Part

  1 Now |          to niby ochfiara jest za tego nieboszczyka, co tam leży.
  2 Now |     mieszkać poszła. Gdzie ona ta tego Cygana uznała, tego nie
  3 Now |        ona ta tego Cygana uznała, tego nie powiem, bo nie wiem;
  4 Now |      kowalicha równo musiała syna tego bardzo miłować, bo co i
  5 Now |           to nigdy nie tknął, ani tego obleczenia na siebie nie
  6 Now |     dobrze. Z pięć dni to ta było tego rejwachu, aż go też i pochowali
  7 Now |         całkiem bez Pana Jezusa z tego świata nie schodził, i w
  8 Now |       milościw...~Wołam ja tak do tego Pana Jezusa, pani moja.
  9 Now |           też starą miotłą.~I jak tego wszystkiego nie ma Mendel
 10 Now |           w sobie światem.~Świata tego drobne tajemnice zna Mendel
 11 Now |       tkające. Pod wpływem śpiewu tego małego gimnazistę ogarnia
 12 Now |     ciebie mądrość była, to by ty tego nie wstydził się, nie płakał,
 13 Now |           Żyd" krzyknie. A jak ty tego płaczesz, jak ty uciekasz
 14 Now |          uliczkę. Pod wpływem też tego rozdrażnienia zapewne ruch
 15 Now |          Mendel jakby nie widział tego, zaczął znowu gwizdać. Ale
 16 Now |        rozbójstwo robią, co uni z tego biednego skórę ciągną, nu,
 17 Now |          i to prawda jest. Ale za tego chleba i za tej wody ja
 18 Now |           dobrze patrzeć me chcą, tego grzbietu, co nie chce już
 19 Now |        pioruny na to miasto bić,a tego. coby od te ognie i od ten
 20 Now |       Żydy były uwolnione, to uny tego nie widziały! Nu, a jak
 21 Now |        się myli - rzekł. - Ludzie tego nie powiadają. To powiada
 22 Now |       ludzie Boga bali!... Nu, ja tego chcę! A uciekać to ja nie
 23 Now |           persowej firance. Znały tego Żyda tak dawno, był usłużnym,
 24 Now |    ospowatej twarzy.~- Wara mi od tego Żyda! - warknął jak brytan
 25 Now |        ich swą siłą. Skorzystał z tego długi student, a skoczywszy
 26 Now |     stanął. Tłum przeciągnął mimo tego okna z głuchą wrzawą. Szyderstwa,
 27 Now |         huk niewyraźny, daleki...~Tego wieczora nikt się przy sosnowym
 28 Now |             wyleżże pan już raz z tego kąta! Bosiny pan odprawiasz
 29 Now |            u mnie umarło serce do tego miasto!~ ~
 30 Now |         na nim we trzech sypiali.~Tego dnia ojciec zły czegoś z
 31 Now |        widać, wynalazkiem naszym.~Tego dnia był u nas doktor, a
 32 Now |          handel" znowu przyszedł. Tego dnia mieliśmy na obiad ziemniaki
 33 Now |       więc dziwnego, że istnienie tego moździerza uważałem jako
 34 Now |         matka spała na tę chwilę.~Tego dnia nie latałem po mięso
 35 Now |         jak się robota otworzy...~Tego dnia znów był u nas pan
 36 Now |     kuferka, zamknął go na klucz.~Tego dnia bardzośmy długo śniadania
 37 Now |           kupił.~Lubiliśmy bardzo tego Żydka, bo koncepty różne,
 38 Now |       wrażenia doznałem słuchając tego jęku. Zdawało mi się, że
 39 Now |    przerywanym głosem - biegaj do tego najpierwszego ,,hand1a",
 40 Now |        dziesięć złotych dawał. Do tego czarnego, wiesz? Niech przychodzi. -
 41 Now |              krzyknęła. - A toćże tego nie ubyło. A toćżeście pierw
 42 Now |         medytował nad nim.~A była tego dnia duża odwilż. Z dachów
 43 Now |       głosem. - A to Anulka?...~- Tego nic wiem...~- Jak nie wiesz?...
 44 Now |            com to kuflem cisnął w tego Niemca, że się do ciebie
 45 Now | usłyszałem jego chrapanie. Ojciec tego wieczora późno do domu wrócił,
