść pełną zoranej gleby ~Do chciwej ręki biorę.~ ~
4937 Boha, 1 | według zasługi powinien był zostać księciem Johannisburgu lub
4938 Hymny, 3 | szczytem,~krwawą za sobą zostawiając zorzę,~która się czepia
4939 Chal, XXXIII| Mówi jaśnie, nawet braćmi zowie, ~Nie słyszeli tak nasi
4940 Boha, 2 | źródła; tym źródłem Ty się li zowiesz, albowiem nie przekonaliśmy
4941 Hymny, 1 | się położył na skalisty zrąb;~węże kosówek, wyprężywszy
4942 Hymny, 3 | strasznego~tak pożądanym, a tak żrącym widmem.~ ~Błogosławioną
4943 Ksieg, III | nękani strachem! - ~Nad zrębem naszego domu, ~Nad domu
4944 Boha, 1 | przez cztery obręcze na raz, zręcznie wyrzucanymi kopyty o! .tych
4945 Krza, 1 | Nachyla ku mnie bladą skroń, ~Źrenicą wabi ciemną, ~Zamyka w uścisk,
4946 Hymny, 3 | stawał u bram lupanaru~i źrenicami zmienionymi w szkło,~przez
4947 Ksieg, XXXV | Przepastnym spiesząc okrajem, ~W źreniceśmy sobie patrzyli, ~Swych źrenic
4948 Boha, 2 | jeśli z wiecznego wyszła źródła; tym źródłem Ty się li zowiesz,
4949 Boha, 2 | wiecznego wyszła źródła; tym źródłem Ty się li zowiesz, albowiem
4950 Ksieg, XI | Serdeczne to były zwady:~Zrodziła je ludzka niedola, ~Na którą
4951 Hymny, 1 | Przede mną przepaść, zrodzona przez winę, ~przez grzech
4952 Hymny, 3 | kazałem podrzucić ~dziecko zrodzone z mego rozbestwienia. ~A
4953 Chal, I | chłopskie chaty! ~Jak się z wami zrosło moje życie, ~Jak wy, proste,
4954 Hymny, 2 | wyschnięte chce poruszyć wody ~i zrozpaczony zamilka u brzega, ~i znów
4955 Hymny, 2 | głuchną!... ~ ~Idź ze mną!~ ~Zrzuć z Siebie, Ojcze, nietykalne
4956 Hymny, 3 | a sił nie mając otwarcie~zrzucić ze siebie tych błazeńskich
4957 Hymny, 2 | zsyłaj gradu,~który nam zboże zsiecze, nim dojrzeje... ~Nie trać
4958 Hymny, 2 | pochyliwszy głowę, ~jak ten zsieczony las - ~idziemy, a kres tak
4959 Hymny, 2 | drodze znojnej, ~na tym zsieczonym łanie ~upadł bezsilny człek, ~
4960 Chal, XXX | dwa a dwa cztery.~ ~Ojciec zsiwiał, matka w gorzkie żale, ~
4961 Hymny, 2 | rzeźwiący deszcz! ~Nie zsyłaj gradu,~który nam zboże zsiecze,
4962 Chal | Kunst sie scheinen sich zu flieben, ~Und baben sich,
4963 Ksieg, XI | serce od razu wybuchnie, ~Zuchwale zaklnie, zabluźni.~ ~Że
4964 Hymny, 2 | dal przymgloną ciągnących żurawi, ~ku cichej, na rozstajach
4965 Chal, VII | daleką!"~ ~Albo: "Ciągną żurawie nad rzeką, ~W rzece pierze
4966 Chal, XXI | Z szarej miski resztki żuru chłepce ~Dwoje dzieci, w
4967 Chal, XXVII | i chłopy o chlebie ~I o żurze ku żniwnym zagonom.~ ~Idą
4968 Ksieg, XI | Bogiem - ~Serdeczne to były zwady:~Zrodziła je ludzka niedola, ~
4969 Hymny, 1 | Szatana o trzech grzbietach zwalczył w wielkim boju~archanioł
4970 Krza, 5 | ciemnosmreczyńskich skał zwaliska, ~Gdzie pawiookie drzemią
4971 Chal, XXXI | powiedzie...~ ~A przybysze, zwaliwszy się tłumnie, ~Zabierając
4972 Hymny, 3 | trupów,~by ich rozkoszą zwątloną~podżegać w myśli mą rozkosz
4973 Ksieg, XII | melodie skowrończe ~I kiedy z zwątpieniem w pieśń własną ~Raz ostatecznie
