1-500 | 501-1000 | 1001-1041
Part
501 6| swobodne miłujący, nie chciał, a Ostrowski, oficjał pod ten
502 6| kroju wspomnionej komisji, a tak obszerna przedtem władza
503 6| niewinnie prześladowany; a co nieborak stracił na sprawę,
504 6| uczynili się oskarżycielami, a nie dowiedli zarzutów, że
505 6| panem żadnego sporu nie ma, a zatem i spraw prawnych.
506 6| gospodarz mający pszczoły (a trudno na Rusi o takiego,
507 6| albo kłótnią między popem a chłopem wszczęła się jaka
508 6| rzadki był, chyba wdowiec; a jeśli w cale bez żony w
509 6| poczęli zarzucać to imię, a dawać sobie imię najprzód
510 6| imię najprzód episkopów, a potem w cale po naszemu
511 7| 1-mo autorament polski, a w nim chorągwie: husarskie,
512 7| była wyższa i ostrzejsza, a zadnia lawa szersza; miasto
513 7| nazwiskami polskimi mający. A tymi byli: hetmani, rejmentarze,
514 7| kiedy hetman wielki umarł, a król zaraz po jego, śmierci
515 7| hetman polny litewski, a po Radziwille Massalski.~
516 7| istocie dwa lub trzy tysiące, a przeto nad tak małą kwotą
517 7| te przesyłać hetmanowi, a czasem też wydawać ordynanse
518 7| i pancernych w Koronie, a petyhorskich w Litwie byli
519 7| listach i konwersacjach. A tak pożyczając jedni od
520 7| ministrowie, sam król i hetmani; a to też osobliwsza, że w
521 7| biskup krakowski drugiej, a w litewskim kompucie biskup
522 7| i trzy: dwie w Koronie, a trzecią w Litwie - i nawzajem.
523 7| towarzystwa nad czterech, pięciu, a najwięcej sześciu; a i ci
524 7| pięciu, a najwięcej sześciu; a i ci nieustawicznie, ale
525 7| będących: "Nabij, zabij!" A jeżeli w jakiej chorągwi
526 7| szarżerunkach wymusztrował. A za przykładem Niemojowskiego
527 7| płacą odciągał namiestnik, a resztę oddawał towarzyszowi.~
528 7| urlapu po teraźniejszemu, a po dawnemu bez permisji,
529 7| towarzystwo, którzy chcieli, a którzy nie chcieli, przez
530 7| możni nie wyczęstowali, a chudsi nie wyjedli i nie
531 7| oficjerów, oni dawali ognia, a za to odbierali od niektórych
532 7| świecie tłuc nie będzie, a choćby go potkała wyprawa
533 7| jeden szeregowy za koleją, a dobosz co dzień jako sługa
534 7| spoczywał w swojej kwaterze, a pan namiestnik przechadzał
535 7| wsi, gdzie nie było dworu, a w miasteczku burmistrzowi.
536 7| uczynił; acz nieraz chłopek, a czasem i podstarości oberwał
537 7| znajdowało się monety srebrnej, a i ta była dużo wytarta,
538 7| lub batogiem wykropiwszy.~A że się między ludźmi alternata
539 7| biorąc ich w niższej cenie, a oddając chorągwi w większej
540 7| nie wszyscy się chwytali, a ten był, że te same szóstaki,
541 7| obrączkowy po złotych 16 lub 17, a czasem, gdy było złoto obrzynane,
542 7| komplet chorągwi zabierał, a to z tej przyczyny: najprzód
543 7| chędożenia i polerowania, a zatem się darty. Po wozach
544 7| rachować na trzysta głów, a koni na pięćset. Trzeba
545 7| broni bywała rozwinięta, a kiedy maszerowano bez broni,
546 7| wart był najmniej sto, a czasem i dwieście czerwonych
547 7| miąższym wąsem okryte; a jeszcze u niektórych bywała
548 7| podług fortuny przesadzali; a gdy oficjer pancerny włożył
549 7| kulą ołowianą ranionymi; a nie masz sekretu żadnego
550 7| używania długiego strzał, a nie tak strzał, jak sajdaków,
551 7| dziwnie piękny czyniło widok. A lubo wielu z towarzystwa
552 7| pójść pod komendę generała, a przeciwnie, generał z całym
553 7| oficjerów jak kapitanów, a komendę nad całym podjazdem
554 7| skoro za takiego był uznany. A że długi czas sascy żołnierze,
555 7| częstokroć towarzystwu, a czasem i samym oficjerom
556 7| szyderstwo nazwali "pętelkami". A tak wstydząc się Litwini
557 7| po niemiecku feldceich, a ja po polsku chrzcę go namiecznikiem
558 7| feldceichy, czyli namieczniki, a na ostatku przejęli i szarfy,
559 7| tylko aresztem i ujmą lafy, a za ciężkie wykroczenie odsądzeniem
560 7| ubiór: kontusz, żupan, pas, a na tym szarawary, na głowie
561 7| drugich, pomienionych kolorów. A nawet pod jedną chorągwią
562 7| pancernymi pomieścić nie raczyła, a którzy mając gust być żołnierzami,
563 7| drugi, podpoił należycie, a wprowadziwszy w dobry humor,
564 7| między towarzystwo rozdawszy, a sam resztę na pijatykę i
565 7| rzeczywistych pułkowników, a tymi pułkownikami w Koronie
566 7| się jedna chorągiew lekka, a przy rejmentarzu komenderowanych
567 7| usarskimi lub pancernymi, a to dlatego, że jako rotmistrz
568 7| tepe, to jest namiecznik, a wdziawszy na się mundur
569 7| znano w chorągwiach lekkich, a nawet wszelkich innych autoramentu
570 7| broni takiej od dezertorów, a że u tej broni były stemple
571 7| srebrną szmelcowaną obita; a czasem w tej blasze były
572 7| mając ładownicę i sztuciec, a to dla różnicy od pocztowych.
