1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-2511
Part
1501 7| naładowanego, kilku gwardiaków, już się tam przedający swego towaru
1502 7| tedy blaszkami rozbiegłszy się gwardiacy po ulicach warszawskich,
1503 7| łatwością oddawał kontent, że się bez szkody (jak mniemał
1504 7| przez oszukanych prędko się po Warszawie rozgłosiła.~
1505 7| długo sposób ustrzeżenia się oficjerskiego oka przez
1506 7| oficjera, skądkolwiek by się pokazał, pilne oko dających,
1507 7| porywał kubki i stołek i krył się do kamienicy lub domu najbliższego;
1508 7| których nazbieraniem zaczynał się im rok szczęśliwy.~Ci, którzy
1509 7| i jeżeli któremu podarł się mundur albo trzewiki, albo
1510 7| mundur albo trzewiki, albo się co zepsuło w moderunku,
1511 7| czego z trudna który obszedł się żołnierz, biorąc na dwa
1512 7| posiłek mieli z najmowania się na wartę jedni za drugich,
1513 7| ryz w miesiąc prezentować się kapitanowi swemu w mundurze,
1514 7| kapitan w to potrafił, że się powinność bez niego obeszła,
1515 7| małego moderunku, wszystko się to w kieszeniach kapitańskich
1516 7| piesza i konna, różniła się od innych regimentów polnych
1517 7| druga do bagneta; i zwało się to razem z pasem pendet,
1518 7| i opasał nim szyję, już się miał za dobrze na mróz opatrzonego,
1519 7| w powrozy skręcone, aby się nie psowało i wielkiego
1520 7| nie potrzebował, i stawał się ów taboł do wpół pleców
1521 7| wsiadaniu i zsiadaniu, zginał się całym sobą aż do karku końskiego.
1522 7| szelągów dwa, za które mógł się wygodnie używić; dlatego
1523 7| Żołnierz saski znajdujący się w Polszcze i gwardia piesza
1524 7| gwardia piesza koronna (jako się wyżej pisało) trzymali wszystkie
1525 7| Bronikowskiego pułkownika, który się był jakoś z rąk króla pruskiego
1526 7| służyła królowi, najmowała się do różnych robót tak jak
1527 7| odtąd miała zakaz najmowania się do roboty częścią dlatego,
1528 7| oddawszy potrawę nie wracał się, aby innych za sobą z potrawami
1529 7| obszyty.~Druga reforma stała się w botach już na końcu Augusta
1530 7| III, i ta najprzód data się widzieć u regimentu mirowskiego,
1531 7| samą kretą z klejem, co się piękniej wydawało niż glinka,
1532 7| i za pomocą kleju dłużej się farba trzymała, gdyż wyglancowana
1533 7| lederwerków i pluder pokazała się niemal razem na regimencie
1534 7| kilka po tych dwóch trzymały się dawnej mody tak w lederwerkach,
1535 7| generała Szybilskiego różnił się jeszcze tym od regimentu
1536 7| panowania Augusta III, dały się widzieć z pudrowanymi głowami
1537 7| konopi, a tak długi, że się dał zakręcić za ucho; gdy
1538 7| przyjmować, ochraniając się od większego - po plecach -
1539 7| deszcz, ani przez mróz, który się go nie tak chwytał jak nie
1540 7| pospolicie golili, znajdowali się atoli niektórzy tacy, którzy
1541 7| inaczej albowiem popisować się wąsami nie godziło, tylko
1542 7| innym regimentom albo czym się różniły od gwardii, nie
1543 7| toż nakrycie spuszczało się na plecy aż do pasa; cała
1544 7| którego pochwy mieściły się przy pasie pod kiereją;
1545 7| przedzie także głowy, tam gdzie się zawój dzieli, czyli zwęża,
1546 7| oficjerowie janczarscy nosili się po polsku w rozmaitych sukniach
1547 7| regimentów, ponieważ im godziło się podług mody tureckiej, na
1548 7| powinności zostającym, odziewać się futrem, a innym nie. Dlatego
1549 7| innych regimentów. Składała się ona z sześciu, a najwięcej
1550 7| sztukę grać mają, odzywali się wszyscy według przypadającego
1551 7| przeraźliwe dmuchali, aż im się gęby jak bochenki chleba
1552 7| bliska przeraźliwy. Gdy się miała kończyć muzyka, przestawały
1553 7| węgierski, który ponieważ się oczom i dziś prezentuje
1554 7| sejmu, nigdy nie była, jako się już wyżej o tym wspomniało.
