XXXV

"Proboszczuniu!... mam syna... pojętny...

Szkoła blisko... Bóg dał mi niedużo,

Ale pójdzie, gdy siły posłużą,

Kiedy człowiek obrotny i skrzętny.

Ze sukmanki surducik odświętny -

I kirejka na słotę - na burzą...

Będzie księdzem... jak losy wywróżą:

Człowiek liczy, a Pan Bóg niechętny..."

"Tsia!... jać tego nie chwalę zapału:

Dziś nauka to ogień piekielny,

Smaży żywcem... tak z wolna, pomału...

Kościół zburzyć chcą dziś mędrków krocie;

Toć sam Pan Bóg zamieszkał w prostocie -

Niech zostanie przy pługu, mój Chmielny!..."