573 7| granicy Tatarów krymskich; a że często wspominam o tych
574 7| sobie dziesięć chorągwi, a każda chorągiew sto kampańczyków,
575 7| że lud zbyt niesforny, a w potrzebie zazwyczaj z
576 7| koszowy. Ten był ich wodzem, a raczej sędzią we wszystkich
577 7| między sobą nie cierpieli; a kiedy który został przekonany,
578 7| zapisował swoim następcą. A ten po śmierci takiego ojca
579 7| opowiedzieć swemu kampańczykowi, a potem zebrana kupa generalnemu
580 7| Polaków i Tatarów ciemiężyli, a oraz ginąc sami w różnych
581 7| się cyrkuł obszerniejszy, a tym samym do przyjęcia i
582 7| wykropić mu skórę batogiem, a oprócz tej kary częste skargi
583 7| co tchu do rzeki pędził, a stado zhukane za nim, drudzy
584 7| wychodzili zawsze na wiosnę, a powracali przed zimą; wyszedłszy
585 7| samopałów, nie będąc widziana; a jeżeli była dokoła obstąpiona,
586 7| uczynili Polakom pokłon, a dopiero zaczęli się bronić,
587 7| bądź swoich krewniaków, a tak mnożyli się i następowali
588 7| niemiłosiernie; i chyba znacznym a oraz łatwym obłowem, sobie
589 7| pilnowały się od rozboju. A jednak przy takiej chociaż
590 7| oddawali swoim kampańczykom, a kampańczykowie dziesiątą
591 7| Potockiego, krajczego koronnego, a potem wojewody kijowskiego,
592 7| zastępowali, zdobycz odbierali, a samych hajdamaków, chyba
593 7| Zasadziwszy hajdamaka na pal, a czasem i dwóch na jeden,
594 7| wiele osób do egzekucji, a mało palów, podnosili pal
595 7| chorągwi, czyli kompanii, a po trzydziestu żołnierza
596 7| Dlatego wiele było oficjerów, a żołnierzy mało.~W regimencie
597 7| podzieliwszy jednę na dwie, a to dlatego, żeby było więcej
598 7| rodowitej szlachcie polskiej, a do tego najwięcej panom
599 7| generał-major tytularny, a pułkownik aktualny; oficjerów
600 7| przysłowie: "Dwa dragany, a cztery kapitany."~Oprócz
601 7| samej sukni generała-majora, a ten był jednostajnego koloru
602 7| niektórzy tylko kamizelkę, a niektórzy wcale nie dawali
603 7| panów wielkich nie mającej, a chcącej się pokazać czymsić
604 7| generałem-inspektorem byt w obojętności, a tym bardziej jeżeli był
605 7| generał-profos, stopka, a u konnych fajnszchmit po
606 7| zaczynając od kapitana, a kończąc na ostatnim doboszu
607 7| rok na lustracją użytego, a zatem nigdy nie zdartego;
608 7| zajechał z wozem do stajni, a z tej z końmi najęty do
609 7| kolegów żadnego przyjaciela, a generał wszystkich spiknionych
610 7| obietnicę nadgrodzenia krzywdy, a po skończonej lustracji
611 7| gaża przynosiła, mienia- a za to nie broniąc żołnierzom
612 7| ostatniej inwestygacji krzywd, a raczej ceremonii próżnej,
613 7| Generał pojechał do stancji, a żołnierze rozeszli się na
614 7| więcej do czynienia od jazdy: a najprzód gwardia piesza
615 7| któremu asystować miała; a póki był Potocki hetmanem
616 7| asystowała marszałkowi, a nie trybunałowi; do czego
617 7| przystojnymi podarunkami, a żołnierze tuzinami dukatów
618 7| garkuchnią i szynkownią, a przy tym podług okoliczności,
619 7| na głowę dopuszczających; a po takim przymierzeniu,
620 7| szukając, z kim by zadrzeć, a potem go pobić i odrzeć
621 7| jak myśliwi za zwierzem, a gdzie tylko z nimi zwarzyli
622 7| regularnie ich porąbali, a najwięcej po twarzach, haniebnie
623 7| poczcie i podczas musztry, a w inne czasy nosili ich
624 7| odesłał ich do Saksonii, a na ich miejsce przyzwał
625 7| trupa w dół albo do grobu, a potem, za głosem komenderującego
626 7| tego dwojga być musiało, a może i oboje.~Mieli także
627 7| mającej ze wszystkim podobne, a do tego moneta krajowa,
628 7| do kieszeni schowawszy, a podobnych blaszek ołowianych
629 7| rzecz przedaną odbierali, a zamiast pieniędzy za nią