1555 7| nie podbierali, mieliby się nieźle; ale oficjer, który
1556 7| uszczerbku pozwalał im żywić się z aresztantów, którym kiedy
1557 7| żołnierskie, za czym ledwo się im pokosztować dostało trunku
1558 7| dystyngwowany, o którego obawiano się, aby nie był odbity przez
1559 7| miasta Warszawy składała się z dwudziestu czterech pachołków
1560 7| opuszczam te, które obowiązały się przy ustanowieniu swoim
1561 7| wołoskimi albo lipkami, te się w regulamencie stosowały
1562 7| żołnierzy i konnych, którzy się stosowali do autoramentu
1563 7| kiedy hetman znajdował się gościem w fortecy którego
1564 7| takowe uszanowanie, jakie się oficjerom kompotowym należało;
1565 7| wojska ordynackiego przenosił się do regimentu kompotowego,
1566 7| liczny, cały garnizon składał się najwięcej z ośmiudziesiąt
1567 7| miejscowemu, wiele razy pokazał się u bramy. Wreszcie dla nikogo
1568 7| leżące po wałach, widzieć się dały; a oprócz tych kazamaty,
1569 7| pewnego czasu konserwować się może, przeto wielkich zapasów
1570 7| opuszczam te, które obowiązały się przy ustanowieniu swoim
1571 7| wołoskimi albo lipkami, te się w regulamencie stosowały
1572 7| żołnierzy i konnych, którzy się stosowali do autoramentu
1573 7| kiedy hetman znajdował się gościem w fortecy którego
1574 7| takowe uszanowanie, jakie się oficjerom kompotowym należało;
1575 7| wojska ordynackiego przenosił się do regimentu kompotowego,
1576 7| liczny, cały garnizon składał się najwięcej z ośmiudziesiąt
1577 7| miejscowemu, wiele razy pokazał się u bramy. Wreszcie dla nikogo
1578 7| leżące po wałach, widzieć się dały; a oprócz tych kazamaty,
1579 7| pewnego czasu konserwować się może, przeto wielkich zapasów
1580 7| tamtym miejscu nie szykowało się ze wszystkim do materii
1581 7| najwygodniejsze zdało mi się być miejsce do opisu hetmanów.~
1582 7| stroju francuskiego - musiał się przebrać po polsku. Nie
1583 7| nadworny koronny, nosił się po polsku, choć był generałem
1584 7| III W tym tylko stosował się do regimentu swego, kiedy
1585 7| albo miał potrzebę pokazać się generałem łanowym, że wdział
1586 7| wiele razy chcieli pokazywać się po wojskowemu; które mundury,
1587 7| kiedy który oficjer ustroił się w mundur bławatny albo kamlotowy
1588 7| zażywali wtenczas, kiedy się pokazywali w publicznym
1589 7| tych okoliczności stroili się w rozmaite kolory i materie
1590 7| pory czasu.~Nie zdarzyło się nikomu pod panowaniem Augusta
1591 7| pospolicie ta ranga dostawała się starcom, dobrze laty przyciśnionym,
1592 7| bławatu ubrani, trzymając się rękami ramion stangreta
1593 7| hajduków. Przed karetą waliła się wielka liczba pacholików
1594 7| odległości kilku kroków sadzili się na skocznych koniach dworzanie
1595 7| żółtych botach, które gdy się raz i drugi uszargały do
1596 7| tegoż ogona długiej, bujając się po nogach koniowi idącemu.
1597 7| kamieniami sadzoną, i zwał się taki ogon buńczuk, znak
1598 7| odprzedawał, osobliwie gdy się sejm przez swój czas sześcioniedzielny
1599 7| panom hetmanom schodzących się.~Władza hetmańska była pewnymi
1600 7| wojskiem samowładnie, jak im się podobało, nie odnosząc się
1601 7| się podobało, nie odnosząc się w tym ani do sejmu, ani
1602 7| poczyniwszy.~Nie podobał się ten krok Janowi Klemensowi
1603 7| koronnym zajechał, nie udając się wprzód do żadnej magistratury
1604 7| między panami. Rozdzielili się na dwie partie, a że hetmańska
1605 7| wielkopolskiemu, oddane.~Gdy się zaś hetman ukontentował
1606 7| Sanguszko rad nierad musiał się upokorzyć, rzeczy zostały
1607 7| którzy hetmanom oprzeć się nie mogli. Co się albowiem
1608 7| oprzeć się nie mogli. Co się albowiem tycze Czartoryskich,
1609 7| iż i hetmanom sprzeciwić się mogła, jako się o tym obszerniej
1610 7| sprzeciwić się mogła, jako się o tym obszerniej pod reasumpcją
1611 7| wojskowych oficjerów zapatrywała się na hetmanów, jako na swoich
1612 7| którego nie spodziewała się żadnego wywyższenia. Jeżeli
1613 7| takiego rygoru nie dały nam się widzieć; dosyć, że taka
1614 7| ściągnione do kupy, szykowały się w okrąg na placu wyznaczonym,
1615 7| towarzystwem poważnym zabawiali się ucztami, kielichami i kartami.~
1616 7| więcej nad tyle, ile mu się podobało. Tę lustracją czyniąc
1617 7| przy hetmanie, trzymając się jedną ręką za strzemiona,
1618 7| plecy zawieszonym, jaki się opisał pod marszem chorągwi
1619 7| janczarowie; za hetmanem tłoczyła się na koniach liczba regimentarzów,
1620 7| regimentu i chorągwie popisywały się z dzielnością swoją.~Druga
1621 7| gdy te ustawać widziały się ku ich osobom. Od tego albowiem
1622 7| nadsłuchując z pilnością, jeżeli się co przeciw niemu tym kołem
1623 7| toczy, a w takiej znajdując się aprehensji, hetmanowi ile
1624 7| hetmani litewscy, choćby się komosić na króla chcieli,
1625 7| panowania Augusta III zagęściły się ordery, które graf Bryl,
1626 7| Księstwa Litewskiego. Kto się w takiej godności nie znajdował,
1627 7| wziętym u dworu i aplikującym się ministrowi. Darmo wziąć
1628 7| Darmo wziąć order nazywało się, kiedy za otrzymanie go
1629 7| po śmierci którego wracał się order do królewskiej garderoby,
1630 7| użyczony i rekomendującej się dalszym majestatycznym względom.~
1631 7| gronem liberii za karetą; gdy się zaś zagęściły ordery, poczęli
1632 7| kijowskiego, którzy nigdy się inaczej nie wozili, tylko
1633 7| imieniny królewskie, że się pisał Augustem III, lubo
1634 7| pisał Augustem III, lubo się król urodził 7 października
1635 7| Augustowi. Przesadzali się panowie w ordery jeden nad
1636 7| wtenczas prorokuje, gdy się już rzecz stanie.~Oprócz
1637 7| gdy w jakim miejscu znęcą się przechodzący Włosi wypuszczać
1638 8| jednych bez drugich, musiałoby się często jedno powtarzać.
