1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2290
Part
501 5| mieli swoich nauczycielów do teologii i filozofii, brali
502 5| karcie); panowie nie mają do nich takiego przywiązania
503 5| takiego przywiązania jak do zakonów wyżej opisanych,
504 5| szczupłe, przeto dają okazją do szukania dobrodziejów, a
505 5| Od Wszystkich Świętych aż do Wielkiej Nocy na tę Salvę
506 5| kapach, od Wielkiej Nocy do Wszystkich Świętych bez
507 5| dysputę, lub z kazaniem i mszą do innego kościoła, wtenczas
508 5| innych zakonach, przeto też do dominikanów więcej się udaje
509 5| się udaje aspirantów niż do innych zakonów, w których
510 5| dla młodych i starych co do wygód zachowują.~Dominikanie
511 5| którą idzie wóz z rzeczami, do wygody podrożnej należącymi,
512 5| odbytej wotywie rozchodzą się do swoich koni; marszałek zaś
513 5| chrześcijańskich od Turków i pogan, do którego urzędu wyznaczają
514 5| habitów białego koloru, lecz do chóru i za fortę nie wychodzą,
515 5| rokiety jak pierwsi, ale do chóru przypinają sobie płaszcze
516 5| sobie płaszcze długie, aż do ziemi wiszące, wąskie, nie
517 5| zakonu całego generałem. Do chóru biorą na siebie rokiety
518 5| którego jest członkiem, do zwierszchności biskupa krakowskiego.~
519 5| zwanych, z lisimi opuszkami. Do ołtarza i do ambony zażywają
520 5| opuszkami. Do ołtarza i do ambony zażywają biretów
521 5| okrywające, wiszące z tyłu do ziemi na kształt paludamentu,
522 5| pijarów, to jest suknia długa do ziemi, fałdzista, z przodu
523 5| z płaszczykiem krótkim do kolan, czapka wykrawanka,
524 5| miłosierni od św. Jana Bożego, do usługi chorym postanowieni,
525 5| samego zakonu, nie należą do doczesnej usługi chorym,
526 5| usługi chorym, ale tylko do duchownej i do nabożeństwa
527 5| ale tylko do duchownej i do nabożeństwa kościelnego
528 5| Gdy są w drodze, zażywają do obuwia trzewików albo botów,
529 5| pończochę sukienną wzutych, a do ołtarza idąc biorą na nogi
530 5| żaden kameduła, nawet jeden do drugiego. Sypiają w habitach,
531 5| nich, tylko dwanaście razy do roku, w pewne święta. W
532 5| jedzą w refektarzu, tedy do napoju nie zażywają szklanek,
533 5| każdej wychodzą z kościoła do swoich domków, podług rozmierzonego
534 5| podług rozmierzonego czasu do różnych zabaw. Mszą pierwszą
535 5| chórze było ich więcej, do którego u nich należą nawet
536 5| odprawują, tylko czytaną (do której w dni solenne przydają
537 5| zwykło raz albo dwa razy do roku, i na ten czas wolno
538 5| wolno białej płci wchodzić do ich kościoła. Taki odpust
539 5| który tysiącami schodzi się do nich lud rozmaitej kondycji
540 5| a zajrzawszy tylko wielu do kościoła, cały czas trawią
541 5| błoto i pchły, naniesione do kościoła, osobliwie od kobiet,
542 5| dało pospólstwu przyczynę do rozumienia, iż kameduli
543 5| zakonników. Jeżeli wezwani do cudzego kościoła, co się
544 5| co się trafia najwięcej do parochialnego, mają potrzebę
545 5| przenoszą prochy jego i kości do kostnicy pospolitej, a świeżo
546 5| interesami samowładnie. Do interesów doczesnych ma
547 5| przeciwko drugim, czyli proces do generała i do Rzymu, który
548 5| czyli proces do generała i do Rzymu, który aż świecki
549 5| pozrucawszy i za niesposobnych do piastowania ich na zawsze
550 5| krojem habitu podobni są do kamedułów z tą różnicą,
551 5| końskiego; komory, czyli cele, do mięszkania mają pod jednym
552 5| opasane i fortą zamknięte. Do chóru nie chodzą co dzień,
553 5| każdy nabożeństwo odprawuje. Do mszy jednej tylko co dzień
554 5| tylko co dzień wychodzą do kościoła, do której ubierają
555 5| dzień wychodzą do kościoła, do której ubierają się nie
556 5| dni, w które schodzą się do refektarza.~Mięsa nigdy
557 5| święta pewne schodzą się do chóru, do którego gdy zadzwoni
558 5| pewne schodzą się do chóru, do którego gdy zadzwoni zakrystian,
559 5| dlatego czynią, aby prędzej do chóru pospieszali wiedząc,
560 5| jednego spomiędzy siebie do dowiedzenia się, czemu nie
561 5| Jeżeli posłaniec przyniesie do czekających w chórze wiadomość,
562 5| się kartuzi tego wstrętu do białej płci, ile niepodobnego
563 5| białej płci, ile niepodobnego do zachowania, nie obserwują.~
564 5| ma czasy pewne wchodzenia do klasztoru dla odprawiania
565 5| klasztorze, ale powraca do swojej rezydencji. Podprzeorzy,
566 5| sprowadzeni benedyktyni do Tyńca pod Krakowem, rozszerzyli
567 5| podeszłą starość zbierają ich do klasztoru, a innymi miejsca
568 5| niż radzącą się referencją do przeora. Ma naznaczoną dla
569 5| studia, ale nie wszystkich do nauk górniejszych aplikują,
570 5| wszyscy się uczyć muszą; do spekulatywy i filozofii
571 5| w klasztorze, w celach i do refektarza, jako też i za
572 5| sukienna, w lecie kamlotowa, do ziemi długa, fałdzista,
573 5| fałdzista, na przodku od nóg do pasa zaszyta, z rękawami
574 5| według pory czasu. Idąc do chóru lub na procesją, kładą
575 5| rękawami wielce szerokimi, aż do ziemi wiszącymi. Kiedy są
576 5| śpiewają. Od Trzech Króli aż do wielkiego postu miewają
577 5| z Klunjaku, nie należał do prowincji, rządził się sam
578 5| benedyktyni lubieńscy zostawali aż do roku około 1750, około którego
579 5| zazwyczaj kleryków swoich do szkól jezuickich do Poznania.
