1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2290
Part
1001 6| był ważny krok pierwszy do dalszego progresu sprawy;
1002 6| sprawy; dlatego zaś nie dawał do ręki ani czytać pozwalał
1003 6| tymczasem po inhibicją onej do nuncjatury albo Rzymu -
1004 6| mianowicie kiedy sprawa poszła do wyższego sądu, niż się dać
1005 6| aprehensji, przeszkadzały do innych spraw i funkcji tak
1006 6| nadto jeszcze czyniły wstręt do wyklętego wszystkim ludziom
1007 6| widzących, że coś podobnego do księdza zabiera się ku noclegu
1008 6| fiskał nie interesował się do żadnej sprawy, chyba wezwany
1009 6| obowiązku swego wchodzili do każdej rozwodnej sprawy,
1010 6| inne na świecie nachylonym do swego zepsucia niewiele
1011 6| albo wykradziona i chłostą do szlubowania przymuszona,
1012 6| mężów lub żon szukający, do rozwodów ubiegali.~Oficjałowie
1013 6| szlachta i nieszlachta byli do zastępowania oficjała albo
1014 6| biskupów rzadko kto apelował do sądów arcybiskupich gnieźnieńskich,
1015 6| dlatego że mu z Poznania do Gniezna po drodze było,
1016 6| konsystorzów zazwyczaj szedł prosto do nuncjatury, kto nie był
1017 6| formie jurydycznej albo szli do rewerendy dla przyszłych
1018 6| jeżeli są jacy, to biedni i do tego Rusini, mało estymujący
1019 6| synów swoich rzadko oddają do szkół łacińskich, a per
1020 6| łacińskich, a per consequens do nauki prawnej. Przeto do
1021 6| do nauki prawnej. Przeto do tamtejszych konsystorzów
1022 6| kosztem znacznym na podróż do dworu swego.~Między audytorami
1023 6| większej godności osoby, do tego urzędu wezwanej; co
1024 6| surogata, lub posyłając do konsystorza, od boku swego
1025 6| swego o dziesięcinę wytyczną do konsystorza warszawskiego
1026 6| zwyczaju, zapozwał księdza do ziemstwa tegoż, podług nastrojonej
1027 6| konsystorzu, obrócili się do ziemstwa. Konsystorz na
1028 6| czerskiej. Ten manifest postali do Rzymu przydawszy do niego
1029 6| postali do Rzymu przydawszy do niego prośbę, aby Sancta
1030 6| pod ten czas warszawski, do wyższej promocji zmierzający,
1031 6| chciał, ale prosto ciągnął do sądu świeckiego. Trybunały
1032 6| inaczej spraw takowych, do siebie przez apelacją przychodzących,
1033 6| czasem przymuszeni zostali do nadgrodzenia popowi kosztu
1034 6| tego miodu pop syci miód do picia. Podczas prażniku,
1035 6| małą kwotę urobioną trunku do tylu garców, ile mu ich
1036 6| wraz z chłopami chodzili do karczmy; bo albo go żona
1037 6| kożuch prosty, w którym nawet do służby ołtarza przystępowali
1038 6| proszę z sobą Czytelnika do stanu żołnierskiego.~
1039 7| wszystkie głowy odrachowały co do jednej, chociaż w każdej
1040 7| i towarzystwo rękodajni do twardego siedzenia na koniu
1041 7| turecka kulbaka była podobna do terlicy z tą tylko różnicą,
1042 7| najwięcej siądzenia husarze do potrzeby zażywali. Możno
1043 7| rzekłszy, wszyscy nie mieli nic do czynienia w małym wojsku
1044 7| rzeczy nie mieli więcej do czynienia, jak odbierać
1045 7| Należały te poważne znaki do rozdawniczej łaski królewskiej,
1046 7| Rotmistrz nie miał więcej do czynienia, jak tylko imieniem
1047 7| prostemu szlachcicowi, gdyż do tych rangów ubiegali się
1048 7| Rotmistrz nigdy nie należał do żadnej służby wojskowej
1049 7| chcieli, mogli się interesować do swoich powinności, lecz
1050 7| komendy namiestnika tak co do stawania w szyku, jako też
1051 7| stawania w szyku, jako też co do marszu i stacji; i to było
1052 7| interesach zabawni. Musztry do tego lub innych ćwiczeń
1053 7| gust w rzemieśle wojskowym. Do czego pierwszy dał pochop
1054 7| wszystkie. Towarzystwo jednak do tej musztry wcale nie należeli.~
1055 7| chorągiew zabierała się do jakiego marszu albo gdy
1056 7| góry na dół, czy z dołu do góry. Taki zastępca brał
1057 7| tego, którego zastępował, do proporcji czasu wyprawy
1058 7| za siebie sowity poczet, do żadnej wyprawy niebezpiecznej
1059 7| polskim autoramencie co do towarzystwa żadnego braku
1060 7| szczególniejszym rycerstwa polskiego, do innych dzieł w kwitnącym
1061 7| nie mającego.~Zajechawszy do miejsca chorągwi, towarzysz
1062 7| zeszli się wszyscy przytomni do porucznika albo chorążego,
1063 7| byt z nich przytomny, albo do namiestnika, jeśli żadnego
