Part
1 1| polskim chlebie i mając się z niego dobrze, niewiele o to dbali,
2 1| ci, którzy odstąpili od niego, z ściśle zachowanym sekretem
3 1| a ci znowu pociągnęli do niego więcej innych Żydów, tak
4 1| naprędce zaś kazał tak dla niego, jako też jego asystencji
5 1| często schodzących się do niego w pewne godziny ciapciuchów,
6 1| pospolicie tych, którzy do niego byli zapozwani i przekonani.~
7 2| jeżeli większą kwotę wezmą za niego, niż jest pożyczona, oddają,
8 2| że dzieci wychodzące z niego poczytane są za podczciwe
9 2| rodzicy nędzą ściśnieni do niego macą jaką opłatą wkupują
10 2| wydane na ulicę, blisko niego dzwonek z sznurkiem, w to
11 3| często bosymi nogami, wedle niego dwaj kapniczkowie mali,
12 3| marszałek zbliżył się do niego i ściągnąwszy z ramienia
13 3| nosiciela krzyża, wołał na niego głosem donośnym: "Postępuj,
14 3| kapnik z krzyżem wygodnie do niego wprowadzić nie mógł, zostawał
15 3| żołnierzów pobiegłszy po niego, nie żartem płazami trzepiąc
16 3| przechodził, tym większy brzęk na niego czyniły. Urodziwsze kwestarki
17 3| więcej jeszcze pobożną od niego była królowa, grobów jednak
18 4| najpierwszy cel miała i do niego wszystkie swoje usiłowania
19 4| benedykcjami nie zawołany do niego nie ważył wchodzić. Za przykładem
20 4| przynajmniej nie możno było żądać z niego satysfakcji, bo jak on taił
21 4| linguae, naprowadził na niego pytaniem: "Quo modo hoc
22 4| sobą brańca, odsuwając od niego ów tłok studentów. A tymczasem
23 4| karczmy, a kaczmarz, dający na niego baczenie znienacka, gdy
24 4| kościół żołnierzem, aby z niego Dąbrowski nie uszedł, którego
25 5| żywy, już oni tak około niego deptali, aż go do swego
26 5| wiele razy przyszedł do niego ojciec duchowny dla dania
27 5| zawracało głowy, przylewają do niego wody. Tymże seminarystom,
28 5| habit biały, odjąwszy od niego kaptur, kładą opończą czarną
29 5| nocował, marszałek wyznacza na niego liczbę plag, instygator
30 5| pierwszy nadchodzący odbiera od niego dzwonek i dzwoni póty, póki
31 5| urzędzie, inaczej prędko z niego spada, gdy albo w rzeczy
32 5| reprezentują swój monastyr i od niego zlecone interesa traktują.
33 6| aplikując się szczerze do niego, przychodziło do znacznych
34 6| palestrantom, bierali za niego od pięćdziesięciu do stu
35 6| chciał dobrowolnie, miał do niego każdego czasu przystęp.
36 6| przypatrujących się kotu, do niego zapraszać, a ociągających
37 6| rozsądzać zatargi, które do niego od instygatorów powołane
38 6| trybunale, byłby względem niego obojętnym, gdyby ci dwaj
39 6| zabawiali; patrona należącego od niego zaproszono na konferencją
40 6| kryminalne; trzeba było do niego mieć koniecznie więźnia
41 6| przywołano, cisnął się do niego Mietlicki mający sprawę
42 6| znaczył i jakie sprawy do niego należały. Po wygnaniu z
43 6| i sentencje wypadające z niego, jeżeli nie gardłowe, to
44 6| deputatów szedł na ratusz lub z niego schodził, albo też w innej
45 6| na ratusz niesione lub z niego znoszone były.~Prezydentowi
46 6| z kąta wysuwał się przed niego, asystując mu wszędzie,
47 6| deputatów szedł na ratusz lub z niego schodził, albo też w innej
48 6| na ratusz niesione lub z niego znoszone były.~Prezydentowi
49 6| z kąta wysuwał się przed niego, asystując mu wszędzie,
50 6| partii nieprzyjacielskiej, od niego płatnym był; choć sam tę
51 6| częstował winem; nie odebrać od niego i nie wypić - byłoby podać
52 6| protekcją lub nasadzenie na niego innych towarzyszów.~A lubo
53 6| przywiązanego, podłożywszy pod niego deszczkę, aby się ręce o
54 6| i że ukryty w włosach za niego lub za nią cierpi, biorąc
55 6| informativum, to jest, iż do niego należało w przypadku jakowej
56 6| pałacu hetmańskiego i od niego sądzony podług przewinienia;
57 6| z Warszawy, gospodarz za niego odpowiadał.~Wiedzieć zaś
58 6| to tę powinność odbyt za niego którykolwiek sługa domowy
59 6| kto, że Duch Święty przez niego gada, a to diabeł za kołnierzem;
60 6| postali do Rzymu przydawszy do niego prośbę, aby Sancta Sedes
61 6| grzywnami obłożono i te zaraz z niego w gotowiźnie albo w dobytku
62 6| przystępowali kładąc na niego albę i ryzy, boty proste
63 7| hajdamaków ukraińskich, na niego ciągnąć z regestru kolej
