1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2290
Part
1 Czy| Do Czytelnika~Lubo nic masz
2 1| mieli prawo, ale od biskupa do reparacji jego, gdy się
3 1| swego, porywał takowych do trybunału, albo też dysydenci
4 1| wtenczas był w trybunale i do którego sprawy religii należały,
5 1| najludniejsze, zewsząd dysydentów do swoich dóbr przyjmowali.
6 1| cisnęli się, jak mogli, do Polski i rozmnażali.~Szósta
7 1| dziedzicznym prawem, które do dziś dnia posiadają.~Siódma -
8 1| że ta ich kompania nic do wiary nie należy, tylko
9 1| konfraternia; przyjmują do niej wszelkiej wiary ludzi,
10 1| jeden drugiego pozna, choć do siebie słowa o tym, że są
11 1| znaku wcale nie postrzeże. Do Polski tę sektę, czyli konfraternią,
12 1| sektarzów nie chciał się do niej zrazu przyznać, konsystorz
13 1| o co, wydał tylko rozkaz do duchowieństwa, ażeby prawowiernych
14 1| według liczby przybywających do nich albo odstępujących.
15 1| ostatniego pomazania, gdy do przytomnych wyrzekł te słowa: "
16 1| panowania Augusta III przybyła do Polski sekta jedenasta -
17 1| a nowe prawo koniecznie do zbawienia potrzebne zajaśniało,
18 1| swoim, a ci znowu pociągnęli do niego więcej innych Żydów,
19 1| familij wyszedł z Tureczczyzny do Polski, ponieważ tam czynić
20 1| coraz większą liczbę Żydów do siebie pociągając, ponieważ
21 1| od Żydów, byli zapozwani do konsystorzów, najprzód do
22 1| do konsystorzów, najprzód do kijowskiego, a potem do
23 1| do kijowskiego, a potem do łuckiego.~Sami biskupi zasiadali
24 1| nie zachowywali, ani się do chrześcijańskiej nie mieli,
25 1| taki troisty wyrok dano im do obrania: albo chrzest przyjąć,
26 1| chrzest przyjąć, albo się do żydostwa powrócić, albo
27 1| Frenek, któremu kraj polski do zamysłów jego skrytych najzdatniejszym
28 1| Sendomirskiem z przywiązania do wiary św. katolickiej tych
29 1| katolickiej tych nowochrzczeńców do miast swoich przyjęli, nadawszy
30 1| jego formowali, udał się do króla, jako większej szczodrobliwości
31 1| ostoi potrzebujący. Wjechał do Warszawy karetą sześciokonną,
32 1| uważając często schodzących się do niego w pewne godziny ciapciuchów,
33 1| więc przez szpary w izbie, do której się schodzili, porobione
34 1| w areszt i przeprowadzić do misjonarzów z kilką przedniejszymi
35 1| drugi Mesjasz, który nawróci do siebie wszystkich Żydów,
36 1| z wiary błędnej nawrócił do prawdziwej.~Dwór z tych
37 1| że Frenek ma sposobność do mamienia ludzi, ażeby mu
38 1| ażeby mu umknąć okazji do tego głupstwa, odesłał go
39 1| tego głupstwa, odesłał go do Częstochowy, osadziwszy
40 1| tak wykwintna, iż pokarmu do gęby ani napoju swymi rękami
41 1| pozbywszy głowy, od króla do tego opuszczeni, rozeszli
42 1| wielu z nich przeniosło się do Warszawy. Opiszę ich religią
43 1| jako się wyżej rzekło) aż do roku 1772, którego, po ustąpieniu
44 1| konfederatów z tej fortecy, weszli do niej Moskale. Książę Galliczyn,
45 1| tak upodlono, wyniósł się do Szląska, a stamtąd do Frankfortu
46 1| się do Szląska, a stamtąd do Frankfortu nad Odrą.~Dwunastą
47 1| rozumu dosyć jest zdolne do objaśniania człowieka między
48 1| wyznawcom za największy bodziec do szanowania jej i stosowania
49 1| jej i stosowania obyczajów do przepisów onej wystawuje.