1064 7| prezydujący miał mowę do rycerstwa powitalną, w której
1065 7| bardzo było trudno dostać się do tych znaków, chyba za wielką
1066 7| imieniem całej kompanii do koła zapraszali. Ten, w
1067 7| powinszowaniach był wprowadzony do izby, gdzie oddawszy ukłony
1068 7| rekomendował się perorą, ułożoną do rzeczy, albo też tylko słowy,
1069 7| przyjaźni. Potem wyszedł do którego pobliższego domu
1070 7| którego pobliższego domu lub do izby drugiej, jeżeli była,
1071 7| ładownicy i szarawarów, powrócił do kompanii i zasiadł miejsce
1072 7| na chorągiew z podatków do niej należących, podawał
1073 7| rachunkach przystępowano do obrania nowego deputata,
1074 7| plenipotenta na komisją do Radomia i dwóch rezydentów
1075 7| rezydentów na asystencją do rotmistrza albo dawnych
1076 7| się skończy wprędce i on do swojej leży powróci; za
1077 7| woleli podział pieniędzy do ręki niż traktament.~Póki
1078 7| koło rozjechało, szeregowi do kwater się i do gospodarstwa
1079 7| szeregowi do kwater się i do gospodarstwa porozchodzili,
1080 7| O deputacji do egzakcji~Wyznaczonemu do
1081 7| do egzakcji~Wyznaczonemu do egzakcji nie godziło się
1082 7| wyprawie ciągnął od wsi do wsi lub miasteczka, chorągwi
1083 7| podobało, choć z jednej wsi do drugiej nie ujechał więcej
1084 7| pół mili. Skoro wjechał do wsi, oświadczył się dworowi
1085 7| kwaterę, stosując się w tym do woli zwierszchności miejscowej,
1086 7| miejscu i przez drogę aż do drugiej stacji umyślonej
1087 7| czeladzią potrzeba było i do woza okroić się mogło. Pamiętał
1088 7| takiego trunku nie znajdował do smaku, dopełniono; z piwem
1089 7| stąd często przychodziło do kłótni. Posiadacz uparty
1090 7| Posiadacz uparty posyłał do kancelarii, tam składał
1091 7| wypróżnił. Lecz w każdej wsi, do której przybył po podatek,
1092 7| poddaństwa, wyprawić go do innej wsi najbliższej, królewskiej
1093 7| wszystkich akcydensów wynosiła do trzech i czterech tysięcy,
1094 7| husarskie nie były zażywane do innych ekspedycji tylko
1095 7| ze wszystkimi potrzebami, do żywności ludzi i koni należącymi.
1096 7| namiestnik rozpisował listy do towarzystwa, aby się do
1097 7| do towarzystwa, aby się do chorągwi ściągali, co czynił
1098 7| raz, kiedy był ordynans do wszystkich towarzystwa,
1099 7| warcaby; przystosowanym do rozmaitego koloru sukien,
1100 7| towarzystwo przesiadali się do kolasek i karabonów; jeden
1101 7| regestru zostawał na koniu do prowadzenia chorągwi. Tym
1102 7| pochód był ciągniony aż do miejsca, chyba jeżeli przyszło
1103 7| ostro. Należy i to przydać do wiadomości Czytelnika, iż
1104 7| wysadzaną, srebrno-pozłocistą, do rzędu przypiętą. Wierszchnią
1105 7| zadu konia okrywający, aż do pętlin zadnich nóg długi,
1106 7| jeźdźca z tyłu i z przodu aż do pasa okrywająca. (NB. Niektórzy
1107 7| zostawując gołą dłoń i palce, do ujęcia i utrzymania broni
1108 7| przed nosem i w miarę jego do szyszaka jednym końcem przyszrubowana.~
1109 7| przyszrubowana.~Od pasa do nóg już nie używano zbroi;
1110 7| okrywały jeźdźca od pasa aż do kostek nóg; te szarawary
1111 7| jak żupan, jednym końcem do żupana przyszyte, drugim
1112 7| w olstrach przy kulbace, do potrzeby i parady używali
1113 7| musieli się wszyscy stosować do równości, chociaż w gatunku
1114 7| szeregowi usarscy mieli z tyłu do zbroi przyśrubowane drewno
1115 7| piórami długimi od końca do końca rzędem natchnięte,
1116 7| szeregowych były długie do kolan konia i okrywały cały
1117 7| ordynaryjnego, akomodowanego kolorem do munduru szeregowych, który
1118 7| znakom usarskim; tak się do nich dobijano jak i do usarskich;
1119 7| się do nich dobijano jak i do usarskich; jedne obyczaje,
1120 7| piersiach, na haftki zapinanym, do obłóczenia i zdejmowania
1121 7| karwasze żelazne, od łokcia do pięści długie, na glanc
1122 7| grubą łosią okryta. Od pasa do nóg szarawary tak jak u
1123 7| kamieniami sadzoną, przypiął do boku lewego z strzałami
1124 7| hajdamakami, że ci wystrzelone do siebie kule zmiatają z sukien
1125 7| publicznych, przypasował do boku sajdak, bo szabla,
1126 7| zemknęła.~Między strojami do ozdoby należącymi niepoślednie
1127 7| kosztowała najprzedniejsza do 40 czerwonych złotych bez
1128 7| złotych bez podszewki; użytą do jakiego aktu wspaniałego,