630 7| umysłu wolno kubkami robił. A gdy już kto pieniądze stawił,
631 7| gwardiak kubki przemięszał, a zatem grający gałeczki pod
632 7| kamienicy lub domu najbliższego; a skoro oficjer minął, znowu
633 7| fujarek winszując Nowego Roku, a za to biorąc dukaty, za
634 7| zaś burtami włóczkowymi, a oficjerowie galonkami złotymi
635 7| zastępował haft srebrny, a galonka-frandzla suta z
636 7| kitlem płóciennym zimą, a suknią wierszchnią latem
637 7| pruskim wyciągnęły z Polski, a po nieszczęśliwym pod Pirną
638 7| pospolicie fryzami zwane, a król miał zwyczaj tak prędko
639 7| saskim, zarzucono kapuzy, a wprowadzano natomiast, tak
640 7| stroną gładką w środek, a kosmatą, którą szewcy nazywają
641 7| nacierano mocno woskiem, a potem sadzami; tak bot nabrał
642 7| pas u ładownicy był łosi, a sama ładownica z czarnego
643 7| wyprawszy wprzód z brudu. A że ta odmiana lederwerków
644 7| farbowali pludry glinką, a wielopolscy żołnierze kretą.~
645 7| miąższy jak garść konopi, a tak długi, że się dał zakręcić
646 7| drutowymi o zęby zaczepione, a to dla większej jednostajności,
647 7| mosiężnym od sparzenia; a gdy już wąs był napuszczony
648 7| gminni żołnierze z wąsem, a tym szwarcowanym; inaczej
649 7| ogromny jak u innej piechoty, a do tego suknem mundurowego
650 7| uderzał pałką w jednę stronę, a raz prętem cienkim drewnianym
651 7| jakiego kamienia świcącego, a na prawej stronie zakładali
652 7| zostającym, odziewać się futrem, a innym nie. Dlatego też janczarscy
653 7| na lisztwach przednich, a w tyle wiatrem podszytymi.~
654 7| Składała się ona z sześciu, a najwięcej ośmiu oboistów,
655 7| najwięcej ośmiu oboistów, a raczej piszczków, na szałamajach
656 7| nieustannie chrobotali, a brzękacze tacą o tacę w
657 7| przestawały tace i bębny, a tylko same piszczałki i
658 7| fertych, szlacht an, fajer", a gdy dragonia dała za tym
659 7| jeden drugiemu na tę okazją, a biorąc na zamianę kożuch
660 7| służbę żołnierską czyniących, a po wysłużeniu lat swoich
661 7| jedną ręką prezentował broń, a drugą ręką wystawiał kapelusz,
662 7| rzemiennym żółtą glinką, a potem, gdy na miejsce glinki
663 7| wałach, widzieć się dały; a oprócz tych kazamaty, to
664 7| fertych, szlacht an, fajer", a gdy dragonia dała za tym
665 7| jeden drugiemu na tę okazją, a biorąc na zamianę kożuch
666 7| służbę żołnierską czyniących, a po wysłużeniu lat swoich
667 7| jedną ręką prezentował broń, a drugą ręką wystawiał kapelusz,
668 7| rzemiennym żółtą glinką, a potem, gdy na miejsce glinki
669 7| wałach, widzieć się dały; a oprócz tych kazamaty, to
670 7| wziął najprzód buławę polną, a potem wielką pod panowaniem
671 7| dobrze laty przyciśnionym, a do tego konna jazda już
672 7| dawni bohaterowie zażywali. A że te suknie były buchaste
673 7| karecianym jak kopa siana, a foryś na koniu jak bachus,
674 7| choćby w największe błoto, a jeszcze w żółtych botach,
675 7| drugiej strony kulbaki, a trzeci przy uchu końskim
676 7| sześcioniedzielny ciągnął, a słoty panowały.~Hetmani
677 7| góry w reces puszczona, a kiedy pod panowaniem Augusta
678 7| Rozdzielili się na dwie partie, a że hetmańska była mocniejsza,
679 7| rangi, nawet i śmiercią, a to przez krygsrecht w dwudziestu
680 7| na dwa albo na trzy dni, a czasem jednego dnia zaczął
681 7| prowadziło dwóch pajuków, a innych dwóch szło tuż przy
682 7| jedną ręką za strzemiona, a to po części dla większej
683 7| generałów, pułkowników etc., a tych wszystkich z buńczucznym
684 7| jeden przeciw Augustowi II, a drugi przeciw III, wiele
685 7| niemu tym kołem nie toczy, a w takiej znajdując się aprehensji,
686 7| wielkiego pokupu nie miał, a żądza pieniędzy, jako rzeczy
687 7| przynajmniej dwóch lokajów; a taka mała asystencja tylko
