1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-2511
Part
1001 6| lub nieprzytomnego (jak mu się podobało) w krótkiej perorze
1002 6| więzień dobrowolnie nie chce się przyznać do ekscesu popełnionego,
1003 6| sprawiedliwości. Wójt zatem zaczął się pytać więźnia najprzód:
1004 6| kondycji, jakiej wiary, gdzie się rodził, czym się bawił od
1005 6| gdzie się rodził, czym się bawił od młodości lat aż
1006 6| zbrodnią popełnił, przyznaj się dobrowolnie, nie daj się
1007 6| się dobrowolnie, nie daj się męczyć; zapieranie się nic
1008 6| daj się męczyć; zapieranie się nic ci nie pomoże; czy się
1009 6| się nic ci nie pomoże; czy się przyznasz, czy się nie przyznasz,
1010 6| czy się przyznasz, czy się nie przyznasz, równo się
1011 6| się nie przyznasz, równo się od śmierci nie wybiegasz,
1012 6| inny, zrobił; a przyznawszy się dobrowolnie, nie będziesz
1013 6| namowy cudzej nauczywszy się tego od drugich starszych
1014 6| albo czarownic, przyznaj się, może cię sąd za twoją pokorę
1015 6| perswazje nie przyznawał się, zaklinał go znowu wójt
1016 6| koniec trzymał w ręku, jako się wyżej rzekło; wtenczas ręce
1017 6| wtenczas ręce więźnia poczęły się wyłamywać z stawów ramion,
1018 6| stawów ramion, podnosić się w górę tyłem głowy i stanęły
1019 6| pozytura zaś więźnia, podając się wyższą częścią ciała za
1020 6| sznurem, pośladkiem znajdowała się na stołku; nogi zaś, wyciągnione
1021 6| Nie winienem! nie znam się do niczego! nie męczcie
1022 6| otrzymawszy, przyznawał się do tego, o co byt obwiniony,
1023 6| więcej dręczony. Lecz jeżeli się do niczego nie chciał przyznać
1024 6| sznur: więzień wyciągną) się jak strona, ręce wykręciły
1025 6| jak strona, ręce wykręciły się tyłem i stanęły w prostej
1026 6| głową, w piersiach zrobił się dół głęboki, w który tłoczyła
1027 6| głęboki, w który tłoczyła się głowa; cały człowiek wisiał
1028 6| dobywał tchu ostatniego siląc się na wrzask albo też zdawał
1029 6| na wrzask albo też zdawał się go pozbywać wszystkimi otworami
1030 6| mdłością ściśnieni - zdawali się w tych mękach usypiać, nie
1031 6| wierszach nastąpi.~Jeżeli się trafiło, że więzień w samej
1032 6| umarł na torturach, wszystko się natychmiast skończyło, pochowano
1033 6| sprawa przepadła. Trafiali się tacy delinkwenci, którzy,
1034 6| katownie wytrzymując, a tacy się trafiali najczęściej z złodziejów.
1035 6| rzecz pewną, iż nie znalazł się żaden delinkwent, którego
1036 6| takie obuwie do przyznania się nie zmiękczyło. Kropienie
1037 6| pod niego deszczkę, aby się ręce o szczeble nie zawadzały.
1038 6| powiadając, iż w włosy diabeł się kryje i nie dopuszcza czarownicy
1039 6| z łaski diabła, któremu się jako zdrajcy i nieprzyjacielowi
1040 6| wszystkie męki nie przyznawszy się - albo i chrześcijanin -
1041 6| których prosto, nie referując się do miasta, winowajcę na
1042 6| trojakie: najprzód zwały się sądami królewskimi, iż kanclerze
1043 6| rozumiana, nie mięszając się do samej sentencji, który
1044 6| subiekta mocniejsze wolały się trzymać patronizacji, większy
1045 6| chyba że kanclerz nie chciał się zatrudniać tym pracowitym
1046 6| sprawy, i pacjenci mieścili się za pierwszymi albo też na
1047 6| patronowie przybliżali się do kanclerza i na położonej
1048 6| mapy patronowie wracali się do miejsc swoich, próbując
1049 6| sądy kanclerskie agitowały się pod bokiem królewskim, gdzie
1050 6| potrzebę upominać znajdujących się o milczenie, gdyż tu wielka
1051 6| Mości panowie, uciszcie się, nie rozmawiajcie, respekt
1052 6| nich należący nie odzywali się patronowie, czasem na bok
1053 6| karty; i ten drugi nazywał się mówieniem z instancji; oddawany
1054 6| odrzucenia jednej, a przychylenia się ku instancji drugiej strony.
1055 6| które ważniejszymi być się zdawały. Patronowie asesorscy
1056 6| z rzadka kiedy zamięszał się między nich szlachcic, dla
1057 6| palestra asesorska nie brutala się z grodzką i ziemską, od
1058 6| choć bogatsza; dzieliła się na dwie klasy: na patronów
1059 6| pryncypała; którzy zaś edukowali się swoim kosztem albo mieli
1060 6| żaden inny sąd nie mógł się wdawać, tylko asesoria.
