Part

  1 Now |           i dziobaty. Ano, jak się też to do nas doniosło, tak
  2 Now |  prześmieszki, zara dogadywki, tak też rżnął łyżkę, zabrał się
  3 Now | chłopaczysko w sobie, mocowało, aż też pod jesień jakoś wzięło
  4 Now |          było tego rejwachu, aż go też i pochowali na rozstaju
  5 Now |         takiego pochowu! Mogiły mu też ta wielce nie fundowali,
  6 Now |           obrządek ludzie mają. Aż też przyszły Zaduszki, niby
  7 Now |       dokolusieńka, dzieciaków się też tam nabrało skądciś jak
  8 Now |        jakby krwawiący... A ludzie też czapki pozdejmowali, pacierz
  9 Now |      zamiata ulicę nową swoją, czy też starą miotłą.~I jak tego
 10 Now |            mieszając farby.~I jego też znają tu wszyscy. Obcy człowiek
 11 Now |             dusza starego Żyda, ma też smutki swoje i tęsknoty,
 12 Now |         nieustanną troskę. Wybiera też dla niego najlepsze kawałki
 13 Now |           dźwiganiem tornistra; ma też dużo zadań na jutro. Powłóczy
 14 Now |          tobie książki kupował, to też nie na to, co by ty głupi
 15 Now |         sobie uliczkę. Pod wpływem też tego rozdrażnienia zapewne
 16 Now |         chleba, prawda jest. Wypił też wody, i to prawda jest.
 17 Now |            introligator odpowiedzi też nie czekał, tylko mówił
 18 Now |          tańce bywa i swego smutku też ma, to panu dobrodziejowi
 19 Now |     wszystkich nakrył, i ze Żydami też!~Odwrócił się bokiem i spojrzał
 20 Now |        wielgie urzędy, i pieniądze też. nu. to jeden wlizie na
 21 Now |       dziwowali, a krzyczeć to uni też nie będą. Co na nasz słup
 22 Now |         jeden podniosę i ten drugi też podniosę. Mój grzbiet już
 23 Now |         głodu jest. i dużo mogiłki też...~I nie na tym mądrość
 24 Now |         liczy i te ziarna w kłosie też...~Trząsł siwą brodą, coraz
 25 Now |           i takie dziecko niewinne też jak świętość będzie. Pójdź,
 26 Now |         herbatę gotował. Usnęliśmy też zaraz. Ale nad ranem zrobiło
 27 Now |            na swoją pościel. Zaraz też nam się placu więcej zrobiło,
 28 Now |       Felek dał sójkę w bok, ja mu też i odwróciwszy się od siebie
 29 Now |          czy matka zdrowsza. Zaraz też zaczął chodzić po izbie,
 30 Now |            bo okrasy brakło; chleb też się jakoś skończył, a Piotruś
 31 Now |    chrząknąłem raz trzeci. Jak się też ojciec nie odwróci, łąk
 32 Now |          próg nie padł, a "handel" też wyszedł nie bawiąc i na
 33 Now |          śniadanie krajała. Od tej też chwili żelazko niezmiernie
 34 Now |           płaszcz, o którym ojciec też mówił, że jest raz na całe
 35 Now |        pogładził ręką i dodał:~- A też z ciebie, Anulku, krzywe
 36 Now |         siadł sobie na niej, matka też się obróciła, żeby na ogień
 37 Now |         jak chusta; ciężkie kaszle też na nią przychodziły coraz
 38 Now |   śniadania nie jedli: a obiadu to też nie było. Myślałem, że mnie
 39 Now |           Moździerz? - powtórzyłem też szeptem nachylając się ku
 40 Now |             jak ryba w wodę. Zaraz tez we dwóch polecieliśmy na
 41 Now |           szesnaście groszy; mówił też, że moździerz to się i na
 42 Now |         matczynej omowy. Odęła się też zaraz jak karmelicka bania.~-
 43 Now |            latałem. Garnek żelazny też jeszcze był. aleśmy rzadko
 44 Now |            to wesoło. Śniły mi się też różności do białego rana.
 45 Now |     nijakiej roboty nie ma. piasku też licho co odchodzi, na plecach
 46 Now |       mogłem ani jej początku, ani też jej końca. Szkapa należała
 47 Now |           skończenie świata.~Zaraz też wyleciawszy do sieni, palnąłem
 48 Now |             me pisnął nawet.~Zaraz też nam się po tej dzierce lżej
 49 Now |       nocach nas budził. Raz w raz też zasypiała we dnie i mimo
 50 Now |       szczupłej dostawało.~Weselej też było w stajence niż w izbie-
 51 Now |       spuszczoną głową.~- Mleka by tez jej trzeba świeżego, mięsa,
 52 Now |          kluska okrągłe.~- A bodaj też kumeńka!--- - rozśmiał się
 53 Now |      ćwiarteczka, kumeńku! I siano też drogie...~- A drogie - rzekł
 54 Now |          się słodko pan Łukasz -ja też tylko się pytam, boć to
 55 Now |            tabaki sięgnął. -Tak mi też, kumeńku, mów! Ślepa!...
 56 Now |           pan Łukasz. - Bogdaj cię też kumeńku, z taką mową. Toć
 57 Now |            nie pilnują tego. Zaraz też zaczęli sobie rękę dawać
 58 Now |           że bym obcemu, a jeszcze też Żydowi za żadne pieniądze
 59 Now |       która mnie straszyła; czułem też, że zimne miała ręce, gdy