50 1| jawnie nie zachowujących, a do niej urodzeniem lub przyjęciem
51 1| trybunałach, szczególnie do spraw przeciw Bogu i wierze
52 1| pospolicie tych, którzy do niego byli zapozwani i przekonani.~
53 1| granicę wysyłana, powracała do kraju zarażona deizmem i
54 1| libertynizmem. Metrowie, używani do paniąt edukowanych w kraju,
55 1| zbawienia od wiary podane do wierzenia, sposób czczenia
56 1| bezbożników, wdawszy się do tego w kompanie rozwiozłych
57 1| tego, cokolwiek należało do religii. Nie znajdowała
58 1| przez książki.~Możno przydać do tych źródeł jeszcze jedno:~
59 1| Warszawie wspaniały konwikt, do którego nazgromadzali paniąt
60 1| jeżdżenia. Łaciny uczyli sami, do języków zaś i sztuk kawalerskich
61 1| mieście mieszkający, tylko do konwiktu na swoje godziny
62 1| czasach wyprawiali komedie, do udawania których chłopców
63 1| prowadzali swoich konwiktorów do jakiej kompanii panien z
64 1| przez naśladowane umizgi do kobiet i przez prawdziwe
65 1| wszystko po trosze skłaniało do rozwiozłości obyczajów,
66 1| obyczajów, a rozwiozłość do pogardy wiary, pogarda zaś
67 1| pogardy wiary, pogarda zaś do deizmu.~
68 2| przeżegnanie, chował puszkę do cyborium. Na tę mszą schodziło
69 2| wystrojone, nie przybywały do kościołów rychlej jak na
70 2| wieczór, zszedłszy się wszyscy do kaplicy, odprawiali nabożeństwo,
71 2| zjeżdżali się na nabożeństwo do parochialnego kościoła albo
72 2| parochialnego kościoła albo do jakiego bliższego, mianowicie
73 2| jakiego bliższego, mianowicie do zakonników, u których więcej
74 2| nabożeństwa wieczorne odprawował, do rannych nie zwołując czeladzi,
75 2| pomnożenia chwały boskiej z dawna do Polski wprowadzone, były
76 2| ksiądz prefekt miał egzortę do sodalisów, zachęcając ich
77 2| sodalisów, zachęcając ich do życia jak najniewinniejszego
78 2| jak najniewinniejszego i do bronienia honoru Matki Boskiej.
79 2| szkół nieopowiedne z jednych do drugich, gdzie byty dwoiste,
80 2| dla nauki, jak dla sposobu do życia szkoły traktowali,
81 2| świadczące, przenosząc się do drugich.~Mali sodalisowie
82 2| ten, który był przyjęty do księgi sodaliskiej i w obecności
83 2| Pannie tak nabożeństwem do niej, jako też niewinnym
84 2| nazywał się, który dopiero do kongregacji przystępował
85 2| przystępował i miał pewne czasy do wysługi i nauczenia się
86 2| służyła młodzieży szkolnej do wprawienia onej w bogobojność.
87 2| bractwu służących, gdy go do jakiego kościoła innej reguły,
88 2| Kończy się jaką pieśnią, do czasu kościelnego stosowną.~
89 2| grymasami, wszędzie się do pobożności wkradającymi,
90 2| podskarbinami etc.~Co zaś do samego nabożeństwa, nie
91 2| Paciorki różańcowe służyły do rachowania pacierzów, spuszczając
92 2| Wieruszowie, których nabożeństwo do Matki Boskiej z Jasnej Góry,
93 2| różańcowe bywały dwa razy do roku; w święto różańcowe
94 2| kościoła dominikańskiego do drugiego jakiego, odleglejszego,
95 2| żołnierskich. Należeli także do tej uczty ci wszyscy, którzy
96 2| uczty ci wszyscy, którzy się do kosztu jej hojniej przyłożyli.
97 2| wielkich miastach, ani się do nich mięszał inny stan,
98 2| Szkaplerzne miało także do siebie wielką ciżbę różnej
99 2| swego z szkaplerzy, używając do nich wstążek jedwabnych
100 2| Można także przyłączyć do bractw Montem Pietatis,
101 2| Montem Pietatis, przyłączoną do Bractwa św. Rocha u księży
102 2| Montis Pietatis, wzywając do taksowania fantu osób znających
103 2| swoim czynili, zawinął się do kwesty na te dzieci. Udał
104 2| kwesty na te dzieci. Udał się do królowej, wielce pobożnej
105 2| wielce pobożnej pani, tudzież do innych panów i pań; począł
106 2| oddawał je kobietom najętym do karmienia piersią, którym
107 2| zlecił im wychowywanie do większych lat dziatek od
108 2| obszerny i porządny szpital, do którego przeniósł nie tylko
109 2| napełnił nimi salę potężną do trzechset osób obejmującą,
110 2| dziadowskie wrzeszczenie.~Co zaś do podrzuconych dzieci i chorych,
111 2| podczciwe i mogą być przyjęte do wszelkich rzemiosł, byle
112 2| rodzicy nędzą ściśnieni do niego macą jaką opłatą wkupują
113 2| uchwycą taką osobę, trzymają do dnia, egzaminują, co za
114 2| jest mająca męża i sposób do życia, dawszy napomnienie
115 2| trafunkowa, biorą ją za mamkę do własnego dziecięcia, przydając
116 2| przydając drugie, szpitalne, do karmienia. Jeżeli zaś przy
117 2| swoje dzieci na wychowanie do tego szpitala, płacąc od
118 2| i z daleka przyjeżdżają do tego szpitala; w wielkim
119 2| albo rzemieślnicy chłopców do rzemiosł; które zaś są tępego
120 2| pobożności za czasów Augusta III do opisu mego przedsięwziętej,
121 2| wymurowała kaplicę porządną do nabożeństwa. Dwa chóry ustanowiła
122 2| sześć. Wszystkie chodzą do chóru, który odprawują w
123 2| im na miasto wyjeżdżać, do czego mają karety, i te
124 2| godziny, na którą powrócić do klasztoru powinny. Na żadnych
125 2| wolno im przyjmować za fortę do sali na to naznaczonej;
126 2| przyjąć wizytującego mężczyznę do własnych pokojów swoich.~
127 2| publicznym miejscu wynaleźć męża do swego upodobania niż w kącie
128 2| podeszłe, którym stracona do zamęścia nadzieja podała
129 2| jakążkolwiek jeszcze otuchę do pozyskania męża zostawujący;
130 2| innych dam świeckich. Idąc do chóru, kładą na kornet welum
131 2| się komisarzem. Aspirantki do tego zgromadzenia powinny
132 2| szlachetność swoję wywieść do wyższego chóru z ośmiu,
133 2| wyższego chóru z ośmiu, a do niższego ze czterech herbów.