1061 6| jednym wierszu. Stosując się tedy do prawa pisano - prawda -
1062 6| wierszów, ale w wierszu ledwo się znajdowało po dwa lub trzy
1063 6| lub trzy słowa, tak że co się mogło spisać na jednym arkuszu,
1064 6| palestrę, która składała się z samej szlachty, a do tego
1065 6| Litwie takież dwie; nazywały się dlatego większymi i mniejszymi,
1066 6| których kanclerze zwali się pieczętarzami większymi,
1067 6| środku herb królewski, jakim się panujący pieczętował.~W
1068 6| odbywał przywileje, do tego się bardziej garniono, a zatem
1069 6| go do pieczęci, do której się mu podobało; chyba że zaszła
1070 6| pieczęci był podany, co się działo według faworu pieczętarzów,
1071 6| złotem nasmaruje, którym się przy końcu panowania i sam
1072 6| te opłaty nie dostawały się do kasy królewskiej, na
1073 6| królewskie pieczętował i na nich się podpisował. Ten urząd mający
1074 6| powierzyć pieczęci, komu się podobało; człowiek zatem
1075 6| referendarskich~Wszystko się w tych sądach toczyło jedną
1076 6| bowiem referendaria otwierała się po skończonej asesorii i
1077 6| sądzona, kiedy strona mająca się za pokrzywdzoną znalazła
1078 6| reprezentacji ministra swego serio się za sprawą interesował, wydawał
1079 6| terminami takowy tekst wyraża się w pozwach po łacinie: "Pro
1080 6| et parli adhaerenti" co się tylko pisze sędziom pierwszych
1081 6| znalazło wsparcie. Król się interesował za Mniszchem
1082 6| przeciw kanclerzowi; zapozwali się tedy obadwa do trybunału
1083 6| wezwani na sukurs, wdali się w tę sprawę. Czartoryscy,
1084 6| przeciwni zawsze dworowi, ujęli się za Małachowskim, ile że
1085 6| politycznych sprzeciwiania się dworowi, miał przyczynę
1086 6| nieszczęśliwości. Pozjeżdżali się do Lublina; nie było ani
1087 6| mecenasów i sędziów, nicht się brać nie wzdrygał, a mędrsi
1088 6| takowej zadanej dorozumiawszy się, iż i interes pryncypalny
1089 6| nie poszedłby lepiej, dali się obadwa wzdać; wkrótce potem
1090 6| trybunału, Karwicki osiedział się przy wsi, a potem sejm konwokacyjny
1091 6| podczas nich znajdowali się w Warszawie. Odprawiały
1092 6| w Warszawie. Odprawiały się na zamku w miesiącu maju,
1093 6| egzemplarza, oprócz króla, który się czytaniem nie zatrudniał.
1094 6| wymawianiu których schylali się do wpół osoby, a potem wyprostowawszy
1095 6| a potem wyprostowawszy się zaczynali induktę miernym
1096 6| zachowanej, czyniło rozlegające się po sali chwarszczenie; każdy
1097 6| z jednej strony kończyła się sesja; jeden z referendarzów,
1098 6| z ciekawości znajdowali się na sądach, stali po bokach
1099 6| wolno jednak było przemknąć się ukradkowym krokiem z jednego
1100 6| trybunale albo w asesorii leniwo się odbywały. Lat kilka trzeba
1101 6| jednego gradusu pomykała się do drugiego, aż do ostatniego,
1102 6| ostatniego, który nazywał się terminem: pro servato. Dekret
1103 6| servato. Dekret takowy wyrażał się tymi słowy: "Reverendissimus
1104 6| rok i drugi odwłoczona; co się zaś tycze sposobu, którym
1105 6| sędziego, wszystko dział się piórem.~Agenci patronów,
1106 6| pisarza nuncjaturskiego, który się tu nie nazywał pisarzem,
1107 6| jednej strony, a przychylił się do drugiej; to zrobiwszy,
1108 6| było po sprawie. Odprawiały się te sądy w Warszawie, w pałacu
1109 6| trybunale albo w asesorii leniwo się odbywały. Lat kilka trzeba
1110 6| jednego gradusu pomykała się do drugiego, aż do ostatniego,
1111 6| ostatniego, który nazywał się terminem: pro servato. Dekret
1112 6| servato. Dekret takowy wyrażał się tymi słowy: "Reverendissimus
1113 6| rok i drugi odwłoczona; co się zaś tycze sposobu, którym
1114 6| sędziego, wszystko dział się piórem.~Agenci patronów,
1115 6| pisarza nuncjaturskiego, który się tu nie nazywał pisarzem,
1116 6| jednej strony, a przychylił się do drugiej; to zrobiwszy,
1117 6| było po sprawie. Odprawiały się te sądy w Warszawie, w pałacu
1118 6| marszałkowskie odprawiały się pod bokiem królewskim, gdzie
