Part
1 1| Bońkowski, miecznik poznański. Ten jeździł z dragonią nadworną
2 1| mu znacznie pieniędzy na ten interes, który jednak żadnego
3 1| sekretem poumierali. Nawet ten sam Mokronowski, wódz polskich
4 1| swego, wypuścił Frenka, a ten nie śmiejąc więcej dosiadywać
5 1| nich hamulcem od złego. I ten to jest ich rozum: nie czynić
6 2| jej podział, pobożność, ten że się odmienia w ludziach
7 2| co pisać i zda mi się, że ten opis pobożności dawniejszej
8 2| sodalisa na tyrona. Sodalis był ten, który był przyjęty do księgi
9 2| Chrystusowego, z których się składa ten różaniec. Za każdą tajemnicą
10 2| końce chwalebne i użyteczne ten kapitał: pierwszy - jałmużnę
11 2| nazwanego, rodem Francuza. Ten ksiądz wzruszony miłosierdziem
12 2| w wielkim sekrecie, ile ten w zgrai kobiet może być
13 2| szczupłej fortuny. Lecz ten koniec nie ma skutku, cisną
14 2| zamęścia nadzieja podała ten sposób dewocji, jakążkolwiek
15 3| był post prywatny w środę; ten dzień bardzo wielką miał
16 3| Nawet po wielkich domach ten dzień obserwowano, niższej
17 3| suchych pokarmach obchodzona. Ten post nie wypływał z żadnego
18 3| co się nazywało nowenną. Ten święty cudotwórca bywał
19 3| była sposobność spowiedzi w ten dzień i komunii. Quindenna -
20 3| quindenna. Zaczynał się ten post od pierwszego piątku
21 3| zysków duchownych, na które ten zakon pracował, i po śmierci
22 3| reparacją wiele łożył. Ale ten nudził w swojej dewocji,
23 3| zakonniczych lub świeckich księży ten sam porządek, czyli skład
24 3| Kalwarią niosącego. Dlatego pod ten krzyż dobierano chłopa mocnego.
25 3| pod krzyżem upadania, a na ten czas jeden żołnierz, targając
26 3| zostawał przed kościołem. Na ten czas mógł sobie odpocząć,
27 3| Prusakiem, mięszkał przez ten czas w Warszawie z, grobów
28 3| żołnierskie, wszędzie przez ten czas mieli karabiny na dół
29 3| żołnierski lub kapela po ten czas nie dała się słyszeć,
30 3| bydła słomę i sypią sieczkę. Ten, co pierwszy wymyślił jaselka,
31 3| ofiarujący mu dary swoje: ten masła garnuszek, ów syrek,
32 3| szpary, w rusztowaniu na ten koniec zrobione, wytykając
33 4| nauczyć czytać, przyjmując na ten koniec jakiego nauczyciela,
34 4| w szkole parochialnej, i ten mało gdzie używany. Kiedy
35 4| nauce przeciwne. Rozruch ten po szkołach był na kształt
36 4| lubo mieli konwikt, ale ten bardzo mały, inną wcale
37 4| jurisdatorów, więc ci woleli ten awantaż arendować z umówionej
38 4| jednak panowania Augusta III ten zwyczaj wyszedł z mody u
39 4| książę Michał Czartoryski, na ten czas podkanclerzy wielki
40 4| przepraszam Czytelnika. Należał ten kawałek do artykułu o pobożności,
41 4| bywał kreowany, tak też i ten szkolny. Kiedy cała szkoła
42 4| zewsząd strzelano, osobliwie w ten dzień, kiedy strony grecka
43 4| sobie odbierać. Albowiem ten, który dyktatora spędził,
44 4| Imperator: Imperatorowie mieli ten zaszczyt, że w ławkach szkolnych
45 4| przed audytorem audytorów, a ten znowu odprawiał swoje przed
46 4| Wybierali profesorowie na ten urząd z chudeuszów statecznego
47 4| pierwszego września. Na ten czas rozjeżdżali się studenci
48 4| akademiach, spoczywali przez ten czas po pracy rocznej.~
49 4| owego czasu wprowadzony ten zwyczaj do szkół, kiedy
50 4| studenci dwaj a dwaj z sobą. Ten sposób wielce był potrzebny