1129 7| towarzysz nie zażywał jej do parady. Usarscy także oficjerowie
1130 7| regiment cały był komenderowany do jakiej wyprawy wraz z chorągwiami
1131 7| którzy wypadając z Siczy, do Moskwy należącej, na Ukrainę
1132 7| bardziej towarzyskich - wybór do puszczania osób miarkowali
1133 7| autoramentu zdarzone, dały okazją do przyjęcia mundurów, które
1134 7| tchu się wzięli wszyscy do mundurów, tę różnicę zostawiwszy
1135 7| sobie nadanego, podobieństwo do pewnej rzeczy białogłowskiej
1136 7| nosili lampartów, tylko do lewego boku, siedząc na
1137 7| nogę jeźdźca od pasa aż do kostek, co dotychczas w
1138 7| pancernych koronnych. I to także do powagi należy, iż towarzysz
1139 7| i szabla; ubiór: katanka do kolan krótka, żupan, pas,
1140 7| handlować końmi albo był zręczny do myślistwa. Takowy, szczując
1141 7| zwierzynę stołową jednę do swojej kuchni adresując,
1142 7| towarzystwo nie należało do likwidacji ani egzakcji
1143 7| Przyjechawszy z pieniędzmi do chorągwi, dal dla towarzystwa
1144 7| uiszczony, ale od czasu do czasu rozmaitymi sztukami
1145 7| odważyła zapozwać rotmistrza do komisji radomskiej, śmielszych
1146 7| pretekstami za niezdatnych do służby podał i z regestru
1147 7| trybunalskich żwawy obrońca, do korda zawołany junak. Ten
1148 7| komenderował chorągwiami do swego pułku należącymi;
1149 7| używano, ordynanse szły prosto do rotmistrza, nie zatrudniając
1150 7| pułkownika. Te zaś wyprawy, do których wzywano całych pułków,
1151 7| koronny, z nieukontentowania do Sasa chciał przeciw niemu
1152 7| gdy rotmistrz, ochoczy do wojny, sam się o to starał
1153 7| desperacką rezolucją miał się do obrony; albo jaki zbójca
1154 7| chorągwie lekkie zażywane bywały do konwoju hetmanów, kiedy
1155 7| hetmanów, kiedy się na sejm do Warszawy i Grodna z ogromnym
1156 7| innej jakiej okoliczności do króla przyjeżdżali; w takim
1157 7| porządne - rozerwane były do innych wozów, karet, kolasek
1158 7| lekkich chorągwi czasem i do wjazdów publicznych, pogrzebów
1159 7| regimentarz, interesowany do trybunału, chciał prędko
1160 7| reasumpcja. Zgoła nie tylko do wojskowych powinności, ale
1161 7| wojskowych powinności, ale też do wszelkich innych usług hetmańskich
1162 7| nich, obligowanymi będąc do ustawicznego znajdowania
1163 7| szeregowi sami należeli do tej musztry, towarzystwo
1164 7| karabin przed się, na ramię, do nogi i tym podobnych; ale
1165 7| kilka minut czasu, nim się do wydania drugi raz ognia
1166 7| wzięli okazją i sposobność do stemplów żelaznych.~U pistoletów
1167 7| to tylko dla proporcji: do nabijania których mieli
1168 7| pistoletów, pobojczykami zwane, do ładownicy na obdłużnej taśmie
1169 7| przetyczki, nie służyły do przetykania zapałów, ponieważ
1170 7| przygrubsze, ale tylko służyły do ozdoby ładownicy. W tyle
1171 7| na koszuli kontusz kusy do kolan, z cielęcej skórki
1172 7| siedlisko w Siczy, kraju do Moskwy należącym, przy granicy
1173 7| Kozaków zaporoskich w kraju do Moskwy należącym, w szczerych
1174 7| imperatorowy moskiewskiej; ale ich do żadnej wojny za mego wieku,
1175 7| z kobietą, tedy takowego do pala w kureniu, z którego
1176 7| Miał każdy swój dom i kram do towarów, które tam przybywającym
1177 7| najmilszy, prowadził go do kancelarii i tam uroczyście
1178 7| nim zostawała, albo się do innych kampańczyków rozchodziła;
1179 7| sukcesorem, trzeba było przylgnąć do jednego kampańczyka i służyć
1180 7| służyć mu jak najwierniej aż do śmierci.~Kampańczykowie
1181 7| hersztami kup hajdamackich. Do takich wycieczków przyprowadziła
1182 7| sposobem utracił, albo gdy do rozboju miał serce i ochotę.
1183 7| nadpotrzebną nie wzrastali. Do tego rozbój był drogą krótszą
1184 7| chorągwi o to, czego mu do kuchni brakowało. Nie gotował
1185 7| ekspensować swego tytuniu, siadał do generalnej lulki, wyjął
1186 7| skoro były wypróżnione. Do jednej lulki mogło się zmieścić
1187 7| obszerniejszy, a tym samym do przyjęcia i pomieszczenia
1188 7| wyzwoleniec nie brał; należało do szczodrobliwości kampańczyka
1189 7| w innym jakim interesie do Siczy przybywającemu włos
1190 7| ludzkości rozciągali aż do granicy swojej, dalej zaś
1191 7| towarów, powracali z nimi do domów z paszportem od koszowego.