134 2| kanoniczek nie ściąga się do nędznych osób, to się dzieje
135 2| siostrom zasłużonym asystowali do pogrzebu z świecami i chorągwiami
136 2| widoczniejszych, obracam pióro moje do innych zwyczajów, które
137 2| dobrej intencji - należały do pobożności.~
138 3| dostąpienia odpustu, drudzy do zysku duchownego łączyli
139 3| lub oliwą, a od niektórych do tego tylko na suchych pokarmach
140 3| następujące po pewnych świętach do jakiego świętego, mającego
141 3| jakiego świętego, mającego do siebie uprzywilejowane nabożeństwo
142 3| determinacji w wątpliwym do stanu powołaniu pościł dziewięć
143 3| na honor tego świętego, do czego, którzy mogli - jako
144 3| z wierszem i modlitwą do tegoż hymnu należącą. Bardzo
145 3| śród na poście odbytych: do opieki św. Józefa, do św.
146 3| odbytych: do opieki św. Józefa, do św. Barbary od nagłej śmierci,
147 3| Barbary od nagłej śmierci, do św. Anny albo do innego
148 3| śmierci, do św. Anny albo do innego jakiego świętego
149 3| potomstwa albo też ciężarne do św. Ignacego dla szczęśliwego
150 3| zachowywało bardzo wiele osób do Serca Pana Jezusowego tak
151 3| po sobie następujących, do których to piątków marcowych
152 3| przykazania, bo te nie należą do dewocji, ale do obligacji.~
153 3| nie należą do dewocji, ale do obligacji.~
154 3| było to przyłączenie się do jakiego zakonu, nie stając
155 3| zażywał, pasek tego zakonu, do którego się kto przyłączył,
156 3| jakimkolwiek, kolorem zaś do obranego sobie zakonu stosownym,
157 3| tercjarz lub tercjarka należał do wszelkich zysków duchownych,
158 3| rasowymi koloru jakiego zakonu, do którego tercjarstwa należały;
159 3| odmieniał rezydencją swoją do kilku klasztorów, przesiadywał
160 3| wszędzie się mięsza złe do dobrego.~
161 3| Sanctissimum z cyborium, kładzie do monstrancji i prześpiewawszy
162 3| Ewangelii o Męce Chrystusowej, do not muzycznych ułożony,
163 3| ludowi, chowa Sanctissimum do puszki, którą znowu wziąwszy
164 3| puszki, którą znowu wziąwszy do rąk obraca się ku ludowi,
165 3| chowa puszkę cum Sanctissimo do cyborium, powracając cum
166 3| cyborium, powracając cum dero do zakrystii, a lud zaczyna
167 3| błękitne i granatowe. Kaptury do tych kap należące bywały
168 3| zakrywała, była długa, wisząca do wpół piersi, mogąca się
169 3| ukośnie po ramionach aż do pasa, i zakrywała plecy
170 3| gołe w czasach, gdy ich do dyscypliny odkrywać nie
171 3| krzyżem i poleżawszy tak do pewnych słów w śpiewaniu
172 3| silno przykładanym, aż do żywego mięsa i szkurlatów
173 3| biczował, marszałek zbliżył się do niego i ściągnąwszy z ramienia
174 3| marszałka stukaniem laski do każdej~czynności. Biczowali
175 3| części, tam się biczowano do procesji pięć razy, po procesji
176 3| miejscu, przystępując parami do całowania krzyża albo też
177 3| ruszył się z miejsca swego do całowania krzyża, póki go
178 3| porządkiem, którym przyszli, do izby ubieralnej, w której
179 3| bywały kościelne albo też do bractwa jakiego w tym kościele
180 3| co w rękę, ponieważ bywał do nich nacisk większy jak
181 3| nich nacisk większy jak do podłych. Niektórzy najmowali
182 3| wychodzili z jednego kościoła do drugiego śpiewając przez
183 3| Pańskiej, a na wchodzeniu do kościoła przestając śpiewać.