51 4| żaden nie był karany, tylko ten, u którego nota albo obiadowała,
52 4| Quis habet notam linguae?" Ten, który ją ostatni miał,
53 4| nazwiskiem Żółtowskiego. Ten szlachcic miał dobre zachowanie
54 4| Loretu nie schodzili i na ten koniec ażeby jedni drugich
55 4| loretowej, z umysłu ją na ten naznaczali, w który ją też
56 4| jednak doktorów, ponieważ ten tytuł w innych szkołach
57 5| albo z rozumu, chociaż ten nie był celujący nad miarę,
58 5| wielkimi dobrodziejstwy; i ten drugi sposób służył nie
59 5| kutasami, złotem przerabianymi.~Ten jednak wdzięk, nad skromność
60 5| czynić z wystawionego na ten koniec rusztowania na formę
61 5| pięć dni, dając mu przez ten czas bez żadnej nadgrody
62 5| miewają lepszą porcją. Na ten czas dają na obiad cztery
63 5| znacznie się powiększył. Ten zakon między wszystkimi
64 5| znacznie się powiększył. Ten zakon między wszystkimi
65 5| III, który potwierdzając ten zakon, kazał się mu nazywać
66 5| praemonstratenses, że miejsce, na którym ten zakon wziął pierwszy początek,
67 5| Najświętszej Marii Panny. Zakon ten jeden jest między wszystkimi
68 5| szlachcic; ma drugą osobliwość ten zakon, że nabożeństwo publiczne
69 5| wykrawanka, kolor biały. Powstał ten zakon w wieku XVII albo
70 5| albo dwa razy do roku, i na ten czas wolno białej płci wchodzić
71 5| osobliwie od kobiet, których się ten owad rad trzyma. Co dało
72 5| prostego mnicha, takiego jak i ten, który jeszcze żadnej funkcji
73 5| równa. Starszeństwa zysk ten jest jedyny, iż przeorowi
74 5| Wszystkich Świętych, jak ten post zaczynają zakonnicy
75 5| tylko swoich profesorów miał ten monaster, ale też i do innych
76 5| jego opatem obrał. Lecz ten mąż wypracowany i pobożny
77 5| obranemu opatowi poprzysięgają.~Ten, który sprawuje najwyższą
78 5| albo od dworu przynosiła. I ten zwyczaj nadawania komisarza
79 5| wplątane zostały. A że ten proces ciągnął się daleko
80 5| Iłowieckiego.~A gdy razu jednego ten opat chciał przez moc jej
81 5| panna ksieni, mając na ten koniec w pobliskich mięszkaniach
82 5| łacińscy mieli z dawna i mają ten zaszczyt w Polszcze, że
83 5| potem arcybiskup lwowski. Ten regularnie co dzień słuchał
84 6| formowała się na sędziów. I że ten konszt jest zyskowny i poważny,
85 6| trybunale byli dwaj; jednemu ten urząd z swoich przyjaciół
86 6| securitatis czerwonych złotych 4 i ten ostatni żywił się u stołu
87 6| już obeszła każdego kolej, ten, który wszystkich wybił
88 6| jeżeli chciał piastować ten urząd - do Żydów na nowy
89 6| jego miejsce zastępował.~Ten zwyczaj bicia się w kije
90 6| mniejszych pacjentów. Bywał ten wjazd prezydencki, acz nie
91 6| doszła do stolika, lubo i ten, co miał na sobie ten węzeł
92 6| i ten, co miał na sobie ten węzeł prawny, nie zaniedbywał
93 6| prezydentowi patynę, którą ten odebraną do rąk ofiarował
94 6| stronie - nagle porzucał ten regestr, a brał się do innego,
95 6| czarownicy i czarownice. Ten regestr był kiedyś straszny
96 6| gatunku sprawy poznawali, że ten będzie długi, osobliwie
97 6| atoli sądzić należy, że ten sposób musiał kiedyś pomagać
98 6| którego ognia proch szafował ten, kto żołnierzy wzywał, i
99 6| kaniowski będąc sam pod ten czas deputatem i mając wielki
100 6| atoli sądzić należy, że ten sposób musiał kiedyś pomagać