1192 7| od koszowego. Jadącym zaś do Siczy i prowadzącym towary
1193 7| to jest puste pole, które do Siczy prowadziło z osiadłej
1194 7| koszowego hajdamacy szli do cerkwi; tam brali błogosławieństwo
1195 7| hajdamak krzyknął i co tchu do rzeki pędził, a stado zhukane
1196 7| pieszo się w owych trawach do rzeki zmykali, bydło zaś
1197 7| piechota, sposobniejsza do ukrycia się w wielkich trawach
1198 7| trudniejsza była naszym do zniesienia niżeli jazda,
1199 7| obstąpiona, broniła się do upadłej, tak iż często nasi,
1200 7| nich dobre plagi wzięli.~Do tych hajdamaków, którzy
1201 7| hultajskie raz na zawsze, do Siczy z hajdamakami powracali
1202 7| plemienników, powracając do Siczy, porywali też i chłopców
1203 7| sługi, chłopa lub Żyda, do hajdamaków zbiegłego. Ale
1204 7| zmowie z nimi zostając, niby do ucieczki przymusili. Dlatego
1205 7| którzy szczęśliwie powrócili do Siczy, połowę zdobyczy oddawali
1206 7| kampanie, przybierając na czas do siebie kozaków porodowych,
1207 7| hajdamaków, chyba że się bronili do upadłej, szczerze bili;
1208 7| albo który chłop sprawny do egzekucji użyty naciął mu
1209 7| wychodzi z człowieka, założył do nóg parę wołów w jarzmie
1210 7| jeden, kiedy było wiele osób do egzekucji, a mało palów,
1211 7| mało palów, podnosili pal do góry i wkopywali w ziemię.
1212 7| albo bokiem, żył na palu do dnia trzeciego, czasem wołał
1213 7| hajdamacy wszędzie się do upadłej bronili. Na pięćdziesiąt
1214 7| strzelali, race i inne ognie do fajerwerków służące robili;
1215 7| kokardy na krzyż przypiętymi; do odbywania warty używał karabinu
1216 7| żeby było więcej placów do promocji szlachty; nie starano
1217 7| cudzoziemskiego autoramentu do wszystkich rang oficjerskich
1218 7| rodowitej szlachcie polskiej, a do tego najwięcej panom mającym
1219 7| generalskie rangi należały do dystrybucji królewskiej.
1220 7| począwszy od pułkownika aż do ostatniego chorążego, rozdawali
1221 7| galonu, z kokardą białą. Do kapelusza czarnego przydawali
1222 7| generałowie-adiutanci, którzy do żadnego regimentu nie należeli,
1223 7| cudzoziemskiego autoramentu, dawano mu do stancji szyldwacha i przysyłano
1224 7| miejsce. Zasiadali czasem do krygsrechtów, to jest sądów
1225 7| wojskowa albo komis, używano do tego generałów forsztelowanych.
1226 7| brano go bez ceremonii do kozy i sądzono jak prostego
1227 7| jeden inspektor należał do regimentów pieszych, drugi
1228 7| regimentów pieszych, drugi do konnych. Tę lustracją czynili
1229 7| przy sobie będącemu dał do czytania. Najprzód czytane
1230 7| żadnego nie brakło, ponieważ do rangów oficjerskich jako
1231 7| miesiąc wakującej kondycji do kieszeni okroiło, byle tylko
1232 7| i trębacz instrumentem, do jakiego służył, fajfer piszczałką,
1233 7| odbywszy szedł na drugą stronę do placu, na który miał się
1234 7| kapitan miał woźnicę i konie do swojej wygody, kazał zaprząc
1235 7| swojej wygody, kazał zaprząc do karabona chorągwianego,
1236 7| swojej i zajechał z wozem do stajni, a z tej z końmi
1237 7| a z tej z końmi najęty do domu.~Po przejściu całego
1238 7| kapitana, że został przymuszony do przedaży swojej rangi, ale
1239 7| handgryfy. Generał pojechał do stancji, a żołnierze rozeszli
1240 7| były przed lustracją, aż do roku następującego, w którym
1241 7| pochodził, że żołnierze do ognia nigdy nie byli egzercytowani,
1242 7| przenosiły za hetmanami swymi do ich miast, w których ciż
1243 7| jednego hetmana prowadząc się do drugiego. Inne regimenty
1244 7| przeprowadzał regiment z dawnej leży do miasta swego rezydencjonalnego.