184 3| kończył.~Jeżeli w kościele, do którego wchodziła procesja,
185 3| albo miejsce lub wniście do kościoła ciasne, że się
186 3| kapnik z krzyżem wygodnie do niego wprowadzić nie mógł,
187 3| sam w cierniowej koronie do najbliższej szynkowni dla
188 3| kapnickie zeszły się razem do jednego kościoła i były
189 3| przychodziło między nimi do bitwy, do której oręża potocznego:
190 3| przychodziło między nimi do bitwy, do której oręża potocznego:
191 3| każdym kościele na wniściu do grobu siedziały panienki
192 3| stawały z jakową relikwią do całowania ludowi, na stole
193 3| na którą przystępujący do całowania relikwii wrzucali
194 3| miejscach kościoła, na linii do grobu prowadzącej.~Obchodzenie
195 3| pierwszej po południu i trwało do północka, a to tylko po
196 3| ta już pierwej publicznie do innych grobów odprawioną
197 3| zaprowadzeniu Chrystusa Pana do grobu, pomodliwszy się nieco,
198 3| powracali z familią swoją do pałacu. Po obiedzie królowa
199 3| córkami przyjeżdżała znowu do tejże fary, gdzie przykładnym
200 3| przed grobem, powracała do pałacu, a czasem nawiedzała
201 3| zaś, którzy się dostali do kościoła, którzy byli: senatorowie,
202 3| dysydenci, obróciwszy się tyłem do grobu a twarzą do kapeli
203 3| tyłem do grobu a twarzą do kapeli na chórze grającej -
204 3| artylerystowie koronni od wstawienia do grobu Chrystusa aż do rezurekcji
205 3| wstawienia do grobu Chrystusa aż do rezurekcji trzymali wartę.
206 3| na dół rurami, a kolbami do góry obrócone, i żaden bęben
207 3| się słyszeć, stosując się do smutku kościelnego, który
208 3| formę rozmaitą, stosowaną do jakiej historii, z Pisma
209 3| patriarchę od braci swoich do studni wpuszczanego, albo
210 3| siedzący na koniu zbliżał się do boku Chrystusowego z włócznią,
211 3| stojące pod krzyżem, ręce do oczów z chustkami podnosiły
212 3| wielkopiątkowymi pociągnął do siebie jak sznurem pamięć
213 3| Niedzielę z niej wytrąciwszy, do której teraz się wracam.~
214 3| pamiątkę wjazdu Chrystusowego do Jeruzalem, gdzie mu dziatki
215 3| szkółki parochialne, zażywano do procesji chłopców kilku
216 3| przybranych, z bukietami do boku przypiętymi i z palmami,
217 3| kolei, z jednego końca rzędu do drugiego ciągnionej, albo
218 3| oracyj była: wjazd Chrystusów do Jeruzalem i przyszła męka
219 3| okrytej, kożuchy futrem do góry wywróciwszy. Ci zaś,
220 3| tych oratorów prawił perorę do postaci, jaką wziął na siebie,
221 3| małej początkowej kwoty do większej coraz postępowały
222 3| nie mając tego akcydensu do kieszeni, który im z początku
223 3| wsiach i miasteczkach małych, do których parochii należały
224 3| należały wsie, zaczynała się do dnia w niedzielę albo też
225 3| myśliwymi, kiedy w kniei gęsto do zwierza strzelano: "Strzelają
226 3| się po kolei kościołów aż do świtania. Wielu było z pospólstwa,
227 3| nabożeństwo biegać od kościoła do kościoła z jednej rezurekcji
228 3| chcącymi ich przymusić do równej z innymi zakonami
229 3| duchowieństwa cum Sanctissimo do kościoła, przed tymże kościołem
230 3| wyrabiał nią różne sztuki, do której i ta należała, że
231 3| wystrzelić, chociaż przybierali do siebie dla lepszego ładu
232 3| te obiekta wabiące wzrok do siebie nie czyniły dystrakcji
233 3| innych miastach i wsiach było do tej procesji, tak jak i
234 3| jasełka. Które kiedy nastały do Polski, nie wiem, jak jednak
235 3| bydła, inni śpiący, inni do szopy śpieszący, dźwigający
236 3| krowy, Żydów różne towary do sprzedania na ręku trzymających
237 3| Królów, tedy przystawiano do tych jasełek osóbki pomienionych
238 3| dla większego powabu ludu do swoich kościołów jasełkom
239 3| pokazując go z obu stron, jakoby do sprzedania, które nadchodzący
240 3| tym podobne akcje ludzkie do wyrażenia łatwiejsze, które
241 3| zbliżyła się nad metę założoną do jasełek, wypadał wtenczas
242 3| bardziej wzmagając się doszły do ostatniego nieprzyzwoitości
243 3| kolebki, śpiewające pieśń do usypiania Dziecięcia Pana
244 3| polskich, najpierwej udałem się do opisania religii, która
245 3| tym, które ściągały się do religii, acz zdrożność ludzka
246 3| acz zdrożność ludzka wiele do jej świętych ustaw i obrządków
247 3| czyli kościelną, przystępuję do obyczajności światowej;
248 3| prowadząc go po stopniach lat aż do doskonałej pory człowieka
249 4| i będzie od początku aż do skończenia tegoż świata,
250 4| w pieluszki, i tę kąpiel do kilku dni, z początku raz
251 4| odbierającej; potem należało do matki albo mamki, lub piastunki.