688 7| zapobiegając dalszej ruinie muru, a więc przez tradukcją, gdy
689 8| kondycji albo plebeuszów, a czasem i poddanych, przez
690 8| płochą mową pana wstydu, a siebie kary lub szyderstwa
691 8| osobna każdego gatunku, a najprzód zaczynam od dworskich
692 8| nazywali oficjalistami, a takimi byli: marszałek,
693 8| wielką figurę prowadzili, a przeto z jednej osoby robili
694 8| różnych jurysdykcjach - a mianowicie w trybunałach -
695 8| opowiadał dziś na jutro, a czasem, gdy była podróż
696 8| której gdy nie było gości, a zatem i żadnej publicznej
697 8| malenniki na Rusi i w Litwie, a w prowincji wielkopolskiej
698 8| dworzanami. Nieszczęśliwe panny, a osobliwie młode panienki
699 8| kamień, panowie dworzanom, a panie pannom swoim podarunki
700 8| mniej było niż pomiernych), a gdzie z samym panem dworzanie
701 8| swemu do stołu asystował, a pan, gdzie był stół nieskąpy,
702 8| które w momencie zniknęły, a połowa zasiadających wstała
703 8| większą wlókł się czeredą, a osobliwie kiedy jeszcze
704 8| się im jaki drób nawinął; a potem ulokowawszy się w
705 8| koni i ludzi potrzeba było. A jeżeli kaczmarz, sparzony
706 8| nim dragonia i cały dwór. A marszałek z koniuszym i
707 8| Bywali i tacy panowie, a wszystko wielcy, którzy
708 8| powozów, wozów, telegów, a bez koni. Te zabierali chłopom
709 8| swoim wiele potrzebują, a mało płacą.~Ruskich i litewskich
710 8| ekwipażu i konwoju używali, a zatem znacznych szkód czynić
711 8| wszelki kończył się z obiadem, a dla dygestii potraw woda (
712 8| nich kładziono chleb gruby, a przed państwo pytlowany.
713 8| strawnego dla służalców, a to tylko u wielkich panów.
714 8| pacholika albo masztalerza, a czasem oprócz tego służkę
715 8| dzień imienin pańskich, a te były czasem z skarbcu
716 8| marszałek stancją wygodniejszą, a pan zasługi innym dworzanom
717 8| Nareszcie używano pokojowców, a tych śmielszych i sprawniejszych,
718 8| trafiało), pisał do marszałka, a ten z taką partią dworu,
719 8| krokiem ciągnął do Warszawy, a pan innym traktem, swoim
720 8| dworzan, aby się do niego tam a tam zjeżdżali. Gdy dworzanin
721 8| pytał się go, kto jest? a gdy mu dworzanin opowiedział,
722 8| że jest jego sługa z tej a tej majętności, szedł do
723 8| majętności, szedł do regestru, a tam znalazłszy prawdę, odesłał
724 8| natenczas droższa od srebra, a przy tym prędkiemu stłuczeniu
725 8| dworzanie i towarzystwo, a nawet wielu z szlachty domatorów
726 8| potrawą nie zaraz nastało; a gdy nastało, to oboje najprzód
727 8| obywali się jednym talerzem; a gdy ten już był napełniony
728 8| go owym końcem wiszącym, a gdy go należycie zafolował
729 8| potrawą odmieniano talerze, a nawet noże i widelce, przepłukując
730 8| zasypał pieprzem i imbierem, a zatem stała się gęś czarna,
731 8| galaretą, wędzonka wołowa, a w Wielkiej Polszcze barania
732 8| porządkiem, co i mięśne; a że wtenczas Polacy ściśle
733 8| serwisu. Druga była-spód: a tą była tafla drewniana,
734 8| stole. Cukier na talerzu, a musztardę, gdy była potrzebna,
735 8| butelki z winem i wodą, a potem obkładano lodem dla
736 8| tymczasem wszystko pokrzepło; a jeżeli jeszcze cokolwiek
737 8| do kuchni dla rozgrzania, a ta, będąc przewlokła, psuta
738 8| sobą potrawy postawione. A tak panowie, środek stołu
739 8| porobiono stoły szersze a krótsze, czyli raczej tafle
740 8| wilki, barany-słowem różne a różne figury, jakie cukiernikowi
741 8| zielone, orzechy włoskie, a przy taflach na farfurkach
742 8| ust i odejmując kieliszek; a skończywszy dystyngwowanych,
743 8| tylko trzymając go w ręku, a dopiero po wymienionym ostatnim
744 8| tam znajdował, pił stojąc, a z nim razem wszyscy stali.
