Part

1   1| płomieniach, zbladła,~A obłok szat jej, przejrzysty i biały,~
2   1|   Zmiłuj się! Twarz mi nakryj szat twych tęczą,~ ~Ażby przeminął
3   1|     czym by mówiła,~Za wiewem szat jej szedłem zadumany.~A
4   1|      mnie, jak błysk gromu,~I szat mej świętej chwyciłem się
5   1|      ściągnąwszy swej ręki,~Z szat oczom swoim zrobiła zasłonę~