1639 8| i pankom, słusznie mogło się nazywać stanem od innych
1640 8| takowych sług znajdowała się za panowania Augusta; nie
1641 8| przypasaną za szlachtę udających się lub od pana za takich udawanych.~
1642 8| urodzonego albo mniemanego, jako się wyżej wyraziło. Słowo "dworski"
1643 8| tak dworscy ludzie musieli się uczyć służby, ażeby niezgrabnymi
1644 8| kształtnej postaci, na którą się jedni nad drugich przesadzali;
1645 8| jego surowie karano, jako się da niżej widzieć. Wierność
1646 8| znowu była różnica, jedni się nazywali oficjalistami,
1647 8| Plenipotenci nareszcie mieścili się w regestrze oficjalistów
1648 8| lub dependentów, którzy się także nazywali plenipotentami.~
1649 8| plenipotentami.~Drudzy nazywali się dworzanie prości, iż nie
1650 8| jego do sali i prezentować się mu w ubiorze przystojnym
1651 8| rozkazania któremu, ten zabierał się natychmiast do wypełnienia
1652 8| zostali na sali zabawiając się jedni z drugimi rozmowami
1653 8| nie mieli ochoty bawienia się, rozchodzili się na stancje.~
1654 8| bawienia się, rozchodzili się na stancje.~Jeżeli pan miał
1655 8| także dworzanie zabawiali się na pokojach pańskich albo
1656 8| póki z niej pan nie ruszył się do głębszych pokojów, udawali
1657 8| głębszych pokojów, udawali się do swego wczasu, miasto
1658 8| którego częstokroć zszedłszy się do jednego, całe noce trawili
1659 8| jadały z dworzanami, najadły się więcej wstydu niż potraw
1660 8| dworki dawne, sposobiły się codzienną biorąc lekcją
1661 8| i zawstydzić tego, który się z nim nieostrożnie wymówił.~
1662 8| stroju niemieckim, nazywał się kamerdynerem, nie należał
1663 8| kiedy chodził w barwie, zwal się masztalerzem, kiedy nie
1664 8| albo w mycie spadłych, zwał się pacholikiem, lubo usługa
1665 8| brał z każdej potrawy, że się i sam najadł, i służalca
1666 8| zasiedli do stołu, ubiegał się jeden przed drugim do sztuki
1667 8| potrawy, ostatni musieli się kontentować saporem i polewką.
1668 8| saporem i polewką. Najwięcej się takowej diety dostawało
1669 8| każdy był pewien, że mu się dostanie porcja duszna wszelakiej
1670 8| wszelakiej potrawy, którą się i sam naje, i swego służkę
1671 8| służących otwarty; jedni się w rok albo i prędzej odprawiali,
1672 8| więcej, im z większą wlókł się czeredą, a osobliwie kiedy
1673 8| zjadając niepłatnie, gdzie się im jaki drób nawinął; a
1674 8| nawinął; a potem ulokowawszy się w karczmie lub gdy tam ciasno
1675 8| wojewody. Toż samo działo się z kaczmarzem; najprzód przymuszony
1676 8| takowym gościem, nie miał się rączego do szafunku, hałasem,
1677 8| rachunek, w który często wdawał się sam pan jako pośrednik między
1678 8| lepszą od niczego, skromnie się do domów powynosili.~Bywali
1679 8| Inni panowie, nie wdając się sami w rozpoznanie pretendowanych
1680 8| zdzierstwa małego ludu, który się kaczmarzom oprzeć nie mógł.~
1681 8| też do miast, do których się zjeżdżają, potrzebne, tak
1682 8| i między tymi znajdowali się kochający sprawiedliwość,
1683 8| oddający rzetelnie każdemu, co się komu należało, i brzydzący
1684 8| komu należało, i brzydzący się wszelką krzywdą.~U innych
1685 8| takowej służby, chyba że się przenosił od dworu do ojczystej
1686 8| po szklance miodu; skoro się stół skończył, już kropli
1687 8| Posiłek wszelki kończył się z obiadem, a dla dygestii
1688 8| blachmalową i zawsze prezentować się strojno i modno, do tego
1689 8| ten prędko wszędzie, gdzie się udał, znajdował służbę.