1245 7| wielkich bankietów nosili do stołu półmiski z potrawami,
1246 7| Albowiem najwięcej zażywano do pomienionej wojny hajdamackiej
1247 7| także bywały regimenta konne do asystencji jakim solennym
1248 7| pieszej koronnej~Piechota, ile do służby cywilnej, miała więcej
1249 7| służby cywilnej, miała więcej do czynienia od jazdy: a najprzód
1250 7| zaciągając warty swoje i obwachy do pierwszych bram tychże gmachów:
1251 7| końcu zachodnim prowadzącym do Bielan.~Zaciągając wartę,
1252 7| porządku i tropu od koszar aż do dominikanów-dyspensatów,
1253 7| Tak ciągnęta w całości aż do bramy zamkowej przy Krakowskiej
1254 7| Krakowskiej Bramie będącej, do której wchodziła dywizja
1255 7| wchodziła dywizja komenderowana do zamku; reszta trybem zaczętym
1256 7| korpusu, udała się na Podwale do pałacu Branickiego, hetmana
1257 7| Senatorską ulicą ciągnęła do jego pałacu na Lesznie będącego;
1258 7| Krakowskim Przedmieściem do pałacu Saskiego, w którym
1259 7| dziesiątej przed południem do takiejż nazajutrz godziny;
1260 7| pozbierawszy swoje poczty, ciągnęła do koszar bez kapeli, która
1261 7| kapeli, która z placu zaraz do swoich się domów rozchodziła,
1262 7| biciem w bębny i w tropie aż do tegoż samego dominikańskiego
1263 7| ramionach karabiny kolbą do góry obrócone. Gdy przyszli
1264 7| natężoną zwolniwszy, szli do koszar w pospolitej sytuacji.~
1265 7| powrót zaś schodzili się do nich osobnymi partiami,
1266 7| magistraturą z Piotrkowa do Lublina; do Radomia zaś
1267 7| z Piotrkowa do Lublina; do Radomia zaś na komisją wojskową
1268 7| tegoż regimentu inna partia. Do tej usługi najwięcej komenderowano
1269 7| całą magnificencją swoją do Lublina, jako ruski pan,
1270 7| marszałkowi, a nie trybunałowi; do czego należy jeszcze przydać,
1271 7| z skarbu jego przydatek do zwyczajnego od Rzeczypospolitej
1272 7| żołnierzami po całych nocach do ognia, ale się o to nie
1273 7| sierżant; księciu Sanguszkowi do takiej służby dawano porucznika
1274 7| miała ludzi dobranych co do wzrostu, przyjmowała każdego,
1275 7| innym ciężkim występkiem do ucieczki przymuszonych,
1276 7| od rodziców albo krewnych do tego nowicjatu zarekomendowanych.
1277 7| chcąc nie chcąc porwanych i do komendy za rekruta stawionych.
1278 7| żołnierz prędszym nie był do zaczepki jak gwardiacki.
1279 7| wyrządzał. Wołał w tej mierze do siebie po kilka razy oficjerów
1280 7| chłopy ciężkie i niesprawne do szabli, żadnego układu szermierskiego
1281 7| paragrafami, nareszcie odesłał ich do Saksonii, a na ich miejsce
1282 7| pierwszych.~Jak byli sprawni do korda, tak równie byli sprawni
1283 7| tak równie byli sprawni do ognia; wiele razy na nich
1284 7| spuszczeniu trupa w dół albo do grobu, a potem, za głosem
1285 7| chowających zmarłego.~Inne okazje do ognia skupionego były rozmaite
1286 7| chciał widzieć sprawność do ognia tych graczów do pałasza.
1287 7| sprawność do ognia tych graczów do pałasza. Ten eksperyment
1288 7| wjazdu na publiczną audiencją do króla posła tureckiego.
1289 7| rzeczy. Gdy się zbiegło do jakiego woza, masłem, serem,
1290 7| ze wszystkim podobne, a do tego moneta krajowa, będąc
1291 7| wzięte za rzecz sprzedaną do kieszeni schowawszy, a podobnych
1292 7| gwardiakiem. Ale przyszedłszy do światła albo nazajutrz za
1293 7| za potrzebą spojrzawszy do worka, postrzegł, że został
1294 7| swoim szczęściem obłudnym do gry zachęcali. Tym sposobem
1295 7| nabycia więcej pieniędzy do gry zachęconych, także służebne
1296 7| którego pilnujący, zbliżony do gracza, rzekł do niego: "
1297 7| zbliżony do gracza, rzekł do niego: "Porzuć to, bracie,
1298 7| kubki i stołek i krył się do kamienicy lub domu najbliższego;
1299 7| swego domu rugować albo do którejkolwiek najbliższej
1300 7| mieli przemysłu i sumnienia do oszukaństwa, w pracy rąk
1301 7| żołnierz opatrywać sobie glinkę do farbowania patrontasza,
1302 7| farbowania patrontasza, szwarc do wąsów, kamaszów i trzewików,
1303 7| niego urlap od miesiąca do miesiąca, podczas lustracji
1304 7| kapitanowi we dwójnasób zapłacić. Do tego żaden z takich rzemieślników,
1305 7| mosiężną z przodu zapinany, do którego pasa z lewego boku
1306 7| pochwy przyszyte: jedna do pałasza, druga do bagneta;
1307 7| jedna do pałasza, druga do bagneta; i zwało się to
1308 7| takimiże u góry haczykami, do utrzymania pałasza i bagneta
1309 7| lisztwami i kołnierzem takimże; do czego gdy sobie dragan za
