Part

  1 Now |             dostatek i o drzewo nie ma skrętu. To drugi krzyż stoi,
  2 Now |        kolący więcej w sobie miazgi ma niżeli on ciała. Dziw, mu
  3 Now |             łuny, takiego ognia nie ma. Pojrzę ja na on krzyż,
  4 Now |         przy nim topoli, która, nie ma ani siły do życia, ani ochoty
  5 Now |            jak tego wszystkiego nie ma Mendel Gdański wiedzieć,
  6 Now |            warsztat introligatorski ma i tak już przeszło ćwierć
  7 Now |           rozprostować, ale tym nie ma się co trapić, póki nogi
  8 Now |             smakuje. Siny ten dymek ma i to jeszcze w sobie szczególnego,
  9 Now |         ludzka, dusza starego Żyda, ma też smutki swoje i tęsknoty,
 10 Now |        drogą, dźwiganiem tornistra; ma też dużo zadań na jutro.
 11 Now |           świątecznie.~Stary Mendel ma na sobie wytarty już nieco,
 12 Now |      wszystkim głupi rośniesz i nie ma u ciebie żadnej mądrości!
 13 Now |          słowa wywarły. - A kto ich ma bić? Urząd?...~- I... Urząd
 14 Now |             zegarmistrz - każdy Żyd ma swoje wykręty! Przecież
 15 Now |      introligatora.~- Nu. a czym un ma być? Niemcem ma być? Francuzem
 16 Now |             czym un ma być? Niemcem ma być? Francuzem ma być?...
 17 Now |           Niemcem ma być? Francuzem ma być?... Może un koniem ma
 18 Now |           ma być?... Może un koniem ma być? Nu, bo psem to un już
 19 Now |          będzie obcy. Na co un obcy ma być- co ma obcym się robić,
 20 Now |            Na co un obcy ma być- co ma obcym się robić, kiedy w
 21 Now |             to i na Żydów wtedy nie ma słońce!~Odetchnął głęboko,
 22 Now |        swego kłopotu pan dobrodziej ma?~Zegarmistrz podniósł brwi,
 23 Now |             bywa i swego smutku też ma, to panu dobrodziejowi wiadomo
 24 Now |             że Żydowi pieniądz tyle ma być, co i każdemu.~-Ma być! -
 25 Now |         tyle ma być, co i każdemu.~-Ma być! - zawołał triumfalnie
 26 Now |             co tam właśnie sęka nie ma, tylko jest dziurę. Ajaj,
 27 Now |          będzie liczył w domu, dużo ma kołyski... Bo w te dużo
 28 Now |            jak bocian więcej dzieci ma, niż ich wyżywić może, to
 29 Now |         dobrodziej kłopotu o to nie ma. To i nad ludźmi taka moc
 30 Now |           swojej pracy, w to miasto ma grób ojca swego i matki
 31 Now |           miasto bardzo dużo smutku ma, bardzo dużo ciemności,
 32 Now |             to uciekaj?... Gdzie un ma uciekać?..- Na co un ma
 33 Now |             ma uciekać?..- Na co un ma uciekać?... Czy un tu ukradł
 34 Now |          więcej skarbów w kącie nie ma. wymietliśmy resztę śmieci
 35 Now |          stękasz...~Był kożuch, nie ma, ta i straszna historia!
 36 Now | niepotrzebny, a moździerz i żelazko ma swoje. Wyszliśmy oburzeni.~-
 37 Now |           żwiru nijakiej roboty nie ma. piasku też licho co odchodzi,
 38 Now |          jest Piotruś herbu szczur! Ma dwie laty i osiem dziur!
 39 Now |        osiem dziur! Dwóch~zębów nie ma na przedzie i na szkapie
 40 Now |       kucharka z drugiego piętra. - Ma tu dobrze na świecie być,
 41 Now |           tu dobrze na świecie być, ma tu Pan Bóg błogosławić,
 42 Now |            W gębę to co wetknąć nie ma, a taką sodomę-gomorę po
 43 Now |         szkapa takiego w tym ślepiu ma, co tak świdruje?... A to
 44 Now |            cóż tam za insze gadanie ma być? - rzekł porywczym nieco
 45 Now |          kto do ucha szeptał: ,,Nie ma już matki!... umarła już
 46 Now |           się leciuchno, i co tylko ma powiedzieć: "Gdzie on tam
 47 Now |           Jakie ci to boki wyłożone ma?... Dzisz, jakie ci nowe