1690 8| przesłużywszy rok, przenosił się od dworu do dworu. Talenta
1691 8| wieczerzą i tańcami, którymi się i sami ucieszyli.~Pokojowi
1692 8| naznaczeni, chyba że pan ruszał się z całym dworem; służyli
1693 8| wieczorne, za złe opasanie się, za grę w karty lub w kości,
1694 8| aby tym sposobem bardziej się strzegł wszystkiego, czego
1695 8| strzegł wszystkiego, czego się strzec był powinien, i żeby
1696 8| ale na przypadkowe wynosił się miejsce, nie dawano mu żadnej
1697 8| testimoniów, chyba że odprawujący się wyraźnie o nie prosił, to
1698 8| ceremonia wyzwolin odprawiała się przy postępowaniu z chłopca
1699 8| pokojowych była: prezentować się na pokojach pańskich dobrze
1700 8| pojedynki imieniem pańskim, gdy się pan z panem skłócił i chciał
1701 8| jeden wyznaczony i zwał się rękodajny. Używani także
1702 8| sprawności próba. Jeżeli się dobrze popisał, prócz obrywczej,
1703 8| znacznej substancji i stawali się słusznymi obywatelami, ale
1704 8| pana lub w gościnie wyrwał się do tańca, natychmiast byłby
1705 8| chłopcem randze służący, gdyby się odważył tańcować, choćby
1706 8| rozkazywano takowym popisować się z umiejętnością swoją dla
1707 8| uciechy kompanii. Jakoż było się czemu przypatrzeć, osobliwie
1708 8| młodzian i panna dobrali się oboje, gładko takie sztuki
1709 8| usieść do stołu i najadłszy się bawić, czym się któremu
1710 8| najadłszy się bawić, czym się któremu podobało. Zapłata,
1711 8| obywatelom przyjaciołom (co się bardzo rzadko trafiało),
1712 8| regularnie dwór jego nie ruszał się prędzej aż we dwie niedzieli,
1713 8| biorąc sobie czas do ułożenia się i przygotowania w podróż
1714 8| dopaść do Warszawy, obył się swoim lekkim pojazdem i
1715 8| listy do swoich dworzan, aby się do niego tam a tam zjeżdżali.
1716 8| mało którego znał), pytał się go, kto jest? a gdy mu dworzanin
1717 8| reszta oficjalistów składała się z Niemców. Marszałka miał
1718 8| Marszałka miał Polaka, stosując się do zwyczaju krajowego, który
1719 8| utajenia ducha, wzmagającego się w Polakach, cudzoziemskiego
1720 8| wydatki, z których lubo się mogło co okrawać zawiadowcom,
1721 8| nic na stronę nie szło ani się nie marnowało, jak bywało
1722 8| należało, straciłby służbę. Ale się taki przykład u Fleminga
1723 8| miejscach przebywając kochali się w wielkich stołach, dawali
1724 8| sędziackich; w domach zjeżdżali się do nich pobliżsi sąsiedzi;
1725 8| służba stołowa składała się u wielkich panów z porcelany:
1726 8| podległa, przeto bardzo rzadko się z nią popisowano, chyba
1727 8| pośrodek stołu, gdzie mieścić się miały dystyngwowane osoby,
1728 8| zaś, do których tłoczył się, kto chciał i kto się mógł
1729 8| tłoczył się, kto chciał i kto się mógł zmieścić, dawano łyżki
1730 8| rzadkie zjadłszy, do gęstego się zabrał, albo zrobił sobie
1731 8| których stołownicy obywali się jednym talerzem; a gdy ten
1732 8| ręczniczek z przodu w tył, bo się już ten koniec zabrudził."~
1733 8| koniec zabrudził."~Komu się nie dostało serwety, zasłonił
1734 8| dostało serwety, zasłonił się chustką od nosa, choć czasem
1735 8| jednego puchara, nie brzydząc się kroplami napoju, które z
1736 8| imbierem, a zatem stała się gęś czarna, potrawa dobrze
1737 8| gdy zaś takie było, zwab się po francusku: rugu, frykasse.
1738 8| początkach swoich ogląda się na dawniejszą oszczędność,
1739 8| Trzecie danie składało się z owoców ogrodowych i cukrów
1740 8| esy złożona, które wiązały się z sobą poprzecznimi baleczkami
1741 8| koszem lub nawą unosiła się kopuła, orła z rozpiętymi
1742 8| potrawy do swego gustu, jeżeli się mu która niedosyć słona
1743 8| dziurkowate, którędy sypał się cukier bez otwierania przykrywadła.