1119 6| marszałkowskie najwięcej się w Warszawie agitowały. Dzieliły
1120 6| Warszawie agitowały. Dzieliły się te sądy na potoczne i kryminalne;
1121 6| z pisarzem i odprawiały się w kamienicy, w której mięszkał
1122 6| marszałek w pałacu swoim. Kiedy się przy boku królewskim nie
1123 6| było, to litewski, który się znajdował.~Na dwie niedzieli
1124 6| na kilka dni - otwierała się jurysdykcja marszałkowska,
1125 6| na ramionach brali przed się i trzymali prosto, póki
1126 6| bywali uwalniani.~Zdarzało się czasem, iż ludzie słuszni
1127 6| takiej kwatery, rekomendowali się grzecznie żołnierzom, aby
1128 6| mogli; żołnierze też, mając się dobrze przy takowych gościach,
1129 6| nastąpiła, jaki taki pożegnawszy się mile z kolegami przypadku
1130 6| izby senatorskiej cisnący się natręt, odepchniony kolbą
1131 6| z niecierpliwości porwał się do szabli, a i taki nie
1132 6| ludzkimi defektami, dał się widzieć i w ojcach naszych,
1133 6| w prawie, że porywający się do oręża pod bokiem króla
1134 6| marszałkowskie zatrudniały się sprawami o wiolencje i bitwy
1135 6| zaskoczył proces, starał się jak najprędzej dług uspokoić,
1136 6| wygrane, a nie zapłacone, tu się pociągali. Najwięcej zaś
1137 6| którzy wszyscy, rozumiejąc się być wolnymi od sądu miejskiego,
1138 6| indziej odpowiadać wzbraniali się, tylko albo w sądach grodzkich,
1139 6| przeto wszyscy chętniej się do marszałkowskich jak do
1140 6| skrzynki sądowej - powadziwszy się jedna z drugą albo łeb obdarłszy
1141 6| należytą formą sądu i kończyła się grzywnami dla strony i sądu
1142 6| przekonać racjami, rzuciły się na siebie z rękami i pazurami,
1143 6| straganami rozsadzić, aby się drugi raz na siebie nie
1144 6| koneksji przytoczywszy, wracam się do sądów potocznych marszałkowskich.
1145 6| żadne wielkie miasto obejść się nie może, jako raczej dla
1146 6| uczynienia wstrętu, aby się nie szerzyło. Pozywano także
1147 6| punktualna, tylko wtenczas kiedy się z ich okazji między zalotnikami
1148 6| jaka rąbanina lub kiedy się instygatorowi marszałkowskiemu
1149 6| jednego domu, przenosiły się do drugiego, czyniąc swoje
1150 6| lica dowodnego albo kiedy się mu takie pszczółki podbierać
1151 6| sesji, tylko wtenczas, kiedy się znajdował winowajca godzien
1152 6| świat, ktokolwiek dostał się pod sąd jego godzien śmierci.
1153 6| polskich prowincji, gdy się delatorom w innych jurysdykcjach
1154 6| świecie konserwacji, a obawiał się kobiecego królowy miłosierdzia,
1155 6| sprzątnąć nie bawiąc, zamknąwszy się tymczasem w gabinecie przed
1156 6| importunią królowy; a czasem, gdy się skryć nie zdążył, a szkaradna
1157 6| marszałkowska nie rozciąga się, tylko na uczynki i występki
1158 6| królewskim z kraju kończyła się jurysdykcja marszałkowska
1159 6| w mieście Warszawie, tą się Bieliński ciągle zatrudniał;
1160 6| Sprawy potoczne, które się nie odsądziły w sądach marszałkowskich,
1161 6| podług kondycji osób z sobą się prawujących. Inkarceraci
1162 6| konsystorskich~Namieniło się pod sądami nuncjaturskimi,
1163 6| do sądów duchownych; tu się zaś dodają okoliczności
1164 6| tym sądom służący nazywał się kursor; przy niektórych
1165 6| wrzeszczał tu tak: "Uciszcie się", albo: "Na ustęp, mości
1166 6| nie mieli potrzeby ucierać się między sobą racjami. Dla
1167 6| bez oporu, jako nie mający się nad czym bawić.~Kursora
1168 6| oryginału, ponieważ znajdowali się tacy śmiałkowie, którzy
1169 6| poszła do wyższego sądu, niż się dać ogłaszać po kościołach
1170 6| Instygator konsystorski nazywał się fiscalis; dawano mu tytuł
1171 6| podobnego do księdza zabiera się ku noclegu z białogłową.~"
1172 6| chociaż fiskał nie interesował się do żadnej sprawy, chyba
1173 6| panowania Augusta III, gdy się zagęściły rozwody, często
1174 6| ważność małżeństwa, z którego się strona jedna lub obydwie
1175 6| sekundowany, a kiedy widział, że się strony uwzięły koniecznie
1176 6| jarzma, toteż i on miał się nienatarczywie i niegorąco.