745 8| stopniach jednego za drugim, a ci znowu każdy z osobna
746 8| palestry, ichmć obywatelów, a na ostatku, żeby nikomu
747 8| górę i na dół z kielichem, a wszędzie mu go dolewano,
748 8| się naprędce ochędożyła, a resztę w śmiech obrócono
749 8| czując w sobie zbytek trunku, a nie chcąc go odstąpić, kiedy
750 8| Kiedy zdrowiów nie stało, a trwała ochota picia, wymyślali
751 8| od początku aż do końca, a nie mieli głowy po temu,
752 8| po oku, goniono za nim, a dogonionego wracano do kompanii
753 8| krokiem, upadł w błoto, a do tego ząb sobie o kamień
754 8| przymiotami trzej w Koronie, a jeden w Litwie, z których
755 8| rządziła jego deboszami, a że nigdy się sam nie ochraniał,
756 8| potrzeby, do jedzenia i picia, a najwięcej wina. Pokój sypialny
757 8| trwał dni trzy najmniej, a najwięcej pięć, podług panującej
758 8| mu nie stało klasztoru, a nie miał z kim pić, wyszedł
759 8| przywitaniem: skąd, dokąd i po co, a tymczasem pachołek, wiadomy
760 8| musiał po którym kielichu, a czasem aż do wysuszenia
761 8| się nawiedzić krajczego; a jeżeli być u niego wyciągał
762 8| zaklęciami, jako do pijaństwa, a mianowicie do kielicha corda
763 8| co się z pierwszym stało, a na czas i trzeciego, kiedy
764 8| naładować pełen wóz zbożem; a jeżeli od razu nie wypijesz,
765 8| prosił o szklankę piwa, a tę wypiwszy zaczął się niby
766 8| kazał go wypchnąć za drzwi. "A to filut jakiś, a wzdyćby
767 8| drzwi. "A to filut jakiś, a wzdyćby on mnie całą piwnicę
768 8| mnie całą piwnicę wypił! A to bernardyny filuty, z
769 8| się różniący od szalonego, a po pijanu w cale szalony -
770 8| nim rozrywać przyjaźni, a chcąc go nastraszyć za owę
771 8| z miłym uśmichnieniem: "A widzisz! ja ciebie lepiej
772 8| naturalnie śmiercią zmięszany, a potem nagłą radością przejęty,
773 8| po której pijano wódkę, a herbatę, jako sprawującą
774 8| kawy, dobrze sporządzonej. A nawet i po domach małych
775 8| dalece, że woli niejeden, a jeszcze bardziej niejedna,
776 8| jak przedtem na jednę, a najwięcej dwie.~Z tych,
777 8| wstawać z łóżka na czczo, a jeszcze bardziej wychodzić
778 8| się do niej jak najraniej, a po przyjętej jeszcze spieszniej
779 8| pospolicie do obiadu czci, a czasem i cały dzień głodni-zdrowi
780 8| jeden i drugi w gościnie, a nie służyło oddającym krótką
781 8| nastały w Warszawie najprzód, a potem po różnym stronach
782 8| znowu konkurs wilanowskie, a wilanowskiemu inflantskie,
783 8| nie zabawiła dwóch godzin, a została wysuszona do drożdży
784 8| stojącej w piwnicy. Czterech, a czasem dwóch tylko dobrych
785 8| narodzie rycerzom kuflowym, a oraz wynosiła ludzkość gospodarza
786 8| kto chciał odjąć od ust, a nie wiedział sposobu przytkania
787 8| stoły po różnych gospodach, a w lecie po sadach i podwórzach
788 8| między siebie rozebrała, a czasem i obrus na kawałki
789 8| stykał się z wieczerzą, a ta ciągnęła się do północka
790 8| czapki, bez pasa, bez szabli, a czasem do koszuli obrany
791 8| pretensją swoją nie utrzymał, a do tego musiał uciekać z
792 8| nim, za czerwony złoty, a najwięcej dwa, na rękę wzięte,
793 8| panowie na sejmiki brykami, a po skończonym sejmiku rozpuszczali
794 8| wrócili się do niemczyzny. A nie tylko, że się ci wrócili,
795 8| równej fortuny i talentów, a było w mocy damy obierać
796 8| wątpienia obrała sobie Niemca, a Polaka odprawiła. Jeżeli
797 8| cudzoziemskim gachów bez wąsów, a do tego równie jak niewiasty
798 8| srebrna lub też mosiężna, a u antabki wisiał sznur albo
799 8| zdrowie swoim poddanym, a często i życie. Dlatego
800 8| się spodziewano tumultu, a potem rąbaniny. Ci, którzy
801 8| pałąk nazywał się krzyżem, a skobelek paluchem, od wielkiego
802 8| trwającą wymyślili Litwini, a od Litwinów przejęli korończykowie,
803 8| krótkiego i wąskiego, nic a nic z tyłu nie zajmującego,
804 8| zawojach dobrze podnoszone, a przez naszych Ormianów czysto
805 8| celujące, z napisem na końcu: "a Paris". Rozmnożyła się na
806 8| gdzie się jedwab rodzi, a fabrykantów tak wiele, że
807 8| się na miesięczne lafy, a te wysokie odbierając, więcej
808 8| jedynie, że baranka zwężono, a wierszchu podniesiono; takie
809 8| swoim początku kuczmami, a potem przezwano je krymkami
810 8| lecz najwięcej czarnych a siwych; innego koloru baranki
811 8| używali (wyjąwszy chłopów). A komu dogrzewał upał słoneczny,
812 8| albo miał je za zbytek, a przecie lubił się do urodzi (
813 8| były przyszwy nowe czarne, a cholewy żółte lub czerwone
814 8| żółte lub czerwone boty, a te znosiwszy, kazał przez
815 8| żupan. Poły u obojga nic a nic niezałożyste i tylko
816 8| rzęsista, pół czoła z przodu, a z boków pół ucha zajmująca,
817 8| cały kark goły wyglądał.~A że pod owe czasy karety
818 8| i posłom podczas sejmu, a reszta szlachty i wszelki
819 8| bo tak szczupły krój - a przy tym otulony około człowieka -
820 8| czasy pogodne śmieszną, a podczas błota, zachlastane
821 8| Boty wyściełano słomą, a stopy nóg obwijali w chusty
822 8| Augusta najprzód onuczki, a potem wiechcie skasowane
823 8| wywijane, szpinkami metalowymi, a u panów wielkich perłowymi
824 8| kontusze na przód piersi, a Niemcy zostawili swoje w
825 8| przykrywając jedno ramię i bok, a drugie na powietrze wystawując;
826 8| na powietrze wystawując; a gdy jedna strona uziębła,
827 8| sześć, pięć aż do czterech, a taka pospolicie była z wilków
828 8| się do żółtych bekiesów, a skoro te panowie porzucili,
829 8| był za chudego pachołka. A co znaczyła kiereja karmazynowa,
830 8| lepiej do wilków stosowały, a potem do rozmaitych kolorów.