1744 8| małym długo by ciągnącej się masy powoli czekał.~Takich
1745 8| pierwszych mniejsze, zwały się menazikami i nie miały więcej
1746 8| w małej kompanii prędko się mogła obejść kolej musztardy
1747 8| osoby. Jednym słowem stoły się uginały pod ciężarem srebra,
1748 8| utrzymania potraw w cieple. Nim się kuchmistrz wyguzdrał z swoją
1749 8| pańskim ustawiał, przypatrując się jakby najgłówniejszy fizyk
1750 8| przerywała apetyt. Trafiało się i to, że potrawa odesłana
1751 8| półmisek na fajerce, w momencie się rozgrzał, tak jak trzeba
1752 8| ordynaryjny farfurek płacił się po złotych sześć, lepszy
1753 8| utartym zakruszona. Tym się chłodzili z rana po wczorajszym
1754 8| jednę do drugiej, robił się stół równy, tak długi, jak
1755 8| stołu. Te cukry składały się najprzód z faflów szklannych,
1756 8| szklannych, lecz gdy te często się tłukły, domyślili się cukiernicy
1757 8| często się tłukły, domyślili się cukiernicy porobić drewniane,
1758 8| tym wybijaniem zatrudniać się nie chcieli.~Na taflach
1759 8| Sama struktura składała się z takich części, jaki gmach
1760 8| drzewa rozstawione łączyły się zielonymi gierlandami, jeżeli
1761 8| wielkich panów, lubiących się popisować nie tylko z dobrym
1762 8| trunkach i pijatykach~Najadłszy się smacznych potraw i skosztowawszy
1763 8| skosztowawszy cukierków, trzeba się napić; obaczmyż, jak starzy
1764 8| do reszty wypił, jak mu się podobało, i postawił kieliszek.~
1765 8| zdrowie, jaki taki brał się do swego kieliszka i tymże
1766 8| drugich zdrowia pili, robił się hałas do kościelnego podobny,
1767 8| wykrzyknął jego imię, to mu się ukłonił. Gospodarz pierwszych
1768 8| powszechniejszym zwyczajem, abyśmy się lepiej każdemu przypatrzyli.
1769 8| najdystyngwowańszego gościa, który się tam znajdował, pił stojąc,
1770 8| przedsięwzięte zdrowie, znowu się cały stół podnosił, tak
1771 8| niego wprzód jeszcze, nim się upił; trudno zaś było siedzieć
1772 8| podzielonych; na przykład: gdy się znajdowały u stołu jakie
1773 8| kwaterkowego aż do kwartowego. Kto się nie obronił, mógł się upić
1774 8| Kto się nie obronił, mógł się upić nie wstając od stołu,
1775 8| do uraczenia gości, tam się uchronić można było od spełniania
1776 8| koniec służebni domowi jedni się porozsadzali z flaszami
1777 8| kielicha swego, broniąc się od dolewki sąsiada, wyniósł
1778 8| wygarnąć kielicha, kręcił się jak wąż tam i sam, w górę
1779 8| póki nie postrzeżono, że się ma do odwrotu tego, co wypił,
1780 8| tego, co wypił, albo póki się ta komedia, najbardziej
1781 8| innego nie przeniosła, kiedy się kielichy dwa i trzy rączego
1782 8| za sobą goniły.~Trafiało się i to, że komu trunku aż
1783 8| naprzeciw siebie znajdującą się osobę, czasem damę po twarzy
1784 8| ustąpiwszy na bok, jako tako się naprędce ochędożyła, a resztę
1785 8| powróciło. Ten jednak, któremu się taki przypadek zdarzył,
1786 8| albo jeżeli powrócił, to się bawił z osobna, nie zasiadając
1787 8| nie było tańców, czymże się zabawić, jeżeli nie dobrym
1788 8| wtenczas nie znajdowali się w porządnym posiedzeniu,
1789 8| posiedzeniu, ale przechodząc się tu i ówdzie i mięszając
1790 8| mięszając między sobą, możno się było uchronić od kolei,
1791 8| Kto zaś z gości nie mógł się dłużej na nogach trzymać
1792 8| trunkiem zalanym, wynosił się nieznacznie z kompanii.~
1793 8| przez czas uczty nie zwalił się z nóg, to na pożegnaniu
1794 8| jako jeden, potoczywszy się, wszystkie schody tocząc
1795 8| wszystkie schody tocząc się kłębem przemierzył; jako
1796 8| jak tamci dwaj, skłóciwszy się, pyski sobie powycinali;
1797 8| jego deboszami, a że nigdy się sam nie ochraniał, tylko
1798 8| tęgą głowę do picia, że gdy się już tak spił, że się chwiał
1799 8| gdy się już tak spił, że się chwiał na nogach, kazał
1800 8| karety, w tej przejechawszy się kilkoro staj powracał tak
1801 8| najbardziej albowiem lubił cieszyć się i pijać z duchownymi, kiedy
1802 8| Z tymi Borejko zamknął się w pokojach osobnych i oznajmił
1803 8| wtenczas następowało, gdy się wszyscy popiwszy powywracali
1804 8| wysłuchaniu mszy napili się herbaty podług zwyczaju,
1805 8| gardło nie puściło. Jeżeli się wywrócił i usnął, pan Borejko,
1806 8| okradziony. Gdy zaś kilku zebrało się tym sposobem podróżnych,
1807 8| momentalny; na który jeżeli się dał namówić, niełatwo się
1808 8| się dał namówić, niełatwo się stamtąd wydobył; jeżeli
1809 8| z trudna który odważył się nawiedzić krajczego; a jeżeli
1810 8| Najwięcej do niego zjeżdżali się bibosze koronni, pułkownicy,
1811 8| rotmistrze, towarzystwo, co się beczki nie zląkł, nie tylko
1812 8| posłać drugiego dowiedzieć się, co się z pierwszym stało,
1813 8| drugiego dowiedzieć się, co się z pierwszym stało, a na
1814 8| opoczyńskim leżącego. Ten czując się na siłach, będąc wyprawiony
1815 8| powietrza unikali. Trafiło się to przed obiadem, z rana.