 46 Now |         Wiesz? - rzeki - to przez tego pędraka takem się wyciągnął
 47 Now |         Wiesz co, Anulku? - rzekł tego dnia ojciec, siadając na
 48 Now |      naszych sporach.~Korzystał z tego Piotruś niecnota i, kiedy
 49 Now |          Cygany tylko nie pilnują tego. Zaraz też zaczęli sobie
 50 Now |     kosztuj na mnie.~To znów ni z tego, ni z owego jej się poprawiało;
 51 Now |         sam nagle ożył, i oczy do tego czarnego krzyża nad łóżkiem
 52 Now |         wzdychać, a że nam ojciec tego dnia kaszy nie gotował,
 53 Now |           to jednak bawiliśmy się tego dnia doskonale, bo taka
 54 Now |               Z WŁAMANIEM~ ~ Dnia tego izba sądowa była niemal
 55 Now |         niedawnym ścisku zrobiła. Tego bowiem chłopstwa, które
 56 Now |    ćwiartce zbraknie, budzi się z tego oczarowania i patrzy po
 57 Now |   niekiedy mały szmer, podobny do tego, jaki wydają myszy; czasem
 58 Now |       prostu cała sprawa nie była tego warta. Pomyśleć tylko: trzy
 59 Now |        zupełnie poważnie; momentu tego wszakże niepodobna z całą
 60 Now |       urzędu pojmuję całą ważność tego przedmiotu i winy powierzonych
 61 Now |        oskarżonych o wyświetlenie tego ze wszech miar interesującego
 62 Now |         stołu. ale nie zrozumieli tego.~Roztargnione ich spojrzenia
 63 Now |          Ale Benedyć i nie poczuł tego. Był on cały pochłonięty
 64 Now |           przyjacielstwo swoje, i tego tylko żałował w tej chwili,
 65 Now |           brakło...~Nie wypowiada tego wszystkiego. Gdzie, nie
 66 Now |         nawet mniemać, że gadania tego wiejskiego poganiacza słuchał
 67 Now |          widok tej bezbronności i tego sieroctwa, ale każda rzecz
 68 Now |    prokuratorską rzecz! Taż on od tego właśnie! A ten, patrzajże,
 69 Now |           Jakże Pyptiuk? Nazwiska tego nie ma w protokole!~Siedzący
 70 Now |        masło, to najmniej! A to i tego nie wiedzą, jak się taki
 71 Now |  pozostawił ich długo pod wpływem tego jednego widoku. Przemówił,
 72 Now |    przemówienie ostatnie.~W duchu tego pięknego prawa zapytał pan
 73 Obra|        bacznie rozpoznać nie może tego momentu psychicznego.~Oparty
 74 Obra|        przekonania o doskonałości tego środka. - Na takiego, wielmożny
 75 Obra|  spojrzenia, mówiąc głośniej, niż tego wymaga potrzeba. Wybiega
 76 Obra|          czego on sam nie zrobił, tego już nikt nie zrobi!~Ale
 77 Obra|       spogląda ku drzwiom. Ma już tego dosyć. Ale nie byłby sobą,
 78 Obra|         bardzo zresztą podobne do tego "a!!!", które w kościółkach
 79 Obra|          sposobem dojść możesz do tego, że pan nadzorca przestanie
 80 Obra|           twoją będzie wyrównanie tego sztucznie wzniesionego poziomu,
 81 Obra|         małe dziecko. Czasem bywa tego po dwoje, po troje.~Bierzesz
 82 Obra|       barwy dziwnie odbijały i od tego dnia zimowego, i od brunatnej
 83 Obra|       było to, że każdy z aktorów tego przedstawienia znał doskonale
 84 Obra|            zadziwione spojrzenie. Tego tonu nie spodziewał się
 85 Obra|      wodzić! Nie spodziewałem się tego po tobie! Zawsze cię do
 86 Obra|      szerokiej, obnażonej piersi. Tego, co się dokoła niego w kancelarii
 87 Obra|     tydzień poszedł, więc już się tego potem nie chwytał. Ale i
 88 Obra|      wzięła, żeby tylko posługę z tego niezgorszą mieć można. No
 89 Obra|      takiego trupa? Co za pomoc z tego komu? Co za wyręka? No,
 90 Obra|        gmina dać myśli za wzięcie tego próchna! A toć to skóra