4974 Ksieg, XV | wnet odbiegają ~Te kłamu zwiastuny i gońce, ~Dziś moją prawdą
4975 Hymny, 3 | wina, moja wielka wina!~Związan ślubami,~które mi jarzmem
4976 Hymny, 1 | swoim ciężarem się wgniata~w zwiędłe, z przepasek odsłonięte
4977 Hymny, 3 | potworna żądza ku Twemu - zwierzęciu! ~Moja to wina, moja wielka
4978 Boha, 3 | ścianach, nie bielonych od lat, zwiesza się brudna pajęczyna,~że
4979 Hymny, 3 | wypaczonych chat ~i od tych stodół zwietrzałych ~chłopięca płacze piosenka:~
4980 Hymny, 2 | nasze stodoły ~z garstką zwiezionych świeżo zbóż, ~mordy narodów
4981 Hymny, 1 | opasawszy w lubieżnym uścisku,~zwilgotniałymi usty~szepczą im słowa rozpusty...~ ~
4982 Boha, 2 | hrabią de Contrexeville, zwinął swoją likiernię i wygodnie
4983 Chal, XIX | było to z niego chłopisko! ~Zwinniejszego nie ma we wsi ptaszka:~Machać
4984 Boha, 3 | chorągwianą, gromniczną ekshumacją zwłok zapomnianego artysty,~albo
4985 Ksieg, XXXI | niesamowitym ~W krąg się zwołują wrony.~ ~Gdzieś lecą, gdzieś
4986 Ksieg, XXXV | szarwark powszedni, ~Ku oknom zwracamy źrenice, ~Niezwykle bogaci,
4987 Hymny, 1 | fali!~Adamie potępiony, zwróć się z strasznych dróg!~Zawiśnij
4988 Boha, 1 | którym sir Raleigh Haywards zwycięskim dowodził pułkiem przeciwko
4989 Hymny, 3 | krynica, ~z której wypływa zwycięstwo nad piekłem! ~Moja to wina,
4990 Chal, XVI | zimy już bliska, ~Składa życiu ostatnią podziękę.~ ~Idą
4991 Chal, XXIII | wałach był cisawy, ~Ze Żydami jeździł na jarmarki;~Chwalił
4992 Ksieg, III | moje serce - ~O ludzie, żyjący nadzieją! - ~Wszelakiej
4993 Ksieg, XII | drogich godzinach ~Najbardziej żyjesz ze mną.~ ~Umiłowanie ty
4994 Hymny, 1 | pokrytych siecią fioletowych żył,~w zamarłych karczach wydłuża...~
4995 Chal, XII | płakać!... Miesiąc z sobą żyli, ~A dziś, Boże!... dziś
4996 Ksieg, XV | granicie,~Krew świeżą mi w żyły wprowadza.~ ~Czuję się znowu
4997 Chal, XXXV | ogień piekielny, ~Smaży żywcem... tak z wolna, pomału...~ ~
4998 Ksieg, VIII | ona swe skrzydła, ~Cześć żywi dla swego czoła.~ ~Czy loty
4999 Krza, 3 | przedwiekowych morze! ~Wonczas, gdy żywioł za żywiołem rwie się,~ ~
5000 Krza, 3 | Wonczas, gdy żywioł za żywiołem rwie się,~ ~Kiedy Tworzyciel
5001 Ksieg, XV | mnie dzień ten słoneczny, ~Żywiołów raduje praca.~ ~Czuję, że
5002 Chal, VI | smalone duby!..." ~"Jako żywo! wiecie, że nie kłamię:~
5003 Hymny, 3 | garść tego błota,~o nędzny żywot ten!~Moja to wina, moja
5004 Hymny, 2 | Niech zapomniani wstaną, ~a żywym niechaj życie nie będzie
5005 Ksieg, XL | Ta ziemia, tak bujna, tak żyzna, ~Nią-ci ja jestem, na zawsze ~
5006 Ksieg, XXXVII| Krainy, w nieszczęścia żyznej, ~Pamiętam serce swe młode, ~
5007 Hymny, 2 | łon...~A jęk ten idzie po zżętych zagonach~razem z tą pieśnią,
5008 Hymny, 1 | na trupią, zapadniętą, zżółkła skroń zleniałą... ~Kyrie
5009 Hymny, 1 | świecące trupim tłuszczem zżółkłych, łysych czół,~o szczękach
5010 Hymny, 3 | zazdrość tuliły się do mnie ~zżółkłymi tony i nagością swoją ~opanowawszy
|