1816 8| piwa, a tę wypiwszy zaczął się niby zabierać do odejścia,
1817 8| kilka krzyżów, uderzywszy się w piersi - jako człowiek
1818 8| nic nie pomogły, przyłożył się do trzeciego i wypił w tej
1819 8| pójść za nim, obaczyć, co się z nim dzieje. Odniesiono
1820 8| korcy zboża; ale nie chciał się z nim widzieć i zakazał,
1821 8| Czwarty pijak, z natury mało się różniący od szalonego, a
1822 8| zabijał ludzi winem, jako się opisało wyżej. Radziwiłł
1823 8| nie dystyngwowały go. Ale się dystyngwował najszkaradniejszymi
1824 8| pijanu pełnionymi. Mazał się przyrodzeniem i kazał dawać
1825 8| był obfity w psoty, nicht się na to nie skarżył. Rozdawał
1826 8| owę groźbę, udał, jakby się o nią szalenie na Paca rozgniewał,
1827 8| struchleli na ten widok, rzucili się Radziwiłłowi do nóg za Pacem,
1828 8| zapalczywą cholerę i czyniąc się głuchym na wszystkie prośby,
1829 8| trzeciego dnia umarł.~Zadziwi się mój Czytelnik, jakim sposobem
1830 8| zagodzono familią, i na tym się skończyło. Jeżeli zaś nieszlachcic
1831 8| tynfie jednym. Napiwszy się po kieliszku, przejedli
1832 8| jak bywało w zapusty, to się składało z kapłona pieczonego
1833 8| hultajskiego; po czym ochłodził się jaki taki szklenicą piwa
1834 8| czekano obiadu zabawiając się rozmowami, to graniem kart,
1835 8| nastała kawa i rozeszła się po wszystkich domach pańskich,
1836 8| trunkiem najulubieńszym raczyły się kobiety najwięcej, tak z
1837 8| wstawszy od stołu, miał się do kawy; było to albowiem
1838 8| całego pospólstwa, podniosły się po miastach kafenhauzy;
1839 8| najostatniejszy motłoch udał się do kawy. Nie była już wtenczas
1840 8| palonego, bo koniecznie chciało się kawy, już to że bez niej
1841 8| gorzałka albo tabaka, że się bez niej obejść nie może,
1842 8| niej obejść nie może, kto się w nią włoży, tak dalece,
1843 8| bardziej niejedna, obejść się bez chleba niżeli bez kawy.~
1844 8| najwięcej dwie.~Z tych, co się zbytecznie włożyli w kawę,
1845 8| przyjmować komunią, spieszyły się do niej jak najraniej, a
1846 8| zaraz po komunii napijały się najmilszego swego trunku
1847 8| takiego uprzedzenia nie mogli się wyprowadzić doświadczeniem
1848 8| jejmość kawiarka, w żadnym się nie wymówiła od filiżanki
1849 8| zaś tym trunkiem raczyć się damom było we zwyczaju.~
1850 8| goszczącymi na sekret przechodziły się często do apteczki i tam
1851 8| poleweczkę zakrapiając, po trosze się gorzałką rozpijały i na
1852 8| tak mocne i nie burzące się obyczajem prawdziwego angielskiego.
1853 8| szukające swego zysku nauczyły się nalewać w butle i w butelki
1854 8| zaszpuntowanej, po wyjęciu czopka tak się burzyło jak angielskie prawdziwe.
1855 8| piwo jak złe wino, jakim się w partykularnych domach
1856 8| prowincji panował, takim się raczono, i była to już zła
1857 8| kompania, zła uczta, kiedy się nie popili, kiedy gość trzeźwo
1858 8| kiedy gość trzeźwo pożegnał się z gospodarzem; taki szlachcic,
1859 8| Beczka piwa w komin, kiedy się dobrała kompania dobrze
1860 8| Mazurach i w Sieradzkiem, gdzie się więcej znajduje szlachty
1861 8| tryumf po zwycięstwie napili się gorzałki i poszli spać z
1862 8| Panowie wielcy starali się o takich pijaków, którzy
1863 8| kija albo trąbki, trzeba się było dziwnie łamać i wyprężać
1864 8| przytkania rurki językiem, ażby się piwo przerwało, to się oblat.