101 6| którego ognia proch szafował ten, kto żołnierzy wzywał, i
102 6| kaniowski będąc sam pod ten czas deputatem i mając wielki
103 6| choć ta chorągiew albo ten regiment podczas tychże
104 6| gdzie się obracał - choć na ten czas, od nieprzyjaciela
105 6| niżeli w trybunałach, ile gdy ten zjazd składał się po większej
106 6| innych towarzyszów.~A lubo ten gatunek wojskowy, pyszny,
107 6| trafiało wtenczas, kiedy ten, który się starał o urząd,
108 6| trzema był czynniejszy, ten dawał pospolicie ton drugim
109 6| odprawować, starosta miał moc dać ten urząd na czas albo i na
110 6| niedostatkiem czasu. Więc kiedy ten, co miał wyprowadzać inkwizycje,
111 6| i drugi do słuchacza, a ten się mu wymawiał, iż ma pilniejsze
112 6| pomykania się wysmarowany; ten postronek, przez kółko wyższe
113 6| inne występki powiadał, a ten, o który chodziło, taił,
114 6| halabardami i szablami na ten czas uzbrojonymi. Trybunały
115 6| litewscy. Woźny tylko jeden; ten rzadko kiedy miał potrzebę
116 6| pamięci, drugi z karty; i ten drugi nazywał się mówieniem
117 6| kwerenda była, zachowywano ten porządek, iż spod jakiej
118 6| do litewskiego. Metrykant ten miał więcej zysku, który
119 6| na nich się podpisował. Ten urząd mający dosyć honoru,
120 6| przyjmowali ją dla honoru, gdy ten nie odbierał im pożytku
121 6| szalbierskie usługi.~Trybunał pod ten czas nie był po plecach
122 6| patron przewracał kartę, w ten czas sam wszyscy czytający
123 6| instygatora marszałkowskiego. Ten czasem na piśmie, czasem
124 6| rzadko kiedy wakowały. Ten bowiem pan był nie mniej
125 6| własnego powiatu, ale tylko ten, kto odnosił pozew, czyli
126 6| patron sławny trybunalski. Ten, będąc pozwanym od księdza
127 6| obywatel ziemi czerskiej. Ten manifest postali do Rzymu
128 6| Urbana VIII; nakładli w ten dekret innych gatunków spraw:
129 6| a Ostrowski, oficjał pod ten czas warszawski, do wyższej
130 6| nicht poradzić nie mógł.~Ten dekret komisji warszawskiej
131 7| koronnym pancerne. Nazywał się ten gatunek wojska dlatego autoramentem
132 7| towarzystwa spomiędzy starszych. Ten już zawsze przy chorągwi
133 7| swoją w Krzepicach mającego. Ten przyjął na swój koszt jednego
134 7| kompanii do koła zapraszali. Ten, w wszelkiej już gotowości
135 7| natychmiast ze wsi ustępował. I ten tylko jeden sposób był pozbycia
136 7| wszyscy się chwytali, a ten był, że te same szóstaki,
137 7| albo czary od ołowiu i że ten sekret czy czary hajdamacy
138 7| swojej randze należącą. Ten także, jak inni wszyscy,
139 7| obozie, posłusznymi byli. Ten zaś, kiedy z swego korpusu
140 7| do korda zawołany junak. Ten talent nadgradzał i zastępował
141 7| niemu podnieść rokosz i na ten koniec ściągał wszystkie
142 7| ozdoby ładownicy. W tyle ten pasek zapinał się na sprzączkę
143 7| terminem kozackim: koszowy. Ten był ich wodzem, a raczej
144 7| zapisował swoim następcą. A ten po śmierci takiego ojca
145 7| miała swego kucharza; ten dzień i noc musiał mieć
146 7| sukni generała-majora, a ten był jednostajnego koloru
147 7| hetmani wielcy, wybierając na ten urząd czasem aktualnych,
148 7| nadworne cugi i forszmany, na ten tedy festyn lustracji kabat
149 7| uskarżył się przed nim. Na ten głos z trudna się który
150 7| marszałek. Uczyniono mu ten honor w nadgrodę podjętej