 48 Now |             była pusta; strzelać by ma można choćby do Leszcza
 49 Now |        postękiwaniem i płaczem: czy ma o co, czy nie ma o co. Ledwo
 50 Now |       płaczem: czy ma o co, czy nie ma o co. Ledwo sprawę do sądu
 51 Now |          prezydującego: pan obrońca ma głos.~Pan obrońca podnosi
 52 Now |            i zapadłą piersią. Twarz ma zwiędłą, obojętną, spojrzenie
 53 Now |             i to, co mówi poważnie, ma w sobie coś ze smutnego
 54 Now |        żartu, i to. co mówi żartem, ma surowość rzeczy koniecznych
 55 Now |         jest więcej niż pewnym.~Kto ma teraz chleb w chałupie,
 56 Now |          Koza jak koza. strachu nie ma, a to jakby w chałupie,
 57 Now |          Pyptiuk? Nazwiska tego nie ma w protokole!~Siedzący obok
 58 Obra|       zmianom zabarwienia i w ogóle ma silniejsze, cieplejsze tony.
 59 Obra|    wielmożny panie, gałgana, to nie ma jak bicie. A co on, wielmożny
 60 Obra|        nieco, wolniej oddycha, glos ma równiejszy, ruchy nie tak
 61 Obra|      żadnych książek w czytaniu nie ma. Cały "zaród" na oknie leży
 62 Obra|          oglądać? Naturalnie, każdy ma swój gust. Chociaż ogródek
 63 Obra|      wychodzą z kątów; kilka z nich ma głowę głęboko spuszczoną.~
 64 Obra|       minutach spogląda ku drzwiom. Ma już tego dosyć. Ale nie
 65 Obra|    fortepianem trzecia. "Wielmożny" ma całą galerię tych interesujących
 66 Obra|           zatlić tam, gdzie ich nie ma, a podtrzymywać i kierować
 67 Obra|             Zrazu każda aresztantka ma coś do powiedzenia. Wkrótce
 68 Obra|        włosy, proszę łaski pani, to ma takie, że choć z nich bicze
 69 Obra|  roztargnienie tylko słucha, a myśl ma zajęta innymi, stokroć ważniejszymi
 70 Obra|         drugim msza polityka. Kuzdy ma swój hunor! I pan strażnik
 71 Obra|          swój hunor! I pan strażnik ma swój hunor, i wielmożny
 72 Obra|         hunor, i wielmożny nadzorca ma swój hunor i ja mam swój
 73 Obra|           układzie, toby i spał. bo ma ze wszystkim czyste sumienie:
 74 Obra|            chwalić Boga, swój wyrok ma i za swój siedzi, a do inszych
 75 Obra|    morderstwa od razu się przyznał. Ma on lat 25, a odznacza się
 76 Obra|          oczy, nikogo w komórce nie ma, a ten się precz trzęsie
 77 Obra|              że to miłosierne serce ma, zaraz mi kazał świecę wziąć,
 78 Obra|         Takiemu Osmólcowi biedy nie ma! Trzeci raz tu już siedzi,
 79 Obra|           szary, kwadratowy niemal, ma na płaskim dachu niską żelazną
 80 Obra|    odczytuje go z powagą. Alboż nie ma prawa? Wszak każdy na wzniesienie
 81 Obra|            Boże, po co się człowiek ma śpieszyć. Czas i tak leci.~
 82 Obra|             rozmawiając głośno. Nie ma w tym zebraniu nic uroczystego:
 83 Obra|          ożenił, na imię boskie nie ma się kim w domu pchnąć. Jest
 84 Obra|            domu brać. Gmina zresztą ma fundusze na to, żeby za
 85 Obra|       hołoty w gminie? Tygodnia nie ma, żeby do kancelarii nie
 86 Obra|            stanie, a jego dotąd nie ma.~Ucicha nareszcie w sali,
 87 Obra|             nie szpeci wcale. Twarz ma mięsistą, okrągłą, wąs rudawy,
 88 Obra|          nie może już pracować. Nie ma on rodziny, która by go
 89 Obra|             go żywić mogła, lub też ma rodzinę biedną, której praca
 90 Obra|           do niej miłosierdzie. Nie ma już opuszczonych! Nie ma
 91 Obra|            ma już opuszczonych! Nie ma już nędzarzy! Gmina jest
 92 Obra|            obecnych patrzy. Uśmiech ma zachęcający, wesoły prawie.
 93 Obra|            się roboty chwycą.~Gmina ma nad nim miłosierdzie, prawda,
 94 Obra|           który widocznie na Kuntza ma ochotę. - Maszeruj no, stary!~