1865 8| ażby się piwo przerwało, to się oblat. Szklenicy zaś z obrączkami
1866 8| Szklenicy zaś z obrączkami kto się podjął wypić, powinien był
1867 8| za pomocą których upijali się, choć niechcący; jednę za
1868 8| szklenicę w rękę, jaka mu się podobała, wielką czy małą,
1869 8| piwa powinien był pogłaskać się jednym palcem po jednym
1870 8| dwoje, to jest: pomusnąć się po jednym wąsie dwa razy,
1871 8| i acz te grymasy zdają się być bagatelnymi, do obciążenia
1872 8| przeszkody czynili, wydarzały się częste omyłki, i jak się
1873 8| się częste omyłki, i jak się kto raz omylił, już mu trudno
1874 8| trudno więcej omyłek ustrzec się było, najbardziej stąd,
1875 8| początku zaczynać musiał. Myląc się więc coraz bardziej, upił
1876 8| więc coraz bardziej, upił się i sztuki nie dokazał, zrobiwszy
1877 8| nie wabiły do zatrudniania się około dobra publicznego. ~ ~
1878 8| można szlachta częstowali się na sejmikach uczciwie potrawami
1879 8| Drobna szlachta nie mięszała się z panami, miała swoje osobne
1880 8| raczej garkuchni znajdował się jeden i drugi z ramienia
1881 8| pieprzno, słono i kwaśno, aby się lepiej do trunków zaostrzało
1882 8| widelce i serwety (jako się o tym napisało pod artykułem
1883 8| ich, aby mogli utrzymać się przy zmysłach i władzy do
1884 8| kościoła lub na cmentarz, gdzie się miał sejmik odprawiać, zaprowadzono
1885 8| gdzie zaczęty obiad stykał się z wieczerzą, a ta ciągnęła
1886 8| wieczerzą, a ta ciągnęła się do północka albo i białego
1887 8| białego dnia, gdy nie mogąc się wszyscy razem pomieścić
1888 8| drugi raz piwo, prędko się i niewielkim kosztem popili.
1889 8| kosztem popili. Popiwszy się, wywracali się i tam zaraz,
1890 8| Popiwszy się, wywracali się i tam zaraz, gdzie który
1891 8| gdzie kogo nogi taczające się zaniosły i powaliły.~Po
1892 8| puchowej pościeli, ujrzał się jaki taki bez czapki, bez
1893 8| Jeżeli pryncypał utrzymał się przy swojej pretensji, wziąwszy
1894 8| panowie burzący opatrywali się dostatecznie, wybierając
1895 8| dostatecznie, wybierając się na sejmiki; jeżeli zaś tych
1896 8| drugiego razu. Ale jeżeli się pryncypał z partią i pretensją
1897 8| i życia; bo nie tylko że się z przeciwnikami partii swego
1898 8| pański, ale też, popiwszy się, sami się między sobą o
1899 8| też, popiwszy się, sami się między sobą o lada co rąbali.
1900 8| za Augusta II przestroili się w niemiecką suknią. Podczas
1901 8| zbywszy tę ceremonią wrócił się do rodowitego swego stroju
1902 8| natychmiast i panowie wrócili się do niemczyzny. A nie tylko,
1903 8| niemczyzny. A nie tylko, że się ci wrócili, którzy w niej
1904 8| którzy w niej przedtem, jako się wyżej rzekło, chodzili,
1905 8| gęściej z czasem poczęli się przebierać po niemiecku,
1906 8| Nareszcie połowa narodu okryta się niemiecką suknią. Na wszystkich
1907 8| publicznych prezentowały się oczom dwa narody: jeden
1908 8| względy odbierali. Jeżeli się do damy zebrało dwóch konkurentów
1909 8| mu kładli kondycją, aby się przebrał po niemiecku.~Dwie
1910 8| oddające; druga, iż kto się nosił po polsku, musiał
1911 8| golić bez wystrychnienia się na błazna. Nic zaś tak nie
1912 8| powszechnego gustu znajdowały się takie heroiny, które za
1913 8| okolicznościami do niej się ściągającymi, wieszam niemiecką
1914 8| Mieszczanin opasywał się po żupanie, kontusz zawieszając
1915 8| kutasami: jedwabna przez się, jedwabna srebrem lub złotem
1916 8| srebrna lub złota przez się, i zwała się ta taśma lub
1917 8| złota przez się, i zwała się ta taśma lub sznur temblakiem.
1918 8| przy szabli nie godziło się chodzić mieszczanom, wyjąwszy
1919 8| oprócz tego nazwiska mianował się nadziakiem i czekanem. Skład
1920 8| zaklepany jak siekierkę, to się zwał czekanem, jeżeli kończasto,
1921 8| grubo, nieco pochyło, to się zwał nadziakiem, jeżeli
1922 8| kółko jak obarzanek, to się zwał obuchem.~Straszne to
1923 8| nie widząc jej nie zaraz się upamiętał, waląc raz na
1924 8| zazwyczaj częste działy się zabijatyki, nie wolno było
1925 8| nie wolno było pokazywać się z nadziakiem; w kościele
1926 8| klątwie na takowych, którzy by się do tamtego domu bożego z
1927 8| okolicznościach, w których się spodziewano tumultu, a potem
1928 8| dobroci jej próbowano, kiedy się dała giąć niemal do samej
1929 8| do samej rękowieści i gdy się po takim zgięciu wprost
1930 8| żelaznymi; ten pałąk nazywał się krzyżem, a skobelek paluchem,
1931 8| całą rękę okrywały; i zwał się taki krzyż furdyment, składał
1932 8| krzyż furdyment, składał się z prętów żelaznych jak klatka
1933 8| pochwie Pomyka ~Igiełka się zamyka.~Takie szable z szerokimi