151 7| tych graczów do pałasza. Ten eksperyment odprawiał się
152 7| którym ta gałeczka była, ten wygrał, kto nie trafił,
153 7| wygrał, kto nie trafił, ten przegrał. Lecz gwardiacy
154 7| poglądając na Sasów, iż im ten zaszczyt odebrali. Lecz
155 7| albo wargę; musiał jednak ten ból przyjmować, ochraniając
156 7| wojsk ordynackich mieli ten przywilej, iż od kompotowego
157 7| wojsk ordynackich mieli ten przywilej, iż od kompotowego
158 7| nogach koniowi idącemu. Ogon ten w korzeniu swoim osadzony
159 7| poczyniwszy.~Nie podobał się ten krok Janowi Klemensowi Branickiemu,
160 7| król któremu z panów, choć ten ani w tym regimencie, ani
161 7| podczas wojny, ponieważ ten zjazd był niejako polerunkiem
162 7| czerwonych złotych. Wszakże gdy ten towar wielkiego pokupu nie
163 7| Poniatowski został królem. Jakoż ten prorok najprawdziwszy, który
164 8| trzeźwość i czystość, acz ten ostatni przymiot między
165 8| dworskich in substantivo.~Ten gatunek sług miął dwa nazwiska,
166 8| co do rozkazania któremu, ten zabierał się natychmiast
167 8| za wet odcinania. I tak ten kunszt wydrwiewacki tak
168 8| U innych znowu panów był ten zwyczaj, że żadnemu dworzaninowi
169 8| państwo pytlowany. Lecz ten zwyczaj, że był powszechnie
170 8| na wierszchu nie siedzą, ten prędko wszędzie, gdzie się
171 8| respektowi, jako też płatni mieli ten honor, że mogli pójść do
172 8| Cedrowskiemu nazwiskiem, służył ten dwór cały, kuchnia, piwnica
173 8| dochodziło; miał w tym ten pan osobliwe jakieś upodobanie
174 8| pisał do marszałka, a ten z taką partią dworu, jaką
175 8| podskarbi wielki litewski; ten cały dwór swój miał przy
176 8| jeden u drugiego, skoro ten, rzadkie zjadłszy, do gęstego
177 8| się jednym talerzem; a gdy ten już był napełniony ogryzkami
178 8| Chłopiec, który rozumiał, że ten kawał wiszący na panu był
179 8| przodu w tył, bo się już ten koniec zabrudził."~Komu
180 8| więcej grzywien. I że już ten przepych opanował wszystkich,
181 8| zamykały końce faflów, ale ten dział bynajmniej nie psował
182 8| i postawił kieliszek.~W ten sam moment, kiedy gospodarz
183 8| wypił, aby mu dolano; na ten koniec służebni domowi jedni
184 8| pierwszego ładu powróciło. Ten jednak, któremu się taki
185 8| powycinali; jako nareszcie ten jegomość, chybiwszy krokiem,
186 8| klasztornej albo na korytarzu: w ten dzwonek dzwoniono na mszą,
187 8| z kapłanami odprawował. Ten klasztor trwał dni trzy
188 8| miał po czym pić, ponieważ ten kielich nikogo nie mógł
189 8| wymieniać nie należy.~Przecięż ten pan rozumiejąc, iż nie masz
190 8| powiecie opoczyńskim leżącego. Ten czując się na siłach, będąc
191 8| Jeżeli duszkiem wypijesz ten kielich-skazując na corda
192 8| do bernardyna z flaszami, ten zaś, dopijając z kielicha
193 8| Radziwiłła struchleli na ten widok, rzucili się Radziwiłłowi
194 8| tam mu zaraz ofiarował za ten żart wielkie prezenta, toż
195 8| być oprymowany winem. Ale ten przywilej nie służył dłużej
196 8| dworskich swoich nazbieranych na ten koniec brakło, bonifikował
197 8| małym skobelkiem, żelaznymi; ten pałąk nazywał się krzyżem,
198 8| wydawało. Krój kołpaka był ten sam co czapki krymki, lecz
199 8| które do nich przybijał ten sam kowal za zapłatą trzech
200 8| widok spodni sprawowała. Ten widok upoważniał albo upodlał