831 8| pospolity, tylko sami możni, a najwięcej dworzanie. Te
832 8| żółtogorących, łyczakowych; a że ta materia, atłasowi
833 8| kontuszów i żupanów sukiennych, a wnieśli modę gładką, bez
834 8| nim obłożonych, zastał. A jeszcze bardziej zdziwił
835 8| do zapinania służących; a to tylko latem; w zimową
836 8| płaskie, na plecy spuszczone. A insi całą głowę strzygli
837 8| głowy, nie nakrywali głów, a ukłony sobie kapeluszem
838 8| głową po ulicy biegającego, a w futrze ciężkim, wilczym
839 8| znalazła, byłaby bardzo stara, a zatem do regestrowania wszystkich
840 8| lewkonią, gwoździk, tulipan, a zimową porą włoskie kwiatki
841 8| przydając wstążki do plecienia, a na ostatku postrzygły warkocze,
842 8| twarz jak w głębokim pudle. A kiedy w nim czuły zbytek
843 8| kornety wywożono z Paryża, a na wzór paryskiego upinano
844 8| był dziesięciu złotych, a dziewczyna sprawna mogła
845 8| do domu ciemnym mrokiem, a przy tym podochocony w nadzieję
846 8| wymuskanymi i wypudrowanymi, a której nie wystarczały samorodne
847 8| atłasów, grodetorów, kitajek, a jeszcze uboższe z kamlotów;
848 8| takie jupeczki kazakinkami; a gdy się w takie jupeczki
849 8| grubości ręki stosowanymi; a na takie kazakinki w zimne
850 8| samych panienek niedorosłych, a przedtem był strojem wszystkich
851 8| że sznurował się z tyłu, a inne wszystkie z przodu,
852 8| oko skromne przerażającym, a lubieżne zapalającym; zakrywałyć
853 8| drodze i na przechadzce, a nawet i w domach zasłaniały
854 8| te wszelakie pończochy, a rzuciły się do jedwabnych
855 8| początkach panowania Augusta III, a przechodzić, jak wszystkie
856 8| czarnego gładkiego, skórzanego, a niektóre w błotne czasy
857 8| potrzebowała co miesiąc, a wymyślniejsza co tydzień
858 8| trzewiki na służebnice, a przeto najlichszego szurgota
859 8| Nie wyszło pół roku czasu, a już połowa dystyngwowańszej
860 8| na nią kładły rogówkę, a na rogówkę dopiero wdziewały
861 8| kiedy jakiemu Niemcowi, a jeszcze łysemu, nieostrożnym
862 8| kiedy jedna go nakryła, a drugie, w kąt zbite na kształt
863 8| publiki, na kompanie, na bale, a nareszcie ku ostatnim latom
864 8| się damy królowi w robach, a zatem na rogówkach. Roba
865 8| do domu odesłać piernaty, a kontentować się kołdrą i
866 8| beciki puchowe przeszywane, a potem rozszerzyły je po
867 8| pospolitej drużyny legowiskiem. A nie tylko nastały łóżka
868 8| porządny podróżny woził z sobą, a niektórzy nawet i stolce
869 8| do domu odesłać piernaty, a kontentować się kołdrą i
870 8| beciki puchowe przeszywane, a potem rozszerzyły je po
871 8| pospolitej drużyny legowiskiem. A nie tylko nastały łóżka
872 8| porządny podróżny woził z sobą, a niektórzy nawet i stolce
873 8| szlachcianka jechała wózkiem, a podczas deszczu zawinęła
874 8| Zaleszczyki, miasto na Ukrainie, a po nim niedługo Jan Małachowski,
875 8| oknami zwierciadłowymi, a niektóre składały się całe
876 8| i co mu było potrzebne, a zmieścić się mogło, czasem
877 8| najdychtowniej były osadzone, a to dlatego, żeby niełatwie
878 8| końcu panowania Augusta III, a wprowadził inną, mniej przykrą.