64 7| dusznego personata, który za niego na dzielnym koniu w rynsztunku
65 7| spuszczonymi. Szabla wedle niego była z jednej strony w wasąg
66 7| chorążemu, tedy wysyłano po niego dwóch młodszych towarzystwa,
67 7| kaszy, słoniny, ile dla niego z czeladzią potrzeba było
68 7| znalazł takowy, prędka z niego byłaby sprawiedliwość, nie
69 7| tej kary częste skargi na niego zachodzące sprawiały mu
70 7| wichtu, tym, którzy dla niego w rybołówstwie, myślistwie,
71 7| albo drzymiącego wpadli na niego znienacka (co w Polach Dzikich,
72 7| bez konwoju, wypadali na niego, obdarli ze wszystkiego,
73 7| usłudze trybunału, wolna u niego będąc od rontów nocnych;
74 7| ledwo nie co dzień nowe od niego podarunki odbierali przy
75 7| dziedzińcu saskim po odejściu z niego procesji misjonarskiej. ~
76 7| zbliżony do gracza, rzekł do niego: "Porzuć to, bracie, co
77 7| swemu w mundurze, wziąć od niego urlap od miesiąca do miesiąca,
78 7| potrafił, że się powinność bez niego obeszła, ale rzemieślnik
79 7| utrzymował kurzawy, która z niego choć chustką lekko uderzona
80 7| podległość honorową, iż od niego brali parol, czyli hasło
81 7| podległość honorową, iż od niego brali parol, czyli hasło
82 7| bogatszy, oraz gwiazdę do niego, obojga tego używając w
83 8| był w modzie, że czasem za niego, kiedy trafiła kosa na kamień,
84 8| sukniach, z pana-dworzanina na niego darowizną albo w mycie spadłych,
85 8| szablę do boku, wypił do niego kielich wina i ofiarował
86 8| Regestr tych dworzan był u niego wielki, ponieważ ich do
87 8| swoich dworzan, aby się do niego tam a tam zjeżdżali. Gdy
88 8| utrudzenia, że drugi osłabiał od niego wprzód jeszcze, nim się
89 8| baczenia. Kompanie przy tym u niego wielkie - zawsze go czyniły
90 8| animując, aby na odwrót do niego wypił; i tak długo tego
91 8| odszedłszy do domu, wyprawił do niego stróża, aby go pilnował
92 8| kto pierwszy raz był u niego w Bąkowej Górze. Jeżeli
93 8| krajczego; a jeżeli być u niego wyciągał koniecznie jaki
94 8| wprzód wyrobił sobie od niego rewers na kształt salvum
95 8| przymuszany.~Najwięcej do niego zjeżdżali się bibosze koronni,
96 8| nie mieni, poznał, że z niego żartuje, wpadł w pasją,
97 8| zakazał, żeby więcej nigdy u niego nie postał.~Czwarty pijak,
98 8| zabijał orężem. Nic to było u niego strzelić w łeb człowiekowi
99 8| żołądka aby aury niezdrowej w niego nie naciągnęły. Dziwna rzecz,
100 8| wielkiego palca, który w niego wchodził. W dalszym czasie,
101 8| starali się majętniejsi mieć u niego rękowieść z jakiego kamienia
102 8| podbity, przyszywszy do niego order. Udała mu się na pierwszych
103 8| i wygodna, urągali się z niego modni utracjuszowie mówiąc
104 8| osią przednią lub pudlem o niego nie zawadził. Tylny kozieł,
105 8| nie omięszkali krzyczeć na niego co z garła: "Hulu wilka,
106 8| wielkiej obserwie; przeto już w niego tańcować nie śmieli, ale
107 8| pobliższego ani proszeni od niego, ani przestrzegłszy go,
108 8| żołnierze na egzekucji, póty u niego deboszując, póki do szczętu
109 8| na kuligu, jako też i bez niego, w kuse dni zapustne (tak
110 8| od mięsa przez nabiał do niego przystępując. Ta maślana
111 8| popielcu w kościele, prosili o niego, aby im był dany w łóżku.~
112 8| żurowemu i patrzącym na niego.~
113 8| i rade były, gdy się bez niego obejść mogły; ale zaczepione
114 8| piersiami, a łańcuszek od niego wypuszczali na wierszch
115 8| pospólstwo warszawskie, a od niego wszystko inne całego kraju,
116 8| co pikiety, przydawszy do niego królów i wyżników, których
117 8| antreprenerowi i wziął od niego bilet, przeto powracając
118 8| osobnego pokoju, dał od niego pięć, sześć i więcej czerwonych
119 8| dobrze rozumiał i był do niego ministrem-dawał klucz, kawaler
120 8| szkodziło, bo odpowiadała za niego i za nim cała izba, że już
121 8| co większa, przysięgał na niego przed Poniatowskim, wojewodą
122 8| tysięcy uchwalona, płaca dla niego obmyślona, co wszystko w
123 8| izbie. Więc schodzili się do niego tam, gdzie on siedział,
124 8| przydało tak pracować około niego? Odpowiadam: partia dworska,
125 8| całych sił swoich około niego pracowali. Partia zaś Czartoryskich
|