201 8| patrzącym rozumienie, że ten, co się tak nosił, jest
202 8| wiązano jak bochen chleba i ten z pasem musiał być spuszczony
203 8| opisać trudno, ponieważ ten odmieniał się niemal co
204 8| albo zieloną zawiązanego. Ten duet był dwojaki: najpierwszy
205 8| na dwa łokcie; i zwał się ten zbytek sukni ogonem, który
206 8| dwóch kół brakowało i że ten, kto nią jechał, był sobie
207 8| głową nad końmi strychował. Ten kozioł był oraz skrzynką
208 8| mogli albo nie zdążyli.~Ten przypadek trafiał się nawet
209 8| jak najrówniejszy, i gdy ten dobrze w podobieństwie odpowiadał,
210 8| służbę odbywającym; zamykał ten orszak koniuszy królewski,
211 8| odprawował się, tylko w dzień, ten zaś nie miał nigdy pewności,
212 8| zawsze, ponieważ jego nic ten bek nie obchodził; owszem
213 8| Zajeżdżaj"-albo: "Dawaj konia!"- ten się panu z miejsca odzywał: "
214 8| woźniców, osobliwie forysia, ten się prędzej karety doczekał,
215 8| nocy uchodziło, choć przez ten nieporządek wiele kaleczono
216 8| wypychając. Co zaś do wrzasku, ten został w modzie, jako żadnym
217 8| Krakowie tylko samym był ten zwyczaj, że w pierwszy czwartek
218 8| nadjechał albo nadszedł na ten comber, wolał się opłacić
219 8| O Wstępnej Środzie~W ten dzień w kościołach dawano
220 8| poście świętym do pokuty. Na ten popielec zjeżdżali się i
221 8| Żydów w cale nie tylko w ten sposób, ale i w inny wszelki
222 8| Wielką Sobotę; trwały przez ten czas, przez który Kościół
223 8| miały w pamięci damy w ten dzień wstawać jak najraniej
224 8| łapali dziewki (które się w ten dzień, jak mogły, kryty),
225 8| atoli męskiej, skakała. Ten zwyczaj, gorszy daleko od
226 8| a ci dla swojej wygody ten owoc z Saksonii z sobą przynieśli
227 8| wyrostkami splątanych; smak mają ten sam co kartofle, ale odor
228 8| jednę stronę wywrócone, ten wygrał; komu padły trzy
229 8| stroną, a czwarta inszą, ten przegrał; kto zaś urzucił
230 8| stronę płaską lub okrągłą, ten brał stawkę dubeltową. Że
231 8| Kto rzucił większą liczbę, ten wziął stawkę; także komu
232 8| albo samymi krzyżykami, ten za równo przegrał, jakby
233 8| zakłady o grających, iż ten ubije dwa albo trzy, drugi
234 8| nie ubije; który zgadł, ten brał pieniądze; takowe zakłady
235 8| a jeszcze lepiej cztery, ten brał pieniądze. Stawkę też
236 8| przypadkami jego szczęścia ten był osobliwszy; kupił dwie
237 8| dograł prędzej tej liczby, ten wygrał. Sposób grania ten
238 8| ten wygrał. Sposób grania ten sam co pikiety, przydawszy
239 8| nie chciał dostawić, tedy ten, co stawił, zabrał, co było
240 8| a miał po temu fortunę, ten był poczytany za grubianina
241 8| zgadując, kto jest pod maską; ten zaś tając osobę swoją, potrząsając
242 8| damie wyrządzony. Przez ten sposób na redutach nigdy
243 8| między którą daremnie przez ten czas szukał mąż żony albo
244 8| marszałka sejmowego, na ten koniec złożył województwo,
245 8| diabolus a degtris eius."~Ten jeden tylko był sejm, który
246 8| Fryderyka II składano, który na ten koniec kilku posłów przekupił.
247 8| przywrócenie activitatis; dopiero ten nadąsawszy się i nasapawszy
248 8| się uspokoić. Z tego był ten pożytek, iż poczęstowany
249 8| zawsze na nim zasiadał. Dobry ten monarcha czynił wszystko
250 9| chłopski strój co do kroju był ten sam, który jest dzisiaj.
|