580 5| swoich do szkól jezuickich do Poznania. W takich szkołach
581 5| ten monaster, ale też i do innych po przyjęciu unii
582 5| pomięszanie rozumu, które go do niczego niezdatnym uczyniło.
583 5| monaster w tej słabości do samej śmierci, przydawszy
584 5| przydawszy mu kuratorów do pilnowania jego zdrowia
585 5| obierają jednego prezydentem do wizytowania monasterów i
586 5| obierają dwóch wizytatorami do wizytowania plebaniów i
587 5| podszyte, w lecie lekkie. Do chóru biorą togi białe wielkie,
588 5| świeccy księża, sprzączek do trzewików srebrnych. W drodze
589 5| noszą palendrony czarne, do świeckich sutannów podobne.
590 5| sukienne białe, ze wszystkim do kamedulskich podobne. Po
591 5| dopiero idą na studia i do innych promowują się urzędów,
592 5| rozdaje albo z nich składa. Do dóbr tylko klasztornych
593 5| na noc powinien powrócić do klasztoru. Gdzie zaś odległość
594 5| miejsca jednym dniem powrotu do klasztoru nie pozwala, tam
595 5| lub inny drugi zakonnik, do pomocy prędszego odbycia
596 5| stosując się bynajmniej do instancji prowincji za osobą
597 5| nadawania komisarza trwał aż do początków panowania Augusta
598 5| Iłowieckiego pobiegł z nimi do Francji, do generała, od
599 5| pobiegł z nimi do Francji, do generała, od którego za
600 5| Rogaliński został przywrócony do opactwa i promocji dalszej,
601 5| rzymskiej, lubo na powrót do wyższej instancji Stolicy
602 5| dziedzińca klasztornego, do którego wjechał był naglej
603 5| Iłowieckim w proces wielki do nuncjatury i Rzymu, tak
604 5| tak się mocno broniła, że do samej śmierci tej panny
605 5| unitom i dyzunitom jednakowy, do jezuickiego dużo podobny,
606 5| roboty pasamońskiej. Gdy idą do chóru albo na ambonę, albo
607 5| posty, których mają cztery do roku: piotrowkę, filipowkę,
608 5| unitom i dyzunitom jednakowy, do jezuickiego dużo podobny,
609 5| roboty pasamońskiej. Gdy idą do chóru albo na ambonę, albo
610 5| posty, których mają cztery do roku: piotrowkę, filipowkę,
611 5| przeto odkładam ich opisanie do miejsca, gdzie będę pisał
612 5| Czytelnikowi, co właśnie należy do biskupów.~Biskupi nosili
613 5| jako też w domach swoich. Do senatu wchodzili zwyczajnie
614 5| skarbcu krakowskiego korony, do koronacji króla starym zwyczajem
615 5| biskupom właściwy. Wielu z nich do sukni stosowali obyczajność,
616 5| przygodzie nie będącym a do mięsa wilczy apetyt mającym,
617 5| go tym sposobem przymusić do mięsa, kazał tylko dawać
618 5| przeto słuchaczowi nudny. Do tych należy Hilzen, biskup
619 5| zaszczycający. Możno jeszcze do tego rzędu biskupów nabożnych
620 5| powszednie dni uczęszczał do kościołów dla słuchania
621 5| musiał być intymowany proces do wszystkich kościołów, przykazujący
622 5| szybko uwijał, że ledwo mu do niej kanonik asystujący
623 5| tacy, którzy się więcej do reguł światowych niż do
624 5| do reguł światowych niż do przepisu kanonów stosowali;
625 5| pospolicie, że suknia nie ma nic do obyczajów. Oj ma, i bardzo
626 5| ledwo kilka razy w rok do służby ołtarza przystępowali;
627 5| w dnie postne (jakby im do tej ludzkości innych dni,
628 5| krakowski, który dostawszy się do pierwszych faworów grafa
629 5| ministra królewskiego, lutra, do Mniszcha, marszałka nadwornego
630 5| koronnego, jego zięcia, i do innych partią dworską składających
631 5| jeżeli sam przypisał się do sztuki mięsa, to przynajmniej
632 5| wiadome, przystępuję teraz do obyczajów świeckiego ludu,