252 4| urodzenia dziecię kładziono do kolebki; wiele razy chciano,
253 4| jednych ulepków, akomodowanych do choroby dziecięcia, a na
254 4| karmieniu ich i odziewaniu do czterech albo piąciu lat;
255 4| następującą będę pisał tylko co do dzieci pańskich i rodziców
256 4| gdyż te żadnego stroju do lat stosowanego ani pokarmu
257 4| szwankowały. Na sznurówkę od pasa do nóg spódniczkę, latem flanelową,
258 4| tyłu sznurowany, od ramion do nóg długi, z gorsem wyciętym
259 4| muślinowy lub rąbkowy, z bawetem do piersi sięgającym; rękawy
260 4| niciane cienkie, cokolwiek do łokcia nie dochodzące. Głowa
261 4| dawano czapki, jako też do odziania się od zimna szubki,
262 4| chłopców.~Tak dzieci noszono do lat dwunastu. Od dwunastu
263 4| oddawano ich atoli powszechnie do szkół, aż w roku siódmym
264 4| na wsi, nim oddał dzieci do szkół, musiał w domu wprzód
265 4| domowymi nie miał nikogo do tej usługi sposobnego.~W
266 4| dziewczęta zaś oddawano do niewiast statecznych tym
267 4| rudymentach łaciny oddawano do szkół publicznych, jezuickich
268 4| najwięksi oddawali dzieci swoje do szkół; edukacja i karność
269 4| chłopka. Paniczowie, co do szkolnych obowiązków z najchudszymi
270 4| na ostatni zaś bodziec do nauki oprowadzano go w takiej
271 4| in saecula saeculorum". Do której ostatniej a nieznośnej
272 4| książką wszystkimi siłami, że do oprowadzenia nie przyszedł
273 4| wisiała, wiele razy głowy do niej nie było. Zapatrywali
274 4| Zapatrywali się na nią leniwi do nauki jak na straszydło,
275 4| drobniejsze dzieci przychodzące do szkół oddawano do infimy
276 4| przychodzące do szkół oddawano do infimy mniejszej, a sporsze
277 4| infimy mniejszej, a sporsze do infimy większej. U pijarów
278 4| od której począwszy aż do końca jedna była tak u pijarów,
279 4| philosophia i teologia, do której z trudna którzy studenci
280 4| ci, którzy już w szkołach do stanu duchownego czuli powołanie;
281 4| rozprzestrzenionym promowało się do retoryki, sztuki dobrze
282 4| najpierwszy cel miała i do niego wszystkie swoje usiłowania
283 4| geometrii, kosmografii, do tego: jurisprudencji, medycyny,
284 4| akademiach kto się promował do godności doktorskiej w filozofii,
285 4| każdy student, który się do nich udał, musiał albo się
286 4| profesorowie, żeby studenci oddani do szkół koniecznie z nich
287 4| w mniejszych szkołach aż do retoryki, żeby rodzicom
288 4| łacina, a raczej konstrukcja do wszelkiego języka zdatna,
289 4| uczenia szkół oddalony i do innej funkcji niższego szacunku
290 4| tłomaczyli, powtarzali i do zrozumienia jej oraz nauczenia
291 4| się dopomagali; z stancji do szkoły i z szkoły do stancji
292 4| stancji do szkoły i z szkoły do stancji studentów swoich
293 4| kiedy studentów zaprowadzili do szkoły, sami szli do swojej.
294 4| zaprowadzili do szkoły, sami szli do swojej. Tacy dyrektorowie
295 4| panom swoim, razem z nimi do szkół chodzili i częstokroć
296 4| suknie i boty wychędożyć, do stołu służeć, książki za
297 4| służeć, książki za panięciem do szkoły i ze szkoły nosić
298 4| profesorowie dawani bywali do konwiktów, a do szkół ordynaryjnych
299 4| dawani bywali do konwiktów, a do szkół ordynaryjnych podlejsi;
300 4| których przyjęto lokajów, do czterech od jednego, a w
301 4| inną wcale dyspozycją; i do panięcych usług zażywali
302 4| pijarskiego konwiktu. - Do szkół publicznych w Warszawie
303 4| nagłej dostał laksacji. Do jednego pieca albo do dwóch
304 4| laksacji. Do jednego pieca albo do dwóch był jeden kalefaktor,
305 4| rzadko który promowował się do wyższych szkół; nauczywszy
306 4| porzucali szkoły, a udawali się do innego jakiego sposobu życia.~
307 4| weselach za drużbów i oratorów do oddawania wieńca pannie
308 4| cechowych po wielkich miastach do różnych cechów, osobliwie
309 4| najludniejszych, a zatem dosyć do czynienia na schadzkach
310 4| mających. Samo przyjmowanie do terminowania uczniów i wyzwalanie
311 4| kolekty ewangelicznej należały do dyrektora, trzecia zaś szła
312 4| dzbanek, całkowicie należało do noszącego wodę, a że ci
313 4| uczynek pobożny przyjmować do domów i pałaców swoich słowo
314 4| miał przystępu jak tylko do ludu pospolitego, tak jak
315 4| litewski, nie kazał puszczać do siebie z kolędą, a gdy ksiądz
316 4| siebie komżą udał, iż ma inny do książęcia interes, i tym
317 4| tym sposobem wpuszczony do pokoju zaczął obrządek kolędy,
318 4| benedykcjami nie zawołany do niego nie ważył wchodzić.