1934 8| mieli upodobanie kiereszować się w kordy po wiechach i szynkowniach,
1935 8| pobili, to i obdarli, albo się im opłacił, jeżeli się nie
1936 8| albo się im opłacił, jeżeli się nie czuł na mocy i serca
1937 8| tak iż krzyż szabli równał się z pasem; paski obejmowały
1938 8| obejmowały sam bok lewy, schodząc się do węzła w tyle, na krzyżu
1939 8| nawiązywane były rapcie, które tym się różniły od pasków, że były
1940 8| sznuru, czasem same przez się, czasem srebrem lub złotem
1941 8| albo nieść pod pachą, aby się między nogi nie wplątała
1942 8| została zarzucona i wrócono się do nawiązania krótkiego
1943 8| niezbyt wygodno było, bo się szabla w chodzeniu tłukła
1944 8| nosić nóż za pasem, starali się majętniejsi mieć u niego
1945 8| srebrną albo złotą. I żeby się nóż nie wymknął zza pasa,
1946 8| srebrna, albo złota, i ta się kilka razy około pasa okręcała.~
1947 8| siatkowe i taśmowe, wzięli się do pasów tureckich, perskich
1948 8| przez pierścionek; nazywał się taki pas bawolim, służył
1949 8| takie pasy nowe dostawały się do Polski. Najwięcej przychodziły
1950 8| mędelkowym zwany, płacił się najtaniej czerwonych złotych
1951 8| takich pasów znajdowały się po pańskich garderobach
1952 8| Sluciae", którymi różnił się od perskiego i tureckiego.~
1953 8| Po słuckich pasach dały się widzieć pasy francuskie
1954 8| końcu: "a Paris". Rozmnożyła się na ostatku w Polszcze fabryka
1955 8| fabryki pasów zagęściły się w kraju, dlaczegóż pasy
1956 8| zrobiony za granicą, gdzie się jedwab rodzi, a fabrykantów
1957 8| fabrykantów tak wiele, że się ledwo nie z łyżki strawy
1958 8| fabrykant sprowadzony godzi się na miesięczne lafy, a te
1959 8| wyściełanym; po szwach, gdzie się kwaterki schodzą, sznurkiem
1960 8| była ostatnia i utrzymuje się do dziś dnia z tą różnicą
1961 8| podniesiono; takie czapki zwały się w swoim początku kuczmami,
1962 8| lepszy. Niekiedy też udał się baranek domowej owczarni,
1963 8| i twarz okrywającą, aby się gaszkowi nie opaliła. O
1964 8| na nić marszczonego robił się baranek czarny, z popielatego
1965 8| baranich. Takie czapki zwały się kapuzami, były zawijane
1966 8| kapuzami, były zawijane i mogły się spuszczać na cały kark i
1967 8| opuszki sobolej wydawał się inakszym.~Spodnie ubranie,
1968 8| zbytek, a przecie lubił się do urodzi (jak mówiono)
1969 8| samych kostek długie, żeby się zaś w zuwaniu bota nie zmykały
1970 8| zasadzonym, obwarowany, aby się nie koślawił i nie marszczył,
1971 8| wielkich miastach znajdował się kowal, który wszelkiego
1972 8| szlachta drobna różniła się od uboższych jeszcze od
1973 8| naturze ludzkiej-pokazania się czymsić więcej, niż jest,
1974 8| zarzucali gacie, spuszczała się do pól goleni.~Opisawszy
1975 8| kontusza, u którego zapinał się na jednę pętelkę. Od szyi
1976 8| kontusza wąskiego dawał się widzieć żupan. Dembski,
1977 8| siedzeniu i chodzeniu otwierając się, widok spodni sprawowała.
1978 8| patrzącym rozumienie, że ten, co się tak nosił, jest pan, majętny
1979 8| człowiek. Jeżeli pokazały się portki dziurawe, łatane,
1980 8| też, kiedy błoto uginać się w takim długim stroju chodzących
1981 8| tym sposobem do góry, aby się nie szargali, i było to
1982 8| goleni, aby podkasawszy się wyżej, kolanami lub giczelami
1983 8| wszelki lud możny i ubogi roił się pieszo po ulicach, przeto
1984 8| zbytecznej długości fałdujące się na ręku, z wylotami maleńkimi,
1985 8| Poły na przedzie zakładały się jedna na drugą aż pod same
1986 8| same pachy. Nie potrzeba się było w takim stroju obawiać
1987 8| buchastych jak drugie. Opasowali się także niezbytnie grubo.
1988 8| pasa nie używał, opasując się samymi od szabli paskami,
1989 8| ciepła kuczbaje, i zwały się takie płaty bądź płócienne,
1990 8| wiechcie skasowane zostały, bo się już coraz większe ochędóstwo
1991 8| podłogi woskowane, które się z wiechciami i barłogami
1992 8| polityki ochędożniej pokazuje się gość w domu uczciwym, kiedy
1993 8| przejęte i wyciągającym się przy wszelkiej ostrożności
1994 8| wystawujące, który ponieważ się prędko brudził w tych otworach,
1995 8| tenże sam czas zagęściły się zegarki, dewizki do nich,
1996 8| przydawały. Z początku jak się zagęściły zegarki, Polacy
1997 8| bławatny albo kamlotowy już się odtąd nie zwał kontuszem,
1998 8| wdziewali na rękawy i otulali się nimi, chodząc zaś pieszo
1999 8| wniosła bekiesy; te dają się jeszcze po dziś dzień widzieć
2000 8| Najpierwsze bekiesy pokazały się w żółtym kolorze, siwymi
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2500 | 2501-2511 |