633 5| moje porządkiem profesyj, do jakowych się młódź wychodząca
634 6| osobom; drudzy są wpisujący do ksiąg publicznych i z nich
635 6| nich; także przyjmujący do ksiąg przywileje królewskie
636 6| w tej profesji promocji do palestry udający się.~Sądy,
637 6| Kiedy szło o inną jaką do dóbr pretensją, np. o działy
638 6| zniesienie długów, używano do takich spraw samych sędziów
639 6| stron liczbie nominowały; do granic jednak sypania prócz
640 6| bliskich województw namówić do zamierzonej roboty podkomorzego
641 6| najodleglejszych, na przykład do Wielkiej Polski z Ukrainy
642 6| oczywiście przeciwko prawom do rzeczy służącym był napisany;
643 6| przekupstwo i intrygi. Patronowie do sądów polubownych zażywani
644 6| nieprawniczych, przybierali do pióra jakiego jura dla napisania
645 6| szlachecka, sama tylko mając do nich przystęp, uczyła się
646 6| aplikując się szczerze do niego, przychodziło do znacznych
647 6| szczerze do niego, przychodziło do znacznych substancji i wysokich
648 6| workami i łbami częstokroć do domu powracali.~Palestra
649 6| asystującym bywały potyczki do krwi rozlania i zabójstwa;
650 6| zgoda póty trwała, póki do nowego rozruchu nie podała
651 6| skrzynkowi trybunalscy, do odbierania grzywien, w każdym
652 6| niego od pięćdziesięciu do stu czerwonych złotych,
653 6| ubogich mata kwota chudym do tego na połatanie niedostatku
654 6| czerwonych złotych piętnastu do trzydziestu. Instygatorów
655 6| papierze i innym serwisie do pisania służącym w izbie
656 6| stołach, ławach, krzesłach do izby sądowej należących,
657 6| znacznymi, a nie byt pewny do zapłacenia, instygator,
658 6| dekretu przydawał mu wartę tak do stancji, jak do osoby. Jeden
659 6| wartę tak do stancji, jak do osoby. Jeden żołnierz lub
660 6| trybunale, podług pory czasu do obrotu sprawie takowej potrzebnego.
661 6| potrzebnego. Grzywny pozostałe do drugiego trybunału, należące
662 6| marszałkowską i odnosić do stancji każdego też insignia
663 6| bezpieczeństwa i spokojności do kordygardy zabierać. Co
664 6| się częstokroć tak sprawni do korda, że pojedynczo lub
665 6| im nie uszła amnestia i do sądu pociągnionymi byli,
666 6| charakter obywatelski mającymi, do takiej nie mięszał się instygator,
667 6| zakład odpowiedzi, zapozwani do sądu prawa dotrzymali.~Obrywczą
668 6| niby z łaską niepojmania do aresztu wiedząc, że dla
669 6| swój urząd sprawujących.~Do instygatorów securitatis
670 6| przyprowadzanie z aresztu do sądów i odprowadzanie do
671 6| do sądów i odprowadzanie do więzienia kryminalistów,
672 6| wszystkich nie należących do sentencji za drzwi nie wyprawili;
673 6| kondemnaty na nie stawających do sprawy wypadające, co też
674 6| woźny je otwierał; i tak do trzeciego razu czyniona
675 6| wzdrygnienie w sercu i przerażenie do pokuty winowajcy, czasem
676 6| pokuty winowajcy, czasem do ostatniego momentu zatwardziałego.
677 6| skaleczy kogo, porwie się do szabli w publicznej kompanii,
678 6| instygatora uczynionym przystępuje do oskarżonego woźny i uderzając
679 6| powtarza słowa: "Masz WPan do trybunału rok." Od tego
680 6| cała owa hałastra idzie do Żydów (gdzie są). Ci muszą
681 6| skoro pochwycić mogli i do koła wprowadzili, zaraz
682 6| kiełbasę przez pysk, już do bicia się z drugim nie był
683 6| cechowym kolegą; więcej już do koła nie był chwytanym,
684 6| chciał dobrowolnie, miał do niego każdego czasu przystęp.