1177 6| siebie nie mogą; lepiej, że się rozłączą, niż ma być piekło
1178 6| kołnierzem; nie chciało mu się przeszkadzać, bo mu nicht
1179 6| opłakiwała? Ale pan mąż, bojący się stracić posagu wielkiego
1180 6| ceremonialne przeszkody, co żywo się ku końcu panowania Augusta
1181 6| synkowie, którzy podkrzesawszy się w łacinie i w formie jurydycznej
1182 6| też wchodzili ożeniwszy się w radę miejską i zostawali
1183 6| subiektów niedostatek, osobliwie się to znajdowało w konsystorzach
1184 6| intratnym, ale pracowitym, sam się nie zatrudniał, ale go na
1185 6| a oficjałowie dzielili się nią z surogatorami, których
1186 6| dole zaś nie podpisował się biskup, lecz audytor albo
1187 6| surogator, a oficjał nie chciał się zatrudniać jurysdykcją,
1188 6| ujmowali jej oficjałom, ale się im to nie przy każdym biskupie
1189 6| officio łatwość, nie ciągnąc się po nią z kosztem znacznym
1190 6| tego urzędu wezwanej; co się działo czasem dla samego
1191 6| monitoria, które inaczej się konsystorskie, inaczej nuncjaturskie
1192 6| pozew nuncjaturski zaczynał się takimi słowy: "Ex mandato
1193 6| pro eo etc."~Sprawy, które się toczyły po sądach konsystorskich,
1194 6| około roku 1750 zaczęła się kolizja o jurysdykcją w
1195 6| w konsystorzu, obrócili się do ziemstwa. Konsystorz
1196 6| nareszcie spraw urodziła się publiczna między ziemstwem
1197 6| tym manifeście podpisał się najpierwszy Bieliński, marszałek
1198 6| złożoną, która by wzniecające się rozróżnienie stanów między
1199 6| legacje czyniące, które się przedtem w konsystorzach
1200 6| że ta komisja agitowała się tylko między jednym konsystorzem
1201 6| władykę, czyli biskupa, to się ta mieściła w jednym jakim
1202 6| prawnych ceremonii kazano się obwinionemu wraz z oskarżającymi
1203 6| cała wygrana jego w tym się zamykała, że się pokazał
1204 6| jego w tym się zamykała, że się pokazał niewinnym; i jeżeli
1205 6| asystencji dworskiej uczynili się oskarżycielami, a nie dowiedli
1206 6| popem a chłopem wszczęła się jaka sprawa, sędzią był
1207 6| wciągnęła, albo on sam ciągnął się za nią dla ostrożności,
1208 6| młodzieńskim został popem, taki się dystyngwował od chłopów
1209 6| hierachia kościelna składała się z władyków, z popów i z
1210 6| bazyliańskich poprzezywali się opatami, nareszcie bogatszym
1211 6| wiadomości zasiągnęłem, przenoszę się i proszę z sobą Czytelnika
1212 7| ale nie na placu. Choć się co rok wszystkie chorągwie
1213 7| potrafiono jednak w to, że się tam wszystkie głowy odrachowały
1214 7| koronnym pancerne. Nazywał się ten gatunek wojska dlatego
1215 7| czasie także wojny dzielili się dawnych lat władzą i pracą
1216 7| wojska być należącego, ledwo się znajdowało w istocie dwa
1217 7| pułku porucznik tytułował się pułkownikiem, zdobiąc się
1218 7| się pułkownikiem, zdobiąc się niejako rangą swego rotmistrza,
1219 7| rzeczą miłą, tak nie gniewali się porucznicy drugich znaków,
1220 7| niepoślednim szacunku; dosługowano się jej rozmaitymi dworowi aplikacjami
1221 7| wielmożny pan N. N., co się też bardzo rzadko zdarzało
1222 7| do tych rangów ubiegali się mocno najpierwsi w kraju
1223 7| Czytelnika mego uwiadomić, gdyż się ta pretensja za życia mego
1224 7| już, jeżeli chcieli, mogli się interesować do swoich powinności,
1225 7| powinności, lecz i to rzadko się trafiało; pospolicie rząd
1226 7| miejsca. Wtenczas znajdujący się przy chorągwi towarzyszowie
1227 7| nie należeli.~Ci, którzy się zaciągali pod znak husarski
1228 7| lub pancerny, obowiązowali się zaraz albo służeć osobiście,
1229 7| Każdy towarzysz zaciągał się podwójno, to jest towarzysz
1230 7| służący w osobie nie mógł się oddalać od chorągwi bez
1231 7| kiedy chorągiew zabierała się do jakiego marszu albo gdy
1232 7| Namiestnik też nie gniewał się o to bynajmniej, że często
1233 7| mniej było rezydentów, tym się więcej okrawało namiestnikowi.