879 8| karet lakierowanych czarno, a niektóre malowano w pasy.
880 8| karety zwane z francuska vis a vis, po polsku zaś zwano
881 8| rugowały z miejsca starszego, a sadzały młodszą na nim przez
882 8| dziewiątej wieczornej zimą, a latem do dziesiątej, biorąc
883 8| garść jakiego pieniądza, a miał przestwór, uciekł natychmiast,
884 8| zażywali najemnych karet, a nawet wstydzili się jeździć
885 8| jako też i hiszpańskich. A że te konie miały nogę grubą
886 8| kolasek, wozów kuchennych, a to u wielkich dworów; także
887 8| jako zbyt kosztownych, a częstemu zepsuciu - ile
888 8| śnieci, barłogów i błota, a jeśli byka posucha, tedy
889 8| regimentarzów i pułkowników, a między nimi wielu orderowych
890 8| póki się sejm nie zerwał, a podczas senatus consilium,
891 8| pana było zadosyć dworzan, a ile paniczów młodych, przeto
892 8| ciągnęli się dworzanie, a za tymi następowała kareta
893 8| Augustem III trwającej, a nim wnidziem na pokoje i
894 8| godziny 11 przed południem, a zjechawszy się o wspomnionej
895 8| na których się szykowali. A gdy się już wychłostali
896 8| milczeli, on go sam zaczął, a jadąc sobie jak najwolniej,
897 8| się z kichających śmiali, a Józef, na pożegnanie kompanii
898 8| odjechał.~Gdy się zmroczyło, a panowie nie zabierali się
899 8| słotą, wołali na nich: "A siadaj, łysy. Siadaj, ślepy.
900 8| podług.,, przemocy kijowej, a czasem i szabel, wiele pomagała
901 8| najbardziej wrzeszczał: "A siadajże, skurwysynu garbusie!"
902 8| powozu inny znowu śmieszny a niewygodny przypadek nie
903 8| krzyki i swawole wyrabiali. A gdy się w tamten kąt, gdzie
904 8| których się zbliżyli, ucichli, a tamci, od których odeszli,
905 8| dzień, jako piątek marcowy, a jeszcze pierwszy, nabożeństwu
906 8| młodzieży zbyt nogi rozbiegały, a gospodarz łagodny, niesurowy
907 8| Sierakowski, biskup przemyślski, a potem arcybiskup lwowski,
908 8| wybiła, zaraz dudy w miech, a kompania do poduszki rozejść
909 8| pospolicie byli najmniej majętni, a do tego garłacze koronni,
910 8| się nieraz krwią oblewały, a jeżeli się kto obcy przez
911 8| wmięszał do tego kuligu, a nie podobał się mu albo
912 8| suknie zamiast komży koszulę, a zamiast stuły pas na szyi
913 8| się za dziadów i Cyganów, a jednego z między siebie
914 8| gospodyniów zapraszali, a te rozumiejące tę ceremonią
915 8| figla na osobie zawiesił. A ta ni o czym nie wiedząc,
916 8| się opłacić niż po błocie, a jeszcze z babami, skakać.~ ~
917 8| do marności światowych, a tym bardziej do rozpusty
918 8| wynikały zwady i bitwy, a tak ta ceremonia niedługo
919 8| bardzo pokornymi być musieli, a zatem małe krzywdy i urazy
920 8| dwóch spomiędzy siebie, a drudzy z kijami na pogotowiu
921 8| biegając z nim tu i ówdzie; a drudzy goniąc za nim bili
922 8| początek w Wielki Czwartek, a koniec w Wielką Sobotę;
923 8| rydlem, uderzył w garnek, a żur natychmiast oblał niosącego
924 8| mężczyźni oblewali wodą kobiety, a we wtorek i w inne następujące
925 8| inną pachnącą wodą po ręce, a najwięcej po gorsie małą
926 8| twarz lub od nóg do góry. A gdy się rozswawolowala kompania,
927 8| lokaje donosili cebrami wody, a kompania dystyngwowana,
928 8| wszystko to było zmoczone, a podłogi -jak stawy-wodą
929 8| większą siłę do odporu, a słabszy atak przez naturalny
930 8| zlana wodą jak mysz osoba, a jeszcze w dzień zimny, dostała
931 8| Chrzciciela po nieszporach, a czasem twardym zmrokiem,
932 8| koronnego w Warszawie najprzód, a za przykładem warszawskim,
933 8| palili i przez nie skakali. A gdy Polacy przyjęli wiarę
934 8| swoje mięszkanie mających, a zatem i związek co do materii
935 8| panowania obydwóch Augustów, a może i od Zygmontów. Zegary
936 8| po domach partykularnych, a `najwięcej księżych, wzięły
937 8| trzech czerwonych złotych, a potem spadła do szesnastu
938 8| tylko z taśmą albo wstążką. A że te bijące zegarki często
939 8| zegarki często się psuły, a nie było majstrów zegarmistrzów