685 6| stawiał się mu drugi, a tak aż do trzech lub czterech, zawsze
686 6| oznajmując, iż przystępu do marszałka mieć nie może,
687 6| chciał piastować ten urząd - do Żydów na nowy kozubalec (
688 6| nieumiejętnych, aby pochwyceni do koła wyćwiczyli skórę instygatorom
689 6| przypatrujących się kotu, do niego zapraszać, a ociągających
690 6| kijowej poczęta, za koło do szkodliwszego oręża nie
691 6| rozsądzać zatargi, które do niego od instygatorów powołane
692 6| miejscach kołowi rycerze do Żydów po kozubalec nie chodzili,
693 6| wyłączeń prawnych, które do mego pióra nie należą.~Trybunału
694 6| Kwietnią, i woźny co dzień aż do tejże soboty przywoływał
695 6| trybunału zjeżdżali się do Wolborza ci wszyscy, którzy
696 6| mieli interes przeszkadzać do laski marszałkowskiej osobliwie
697 6| marszałkowskiej osobliwie i do funkcji deputackiej osobom
698 6| gdyby ci dwaj powagi jego do swoich intryg nie mięszali;
699 6| wtenczas chyba nie mięszała się do trybunału, kiedy w nim żadnej
700 6| tudzież szachrów Jurów, a tym do wykonania zamysłów, gdy
701 6| towarzystwa najdowodniejszych do kufla i korda rębaczów.~
702 6| miejsca, zaczynał wjazd do Piotrkowi, któremu wszyscy
703 6| Odprowadziwszy prezydenta do jego stancji, krótko powinszowawszy
704 6| porozumianych okoliczności do odparcia przeciwnej, a utrzymania
705 6| być deputatami zejść się do kościoła farnego, w którym
706 6| cyborium Najświętszy Sakrament do zakrystii, aby się mu w
707 6| godziny strona stronę ubiegała do opanowania w kościele miejsca
708 6| ziemskim było największej wagi do psucia i robienia trybunału;
709 6| wpół wygranej, ale jeżeli do tego i po innych stronach,
710 6| przedzierali się przez ciżbę do stolika, na którym złożywszy
711 6| dziesiąte ręce podawał ją do stolika, która wpadłszy
712 6| choć z jednej ręki doszła do stolika, lubo i ten, co
713 6| wsparcie, darł się przez ciżbę do stolika lub znajdując się
714 6| się przy nim zabierał się do przysięgi, wszczynał się
715 6| zawieszeniu przygotowani do bitwy, czekali na skinienia
716 6| groźbami, biegając jedni do drugich, to szeptając do
717 6| do drugich, to szeptając do ucha, to się głośno wadząc -
718 6| ucichło. Nieraz też przyszło do tego, że zapaliwszy się
719 6| tego, że zapaliwszy się do bitwy, wpadli jedni na drugich
720 6| partia zwyciężająca znowu się do kościoła zebrała, ziemstwo
721 6| sprawiedliwym nie nabył, jako się do niej w żaden sposób interesować
722 6| wyżej opisane spóźniły się do zachodu słońca, już trybunał
723 6| dworu lub od partii której do tego urzędu przeznaczony.
724 6| jeden z sędziów miał mowę do marszałka i do innych deputatów.
725 6| miał mowę do marszałka i do innych deputatów. Po skończonej
726 6| obraz Najświętszej Panny do kaplicy ratusznej, który
727 6| podczas której muzykanci, do takiej usługi na cały czas
728 6| patynę, którą ten odebraną do rąk ofiarował do pocałowania
729 6| odebraną do rąk ofiarował do pocałowania marszałkowi
730 6| palestry osób nieznajomych do oszukania pacjentów zdatnych
731 6| starał o wszelkie wygody do wichtu należące tak dla
732 6| przybywających w sprawach swoich do trybunału, i inne tym podobne
733 6| trybunału, i inne tym podobne do sądów, wygody i bezpieczeństwa
734 6| listami wyznaczali posłów do króla, do prymasa i do biskupa
735 6| wyznaczali posłów do króla, do prymasa i do biskupa krakowskiego,
736 6| posłów do króla, do prymasa i do biskupa krakowskiego, do
737 6| do biskupa krakowskiego, do każdego po dwóch deputatów,
738 6| trzeciego lub czwartego dnia do sądzenia spraw, które szły
739 6| więcej znużonych biesiadami i do pracy zaprzęgał, acz ta
740 6| i mężowie mający sprawy do trybunałów jako pewną pomoc
741 6| tacy byli tylko obowiązani do jednej sprawy, po której
742 6| tysiącem wpisów poprzedzona. Do czego takich zażywano sposobów:
743 6| ten regestr, a brał się do innego, to jest taktowego