1234 7| pompatycznemu aktowi, wtenczas kto się chciał uwolnić od takiego
1235 7| paradzie chorągiew wydawali się wspaniała i okryta, gdy
1236 7| na takie koło zjeżdżali się towarzystwo, którzy chcieli,
1237 7| ciągnący na koło, sadził się według możności jak najparadniej
1238 7| wedle drzewca obwiniętą, aby się nie szargała. Za wozem luzak,
1239 7| wypakowane, ponieważ tak się popisać u chorągwi było
1240 7| naznaczony nastąpił, zeszli się wszyscy przytomni do porucznika
1241 7| wykapanego sukcesora, dostało się na koniec po trosze pochwał
1242 7| bardzo było trudno dostać się do tych znaków, chyba za
1243 7| nowy towarzysz, obrócił się na koniu i machnął proporcem
1244 7| i kolegom, rekomendował się perorą, ułożoną do rzeczy,
1245 7| drugiej, jeżeli była, rozebrał się z zbroi, gdy ją miał; gdy
1246 7| nieprzytomnych albo nie chcących się tym zatrudniać, dostawała
1247 7| tym zatrudniać, dostawała się ta funkcja częstokroć najmłodszym,
1248 7| i odbywszy kampanią, gdy się koło rozjechało, sprawiali
1249 7| jeżeli nie chcieli, to się pieniędzmi podzielili. Niemal
1250 7| drugi, wprędce postarał się o żonę i o gospodarstwo,
1251 7| gospodarstwo, pewny będąc, że się po świecie tłuc nie będzie,
1252 7| wyprawa na jakich rabusiów, że się skończy wprędce i on do
1253 7| tam stoi chorągiew; jak się koło rozjechało, szeregowi
1254 7| rozjechało, szeregowi do kwater się i do gospodarstwa porozchodzili,
1255 7| pan namiestnik przechadzał się tędy owędy po mieście lub
1256 7| do egzakcji nie godziło się prowadzić z sobą więcej
1257 7| wszędzie trzydniówkę, gdzie mu się podobało, choć z jednej
1258 7| wjechał do wsi, oświadczył się dworowi lub starszemu chłopu
1259 7| miasteczku burmistrzowi. Lokował się czasem we dworze, czasem
1260 7| gdzie dano kwaterę, stosując się w tym do woli zwierszchności
1261 7| w innych wygodach w cale się trzymał opodal tego prawa:
1262 7| potrzeba było i do woza okroić się mogło. Pamiętał także wszędzie,
1263 7| smaku, dopełniono; z piwem się nie woził, jako trunkiem
1264 7| zwierszchności miejscowej, jako się skromnie obszedł z obywatelem
1265 7| kraju bardzo mało znajdowało się monety srebrnej, a i ta
1266 7| podatku w złocie, dopominając się monety; w tej znowu czynił
1267 7| batogiem wykropiwszy.~A że się między ludźmi alternata
1268 7| strony zdarzonych, rodziła się sprawa na komisją radomską
1269 7| dobrymi sposobami, godził się z nim o cenę pieniędzy,
1270 7| szóstak bity, w którym liczyło się groszy miedzianych 12 i
1271 7| deputat czasem namyśliwszy się odbierał, czasem podawał
1272 7| przybył po podatek, godził się na pieniądze za trzydniówkę,
1273 7| jeden sposób był pozbycia się prędkiego tego gościa: ułatwić
1274 7| trzecie z pensji, na którą się chorągiew deputatowi składała
1275 7| Czwartego zysku nie wszyscy się chwytali, a ten był, że
1276 7| na taką wyprawę ruszała się chorągiew husarska, prowadziła
1277 7| chędożenia i polerowania, a zatem się darty. Po wozach zbrojowych
1278 7| towarzystwa przy chorągwi się znajdującego, z sukniami
1279 7| bardzo obszernej wsi, ażeby się w niej cała pomieściła.
1280 7| pomieściła. Najczęściej się rozkładała na trzy części:
1281 7| drodze mniej potrzebnego.~Nim się chorągiew ruszyła, poprzedzały
1282 7| listy do towarzystwa, aby się do chorągwi ściągali, co
1283 7| odległości swojej zabierał się ku chorągwi, jedni przybywając
1284 7| miejsce stacji, drudzy łącząc się z nią w marszu, trzeci dopiero
1285 7| furażów i prowiantów, co się wojskowym trybem nazywało
1286 7| rozmaitego koloru sukien, które się na tej garstce ludzi znajdował.~
1287 7| szachownicy nazajutrz ruszała się chorągiew tym porządkiem
1288 7| odległości kilku kroków sadził się na dziarskim koniu namiestnik,
1289 7| końmi wierszchowymi ciągnęły się karety, kolaski i wozy taborowe.
1290 7| towarzystwo przesiadali się do kolasek i karabonów;
1291 7| czyniło paradę broni, co się po wojskowemu nazywało:
1292 7| broni, to w pokrowcu, aby się nie szarzała.~Było co widzieć
1293 7| niektórych panował zbytek, że się tak kosztownemu fantowi
1294 7| wygodniejsza, ponieważ mogła się zginać, czego blacha nie
1295 7| nawet z wierszchu na palce się na kształt rękawiczki spuszczała,
1296 7| natkany, których końce zginały się aż nad czoło jeźdźca; szyja
1297 7| oficjerowie przesadzali się na dzielne konie i siądzenia,
1298 7| kolorem i fasonem musieli się wszyscy stosować do równości,
1299 7| gatunku materii i roboty jedni się nad drugich przesadzali.~
1300 7| ustępowały znakom usarskim; tak się do nich dobijano jak i do
1301 7| obydwóch znaków; przeto, co się pisało względem konsystencji,
1302 7| wszystko służy pancernym. Czym się różnili pancerni od usarskich,
1303 7| aparacie wojennym jedni się nad drugich podług fortuny
1304 7| dodawali ci opowiadacze, iż aby się kule ołowiane jęły hajdamaków,
1305 7| więc towarzysz, chcący się dystyngwować od obywatela
1306 7| na ręku. Ta odmiana stała się dlatego, że pancerze bardzo
1307 7| bardzo wiele kosztowały, że się prędko darły, częstego chędożenia
1308 7| gładko wypolerowanej, prędko się zemknęła.~Między strojami
1309 7| wywrócona, co na szklącym się pancerzu lub zbroi, od atłasu
1310 7| z towarzystwa znajdowało się tak majętnych, iżby im o
1311 7| było nocować w polu, co się czasem trafiało uganiającym
1312 7| czasem trafiało uganiającym się komendom za hajdamakami,
1313 7| towarzysz tych znaków tytułował się równym swemu rotmistrzowi;
1314 7| biorąc regiment, starał się zaraz mieć chorągiew usarską
1315 7| żeby tym sposobem stał się wyższym od towarzysza i
1316 7| urzędnik koronny, który się wojskową służbą nie zatrudniał,
1317 7| obywatelskiego, zatrudniający się służbą wojskową, swojej
1318 7| autoramentów, znajdujący się w obozie, posłusznymi byli.