1310 7| koszulami, szczotką i grzebłem do konia chędożenia, z szczotką
1311 7| konia chędożenia, z szczotką do botów, z kitlem płóciennym
1312 7| podeszwami wydane, cholewami do kupy związane. Na wierszch
1313 7| potrzebował, i stawał się ów taboł do wpół pleców jeźdźca wysoki,
1314 7| zginał się całym sobą aż do karku końskiego. Na przedzie
1315 7| żołnierza swego przybył do Polskie i całe sześć czy
1316 7| gwardia konna koronna przyszła do swojej powagi, trzymała
1317 7| Kazimierzowskimi zwanych, do pałacu królewskiego, konno,
1318 7| dwiema, bez dobosza, który do obwachu w sali formowanego
1319 7| zsiadali z koni, kilku zostało do trzymania koni, inni uszykowani
1320 7| tymże porządkiem powracali do koszar.~Król dla okazałości
1321 7| Augusta III.~Gdy król jechał do zamku na sejm albo na senatus
1322 7| króla pruskiego wyśliznął i do Polski powrócił.~Gwardia
1323 7| służyła królowi, najmowała się do różnych robót tak jak i
1324 7| miała zakaz najmowania się do roboty częścią dlatego,
1325 7| służyła gwardia konna królowi do noszenia potraw na stoły
1326 7| publiczne w dni galowe, do której służby komenderowano
1327 7| półmiskami; przyszedłszy do stołu, kuchmistrz odbierał
1328 7| takim zebrane ze stołu do kuchni odnosili pod okiem
1329 7| saskiego żołnierza zażywano do tego mirowskich i płacono
1330 7| głowy kapuzami. Tak było aż do średnich lat panowania Augusta
1331 7| drabantów, którzy z Saksonii do Polski przyszli już w kapeluszach.
1332 7| natury miętki, na nodze do tego rozgrzany, ile w czasy
1333 7| przechodzącymi, przypiętą, do odpięcia łatwą, żeby żołnierz
1334 7| żeby żołnierz mógł ją odjąć do wychędożenia, nie szorując
1335 7| wąsów, przystrzygano je do miary od generała wydanej,
1336 7| starych niż samych starych. Do szwarcowania wąsów używali
1337 7| nad świecą rozgrzanym, do proporcji przepisanej sztafirując
1338 7| lubo nie byli obligowani do noszenia wąsa, owszem go
1339 7| pieszym, jak konnym. Gdy do tego wspominałem zaraz to,
1340 7| węgierskie należały także do wojska Rzeczypospolitej,
1341 7| spuszczało się na plecy aż do pasa; cała figura tego nakrycia
1342 7| krótkimi, wprost ściętymi, do kolan długa, w stanie kroju
1343 7| pod szyją i na brzuchu aż do pasa zapięty, w stanie do
1344 7| do pasa zapięty, w stanie do miary człowieka przykrojony,
1345 7| długi, na bokach od dołu aż do pasa rozcięty, na przednich
1346 7| portki szerokie i długie, do pół cholew wiszące, koloru
1347 7| boty na nogach polskie, do ordynaryjnego używania czarne,
1348 7| ordynaryjnego używania czarne, do parady żółte. Pas na żupanie
1349 7| Taki był strój janczarski do parady; do odprawiania zaś
1350 7| strój janczarski do parady; do odprawiania zaś warty miał
1351 7| jak u innej piechoty, a do tego suknem mundurowego
1352 7| regimentach, nie widać by było. Do bębna komenderowani bywali
1353 7| bywali żołnierze za koleją, do którego wielkiej nauki nie
1354 7| zawojem, tak jak Turcy, do którego zawoju używali czasem
1355 7| tak jak janczarowie, ale do boku przypasaną; pas perski
1356 7| przywileju, stawali zimą do parady w kierejach, czyli
1357 7| piszczków, na szałamajach do oboju podobnych przeraźliwie
1358 7| oboistami tejże kapeli, do nauki nietrudnej, byli samiż
1359 7| liczbie kilkudziesiąt, od rana do nocy; do nich także należało
1360 7| kilkudziesiąt, od rana do nocy; do nich także należało wyprowadzać
1361 7| żupany, w błękitne katanki do kolan długie, z wyłogami
1362 7| na jaki przypadek: porwać do kozy jakiego łajdaka albo
1363 7| w regulamencie stosowały do autoramentu polskiego; pieszych
1364 7| konnych, którzy się stosowali do autoramentu cudzoziemskiego,
1365 7| litewskiego i nie należąc do zwierszchności hetmańskiej,
1366 7| ordynackiego przenosił się do regimentu kompotowego, nie
1367 7| domowymi, raz po raz wychodził do niej na galerią, sam ją
1368 7| niej na galerią, sam ją do ognia musztrując; trzymał
1369 7| podpadającą, chociaż czasem do ognia zażywaną, ale na dziedzińcu
1370 7| po wysłużeniu lat swoich do rolnictwa powracających;
1371 7| najstarszym był ksiądz paulin, do którego co wieczór po zamknięciu
1372 7| klucze od bram odnoszono. On do tej garsztki wojska wydawał
1373 7| tym wszystkim, cokolwiek do komendanta fortecy należeć
1374 7| powinno. Kiedy wjeżdżał do fortecy albo z niej wyjeżdżał,
1375 7| przed nim werbel i stawano do parady tak, jak zwykli czynić
1376 7| to było jego szczęściem, do podziału nie należącym.