744 6| to deputaci obowiązani do niedopuszczenia sprawy nagle
745 6| ani nikogo z należących do niej plenipotentów. Ująwszy
746 6| rozpoczętej innej sprawy.~Do regestru directi mandati
747 6| kryminalne; trzeba było do niego mieć koniecznie więźnia
748 6| albo o inną jaką wiolencją do ordynaryjnego regestru taktowego
749 6| okutego w kajdany prowadził do trybunału. Patron, należący
750 6| trybunału. Patron, należący do sprawy powodowej, wnosił
751 6| sprawy powodowej, wnosił do sądu ilacją, iż jest więzień
752 6| przyprowadzony, prosił, aby był do aresztu przyjęty. Marszałek
753 6| dawał bilet, czyli cedułę, do komendanta, aby tego więźnia
754 6| osadził w kordygardzie, drugą do instygatora skrzynkowego,
755 6| sprawy z regestru taktowego do regestru directi mandati
756 6| trzy dni po oddaniu więźnia do aresztu sprawa musiała być
757 6| których gdy się nie przyznał do żadnego kryminału (bo jak
758 6| odsyłano go powtórnie do aresztu, a tymczasem czytano
759 6| przedrabowana, nie mogła iść prosto do trybunatu. Po przeczytaniu
760 6| się o niewinne uwięzienie, do czego jednak nigdy nie przychodziło,
761 6| najczęściej chłopów, a do tego nie tylko strona powodowa,
762 6| domieściwszy się tym sposobem do stołu, toczyła się swoim
763 6| dobrowolnie najmowały się do kajdan za zapłatą od strony
764 6| niżej następujący czworaki do życia sposób: najprzód podczas
765 6| reasumpcji trybunatu udawali się do którejkolwiek partii zbierającej
766 6| partii zbierającej kupę do gwałtownego utrzymowania
767 6| wymorzywszy - chodząc od stancji do stancji pod tytułem pogorzelca
768 6| fortunę zniszczonego, ręce do możnych po jałmużnę wyciągali;
769 6| najmowali się za świadków do zaprzysięgania jakiego winowajcy
770 6| poprzysięgła być śmierci winowajcą. Do wywiedzenia zaś między szlachtą
771 6| jedenastu świadków delatorowi, do siebie dwunastego, którzy
772 6| to samo sprowadzenie ich do trybunału - ile z daleka -
773 6| ile z daleka - i żywienie do końca sprawy niemałą czyniło
774 6| trzy czerwone złote szli do kajdan wykalkulowawszy sobie,
775 6| okazji, mieć śmiały przystęp do jego kuchni przez cały czas,
776 6| w sprawach należą także do poprzedzających wybiegów,
777 6| Takie sprawy bywały czasem do siebie podobne jak pięść
778 6| siebie podobne jak pięść do nosa, na przykład: Opaliński,
779 6| wpis przywołano, cisnął się do niego Mietlicki mający sprawę
780 6| jest koneksja ich sprawy do pierwszego wpisu; i kiedy
781 6| Widlickim nic się nie ściągało do Opalińskiego albo Radzewskiego.
782 6| on znaczył i jakie sprawy do niego należały. Po wygnaniu
783 6| kacerze jakimkolwiek sposobem do kraju nie wrócili i w nim
784 6| testamenta odebrawszy i do świeckich sądów przeniósłszy -
785 6| był kubek w kubek podobnym do drugiego, acz z faworem
786 6| swawolna, rozmaitymi figlami do śmiechu starszych pobudzającymi
787 6| takowych żartów przychodziło do czupryn i policzków, w które
788 6| wytaczała się kłótnia za miasto, do szabelek, acz te jako między
789 6| czuwający, otwierał izbę sądową, do których wszyscy z ustępu
790 6| rozdzierali, czapki gubili, do czego wiele pomagała ciemnica
791 6| żołnierskie; to odebrane do ucha oddawał prezydentowi,
792 6| obiema jednym z oficjerów, do tej ceremonii komenderowanym.
793 6| sposób musiał kiedyś pomagać do wygranej, kiedy się go regularnie
794 6| niektórzy pacjenci byli aż do naprzykrzenia deputatom
795 6| tylko obrócił, od rana aż do wieczora; wtenczas dopiero
796 6| kiedy mu taka asystencja do jakiej potajemnej wizyty
797 6| czyniła. Możno i to przydać do honorów deputackich, iż
798 6| zazwyczaj wzywał żołnierzy do dawania ognia z ręcznej
799 6| kielichami wina byty spełniane; do którego ognia proch szafował
800 6| litewskiego, stanąwszy z damą do tańca, gdy od deputata został
801 6| żołnierskie; to odebrane do ucha oddawał prezydentowi,
802 6| obiema jednym z oficjerów, do tej ceremonii komenderowanym.