1319 7| rozkazywać, ale tylko znosić się jeden z drugim podług potrzeby.~
1320 7| osoba dystyngwowana, mieścił się między pierwszymi osobami
1321 7| grzeczność i interes, mając się każdemu dystyngwowanemu
1322 7| którzy - mniej znający się na godnościach obywatelskich,
1323 7| miarkowali po sukniach: kto się dobrze ustroił i był personat,
1324 7| przed pokojami lub cisnącego się gwałtem w nadzieję rangi
1325 7| najbogatsza obywatelska, co tchu się wzięli wszyscy do mundurów,
1326 7| pętelkami". A tak wstydząc się Litwini tego przydomku sobie
1327 7| poodrzucali.~Mundury tedy stały się równe u koronnych i litewskich
1328 7| znak po francusku nazywał się pour tepe, po niemiecku
1329 7| przejęli i szarfy, którymi się bądź w służbie, bądź nie
1330 7| kompanii, opasywali, sadząc się na jak bogatsze i kapiące
1331 7| lepiej szanowano.~Zdaje mi się, żem już wszystko opisał,
1332 7| oddzielić to dla Litwy, czym się jej znaki usarskie od usarskich
1333 7| nosili skórę lamparta, jako się w swoim miejscu napisało,
1334 7| rozeznać możno. Sadzili się zaś tak na ozdobę pomienionego
1335 7| kara kogo potkała, wyrażała się tym terminem: stanęła na
1336 7| zbroi ani pancerza. Składała się ta jazda, tak jak usarska
1337 7| opończą, inny burkę, jak się któremu podobało i na co
1338 7| wyłogami żupanowymi.~Różniły się chorągwie jasnością lub
1339 7| upodobania i potrzeby, tyle się różnił jeden od drugiego,
1340 7| drugim wytarłszy znajdował się mundur.~Pod te znaki nie
1341 7| Wielu jednak znajdowało się i szlachty chudych pachołków,
1342 7| dosyć wystarczająca. Byle się towarzysz skromnie obchodził
1343 7| doznał upadku w koniach, mógł się dobrze trzymać, osobliwie,
1344 7| pijaczek albo kostera, albo się nie umiał rządzić, prędko
1345 7| podjętą w egzakcji zrzucili mu się z konia po czerwonym złotym
1346 7| łudzony, puścił. Jeżeli się chorągiew krzywdzona odważyła
1347 7| Tatarowie albowiem, kochając się w trzeźwości i oszczędności,
1348 7| krzywdzenia innych żołdu i gdyby się był znalazł takowy, prędka
1349 7| Lekkie chorągwie dzieliły się istotnie na pułki, mając
1350 7| całych pułków, dwa razy się, ile pamiętam, pod panowaniem
1351 7| tych dwóch razów ruszały się czasem wojska polskie i
1352 7| chorągwie i regimenta popisowali się z dzieł rycerskich, w owym
1353 7| rotmistrz, ochoczy do wojny, sam się o to starał albo kiedy nagła
1354 7| desperacką rezolucją miał się do obrony; albo jaki zbójca
1355 7| licznej kwocie obrąbali się gdzie w lesie, wychodząc
1356 7| konwoju hetmanów, kiedy się na sejm do Warszawy i Grodna
1357 7| przy hetmanie znajdowała się jedna chorągiew lekka, a
1358 7| gatunku żołnierstwa większa się okazałość aktu publicznego
1359 7| chciał prędko wiedzieć, jak się udała jego reasumpcja. Zgoła
1360 7| lekkiej chorągwi nie starał się być za towarzysz pod znakiem
1361 7| poważnym. Lecz gdy, jako się wyżej rzekło, poważne znaki
1362 7| wyjąwszy Tatarów) ubiegali się o regestr pod znakami usarskimi
1363 7| namiecznik, a wdziawszy na się mundur pancerny lub usarski,
1364 7| ustawicznego znajdowania się przy chorągwiach, nie mieli
1365 7| innego znaku, którym tylko się wtenczas krasić mogli, gdy
1366 7| zażyć nie mogli, nie starali się.~Musztry takiej zażywały
1367 7| konna. Piesza zaś składała się z niektórych handgryfów:
1368 7| jak wziąć karabin przed się, na ramię, do nogi i tym
1369 7| nieostro i nie razem. W czym się najbardziej ćwiczyli szeregowi,
1370 7| zgryzł; i wiele razy trafiło się polskim chorągwiom dawać
1371 7| pogrzebach wielkich panów, zawsze się lepiej popisali polscy niż
1372 7| było kilka minut czasu, nim się do wydania drugi raz ognia
1373 7| zostawili. Niemało także dostało się Polakom broni takiej od
1374 7| Niemniej także sadzili się na ładownice sute, które
1375 7| były dwoiste: jedna zwała się blachmalowa, ta była z czarnej
1376 7| W tyle ten pasek zapinał się na sprzączkę szeroką i grubą,
1377 7| na hajdamaki wystrzegali się towarzysze brać na się ładownic
1378 7| wystrzegali się towarzysze brać na się ładownic bogatych. Jeżeli
1379 7| hajdamaki, albo też chcąc się pozbyć doganiacza, trzeba
1380 7| ich gniazdo tyle, ile mi się o nim dostało wiadomości,
1381 7| moskiewskiej wyniesionego i zwał się terminem kozackim: koszowy.
