Part
1 1| dozwolili burzenia krypta swego, porywał takowych do trybunału,
2 1| Żydów, a tego mniemania swego dowodził słowy, wziętymi
3 1| się króla, czyli z domysłu swego, wypuścił Frenka, a ten
4 1| się na przystojność stanu swego, przynajmniej powierszchownie,
5 1| pierwszych panów, blisko swego klasztoru, czyli (jak go
6 2| niższych szkół. Każda miała swego prefekta, który w święta
7 2| kiedy jest pilny urzędu swego, która pilność na tym zawisła,
8 2| proste czyniły część stroju swego z szkaplerzy, używając do
9 2| miejscu wynaleźć męża do swego upodobania niż w kącie domowym.
10 3| Bolesnej, znajomego z początku swego: "Stała Matka boleściwa",
11 3| nie ruszył się z miejsca swego do całowania krzyża, póki
12 3| Abrahama patriarchę, syna swego Izaaka na ofiarę Bogu zabić
13 3| najpierwszy zabronił kościoła swego tym nieprzystojnym oratorom,
14 3| otyły, a ku końcu panowania swego już był w podeszłym wieku,
15 4| nienauczenie się wydziału swego lub za swawolą albo inne
16 4| świerzbienie i inne czucia nie mają swego placu w ciele, tylko w duszy,
17 4| podług możności dowcipu swego profitowali, osobliwie w
18 4| przesiadając się na jej miejsce, a swego stronie zwyciężonej ustępując;
19 4| nie wracał do domu pana swego, ale przewiózł się do Warszawy,
20 4| pytaniu przyznał się, iż zabił swego pana; ale usprawiedliwiał
21 4| Dąbrowski po zabiciu pana swego, jeżeli w obronie życia
22 4| swoją tak udawał, iż broniąc swego życia musiał je zbójcy odebrać,
23 4| stroju od św. Kalasancjusza, swego patriarchy, wydanej, używali,
24 4| miała rządców sumnienia swego jezuitów, którzy dla zakonu
25 4| jezuitów, którzy dla zakonu swego, co chcieli, przez nią u
26 5| swojej edukacji, pociągali do swego zakonu subiekta, czyli dowcipy,
27 5| niego deptali, aż go do swego zakonu namówili. A lubo
28 5| biskupów, na schyłku wieku swego opuszczających świat, przyjmowanych
29 5| świętego wzięte, podług swego natchnienia zreformował,
30 5| Bożego", początek mając swego zakonu z Jerozolimy, wtenczas
31 5| krakowskiego.~Paulini od fundatora swego Pawła, pierwszego pustelnika,
32 5| się nie szargał. Generała swego mają w Węgrzech.~Marianie
33 5| mają w borach; kameduli swego klasztoru nie zowią klasztorem,
34 5| ich ślady nawet z kościoła swego zmywają.~Kazania w ich nabożeństwie
35 5| biorą na taki przypadek od swego przełożonego pozwolenie.
36 5| polską.~Każdy monastyr ma swego opata, który dogląda tylko,
37 5| oddaje rachunki włodarstwa swego i kiedy się dobrze rządzi,
38 5| był naśladowcą pobożności swego poprzednika Kierski, po
39 5| nauką stawny, z pomocą brata swego, po Lipskim biskupa krakowskiego,
40 5| musieli umilknąć póty, póki on swego nabożeństwa nie odprawił (
41 5| milczenie w przytomności swego i pana, i zarazem pasterza);
42 5| uszykowanym w rząd przed oknem swego pałacu, patrząc na nich
43 6| jego imieniem, jako dla swego prałata, książę prymas,
44 6| zniewolone sprowadziła i podług swego upodobania trybunat utworzyła.~
45 6| utrzymał się przy funkcji, swego protektora stawał się niewolnikiem.
46 6| następującym jednak za pomocą swego pryncypała został wolny
47 6| następującym jednak za pomocą swego pryncypała został wolny
48 6| ziemskie z postanowienia swego były wyższe od grodzkich
49 6| się i więcej przyznania swego nie odwołał, był stracony.
50 6| drugiego traktu kat przybiera) swego czeladnika hycla; obaj tedy,
51 6| czarownik tortury oczarował, iż swego skutku wziąć nie mogły.
52 6| asesorowie podług starszeństwa swego, którzy czasem do wpół stołu
53 6| bezpieczeństwa strzegli z urzędu swego marszałkowie wielcy lub
54 6| skończonej asesorii i kursu swego nie miała, tylko kilka niedziel,
55 6| powodu reprezentacji ministra swego serio się za sprawą interesował,
56 6| pozwanemu imieniem pryncypała swego, drugi od pozwanego odpisał
57 6| pozwanemu imieniem pryncypała swego, drugi od pozwanego odpisał
58 6| przydybawszy w Warszawie swego dłużnika, pozywał go do
59 6| instygatorowie. Wtenczas z obowiązku swego wchodzili do każdej rozwodnej
60 6| na świecie nachylonym do swego zepsucia niewiele broniła
61 6| znacznym na podróż do dworu swego.~Między audytorami i surogatorami
62 6| do konsystorza, od boku swego oddzielonego, na urząd oficjalski
63 6| pozwanym od księdza plebana swego o dziesięcinę wytyczną do
64 7| kreował podług upodobania swego hetman wielki koronny, bardziej
65 7| zdobiąc się niejako rangą swego rotmistrza, którym w takiej
66 7| tracili lafę dla zastępcy swego, tak jak pierwsi.~Lecz kiedy
67 7| który mu ją jakoby z urzędu swego naznaczał, choć już ta pierwej
68 7| posłusznymi byli. Ten zaś, kiedy z swego korpusu wyprawiał jaką partią
69 7| komenderował chorągwiami do swego pułku należącymi; kiedy
70 7| wodza, kiedy nigdy wojska swego w pole nie wyprowadzał.