1377 7| innych regimentach wysłużone, do Częstochowy jakoby na łaskawy
1378 7| arcyprzednie i było ich do kilkuset spiżowych i żelaznych,
1379 7| kwitnący, nie pobudzał nikogo do przygotowaniów wojennych,
1380 7| nogach trzewiki i kamasze, do codziennego używania czarne,
1381 7| codziennego używania czarne, do parady białe; ładownice
1382 7| było nadto; który iż tylko do pewnego czasu konserwować
1383 7| w regulamencie stosowały do autoramentu polskiego; pieszych
1384 7| konnych, którzy się stosowali do autoramentu cudzoziemskiego,
1385 7| litewskiego i nie należąc do zwierszchności hetmańskiej,
1386 7| ordynackiego przenosił się do regimentu kompotowego, nie
1387 7| domowymi, raz po raz wychodził do niej na galerią, sam ją
1388 7| niej na galerią, sam ją do ognia musztrując; trzymał
1389 7| podpadającą, chociaż czasem do ognia zażywaną, ale na dziedzińcu
1390 7| po wysłużeniu lat swoich do rolnictwa powracających;
1391 7| najstarszym był ksiądz paulin, do którego co wieczór po zamknięciu
1392 7| klucze od bram odnoszono. On do tej garsztki wojska wydawał
1393 7| tym wszystkim, cokolwiek do komendanta fortecy należeć
1394 7| powinno. Kiedy wjeżdżał do fortecy albo z niej wyjeżdżał,
1395 7| przed nim werbel i stawano do parady tak, jak zwykli czynić
1396 7| to było jego szczęściem, do podziału nie należącym.
1397 7| innych regimentach wysłużone, do Częstochowy jakoby na łaskawy
1398 7| arcyprzednie i było ich do kilkuset spiżowych i żelaznych,
1399 7| kwitnący, nie pobudzał nikogo do przygotowaniów wojennych,
1400 7| nogach trzewiki i kamasze, do codziennego używania czarne,
1401 7| codziennego używania czarne, do parady białe; ładownice
1402 7| było nadto; który iż tylko do pewnego czasu konserwować
1403 7| szykowało się ze wszystkim do materii wojskowej, ponieważ
1404 7| zdało mi się być miejsce do opisu hetmanów.~Skoro który
1405 7| W tym tylko stosował się do regimentu swego, kiedy chciał
1406 7| galonkiem wąskim srebrnym do pasa i około rękawów obrzucone,
1407 7| to na audiencją publiczną do króla albo na pierwszą sesją
1408 7| króla albo na pierwszą sesją do senatu; pomimo zaś tych
1409 7| dobrze laty przyciśnionym, a do tego konna jazda już wychodziła
1410 7| jadącemu królowi na sejm do zamku lub senatus consilium
1411 7| koronny albo litewski jachał do króla na audiencją albo
1412 7| srebrną, podług stosunku do koloru sukna lepiej przypadającego,
1413 7| zatchnięty, wydawał podobieństwo do paludamentu, którego dawni
1414 7| stangreta i stojąc tyłem do karety.~Za karetą stało
1415 7| się raz i drugi uszargały do stracenia glancu, dawano
1416 7| jedwabnej, złotem przerabianej, do połowy tegoż ogona długiej,
1417 7| jechał na audiencją publiczną do króla, do książęcia prymasa
1418 7| audiencją publiczną do króla, do książęcia prymasa lub którego
1419 7| poszargane od janczarów odbierano do skarbu i tymi prowidowali
1420 7| nie odnosząc się w tym ani do sejmu, ani do senatus consilium.
1421 7| w tym ani do sejmu, ani do senatus consilium. Komisja
1422 7| ordynacja od ustawy swojej aż do jego czasów przez żaden
1423 7| Janusz zażył tego zamilczenia do zbogacenia kasy swojej,
1424 7| zajechał, nie udając się wprzód do żadnej magistratury po rozprawę
1425 7| Dobra ordynackie tymczasem do rezolucji sejmowej w administracją
1426 7| rzeczy zostały powrócone do dawnego stanu. Sanguszkowi
1427 7| zawiesiwszy ważność donacjów do rezolucji sejmu.~Sejmiki,
1428 7| chorągwi polskich należały do szafunku królewskiego. Co
1429 7| zdrożnych wspominali, choć do skutku nie przywodzili.~ ~
1430 7| i chorągwie, ściągnione do kupy, szykowały się w okrąg
1431 7| ordynansami swymi ściągnął do którego miejsca pewne regimentu
1432 7| lustracji hetman powracał do namiotu swego, przed którym
1433 7| narodzie nie należeli wcale do komendy wojskowej, czyli
1434 7| wyjąwszy te regimentu, które do ich straży i usługi oddzielnie
1435 7| orderu uczyniło wydatku do dwóchset czerwonych złotych,
1436 7| którego wracał się order do królewskiej garderoby, oddawany
1437 7| majestatycznym względom.~Pan orderowy do każdej sukni miał przyszytą
1438 7| przyszytą gwiazdę, nawet i do płaszcza, i kierei, ledwo
1439 7| płaszcza, i kierei, ledwo nie do szlafraka, aby go wszędzie
1440 7| tylko z jednego końca ulicy do drugiego.~Przy końcu panowania
1441 7| bogatszy, oraz gwiazdę do niego, obojga tego używając
1442 7| powleczonego. Gwiazda, służąca do sukni, była dwa razy większa
1443 7| wysyłając w poselstwie do Petersburga Stanisława Poniatowskiego,
1444 7| podług zwyczaju gwiazdę do orderu, z prędkości dał
1445 7| ojszczał), czyniąc aluzją do muru na który, gdy w jakim
1446 8| poddanych, przez szablę do boku przypasaną za szlachtę
1447 8| lepiej popłacał; dołożeć do tego należy wierność, trzeźwość
1448 8| ogólności napisawszy, idę do opisu z osobna każdego gatunku,
1449 8| zażywając pana komisarza i do kalwakaty, i do zawiadowstwa
1450 8| komisarza i do kalwakaty, i do zawiadowstwa dobrami; u
1451 8| czekać z innymi wyńścia jego do sali i prezentować się mu
1452 8| przystojnym i z miną pilność do usług oznaczającą. Jeżeli
1453 8| oznaczającą. Jeżeli pan miał co do rozkazania któremu, ten
1454 8| zabierał się natychmiast do wypełnienia rozkazu pańskiego.