803 6| sposób musiał kiedyś pomagać do wygranej, kiedy się go regularnie
804 6| niektórzy pacjenci byli aż do naprzykrzenia deputatom
805 6| tylko obrócił, od rana aż do wieczora; wtenczas dopiero
806 6| kiedy mu taka asystencja do jakiej potajemnej wizyty
807 6| czyniła. Możno i to przydać do honorów deputackich, iż
808 6| zazwyczaj wzywał żołnierzy do dawania ognia z ręcznej
809 6| kielichami wina byty spełniane; do którego ognia proch szafował
810 6| litewskiego, stanąwszy z damą do tańca, gdy od deputata został
811 6| obierało wojsko. Sprawy do niej należały skarbowe i
812 6| w dzierżeniu żołnierskim do nędzniejszego coraz przychodząc
813 6| klęska minęła i zabrano się do gospodarstwa, chorągiew
814 6| radomskiego służyła tej komisji do opowiadania spraw, pisarz
815 6| żołnierską tłoczyli się do stołów i kielichów, gdziekolwiek
816 6| dawało im wolny przystęp do każdej kompanii, a do tego
817 6| przystęp do każdej kompanii, a do tego nawet niebezpieczno
818 6| podanym sobie, pił prosto do gospodarza lub obok stojącego
819 6| w oczach tego wytrząsnąć do gardła. Na komisji radomskiej
820 6| przywykł, obyczajniejszy, do panny stojącej w tańcu wypił
821 6| ta wzbraniała się przyjąć do ręki takiego okrutnika -
822 6| jednak nie przyszło w Radomiu do bitwy i pojedynku, bo to
823 6| groźbie i odłożeniu zemsty do sposobniejszego czasu; lub
824 6| jaki zuchwalec porwał się do pałasza, wyrywali mu go
825 6| nie było dosyć, pozywali do sądu, który takowych ekscesantów
826 6| zostający, a tym samym przywykli do szanowania starszych, nie
827 6| ogrywając jedni drugich do ostatniego szeląga i do
828 6| do ostatniego szeląga i do koszuli. Trzecia, Wenus,
829 6| faworytka Marsa nie zaniedbała do Radomia przysyłać swojego
830 6| likwidacje i regestra odwożono do Warszawy, które tam pod
831 6| zaskoczyły podpis królewski, to do drugiej przystępowano elekcji,
832 6| że czas nie wystarczał do elekcji innego, upadała
833 6| sprawiedliwości szlachta udawała się do sądów grodzkich, jeżeli
834 6| prędko po jednym zmarłym do drugiego żyjącego rąk przechodziły;
835 6| niektórych ziemiach trzy razy do roku: od dwóch kadencji
836 6| się wszędzie cztery razy do roku. Jednej formy oficjalistów
837 6| była iść od sądów grodzkich do ziemskich; ale grody nigdy
838 6| mocją od dekretu grodzkiego do ziemstwa, gród nigdy jej
839 6| zanotował, lecz odesłał prosto do trybunału, dając przyczynę
840 6| zastawę dóbr, które należały do samego ziemstwa.~Palestra
841 6| inkwizycji słuchanie należało do komorników ziemskich, burgrabiów
842 6| sprawach najwięcej wyznaczali do słuchania inkwizycji subdelegatów,
843 6| drugi sposób naznaczeni do słuchania inkwizycji oficjalistowie,
844 6| inkwizycje, przyszedł raz i drugi do słuchacza, a ten się mu
845 6| porozumiawszy rzeczy musiał sięgnąć do kieszeni, ułatwić datkiem
846 6| się nie chciał przyznać do tego, co mu inkwizycjami
847 6| sam dobrowolnie przyznał do tego występku, który mu
848 6| wytrzymanych wracał się do zapierania, oglądali się
849 6| jako się wyżej rzekło - do prawdy podobieństw. Najwięcej
850 6| pod ratuszem była piwnica do tego używana, w której ścianach
851 6| drugim powrozem związał nogi do kupy, a końce powroza przywiązał
852 6| powroza przywiązał mocno do kółka niższego; przez powróz
853 6| pociągnął lekko postronka do wyprostowania go tylko podług
854 6| jaka była od rąk winowajcy do kółka, ażeby ani kółko,
855 6| dobrowolnie nie chce się przyznać do ekscesu popełnionego, aby
856 6| bawił od młodości lat aż do czasu ostatniego swojej
857 6| dopiero wójt przystąpił do rzeczy, o którą chodziło.
858 6| chodziło. Mówił łagodnie do więźnia po imieniu: "Podobnoś
859 6| więźnia, dopiero wójt rzekł do instygatora: "Panie instygator,
860 6| prawa"; kat, nim przystąpił do egzekucji rozkazu, zawołał
861 6| nogi zaś, wyciągnione i do haka przywiązane, wisiały
862 6| Nie winienem! nie znam się do niczego! nie męczcie mię!
863 6| otrzymawszy, przyznawał się do tego, o co byt obwiniony,
864 6| dręczony. Lecz jeżeli się do niczego nie chciał przyznać
865 6| byt mocniej pociągniony.~Do drugiego traktu kat przybiera)
866 6| że mógłby je porachować; do tortur albowiem rozbierano
867 6| albowiem rozbierano delikwentów do naga obojej płci, same tylko
868 6| zostawał, przymuszano go do odezwy nowym męki rodzajem,
869 6| obelżywych na stronę i sędziów, do podziwienia mężnie najgorsze
870 6| którego by takie obuwie do przyznania się nie zmiękczyło.