319 4| wzgardzeni, nie noszą więcej do nich tego niegdyś od dawnych
320 4| zaczyna od Nowego Roku i trwa do wielkiego postu. Księża
321 4| katechizmu. Asystujący księdzu do tej kolędy organista z bakałarzem,
322 4| księdza dziewki ubiegają się do stołka, na którym ksiądz
323 4| rezolucji odważyli się podać do króla tegoż pruskiego memoriał
324 4| pruski zaraz wydał ordynanse do całego kraju zabranego,
325 4| trosze, kiedy chce, posyłając do sołtysa po tylo łokci, wiele
326 4| Czytelnika. Należał ten kawałek do artykułu o pobożności, ale
327 4| obyczaju dawnego, które od mała do wiela chcę potomności wszystkie
328 4| zapalić w studentach taką chęć do nauki, która by ich nie
329 4| kary, ale dla punktu honoru do onejże pobudzała. Wymyślono
330 4| wstydziło, niż bolało, zatem do oddania za swoje przez przesadzenie
331 4| przecie ambicją w studentach do pierwszeństwa podżegało.~
332 4| szkolne byty niemałym bodźcem do nauki. Te zaś były następujące:
333 4| dyscypułom dla domieszczenia ich do godności dyktatorskiej pokomponowane.
334 4| pokomponowane. Byt to cel, do którego zewsząd strzelano,
335 4| audytorowie przychodzić do szkoły przed wszystkimi,
336 4| pensów studentów i podać do zapisu imperatorowi. Audytorowie
337 4| sposoby przychęcania młodzieży do nauki oraz wkładania ich
338 4| nauki oraz wkładania ich do pobożności i przystojnych
339 4| od św. Ignacego i trwały do św. Idziego, to jest od
340 4| od ostatniego dnia lipca do pierwszego września. Na
341 4| rozjeżdżali się studenci do domów rodzicielskich, a
342 4| zwyczaju zakonów odmieniali się do innych kolegiów lub też,
343 4| drugiego nie przyniosło do szkoły, po wesołej rekreacji
344 4| używana była dwojako: raz do trafiania nią w rękę na
345 4| ścianie wyciągnioną albo też do uderzania o ziemię a łapania
346 4| podczas rekreacji w polu do wyrzucania jej na powietrze
347 4| igraszka piłką uczyła trafności do celu ręcznym pociskiem.
348 4| wprowadzony ten zwyczaj do szkół, kiedy na wojnach
349 4| jako wprawiający młódź do zręcznego w swoim czasie
350 4| kiedy się dwaj dobrali do palcatów, bili się aż do
351 4| do palcatów, bili się aż do zmordowania, a tak sztucznie
352 4| byli to już jak metrowie do wprawiania i uczenia drugich.
353 4| nie śmiał z drugim stanąć do palcata, musiał taki wiele
354 4| sposobów, których zażywano do wlepienia studentom w głowę
355 4| Nota linguae: Drugi sposób do nawyknienia łaciny był zakaz
356 4| zakaz surowy, aby student do studenta nie ważył się nigdy
357 4| którym język nieostrożny notę do ręki wsadził, byli za to
358 4| albowiem profesor, skoro wszedł do szkoły, po zwykłej modlitwie
359 4| szkoły, po zwykłej modlitwie do Ducha Świętego najpierwsze
360 4| najpierwsze pytanie czynił do studentów: "Quis habet notam
361 4| co prędzej pozbyć jeden do drugiego, jak z złą monetą.~
362 4| pazurami przyszedł student do szkoły, albo nie zdjął czapki
363 4| Dialogi: Dialogi bywały dwa do roku: jeden w zapusty magistra
364 4| szkół. Promocja z niższej do wyższej szkoły albo zatrzymanie
365 4| się studentom nie pomagała do promocji, jako z łatwością,
366 4| uważne, nie przeszkadzało do tejże promocji subiektom
367 4| bieg roczny chwalebnie się do nauki przykładającym. Była
368 4| czyszczowe zbawienia.~Jak do nauki, tak do nabożeństwa
369 4| zbawienia.~Jak do nauki, tak do nabożeństwa i pobożnego
370 4| kartki z krótką sentencją, do jakiej cnoty zachęcającą,
371 4| patrona, wzywając pomocy jego do tej cnoty, którą sentencja
372 4| jakiej osobistej pociągać do żadnego sądu, tylko do zwierszchności
373 4| pociągać do żadnego sądu, tylko do zwierszchności szkolnej.