1382 7| dla czego też nazywali się powszechnie mołojcami, to
1383 7| życie bestialskie, mażąc się jedni z drugimi grzechem
1384 7| traktowali; najwięcej bawili się rybołówstwem, myślistwem
1385 7| Bydło ich rogate różniło się szerścią od bydła naszej
1386 7| bowiem czerwone; bawili się także handlem ryb suszonych,
1387 7| więcej, podług tego, jak się miał który. Kiedy kampańczyk
1388 7| przy nim zostawała, albo się do innych kampańczyków rozchodziła;
1389 7| Kampańczykowie sami, mając się dobrze i będąc gospodarzami,
1390 7| którzy nim wyszli, musiał się każdy najprzód opowiedzieć
1391 7| wiele i w którą stronę udało się ich na rozbój, przeto gdy
1392 7| polskimi, przestrzegał ich, aby się mieli na ostrożności, uwiadamiając
1393 7| chwalebniejszą dosłużenia się rangi kampańczyka niż inne
1394 7| wakującego kampańczykostwa; lubo się tego szczęścia niewielem
1395 7| podjazdów dużo ginęło, jako się niżej da widzieć lepiej.~
1396 7| powinien wcześnie starać się u starszego chorągwi o to,
1397 7| jadł tego i owego, póki mu się podobało; gotowały się te
1398 7| mu się podobało; gotowały się te potrawy w kociołkach
1399 7| dymnik, ciągnął, póki mu się podobało; kucharz zaś dawał
1400 7| wypróżnione. Do jednej lulki mogło się zmieścić i ośmiu Kozaków,
1401 7| podług długości których robił się cyrkuł obszerniejszy, a
1402 7| jadła i tytuniu składali się wszyscy kampańczykowie z
1403 7| swój grosz pić tyle, ile się któremu podobało, byle swojej
1404 7| rygoru wszyscy zaraz starali się o wyśledzenie winowajcy,
1405 7| wyśledzenie winowajcy, skoro się w tych dwóch miarach jaki
1406 7| mocniejszy, i kontentując się tym, co przed rzeką odbili
1407 7| zawsze wsieść na koń i skupić się na swoich najezdników gotowymi
1408 7| przerznąwszy, co prędzej zawinęli się około stada. Jeżeli mieli
1409 7| ująć żadnego konia, pieszo się w owych trawach do rzeki
1410 7| trzysta koni, rozdzielali się na różne partie, co czynili
1411 7| nie zginęli, czwarta: żeby się łatwiej w małych partiach
1412 7| sposobniejsza do ukrycia się w wielkich trawach ukraińskich,
1413 7| dokoła obstąpiona, broniła się do upadłej, tak iż często
1414 7| też oni sami, doczekawszy się nocy, z pośrodka nich wymknąć
1415 7| z pośrodka nich wymknąć się potrafili. Gdy już tak blisko
1416 7| pokłon, a dopiero zaczęli się bronić, co czynili częścią
1417 7| kiedy dragonia znajdowała się przy komendzie polskiej.
1418 7| wyszli z Siczy, przywiązywało się wiele hultajstwa z Rusinów
1419 7| lato, na zimę rozchodzili się po wsiach, służąc po karczmach
1420 7| krewniaków, a tak mnożyli się i następowali jedni po drugich,
1421 7| chodząc po ulicach pilnowały się od rozboju. A jednak przy
1422 7| zachodem słońca z duszą wynosił się w step, ukrywszy majątek
1423 7| ukrywszy majątek i jeden kryjąc się przed drugim: mąż przed
1424 7| lada dolinie zakradłszy się niedaleko od drogi, uważali
1425 7| na kształt dymu podnosi się wysoko w górę. Uważali tedy
1426 7| prześladowali, chyba wtenczas, gdy się rzecz działa bardzo jawno
1427 7| spłodzonymi powąchawszy się, każdy poszedł w swoją stronę.~
1428 7| samych hajdamaków, chyba że się bronili do upadłej, szczerze
1429 7| bili; jeżeli zaś słabo im się stawiwszy w ucieczkę prysnęli,
1430 7| heroizm skonać na palu. Kiedy się w kompanii przy gorzałce
1431 7| lekceważonej, hajdamacy wszędzie się do upadłej bronili. Na pięćdziesiąt
1432 7| mało większej liczbie nigdy się pobić nie dali.~To już wszystko,
1433 7| między hajdamakami wielu się znajdowało charakterników,
1434 7| charakterników, których się kule nie imały. Powiadali
1435 7| to już taka kula chwycić się miała hajdamaki. ~ ~
1436 7| regimenty dwa: jeden składał się z puszkarzów, którzy z harmat
1437 7| wyżej wspomnioną; różniły się jedne od drugich kamizelkami
1438 7| odmiennego koloru, różniły się guzikami, kapeluszami i
1439 7| kompania jedna składała się z piącidziesiąt żołnierza.