 95 Obra|           upadłby może. W duchu nie ma on wielkiej nadziei, żeby
 96 Obra|       roboty nie stanie.~- Oho! Nie ma biedy! Już my go napędzimy! -
 97 Obra|          ubraniu? Cóż on za ubranie ma? Alboż on na ubranie zarobić
 98 Obra|         ciężkością. Bluzę płócienną ma, łataną bluzę tylko. Jak
 99 Obra|          bierze.~Dzieciaków gromadę ma, sam ciężko pracować musi.
100 Obra|             zużyty cięży. Kto na to ma, może i dziada żywić, a
101 Obra|           dopiero ojca, ale kto nie ma na to, jużci, kraść nie
102 Obra|         Właściwie nie wie, co go tu ma cieszyć. Tego, iż cieszy
103 Obra|            każdy teraz dobry, każdy ma prawo.~- Sto czterdzieści
104 Obra|           się wszystkim.~- Człowiek ma miłosierdzie - woła Tödi
105 Obra|             kotlarz Kissling, który ma brata dozorcę w kantonalnej
106 Obra|        widzieli z bliska.~Stary nie ma wprawdzie żadnego podobieństwa
107 Obra|             liczyć z groszem. Gmina ma wydatki, duże wydatki! Miłosierdzie,
108 Obra|          Człowiek jest silny, tęgi, ma spojrzenie ponure i zuchwałe.
109 Obra|      blaszanek. Probst piękną oborę ma... Piękną oborę!~I nagle
110 Obra|             chwała Bogu, każdy oczy ma, a nikt tak nimi człowieka
111 Obra|         jakby szukał okiem, którędy ma uciec. Nie ucieka wszakże:
112 Obra|           szeroko i dlatego też nie ma dnia, żeby schodki owe przez
113 Obra|            kamerach", których każda ma oddzielne wejście z obiegającego
114 Obra|            i człowieka znają, i kąt ma swój, i poszanowanie...~
115 Obra|          Dobrze wyplecione krzesło "ma dzwon", nie dociągnięte
116 Obra|          nocy, na górę, gdzie zaraz ma sobie udzieloną odpowiednią
117 Obra|          tego zrobić nie można. Nie ma na to przepisu.~- Gdzieżeś
118 Obra|           ktoś w tak prostej rzeczy ma wątpliwości jakie i przypuszcza,
119 Obra|            prawo.~Sam już gmach nie ma w architekturze swojej nic
120 Obra|          niezmiernie wąski i długi, ma z lewej i z prawej strony
121 Obra|        wcale nieźle.~Dziwić się nie ma czego. Palce grube, przy
122 Obra|             nawet klucze od numerów ma nie strażnik, ale młoda
123 Obra|          kopanie, itp. Pan nadzorca ma zamiar rozprzestrzenić warsztaty
124 Obra|             kółek ustawić gdzie nie ma. Pobieżnie tylko oglądałam
125 Obra|            człowiek, także więzień, ma nad nimi bliższy nadzór.
126 Obra|             jak widzisz, kobiet nie ma. Bywają jednak! Ale dzień,
127 Wier|        garść tylko w komorze?~I nie ma ciepłej sukmanki na grzbiecie?~
128 Wier|          zgniłe,~Że straszna wilgoć ma tutaj siedlisko,~Że dziecku
129 Wier|         bracia, czy w nas wcale nie ma winy,~Że słonka Jaś nie
130 Wier|         zarasta trzciną...~ ~"A nie ma takich murów dokoła,~Że
131 Wier|          gdzie!... i ksiądz sam nie ma~Na Boże Ciało, na procesy!,~
132 Wier|             człowiek nie wie, na co ma pierwej~Oczami patrzeć swemi!"~ ~"
133 Dzie|          plecy zimy,~Niech pamiątkę ma!~Nasza zima zła!~ ~
134   1 |           jak kamień spękany.~Co me ma krwi ni łez, ale ma rany.~
135   1 |           Co me ma krwi ni łez, ale ma rany.~A kiedym dumał tak,
136   1 |             obudzi...~Zaprawdę, Bóg ma w nienawiści ludzi!~ ~A
137   1 |           głuchość i martwota,~Jaka ma nastać przy końcu żywota.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
138   1 |      poczęcia i rodu.~A ta oddanych ma sobie mogiła,~A ziemia znów
139   1 |       patrzą w trwodze~Na matkę, że ma tak zdartą sukienkę~I że
140   1 |      podłodze,~Takie stargane włosy ma, tak blada,~Nie patrzy na