940 8| maleńkich na pół cala, a największych na cal, tymi
941 8| prosto w dołek pod piersiami, a łańcuszek od niego wypuszczali
942 8| drużyny dworskiej i miejskiej, a takie u takich były pierwszej
943 8| różnić zegarkami złotymi; a gdy i te zostały rozmnożone,
944 8| zegarków panowie wielcy, a osobliwie monarchowie i
945 8| większą dać trzeba było, a w zegarku mniejszą się zbywa.~ ~
946 8| panicza i dworaka modnego, a kiedy jeszcze na obu rękach
947 8| zawsze jest jednakowy, a jeżeli dawniejszymi laty
948 8| pospólstwo warszawskie, a od niego wszystko inne całego
949 8| proszkowej nie wyjechał. A lubo niektórzy kramarze
950 8| nim posunął się brat jego, a potem Bizesti; wszyscy mieli
951 8| nie wchodząc w tę sprawę, a na samym ogłosie trupich
952 8| nastały tabaki zagraniczne, a te były de St. Omer, holenderka
953 8| bardziej spadały z ceny, a gdy już bardzo zagęściły
954 8| ziemne, czyli ziemniaki, a po teraźniejszemu kartofle,
955 8| Sasami-ekonomistami osadzone były, a ci dla swojej wygody ten
956 8| je za szkodliwe zdrowiu, a nawet niektórzy księża wmawiali
957 8| którymi panowie niektórzy, a mianowicie miasto Poznań,
958 8| do nich polskim chłopom, a od tych szlachcie apetyt
959 8| zbraniać polowania sąsiadowi, a choćby i zza dziesiątej
960 8| przychodziło do zabójstwa, a potem do procesu prawnego.~
961 8| różnymi igraszkami uczciwymi, a to w godziny wieczorne,
962 8| dla siebie znajdujących, a czasem do takich igraszek
963 8| węgiel rozpalony w uchu, a to znaczyło ucho u klucza,
964 8| padły trzy jednę stroną, a czwarta inszą, ten przegrał;
965 8| naznaczone, od jednej do trzech, a czwarta liczba krzyżyk,
966 8| dwoje rozdzieleni, dwóch a dwóch lub trzech a trzech,
967 8| dwóch a dwóch lub trzech a trzech, rzucając kulą drewnianą
968 8| na nie szóstaki, tynfy, a czasem i talary. Chłopcy,
969 8| groszu za każdą partią, a czasem i po szóstaku od
970 8| przyjmowali, chyba podpili, a przeto wiele o swojej zręczności
971 8| workiem takowego mniemania, a czasem i zdrowiem, gdy po
972 8| przegranej nastąpiła zwada, a z tej rąbanina, bez której
973 8| szulerowie mało się nimi bawili, a do tego, że dawne gry, jako
974 8| smakowały.~Zagęściły się karty, a zaginęły pliszki i kości,
975 8| trzy karty jednej figury, a jeszcze lepiej cztery, ten
976 8| żmudne i melancholiczne, a wzięli się do kart. Fabrykant
977 8| weszli ludzie dystyngwowani, a nawet najwięksi panowie
978 8| nazajutrz wygrywającym odsyłali. A jeżeli nie mogli zapłacić
979 8| Sułkowskiego do stancji, a potem wywabiwszy go w karty,
980 8| kilką godzinami jego były, a Rozdrażewski wjechał do
981 8| zaś, mało na umiejętności, a więcej na szczęściu zasadzony,
982 8| na stawkę stawić drugi, a kto wygrał wciąż ze trzema,
983 8| rachował ok dwadzieścia, a gdy miał kozerne, rachował
984 8| osobliwie w zapale gry, a gdy nad piętnaście ok większą
985 8| przestawał na mniejszej liczbie; a jeżeli grający z nim sadził
986 8| nim sadził większą stawkę, a drugi nie chciał dostawić,
987 8| tyle, ile stało na karcie, a jeżeli padła na stronę przegraną,
988 8| trzeci aż do czwartego -a za każdym razem wygrana
989 8| na stole przed bankierem, a jeżeli wygrał, tedy rachował,
990 8| rachował, wiele ich było, a pontier przegrawszy musiał
991 8| nieszczęśliwym zirytowawszy fantazją, a chcąc koniecznie przymusić
992 8| jednego i drugiego tysięcy, a miał po temu fortunę, ten
993 8| stała, dać dwanaście groszy, a jeżeli miała być przyniesiona
994 8| pełen na pawimencie stolców, a na półkach urynałów, gdzie
995 8| czterech żołnierzy za drzwiami, a dwóch przy tychże drzwiach,
996 8| więcej na reduty nie wpuścił, a kłócący się z sobą nazajutrz
997 8| wszystkie zabawy były uczciwe, a i ta, co za kluczem, tylko
998 8| żony albo matka córki. "A gdzieś ty była?" - pyta
999 8| wprzód, nim zasieść do gry, a już za tę zapłatę gracz
1000 8| wielu pozasiadało stoliki, a niejeden nikogo do grania
1-500 | 501-1000 | 1001-1041 |