871 6| siarką gorącą, przykładanie do boków blach rozpalonych,
872 6| albo i po wsiach, kiedy do nich miejski urząd na taką
873 6| na drabinie położonego i do szczebla pierwszego i drugiego
874 6| także i złodziejów, twardych do przyznania. Żydom zaś, wskazanym
875 6| boty hiszpańskie, jeżeli do nich przyszło; posadził
876 6| więźnia w suknie i zaprowadził do aresztu, z którego do katuszy
877 6| zaprowadził do aresztu, z którego do katuszy byt przyprowadzony.~
878 6| wyznaniu winy były powtarzane do trzeciego razu, odpoczynkiem
879 6| odsyłano go z ekspedycją onych do urzędu miejskiego. Tęż sarnę
880 6| prosto, nie referując się do miasta, winowajcę na plac
881 6| jurysdykcje nie mając odsyłają do miast, które miasto żołnierzy
882 6| wyręczali w nich królów, do których odbywać takowe sądy
883 6| informativum, to jest, iż do niego należało w przypadku
884 6| rozumiana, nie mięszając się do samej sentencji, który przymiot
885 6| woli między sobą umówionej, do której pierwsze miał prawo
886 6| był długi: od 1 oktobra do 30 kwietnia w Koronie i
887 6| starszeństwa swego, którzy czasem do wpół stołu zastępowali.
888 6| kanclerza, stawali patronowie do sprawy należący; inni, nie
889 6| należący; inni, nie należący do sprawy, i pacjenci mieścili
890 6| patronowie przybliżali się do kanclerza i na położonej
891 6| mapy patronowie wracali się do miejsc swoich, próbując
892 6| czytał pisarz, a jeżeli zaraz do nich należący nie odzywali
893 6| pojedynczej, obracając mowę do samego tylko pieczętarza,
894 6| instancji; oddawany bywał do pióra po odbytych induktach
895 6| wyrażać pobudki, jakie miał do odrzucenia jednej, a przychylenia
896 6| jak dalekie są sprawy, do których należą ich pryncypałowie,
897 6| obowiązków mieć nogi nieleniwe do wszelkich usług i poselstw
898 6| pietruszkę na rynek albo do szewca po trzewiki. Do takich
899 6| albo do szewca po trzewiki. Do takich jednak usług nie
900 6| rzeczy sądowych. Promocja do patronizacji zależała od
901 6| polsku: urodzonego.~Sprawy do sądów kanclerskich należały:
902 6| wierszu. Stosując się tedy do prawa pisano - prawda -
903 6| się z samej szlachty, a do tego urzędników: stolników,
904 6| metrykach miejsca, prawem do własnych powiatów pod nieważnością
905 6| Protokoły jednak zakończone do jednego archiwum odnoszono:
906 6| odnoszono: koronnych metryk do archiwum koronnego, litewskich
907 6| archiwum koronnego, litewskich do litewskiego. Metrykant ten
908 6| prędzej odbywał przywileje, do tego się bardziej garniono,
909 6| przywilej od króla zanieść go do pieczęci, do której się
910 6| zanieść go do pieczęci, do której się mu podobało;
911 6| wyrabiającego przywilej, aby do tej, a nie innej pieczęci
912 6| opłaty nie dostawały się do kasy królewskiej, na imię
913 6| były wyciągane, ale szły do szkatuł grafa Bruhla, ministra
914 6| świeccy. Należało albowiem do pieczętarzów powierzyć pieczęci,
915 6| od Mniszcha za królewską do starostwa białocerkiewskiego
916 6| bądź niesłusznie (nic to do mego zamiaru nie należy),
917 6| nie należy), założył mocją do trybunału. Mało na tym:
918 6| zapozwał samego kanclerza do kary za sentencją uciążliwą
919 6| Mniszcha wytłomaczone i jeszcze do tego znalazło wsparcie.
920 6| zapozwali się tedy obadwa do trybunału lubelskiego: jeden
921 6| nieszczęśliwości. Pozjeżdżali się do Lublina; nie było ani jednego
922 6| strony. Złote potoki płynęły do mecenasów i sędziów, nicht
923 6| appellabilitatem od sądów kanclerskich do trybunału. Małachowski,
924 6| mający przed sobą taborety do położenia dokumentów; induktę
925 6| wymawianiu których schylali się do wpół osoby, a potem wyprostowawszy
926 6| następującą sesją. Woźnego do tych sądów nie zażywano
927 6| przystępując po odbytej pierwszej do następującej drugiej, tym
928 6| tym porządkiem idąc aż do ostatniej.~Choć który z
929 6| sprawy; ci, co nie należeli do sprawy, tylko z ciekawości
930 6| cichu, ale zawsze twarzą do króla obróconą.~
931 6| łacińskiego i greckiego do nuncjatury spływały, nie
932 6| którego gradusu postępuje do drugiego. Na przykład: pierwszy
933 6| jednego gradusu pomykała się do drugiego, aż do ostatniego,
934 6| pomykała się do drugiego, aż do ostatniego, który nazywał
935 6| Po takim dekrecie już nic do espedycji nie brakowało,