71 7| żadnej potrzeby z siedliska swego. Kampańczyk miał swoich
72 7| po śmierci takiego ojca swego ogarniał wszystek majątek,
73 7| niż inne usługi przy boku swego pryncypała. Jeżeli siedym
74 7| to jest chorągiew - miała swego kucharza; ten dzień i noc
75 7| Kozak nie chciał ekspensować swego tytuniu, siadał do generalnej
76 7| który ma jaką krzywdę od swego kapitana, aby wystąpił z
77 7| udanej figury regimentu swego, to kazał podczas obiadu
78 7| pomnożenia okazałości dworu swego i propinacji, za pozwoleniem
79 7| z dawnej leży do miasta swego rezydencjonalnego. Oficjerowie
80 7| żołnierskich i oficjerskich tak swego regimentu, jako też innych,
81 7| już się tam przedający swego towaru nigdy nie dorachował,
82 7| graczów każdy miał moc sprzed swego domu rugować albo do którejkolwiek
83 7| królewskim, będąc z ustanowienia swego stróżami ciała królewskiego,
84 7| król bez żadnego żołnierza swego przybył do Polskie i całe
85 7| nastrojony nie wypadał z trybu swego ani przez ochędóstwo nosa,
86 7| słuckim, trzymał wojska swego regularnego sześć tysięcy
87 7| słuckim, trzymał wojska swego regularnego sześć tysięcy
88 7| stosował się do regimentu swego, kiedy chciał albo miał
89 7| obyczajów, obyczaje zaś często z swego prawidła zbaczają.~Hetmani
90 7| hetman powracał do namiotu swego, przed którym regimentu
91 8| urzędy posiadających, dóbr swego wydziału pilnujących i ledwo
92 8| i ledwo raz w roku pana swego z sprawą szafarstwa odwiedzających.
93 8| pokojów, udawali się do swego wczasu, miasto którego częstokroć
94 8| sekretarz, człowiek wysoko u swego pana konsyderowany, za jego
95 8| bywały, chyba że która miała swego dobrodzieja, który o niej
96 8| którą się i sam naje, i swego służkę pożywi. W niektórych
97 8| oddani do dworu dla poloru i swego czasu dla promocji do urzędów
98 8| czekał na dziedzińcu na swego nowego pana; to było całą
99 8| dworzaninem i chłopcem na pokojach swego pana lub w gościnie wyrwał
100 8| znowu dworzanin powracał do swego siedliska, z którego przybył.~
101 8| który oficjalista dla zysku swego nadrabiał skępstwem, ujmującym
102 8| było każdemu zabierać do swego sztućca, czyli jak go nazywano,
103 8| sporsze, dając więcej czucia swego, choć w mniejszej kwocie
104 8| każdy doprawił potrawy do swego gustu, jeżeli się mu która
105 8| zdrowie, jaki taki brał się do swego kieliszka i tymże sposobem
106 8| nie wypijający kielicha swego, broniąc się od dolewki
107 8| do pobliższych mięszkania swego klasztorów, aby mu przysłali
108 8| rozpuszczeniu klasztoru swego odesłał każdych zakonników
109 8| niskim kontraktem puszczał swego deboszu i rozpusty wiernym
110 8| wielkiego litewskiego, wielkiego swego faworyta i wszelkich rozpust
111 8| napijały się najmilszego swego trunku z obawy, przez długą
112 8| pryncypalnych szukające swego zysku nauczyły się nalewać
113 8| się z przeciwnikami partii swego pryncypała rąbać musieli,
114 8| wrócił się do rodowitego swego stroju niemieckiego, natychmiast
115 8| cybuli, wśród gładkiego kręgu swego mały kosmek mającej.~Pasów
116 8| majster nie kładł na karecie swego imienia, tym bardziej miasta
117 8| była przez to panem miejsca swego, gdy drugiej osoby nie miała
118 8| gdy król jechał z pałacu swego do zamku, panowie i posłowie
119 8| zjeżdżał na zamek z pałacu swego, ta jednak parada panów
120 8| jakim słowem do przymiotu swego pana stosownym. Gdy panowie
121 8| Każdy wołał po imieniu swego stangreta lub masztalerza: "
122 8| panny, nie czekając dnia swego, lali jedni drugich wszelkimi
123 8| ruf dopiero każdy podług swego gustu robił sobie tabakę.
124 8| białej, której do stroju swego na głowę zamiast koronek
125 8| Jeżeli zaś kto potrzebował swego sługi w jakiej potrzebie,
126 8| sądził o osobie i podług swego rozsądku z nią postępował.
127 8| antreprenerów dla zysku swego i nie miało placu, tylko
128 8| go z tronu osadził na nim swego najmilejszego Adasia, wojewody
129 8| poseł na sejmie z głosu swego nikomu sprawiać się nie
130 8| skonkludowanej, odjeżdżał do swego pałacu, będąc gotowym powrócić
131 8| senatowi przyczynę przyńścia swego; po skończonej mowie delegata
132 8| aby dał przyczynę postępku swego, zawsze się z strony Czartoryskich
|