 91 Obra|      przyczynić się do utrzymania tego starca. Kandydacie, przybliż
 92 Obra|       ludzkich, widzi głowę syna.~Tego się nie spodziewał. Nie,
 93 Obra|         nie spodziewał. Nie, nie! Tego nie...~Ciemna czerwoność
 94 Obra|           razu mniej chciał brać, tego przykładu nie było.~Sam
 95 Obra|        podniesioną głową. Nikt mu tego za złe nie bierze.~Dzieciaków
 96 Obra|         wie, co go tu ma cieszyć. Tego, iż cieszy się, że sobie
 97 Obra|     Mainau.~Stary Wunderli słucha tego i dusza w nim truchleje.
 98 Obra|        nazwa jest wziętą. U furty tego gmachu stanęłam po raz pierwszy
 99 Obra|      słomy i dzban wody dopełniał tego urządzenia. Jasność więc
100 Obra|          wszystko. Pomimo wszakże tego schludnego pozoru, a nawet
101 Obra|           zbyt ściśle, za złe jej tego nie miał i z dobrym sercem
102 Obra|       ulice iść, wymawiały się od tego jak mogły, tak że niejedna
103 Obra|          Po takiej to mszy, wśród tego tragicznego tłumu zabrzmiała
104 Obra|          dawnych dziejów, a już z tego wywiązywały się potem długie
105 Obra|      popaść" w coś musi. Skutkiem tego właśnie ustawicznego dowodzenia
106 Obra|           kieszeni!~- I cóż wam z tego przyszło? - pytałam baby.~-
107 Obra|           i prasuje także; ale do tego trzeba już zbiegu szczęśliwych
108 Obra|      Trzeba mianowicie, żeby dnia tego wypadały kartofle z barszczem.
109 Obra|        pomoc, jeśli jej położenie tego wymaga, a z rana przychodzi
110 Obra|        chleba .dziennie, a oprócz tego drugą porcję zwykłej dziennej
111 Obra|     dziecko i wyprowadzić je. Ale tego zrobić nie można. Nie ma
112 Obra|           są one wprawdzie często tego rodzaju, że pomoc owych
113 Obra|       Złotej", a urzędowy stempel tego tytułu silnie odciska się
114 Obra|      białe i nagie. Jedyną ozdobą tego przybytku jest wielka uprzejmość
115 Obra|          dni (nie bierzcie proszę tego tylko za ironię), ośmieliłam
116 Obra|       czterdzieści groszy. Połowa tego idzie "na wydział", a połowa
117 Obra|        pracuje, my już tam nie do tego.~- Coś przecie robi?~- At,
118 Obra|    tajemniczym zegarze. Słuchając tego odgłosu, żywo przypomniałam
119 Obra|          iż wystarczyłoby jeszcze tego dobrego na otrucie trzydziestu
120 Obra|          tu świeże audytorium dla tego demonicznego dramatu, którego
121 Obra|          koszt własny wolne są od tego skarbowego umundurowania.~
122 Wier|          Hej!... nie zobaczyć już tego w żołnierce! -~Powstał zgiełk,
123 Dzie|    Naczytałem się podróży!~I znam tego jegomości,~Co zły tylko,
124   1 |        Jak archanielski miecz, od tego proga,~Gdzie mieli gniazda
125   1 |        przejściu zarazy.~O, nigdy tego nie wypowiem usty,~Jakie
126   1 |            aż przeminę.~ ~I nigdy tego nie wydam językiem,~Jaka
127   1 |         słońce,~I wnet z mrowiska tego wyszły cienie,~I pod trąb
128   1 |           obozem psy gnały;~Ale u tego znalazły się sprawy~Insze,
129   1 |      uderza.~ ~A gdym miał mrowia tego pełne żyły,~Drugi się zaniósł
130   1 |           I tak my doszli na próg tego dwora,~Co stał jarzębin
131   1 |       biec z tej krwawej sieni~Do tego domu gwałtu i boleści,~Lecz
132   1 |         idąc, odeszli niewiele~Od tego miejsca, rozległy się dzwony~
133   1 |         nigdy z duszy nie wyrzuci~Tego, co krwawi i co mi ją smuci...,~
134   1 |        nawet odmienić jest w mocy~Tego, com widział i czuł owej