374 4| nadstawiając pomienionych swobód do takiej przyszli zuchwałości,
375 4| wyciągając z nich osoby, do których sobie urościli pretensją,
376 4| raczej niż zaprowadzonych do szkół czyniąc sobie sprawiedliwość
377 4| batogami, nadto jeszcze do najniższych przeprosin przez
378 4| przeprosin przez upadanie do nóg swoim oprawcom i siepaczom
379 4| kamieniami, błotem szturmując do winowajcy, a oraz z tyłu
380 4| garnąc się mu naciskiem do głowy, do rąk, do nóg, zgoła
381 4| się mu naciskiem do głowy, do rąk, do nóg, zgoła do całego
382 4| naciskiem do głowy, do rąk, do nóg, zgoła do całego ciała
383 4| głowy, do rąk, do nóg, zgoła do całego ciała i odzienia,
384 4| zmęczonego pochwytowali i co tchu do szkół wlekli.~Bywały takie
385 4| napaść, jeżeli była niewinna, do domów się rozejść pod karą
386 4| wszelkiego bezpieczeństwa z sobą do kolegium brali; albo też
387 4| niejako sądowym, zatargę onę do zgody prowadzili. Zgoda
388 4| zuchwałymi i za lada przyczyną do zniewag wyżej opisanych
389 4| tak wnieśli w zwyczaj, że do tego żadnego innego pretekstu
390 4| godziny, w które studenci szli do szkół albo z nich do domów
391 4| szli do szkół albo z nich do domów powracali. Jeżeli
392 4| pokrwawiony ledwo nogi zawlókł do domu. Kto się zaś zmiłował
393 4| szkoły udał się w służbę do szlachcica, nazwiskiem Żółtowskiego.
394 4| widział, że się nie wracał do domu pana swego, ale przewiózł
395 4| swego, ale przewiózł się do Warszawy, natychmiast przewiózł
396 4| że zabił pana, dał znać do sędziego marszałkowskiego.
397 4| Bielanami. Przyprowadzony do sędziego, zaraz na pierwszym
398 4| natychmiast miał strzelić do Dąbrowskiego i chybić, Dąbrowski
399 4| i nie czekając drugiego do siebie pańskiego wystrzelenia,
400 4| drugi tak dobrze, że więcej do skonania nie potrzebował.~
401 4| według prawa przywieźć trupa do kancełarii, oświadczyć tam
402 4| przyjaciół, więc studenci skłonni do miłosierdzia tam, gdzie
403 4| owego Dąbrowskiego na plac do stracenia prowadzonego odbili,
404 4| stracenia prowadzonego odbili, do dominikanów na Nowe Miasto
405 4| dominikanów na Nowe Miasto do kościoła wprowadzili i Te
406 4| ceremoniale dominikanom go do przechowania i ułatwienia
407 4| i te bębny mięszały się do odbicia Dąbrowskiego, przepuszczono).
408 4| Jedni pouciekali z Warszawy do innych szkół w kraju, którzy
409 4| byli pryncypałami i zostali do schwytania podanymi; drudzy
410 4| będzie miał za złe, lubo ta do mego zamiaru nie należy,
411 4| studenci z placu porwawszy do dominikanów zaprowadzili,
412 4| przymuszenie dominikanów do wydania Dąbrowskiego. Nuncjusz
413 4| urażony, rozpisał listy do wszystkich grodów z dokładnym
414 4| pokaże, byt schwytany i do jego straży odesłany.~Wymknąwszy
415 4| z Warszawy, przyszedłszy do kancelarii zakroczymskiej
416 4| tam poznany, pojmany i do Warszawy odwieziony, stracił
417 4| zuchwali jak i przedtem, aż do czasu zniesienia zakonu
418 4| często od słów przychodziło do guzów. Jeżeli profesorowie
419 4| kiedy minęli się bez bitwy, do której bywał początek z
420 4| szpikami", biorąc pochop do takich nazwisk z krótkich
421 4| znaczy "szpik teologii"; do tych słów przydając inne
422 4| tymi dyrektorowie, używając do spotkania kijów, a na czas
423 4| kijów, a na czas i szabel, do wzajemnego siebie i samych
424 4| profesorów, aby się jednego dnia do Loretu nie schodzili i na
425 4| tych bitwach nie przyszło do wielkiego krwi rozlania
426 4| wielkiego krwi rozlania albo do zabójstwa, bo się też potykali
427 4| karani, a czasem dlatego i do szkół więcej nie powracali.~
428 4| Ci naznaczają mu dzień do egzaminu publicznego, który
429 4| co przepraszam wracając do materii.~Lecz jezuici, którzy
430 4| podnoszący szkoły ich lwowskie do tytułu i prerogatyw akademii.
