Part

 1   2|           dwa kawałki sukna, na dłoń ręki duże, spajały dwie wstążki
 2   3|          Żydowi porywał. Żyd futra z ręki wypuścić nie chciał. Żołnierz
 3   4|           rękawy u kabatka po łokieć ręki długie. Na ręce kładli rękawiczki
 4   4|             kilkoro złożona, na dłoń ręki szeroka, na trzonku drewnianym
 5   4|              nie schwytana od żadnej ręki upadła na ziemię, już była
 6   4|            język nieostrożny notę do ręki wsadził, byli za to karani,
 7   5|               postami lub od własnej ręki nakazanymi dyscyplinami,
 8   5|          jest płaszczyki po łokieć u ręki krótkie, z małymi z tyłu
 9   5|           głowę na dwu palcach tejże ręki i w takiej posturze czyni
10   6|              podawana, choć z jednej ręki doszła do stolika, lubo
11   6|      kościelnej, niegdyś straszny, z ręki wytrącili.~A tak przy Regestrze
12   6|            wzbraniała się przyjąć do ręki takiego okrutnika - jako
13   6|            pałasza, wyrywali mu go z ręki jak miecz szalonemu, obkładali
14   6|              raz i drugi sobie około ręki okręciwszy, aby się mu w
15   6|       oczarowanie placu niesprawność ręki swojej, kiedy kogo pod miecz
16   6|              i dyplomata, które spod ręki królewskiej wychodziły;
17   6|            albo niesprawnej do korda ręki, porywali bez respektu na
18   6|             dlatego zaś nie dawał do ręki ani czytać pozwalał kursor
19   7|          woleli podział pieniędzy do ręki niż traktament.~Póki trwało
20   7|            rękę zapinane; sama pięść ręki nie uzbrojona żelazem, tylko
21   7|        przestronnymi, na haftki koło ręki zapinanymi, takimiż haftkami
22   8|         nieszlachcic stracił życie z ręki lub łaski pańskiej, próżna
23   8|               czasem jeszcze do tego ręki, ucha lub kawała szczęki
24   8|               często do góry od tejż ręki, aby jej wcale nie skryty,
25   8|             z wylotami szerokimi, do ręki wytchnięcia sposobnymi,
26   8|             wąziuchnymi, do grubości ręki stosowanymi; a na takie
27   8|           warszawskie; co większa, z ręki tegoż samego szewca, który
28   8|       niektóre u dworu, do całowania ręki królewskiej damom senatorskim
29   8|            co znaczyło oko, łokieć u ręki. Która zaś tego nie wiedziała,
30   8|              okrągłą; rzucali nimi z ręki na stół; kto urzucił do
31   8|              karty świętnej. Kart do ręki brało się sześć i gra rozciągała
32   8|    przybierając coraz więcej kart do ręki po jednej i w nadzieję wygranej
33   8| postanowienia mogli ją przywiązać do ręki blisko - ramienia albo zatchnąć
34   8|            wszystkich do pocałowania ręki królewskiej; po skończonym