1455 8| którzy nie byli wezwani do jakiej usługi, zostali na
1456 8| jedni z drugimi rozmowami aż do obiadu albo grą kart lub
1457 8| gdzie wyjechać na wizytę do innego pana lub do innych
1458 8| wizytę do innego pana lub do innych dóbr, przez usta
1459 8| albo w stancjach swoich aż do wieczerzy, po której gdy
1460 8| niej pan nie ruszył się do głębszych pokojów, udawali
1461 8| głębszych pokojów, udawali się do swego wczasu, miasto którego
1462 8| częstokroć zszedłszy się do jednego, całe noce trawili
1463 8| wielkopolskiej piwo dobre służyło do zasilenia i ochoty.~Dworzanie
1464 8| Dworzanie honorowi siadali do stołu z panem, dworzanie
1465 8| dworzanie nie siadali z panem do stołu, u jednych mieli osobny
1466 8| osobny panny, u drugich szli do stołu marszałkowskiego pospołu
1467 8| najniewinniejsze, podchwycić i do materii lubieżnej nakręcić
1468 8| i należało niepoślednie do polityki dworskiej. Panny
1469 8| codzienną biorąc lekcją do podobnegoż stów wykręcania
1470 8| z samym panem dworzanie do stołu nie siadali, było
1471 8| stół był marszałkowski, do którego siadali dworzanie
1472 8| piąty kuchmistrzowski, do którego należał kamerdyner
1473 8| koniuszy nie siadał nigdy do stołu pańskiego, choć inni
1474 8| zatrudnienia nie poszedł do stołu pańskiego; tęż samą
1475 8| trzymał i nie należał, tylko do dyspozycji i dozoru kuchni,
1476 8| listów, koniuszy stajnią i co do niej należy, podskarbi szafował
1477 8| trunkami zamorskimi, mając do pomocy piwnicznego, jednego
1478 8| piwnicznego, jednego z liberii, do którego należało wydawanie
1479 8| odmienne stosowane były do różnicy osób. Kiedy na tej
1480 8| kamerdynerem, nie należał do kalwakaty i regestru dworzan,
1481 8| niektórych dworów siadał do stołu z dworzanami, ale
1482 8| niektórych pospoliciej chodził do stołu kuchmistrzowskiego.
1483 8| jedna: konie oprzątać i do wsiadania panu podawać,
1484 8| jakiego innego służalca do pokoju: chłopca, węgrzynka
1485 8| kozaczka, utrzymował go co do odzienia swoim kosztem,
1486 8| służalec takowy panu swemu do stołu asystował, a pan,
1487 8| ceremonii, ale skoro zasiedli do stołu, ubiegał się jeden
1488 8| ubiegał się jeden przed drugim do sztuki mięsa i pieczeni;
1489 8| gdzie wraz z dworzanami do stołu siadały, te bowiem,
1490 8| jako z natury nieśmiałe i do chapanki niesprawne, zawsze
1491 8| niesprawne, zawsze ostatnie do półmiska bywały, chyba że
1492 8| nigdy dworzanom nie służyli do stołu, będąc strawowani
1493 8| kieszeni pańskiej dawane, do sytości wyładować nie pozwalało.
1494 8| obietnicą sutej zapłaty, do szafowania wszystkiego,
1495 8| gościem, nie miał się rączego do szafunku, hałasem, potem
1496 8| być co zapłacone, wsiadał do karety, za nim dragonia
1497 8| od niczego, skromnie się do domów powynosili.~Bywali
1498 8| tych podwodników od stacji do stacji.~I to wszystko uchodziło
1499 8| niegodną uszu pańskich, do tych samych sług swoich,
1500 8| przyuczeni w swoim kraju do wyższej rzeczy ceny, z łatwością
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-2000 | 2001-2290 |