Part

 1   2|    jednego stołu; jest wszystkich dwanaście. Panny niższego chóru powinny
 2   3|         który miał w sobie waloru dwanaście groszy miedzianych i szelągów
 3   5| refektarzu nie bywa u nich, tylko dwanaście razy do roku, w pewne święta.
 4   7|           jest miedzianych groszy dwanaście i szelągów dwa, za które
 5   8|       półtora łokcia szerokie, na dwanaście długie, na nogach warownych
 6   8|    pogładzone pilnikiem po groszy dwanaście; pobielane i srebrne wychodziły
 7   8|          złotym, od podlejszej po dwanaście złotych. Kto dłużej potrzebował
 8   8|    szczęście tabace proszkowej ze dwanaście lat po śmierci Syrakuzany,
 9   8|          za jednę taką po dukatów dwanaście. Ale niedługo lakierowane
10   8|   kredensie tam, gdzie stała, dać dwanaście groszy, a jeżeli miała być