936 6| przekrzesani, przychodzili do ksiąg nuncjaturskich: jeden
937 6| pisarzem, ale kanclerzem; do tych dokumentów przydawali
938 6| zapisując na wierszchu, do czyjej sprawy należały te
939 6| strony, a przychylił się do drugiej; to zrobiwszy, oddał
940 6| zaingrosowawszy cały proces do ksiąg, wydawał rekurującym
941 6| Jeżeli apelacja była założona do Rzymu, audytor bez odwłoki
942 6| łacińskiego i greckiego do nuncjatury spływały, nie
943 6| którego gradusu postępuje do drugiego. Na przykład: pierwszy
944 6| jednego gradusu pomykała się do drugiego, aż do ostatniego,
945 6| pomykała się do drugiego, aż do ostatniego, który nazywał
946 6| Po takim dekrecie już nic do espedycji nie brakowało,
947 6| przekrzesani, przychodzili do ksiąg nuncjaturskich: jeden
948 6| pisarzem, ale kanclerzem; do tych dokumentów przydawali
949 6| zapisując na wierszchu, do czyjej sprawy należały te
950 6| strony, a przychylił się do drugiej; to zrobiwszy, oddał
951 6| zaingrosowawszy cały proces do ksiąg, wydawał rekurującym
952 6| Jeżeli apelacja była założona do Rzymu, audytor bez odwłoki
953 6| razy przez swoje panowanie, do Warszawy zaś zjeżdżał co
954 6| w innych powinnościach, do laski wielkiej należących,
955 6| jeszcze król nie przybył do kraju, a jeżeli prędzej
956 6| takiej pozyturze asystowali do końca owej proklamacji.~
957 6| a nazajutrz odprowadzali do marszałkowskiej kordygardy,
958 6| głowę powracali późno w noc do domów z huczeniem pijackim
959 6| słabych nóg albo niesprawnej do korda ręki, porywali bez
960 6| mundur, zapraszając na nocleg do kordygardy, vulgo do kozy.
961 6| nocleg do kordygardy, vulgo do kozy. Tam wyszumiawszy nocni
962 6| grzecznie żołnierzom, aby do następującej nocy zostać
963 6| gościach, chętnie im ławy do posiedzenia i pryci do spoczynku
964 6| ławy do posiedzenia i pryci do spoczynku nie żałowali.
965 6| żołnierzami, zmykał co tchu do domu, nie potrzebując przewodnika
966 6| pod wartą marszałkowską do pałacu hetmańskiego i od
967 6| niecierpliwości porwał się do szabli, a i taki nie przypłacił
968 6| familią, a czasem skłonne do miłosierdzia serce sędziego
969 6| rygor prawa i determinują do łagodniejszej sentencji.
970 6| geniusz narodu, skłonny do litości nad ludzkimi defektami,
971 6| prawie, że porywający się do oręża pod bokiem króla powinien
972 6| nieunoszonej, żwawców porywczych do korda pełno było na każdym
973 6| hospitum. Goście, przybywający do miasta rezydencjonalnego
974 6| swego dłużnika, pozywał go do tych sądów, w których prędka
975 6| jego osoby i zaprowadzenie do kordygardy: więc każdy,
976 6| przeto wszyscy chętniej się do marszałkowskich jak do grodzkich
977 6| się do marszałkowskich jak do grodzkich ubiegali. Same
978 6| spostponowawszy, biegły w zapale do instygatora marszałkowskiego.
979 6| pobudki między tymi kobietami do zwady. Po śmierci Augusta
980 6| pachołkom obydwie porwać do ratusza, a potem prezydent,
981 6| przytoczywszy, wracam się do sądów potocznych marszałkowskich.
982 6| przyczyny policji, ogółem do jurysdykcji marszałkowskiej
983 6| białogłowy nierządem żyjące do tych także sądów były pociągane;
984 6| jednego domu, przenosiły się do drugiego, czyniąc swoje
985 6| sprawiedliwości, przeto zwożono do jego sądów kryminalistów
986 6| kiedy widział, że zbrodzień do złego przywykły niewart
987 6| jednak sprawiedliwość co do złoczyńców dalekich od Warszawy
988 6| jurysdykcja marszałkowska co do sądów; co zaś do innych
989 6| marszałkowska co do sądów; co zaś do innych rozporządzeń w mieście
990 6| zwyczaj, gdy króla nie było, do Otwocka, dóbr swoich, zostawiał
991 6| koronnym; i on był nim aż do śmierci Augusta III i po
992 6| jurysdykcji odsyłane bywały do grodu i do ratusza miasta
993 6| odsyłane bywały do grodu i do ratusza miasta Starej Warszawy
994 6| dekretowani, oddawani bywali do tegoż ratusza, gdzie ich
995 6| nuncjaturskimi, jakie sprawy należały do sądów duchownych; tu się
996 6| na boku prawym lub lewym do kontusza przyszytą, herb
997 6| Podczas sądów niewiele miał do czynienia, gdyż nie wrzeszczał
998 6| krzesła, krucyfiks i serwis do pisania; a kiedy kursor,
999 6| czyli pozwów, które nie szły do relacji w księgi konsystorskie,
1000 6| jak szły pozwy świeckie do ksiąg grodzkich lub ziemskich
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2290 |