431 4| dzielących na dwie partie panów, do których się po protekcją
432 4| Akademia jezuitów lwowskich do asesorii o skasowanie przywileju
433 4| sobie króla i kanclerza, a do tego sprawa o tę akademią,
434 4| końca. Król, wyjechawszy do Saksonii, tam wkrótce umarł;
435 4| została w swojej istocie do czasów Stanisława Augusta,
436 4| wypisał wszystko, a może aż do uprzykrzenia Czytelnikowi,
437 4| Czytelnikowi, cokolwiek do nauk, gatunku szkół i obyczajów
438 4| ukazać ją w różnych stanach, do których się taż młodzież
439 4| żołnierski, stan dworski; do tych pospolicie stanów rozchodziła
440 4| ludzi doskonałych, tylko te, do których się młodzież garnęła,
441 5| wprowadzenia tego zakonu do Polski- byli w pierwszych
442 5| pospolite i niemal właściwe, do których przydać należy asystowanie
443 5| asystowanie zbrodniarzom do śmierci, na placu publicznym
444 5| swojej edukacji, pociągali do swego zakonu subiekta, czyli
445 5| tylko iskierkę skłonności do duchownego stanu postrzegli
446 5| około niego deptali, aż go do swego zakonu namówili. A
447 5| wytrzymali w nim pobożnie aż do końca. Z stanu szlacheckiego
448 5| opuszczających świat, przyjmowanych do zakonu jezuickiego z wnioskiem
449 5| stutysięcznym, a tacy u nich więcej do niczego nie bywali używani,
450 5| nie bywali używani, tylko do konfesjonału, i wyższej
451 5| uwagę z innymi przymiotami do siebie pociągającymi różniło
452 5| zjednać mogły. Najprzód tedy do szkół, przedtem małych,
453 5| pióro zakonne obróciwszy do materyj statystycznych,
454 5| takimi kutasami, zawołanym do siebie nożyczkami kutasy
455 5| jezuitach i pijarach z Paryża do Polski sprowadzone, pod
456 5| miasteczkach i wsiach, do których, kiedy są zaproszeni,
457 5| to dlatego, żeby wzywać do winnicy Chrystusowej tych
458 5| kazaniami grzeszników nawracają do pokuty i spowiedzią sakramentalną
459 5| rój pszczół zamięszany, do przeproszenia wzajemnego
460 5| jeden drugiego szukający i do nóg sobie upadający. Jednego
461 5| w polu za miastem musiał do nich kazania czynić z wystawionego
462 5| stule, z krucyfiksem w ręku do góry podniesionym, ludem
463 5| publiczny był: suknia długa do ziemi, z czarnego sukna,
464 5| starszeństwa jedni mieli po trzy do kupy zszyte, studenci klerycy
465 5| kolana długą, na guziki aż do dołu zapiętą, z kołnierzem
466 5| płótnem obszytym, długim, do akademickiego podobnym,
467 5| wiszący; jest to podobieństwo do stroju, który nazywamy en
468 5| okseft z winem, wysuszył go do połowy; i nie postrzeżono
469 5| ponieważ wiele razy przyszedł do niego ojciec duchowny dla
470 5| w żadnym domu świeckim, do którego z interesu lub nawiedzin
471 5| parze zachowywali nawet idąc do chorego albo roznosząc opłatki
472 5| nierada towarzyszy. Forta do wstępowania i występowania
473 5| zawracało głowy, przylewają do niego wody. Tymże seminarystom,
474 5| dwa gatunki więcej mają do czynienia z nauką i kościołem,
475 5| rzadka mogą znaleźć czas do śniadania.~Seminaria dla
476 5| kościelne, to jest nauka do układania czasów kościelnych
477 5| dosyć mu było udać się do zwierszchności domowej misjonarskiej.
478 5| której innym nie dawano do obiadu, tylko do wieczerzy),
479 5| dawano do obiadu, tylko do wieczerzy), na kolacją kawałek
480 5| przeniósł z kościoła łacińskiego do kościoła greckiego.~
481 5| szczodrobliwość dobrodziejów przysłała do klasztoru. Lecz gdy po wielu
482 5| żebrzących wysyłać na kwestę do dobrodziejów; przy wielkich
483 5| jako z kraju niemieckiego do Polski sprowadzeni; dlatego
484 5| oni najwięcej dysydentów do Kościoła Rzymskiego nawrócili.
485 5| nie masz, tylko pospolite. Do różnych benedykcjów chorych,
486 5| szczodrobliwość dobrodziejów przysłała do klasztoru. Lecz gdy po wielu
487 5| żebrzących wysyłać na kwestę do dobrodziejów; przy wielkich
488 5| jako z kraju niemieckiego do Polski sprowadzeni; dlatego
489 5| oni najwięcej dysydentów do Kościoła Rzymskiego nawrócili.
490 5| nie masz, tylko pospolite. Do różnych benedykcjów chorych,
491 5| nie podają nic osobliwego do pisania o sobie, żyją jednakową
492 5| wywłóczą z habitu i nagiego do słupa za ręce i nogi przywiązawszy,
493 5| przywiązawszy, rózgami od stóp do głów otną jak kota. Która
494 5| bernardynów może stąd pochodzi, że do tego zakonu pospolicie udają
495 5| habit. ~Franciszkanie co do reguły i obyczajności są
496 5| bardzo wielu idą na kapelanie do dworów i na wikariaty, czyli
497 5| wikariaty, czyli komendarstwa, do kościołów parochialnych.
498 5| parochialnych. Biorą ich do takich usług duchownych
499 5| spodu nie są tak zdatni do jazdy konnej, na plebaniach
500 5| jazdy konnej, na plebaniach do chorego często się zdarzającej,
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2290 |