Part

 1   3|      poznański, ojciec Raczyńskiego, marszałka nadwornego koronnego, który
 2   3|          najprzód za daniem znaku od marszałka przez zapukanie laską w
 3   3| nadchodzących, za takimże znakiem od marszałka danym podnosili się na kolana
 4   3|          hymnu za daniem znaku przez marszałka, którego jeżeli który kapnik
 5   3|           odbierając zawsze znaki od marszałka stukaniem laski do każdej~
 6   4|            dominikanie na rekwizycją marszałka wydać nie chcieli, dając
 7   4|           politycznie bez urazy albo marszałka, albo praw kościelnych,
 8   4|           nieszczęścia, a zawziętość marszałka że sam czas uspokoi. Ale
 9   5|            obierają spomiędzy siebie marszałka, który honor pospolicie
10   5|    królewskiego, lutra, do Mniszcha, marszałka nadwornego koronnego, jego
11   6|     mecenasów słowem uszczypliwym od marszałka lub innego deputata został
12   6|              darowane, mianowicie od marszałka, wielkiego pana. Inaczej
13   6|        prezydenta, drugi z nominacji marszałka; te instygatorie najdrożej
14   6|           się u stołu prezydenta lub marszałka z ich służącymi, kiedy ci
15   6|            na zawołaniu prezydenta i marszałka; reszta powinności instygatorów
16   6|       powstał, odzywała się taż sama marszałka, instygatora i woźnych repetycja.
17   6|      sprowadzony fryc prosił zaraz o marszałka, stawał na miejscu jego
18   6|          oznajmując, iż przystępu do marszałka mieć nie może, póki wprzód
19   6|            pobitym został, już się o marszałka kusić nie mógł. Jeżeli tych
20   6|       reputacji, ale i zwyciężony od marszałka, jako innych niższych zwycięzca,
21   6|             obejmował; jeżeli samego marszałka zbił, od całego koła marszałkiem
22   6|         jeżeli na to godził, od pana marszałka na bańkę zaproszonym został,
23   6|       wzajemne przeprosiny kończyła. Marszałka zaś prerogatywa była rozsądzać
24   6|              byty. W nieprzytomności marszałka wicemarszałek jego miejsce
25   6|              i zięcia jego Mniszcha, marszałka nadwornego koronnego; bo
26   6|             utrzymania swojej strony marszałka i deputatów, a przynajmniej
27   6|            deputatów, a przynajmniej marszałka, jako głowy trybunału, która
28   6|              się na ratusz, obierali marszałka, którym stawał zawsze jaki
29   6|         jeden z sędziów miał mowę do marszałka i do innych deputatów. Po
30   6|     deputatów. Po skończonej elekcji marszałka prezydent zazwyczaj dawał
31   6|           ile że oprócz prezydenta i marszałka niektórzy z deputatów możniejszych
32   6|              deputatów, a mianowicie marszałka, który nieraz swoim protektorom
33   6|           lubo najwięcej zależała od marszałka, przecięż brała dzielność
34   6|           trybunałowi, co wieczór od marszałka odbierał parol, czyli hasło
35   6|           broń. Dla prezydenta zaś i marszałka przydawał dobosz bicie w
36   6|      imieniny deputata, tym bardziej marszałka i prezydenta, dawał solenny
37   6|           trybunałowi, co wieczór od marszałka odbierał parol, czyli hasło
38   6|           broń. Dla prezydenta zaś i marszałka przydawał dobosz bicie w
39   6|      imieniny deputata, tym bardziej marszałka i prezydenta, dawał solenny
40   6|            królewskiego, i Mniszcha, marszałka nadwornego, zięcia jego.~
41   6|           Oświeconego Książęcia Jmci Marszałka; po przewołaniu których
42   6|           szła apelacja przed samego marszałka; ale ta rzadko kiedy widziana
43   6|              Adam Kempski, sekretarz marszałka wielkiego koronnego, człowiek
44   6|            wyżej wyrażonych, jednego marszałka, którego narazić sobie Czartoryski,
45   7|         laski zaś książęcia Janusza, marszałka nadwornego litewskiego,
46   7|         wielką wspaniałością funkcją marszałka trybunatu sprawującego,
47   7|         miała tyle pracy na usługach marszałka co na usłudze trybunału,
48   8|              innych dóbr, przez usta marszałka opowiadał dziś na jutro,
49   8|              Należeli do jurysdykcji marszałka, który miał moc za każde
50   8|       napisał bilet pod pieczęcią do marszałka i posłał go przez winowajcę,
51   8|           rzadko trafiało), pisał do marszałka, a ten z taką partią dworu,
52   8|     znalazłszy prawdę, odesłał go do marszałka, aby mu dał kwaterę i wszelką
53   8|         tylko dwóch Polaków: jednego marszałka, drugiego sekretarza; reszta
54   8|              składała się z Niemców. Marszałka miał Polaka, stosując się
55   8|             na godzinę naznaczoną od marszałka wielkiego koronnego, wysyłali
56   8|          którymi dopiero szła kareta marszałka wielkiego koronnego. Po
57   8|              w Warszawie za rozkazem marszałka wielkiego koronnego zjeżdżała
58   8|            prowadził jeden dworzanin marszałka wielkiego koronnego; w oddaleniu
59   8|          cale ustał, dozorem surowym marszałka wielkiego koronnego w Warszawie
60   8|      przystępowali do obrania nowego marszałka. Choć który miał na sobie
61   8|          przeciw niemu przed elekcją marszałka, już potem nic mu zarzucanie
62   8|       activitatem przez wotowanie na marszałka, więc go wyzuwać nie można.
63   8|               obmyślony ode dworu za marszałka sejmowego, na ten koniec
64   8|           zrywane wkrótce po obraniu marszałka, czasem i przed obraniem
65   8|           jak kolano, poseł wołał na marszałka: "Protestor, mci panie marszałku,
66   8|              zazwyczaj aż do obrania marszałka dosiadywał do końca; po
67   8|      dosiadywał do końca; po obraniu marszałka przyjechawszy co dzień na
68   8|           prawa: najprzód po obraniu marszałka, potem za każdą materią
69   8|            takowy: najprzód obrawszy marszałka posłowie i toż samo ubiwszy
70   8|            pochwały jak najokazalsze marszałka sejmowego i wszystkich posłów,
71   8|        senatorską, czy to po obraniu marszałka, czy po innej jakiej materii