 60 Now |      bernardyńskich widział.~Zaraz też brzęknął cienkim głosem
 61 Now |           i na mnie kiwnął. Ksiądz też, trumnę pokropiwszy, z czego
 62 Now |    zajeździe Szyi Froima.~Nikt się też do tej "mizerii" nie śpieszył.
 63 Now |      wspaniale, dostojne: wszystko też wydawało się pełne dobroci
 64 Now |        sprawa nie obejdzie, choćby też o kozik. Wiadome rzeczy,
 65 Now |           zjadł ktoś z chlebem czy też zamiast chleba. Na różnicę
 66 Now |     panowie za stołem są żywi, czy tez tylko taka o mełka i w wątpliwości
 67 Now |       którym sprawa moich klientów też się sama broni- Pozwolę
 68 Now |      sprawiedliwości i prawdy. Nic też lepszego i pożyteczniejszego
 69 Now |          jedna z najświetniejszych tez prawa karnego, jakich mistrzowskim
 70 Obra|      chciał poczuć ciało żywe albo też przygnieść garścią serce
 71 Obra|            więzień na gorączkę czy też febrę umarł. Właśnie podyktował
 72 Obra|         całości, zapytujesz, jakie też w tej chwili książki są
 73 Obra|         nią sam "wielmożny", który też z właściwym sobie pięknym,
 74 Obra|           że nie wszystkie, choćby też najszczersze, życzenia ludzkie
 75 Obra|        powszednich grzechów. Nigdy też nie wypytujesz o samo więzienie,
 76 Obra|           dopuszczasz nigdy. Nigdy też, nawet w najpoufniejszej
 77 Obra|            znienacka:~- A widziała też pani "Dziką"?~- Nie, nie
 78 Obra|            uprzykrzyła. Jak mu się też uprzykrzyła, to on co robiący,
 79 Obra|     zwyciężyć nie było można... Aż też ją wielmożny tu przesadził,
 80 Obra|           trzecich osób, rzucił mi też z fotela swego kilka szybkich,
 81 Obra|           ani bezmyślnie tępa, ani też ponura, ale leżała na niej
 82 Obra|          ćwik.~"Wielmożny" patrzył też na niego z pobłażaniem jakie
 83 Obra|   człowieka zmęczonego bójką. Czuł też widać, że słuszność przy
 84 Obra|     widowiskiem, usypiał; głowa mu też nieco z karku zwisła, co
 85 Obra|         niby małe dziecko. Sypiali też raze na pawlaczu w kuchence,
 86 Obra|            po parę groszy.~Sierota też całym sercem do parobka
 87 Obra|         skóry wprzód mieli. Jak go też wielmożny obsadził na osóbku,
 88 Obra|            ta święta ziemia. Aż go też do lazaretu wzięli. Jak
 89 Obra|            lazaretu wzięli. Jak go też do lazaretu wzięli, tak
 90 Obra|         lepiej by nie potrafił. Aż też tak jednej nocy zmarło ono
 91 Obra|         coś do powiedzenia; czasem też który z ciekawych uczuwał
 92 Obra|           w domu, to w roli. Każdy też woli, że mu to taniej przyjdzie,
 93 Obra|       która by go żywić mogła, lub też ma rodzinę biedną, której
 94 Obra|          No, no! Ciekawa rzecz, co też gmina dać myśli za wzięcie
 95 Obra|            który myśli; na woźnego też rzuca w bok krótkie spojrzenia,
 96 Obra|          sprzedawała buty. Pamięta też, jak stary Hänzli obtarte
 97 Obra|         się dość szeroko i dlatego też nie ma dnia, żeby schodki
 98 Obra|      ciemnego: nie zdziwiłabym się też wcale, gdyby ściany były
 99 Obra|           bardzo młode, nie po raz też pierwszy odsiadywały karę
100 Obra|           największą pociechę; one też nawzajem odpłacały jej nadzwyczajną
101 Obra|            j a wsypkę jedwabną, co też tam leżała, i pcham w nią,
102 Obra|         woli w swoich czynach, ani też moralnej za nie odpowiedzialności.~
103 Obra|          mur oparte drzemały, albo też bezmyślnie wodziły dokoła
104 Obra|          że przez sen gada. Powoli też ona sama usunęła się od
105 Obra|   przemówiła do mnie ani słowa.~Ja też nie szukałam zbliżenia.
106 Obra|             żniwa, szkółkę. Nieraz też słuchałam opowiadań, które
107 Obra|     słuchają chciwie. Dopytują się też gorliwie bardzo o to, co
108 Obra|           podłodze przy mnie, i ja też nieraz jeszcze kładłam rękę
109 Obra|            co kto chciał. Kochanka też miała już, niewiele starszego
110 Obra|            istne piekło. Strażnicy też, a nawet sam ,,wielmożny",
111 Obra|         dziennie, rano jakaś zupa, też z kaszą, słowem, mogą nie
112 Obra|       czują nieszczęście swoje. Są też biedne, niepoczytalne istoty,
113 Obra|          węgle iść, było zimno, ja też poszedł. Tak ja przelazłem
114 Obra|           kradł, i kuma Jędrzejowa też przyświadczyli, i stróżka...~
115 Wier|         mateńko! Moja rodzona!~Jak też tam na wsi onej ?~Czy też
116 Wier|          też tam na wsi onej ?~Czy też tam dzieci chodzą w słoneczku,~
117   1 |           grodu hospodynem...~A on też patrzał na nią licem sinem.~ ~