Part

 1   5|     rozpustny dworak, potem święty człowiek.~
 2   5|     rozpustny dworak, potem święty człowiek.~
 3   5|           podówczas opat wistycki, człowiek rozumu głębokiego i edukacji
 4   5|          góry, rozdawać kazał; był człowiek pieniężny, oszczędny, stołów
 5   6|         pojedynek, a jest przy tym człowiek charakteryzowany, łapaniu
 6   6|        starosta kaniowski Potocki, człowiek po trzeźwu, nie dopieroż
 7   6|        starosta kaniowski Potocki, człowiek po trzeźwu, nie dopieroż
 8   6|           tłoczyła się głowa; cały człowiek wisiał na powietrzu, nie
 9   6|       pieczęci, komu się podobało; człowiek zatem zdatny, każdemu przygodny
10   6|         referendarski bywał zawsze człowiek w rzemieśle prawniczym doskonały;
11   6|          choć czasem bywał świecki człowiek, mający żonę, jak był długi
12   6|     marszałka wielkiego koronnego, człowiek w naukach i w prawie oboim
13   7|        plebejusz, z gminu prostego człowiek; kto zaś nikczemny na osobie
14   8|           u Branickiego sekretarz, człowiek wysoko u swego pana konsyderowany,
15   8|             Żyd, dziad zgoła, byle człowiek; wyszedłszy naprzeciw niemu
16   8|     uderzywszy się w piersi - jako człowiek przymuszony - i westchnąwszy
17   8|           nosił, jest pan, majętny człowiek. Jeżeli pokazały się portki
18   8|         bez uwagi, czy to koń, czy człowiek, czy pospolity, czy dystyngwowany,
19   8| czyjejkolwiek mogła być zachowana. Człowiek podłej kondycji, jeżeli
20   8|             choćby wiedział, że to człowiek podły, bez ściągnienia na
21   8|          Jeżeli hałaśnik był godny człowiek; oficjer nie wchodząc w