1440 7| promocji szlachty; nie starano się albowiem o powiększenie
1441 7| istotnej służbie znajdujących się przy regimentach oficjerów,
1442 7| zostawali służbie, starali się mieć wyższą rangę od tej,
1443 7| regimencie chorąski, starał się o patent porucznikowski,
1444 7| prawie, bo nawet znajdowali się tacy unteroficjerowie, którzy,
1445 7| generalskiej należące. Jeżeli się znajdował tam, gdzie stał
1446 7| usarskie i pancerne, mając się za wyższych od żołnierzów
1447 7| jakiego znaku poważnego, jako się wyżej rzekło, pod autoramentem
1448 7| dostojność na tym zawisła, że się mogli nosić i mianować generałami
1449 7| wielkich nie mającej, a chcącej się pokazać czymsić więcej od
1450 7| awanturników, filutów, aby się łatwiej na pańskie pałace
1451 7| generała-inspektora, wszystko się w regimencie pokazało dobre
1452 7| jeżeli był w nienawiści, nic się przed okiem inspektora nie
1453 7| inspektora nie skryto, cokolwiek się nagany godne znalazło.~Gdzie
1454 7| szyldwachy; za czym wnet się defekta pokazały. Gdzie
1455 7| brakowało. Lustracja odbywała się tym sposobem: czy cały regiment,
1456 7| lub półregimentu, który się miął tego dnia popisować,
1457 7| tymczasem dobre było i to, co się panu szefowi za jaki miesiąc
1458 7| był subordynowany, odezwał się po niemiecku: "Jer", to
1459 7| jest: "Jestem tu", ruszył się z miejsca konny na koniu,
1460 7| do placu, na który miał się przenieść cały ów popis.~
1461 7| jakich przy sztabie znajdować się powinno było. Po sztabowych
1462 7| w połowicznej zaś zawsze się w zupełności pokazała.~Ci,
1463 7| generał-inspektor pytał się ogólnie żołnierzy, jeżeli
1464 7| wystąpił z szeregu i uskarżył się przed nim. Na ten głos z
1465 7| nim. Na ten głos z trudna się który odezwał wiedząc, iż
1466 7| śmiałków takowych, jeżeli się znalazł który, nigdy nie
1467 7| być powinny, ale tak, jak się na świecie dzieją: kapitan,
1468 7| kradzieży i łupiestwa, byle się nie wydali; tak właśnie
1469 7| stancji, a żołnierze rozeszli się na kwatery i rzeczy zostały
1470 7| akt pogrzebowy. Co jako się rzadko trafiało, tak też
1471 7| jednego hetmana prowadząc się do drugiego. Inne regimenty
1472 7| wtenczas dopiero krzątając się około powiększenia jakiego
1473 7| kozaków horodowych, jako się wyżej namieniło pod opisem
1474 7| miasto o ćwierć mili, potem się wracała, na której... *
1475 7| trębaczami dwiema bez dobosza.~Co się wyraziło o lustracji regimentów
1476 7| generata-inspektora czynionej, toż samo ma się rozumieć o lustracji regimentów
1477 7| z tą różnicą, iż kiedy się król znajdował w Warszawie,
1478 7| dopiero kościołem szykowała się w cugi. Dobosze uderzyli
1479 7| tejże gwardii oddzielna się od korpusu, udała się na
1480 7| oddzielna się od korpusu, udała się na Podwale do pałacu Branickiego,
1481 7| z placu zaraz do swoich się domów rozchodziła, bez cieślów,
1482 7| zrobiwszy, dobosze odezwali się w bębny pośpiesznym kilka
1483 7| na powrót zaś schodzili się do nich osobnymi partiami,
1484 7| nich osobnymi partiami, jak się która prędzej lub później
1485 7| asystencją trybunałom, przenosząc się z tąż magistraturą z Piotrkowa
1486 7| krótko w nim bawił, chowając się z całą magnificencją swoją
1487 7| całych nocach do ognia, ale się o to nie gniewali, kiedy
1488 7| Ktokolwiek z takich oblekł się w gwardiacką suknią, już
1489 7| w ustawicznym ćwiczeniu się w ręcznej bitwie po trybunałach,
1490 7| zaczepki jak gwardiacki. Oni się ustawicznie snuli po wszystkich
1491 7| odrzeć mogli, nie hamując się wspacznym szczęściem nie
1492 7| olbrzymów. Król haniebnie się gniewał o swoich drabantów
1493 7| chodzili z kijami i kiedy się mieli potykać z drabantami,
1494 7| gwardiaków. Ci zaś, podsadziwszy się z układem gładkim i szybkim
1495 7| przypadła ta powinność, zawsze się niemal gracko popisali:
1496 7| uroczystości, o których pisało się wyżej w powszechności o
1497 7| owakim, kiedy król znajdował się w Warszawie i kiedy chciał
1498 7| Ten eksperyment odprawiał się na dziedzińcu saskim po
1499 7| najprzezorniejszy, wdawszy się z gwardiakiem w jaki frymark,
1500 7| tym podobnych rzeczy. Gdy się zbiegło do jakiego woza,
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-2511 |