Part

  1 Now |           Mądre słowo to jest jak ojciec i jak matka człowiekowi.
  2 Now |         Mendel nazywam1'. Czy nas ojciec nieboszczyk potopić miał?
  3 Now |         trzech sypiali.~Tego dnia ojciec zły czegoś z rzeki wrócił
  4 Now |       matka jęknęła z cicha.~Miał ojciec nad wieczorem po doktora
  5 Now |         tedy "handel", którego mi ojciec zawołać kazał, o łóżku ani
  6 Now |        piersi zasunął. Opuścił mu ojciec dziesiątkę, potem dwie,
  7 Now |          siedmiu groszy, jeśli mu ojciec i poduszkę sprzeda.~Zawahał
  8 Now |     poduszkę sprzeda.~Zawahał się ojciec, spojrzał na nas, spojrzał
  9 Now |       jeszcze kołdrę naszą dodać.~Ojciec spojrzał na matkę. Była
 10 Now |              Anulka?... - szepnął ojciec pytająco.~Ale matkę chwycił
 11 Now |          robaki, odzieję? - rzekł ojciec patrząc, jakeśmy się jeden
 12 Now |    peleryną nakryli, więc ucichł. Ojciec, nim się położył, raz jeszcze
 13 Now |          szło na nas z. pieca, bo ojciec koksu przed wieczorem przyniósł,
 14 Now |      Piotruś czegoś płacze...~Ale ojciec spał.~- Chłopcy! - odezwała
 15 Now |        oglądać szafę, stołki. Ale ojciec pochmurny był czegoś i gadać
 16 Now |           śniadania poszedł. Mnie ojciec kazał worek na węgle szykować.
 17 Now |         już z workiem chwilę, ale ojciec zapomniał widać o węglach,
 18 Now |           raz trzeci. Jak się też ojciec nie odwróci, łąk nie palnie
 19 Now |    przeciwka palcem kiwać zaczął. Ojciec mnie tymczasem zawołał,
 20 Now |         przeciwka wynosili szafę. Ojciec ode drzwi zastąpił, żeby
 21 Now |       wykrzykiwaliśmy radośnie, a ojciec nie mógł nas napędzić do
 22 Now |      smutnym wzrokiem, wstał tedy ojciec od kaszy, wyszukał w skrzynce
 23 Now |          precz! - fuknął na niego ojciec, który teraz prawie ciągle
 24 Now |       rówieśnikiem moim. Kupił go ojciec, gdym na świat przyszedł,
 25 Now |       granatowy płaszcz, o którym ojciec też mówił, że jest raz na
 26 Now |    Folkowi po uszach oberwie. Ale ojciec oczy w ziemię wbił. skubał
 27 Now |         dla matki. Kości mi tylko ojciec za trojaka kupić dał i krupnik
 28 Now |      Teraz dopiero zobaczyłem, że ojciec bez kożucha wrócił. Nie
 29 Now |        wielce się rozglądać, gdyż ojciec Piotrusia za ręce chwycił
 30 Now |       Kożuch! Kożuch! - powtórzył ojciec. - No i cóż kożuch?... Wielka
 31 Now |       otulając krótkim futerkiem. Ojciec słuchał ze spuszczoną głową.
 32 Now |         głową. Cały ten dzień był ojciec bardzo wesół; ale równo
 33 Now |            że aż huczało w piecu. Ojciec lawę przysunął do naszego
 34 Now |    Upłynęło znów ze dwa tygodnie. Ojciec niewiele co zarobku miał;
 35 Now |         do ojca.~- Tfu! - splunął ojciec. - Co tam pani takie rzeczy
 36 Now |          dnia nie paliło w piecu. Ojciec matkę przyodział derką,
 37 Now |          nie miała. Otworzył tedy ojciec do kuferka, czy jeszcze
 38 Now |           jedwabna chustka, co ją ojciec w wielkie święta na szyję
 39 Now |       kawalerska harmonijka ojca. Ojciec potrącił ją raz i drugi,
 40 Now |      matka słabym głosem z łóżka.~Ojciec się zaczerwienił. Felkowi
 41 Now |           było. Myślałem, że mnie ojciec choć po chleb pośle, ale
 42 Now |           węgle i po chleb.~Kiedy ojciec przyszedł, palił się już
 43 Now |   wodziankę z żelaznego garnczka.~Ojciec w progu przystanął, popatrzył
 44 Now |         wrzeszczały.~Jednego razu ojciec u kuferka na ziemi przysiadł,
 45 Now |         zobaczy, a tymczasem nic. Ojciec tylko głową kiwał, wąsy
 46 Now |  stanęliśmy w pobliżu.~Zrazu grał ojciec wesoło, a grając tak mówił
 47 Now |           coś ze trzy dni - mówił ojciec miękkim głosem. - A to Anulka?...~-
 48 Now |     prawda!--. -o szepnęła matka.~Ojciec grał dalej. Harmonijkę na
 49 Now |    miesiącuśmy już wracali -dodał ojciec. -Graliśmy w zielone...~-
 50 Now | westchnęła, zdawała się zasypiać.~Ojciec i teraz grał ślicznie. Z
 51 Now |       drugi wytarł; aż rozciągnął ojciec harmonijkę raz ze stron
 52 Now |           twarzy.~Posiedział tedy ojciec ze zwieszoną głową, posiedział,
 53 Now |        usłyszałem jego chrapanie. Ojciec tego wieczora późno do domu
 54 Now |         Anulku? - rzekł tego dnia ojciec, siadając na matczynym łóżku. -
 55 Now |           ona wszystkich żywi!...~Ojciec się ciężko na ręku wsparł
 56 Now | zapamiętam, na świecie zawsze był ojciec, matka i szkapa. Felka potem
 57 Now |         cała~nasza uciecha.~Kiedy ojciec z rzeki do domu wracał,
 58 Now |         go wziął z sobą.~Kiedy ją ojciec wyprzągł, zaczynała się
 59 Now |           bym ci wolał, żeby mnie ojciec paskiem przemierzył, niż
 60 Now |           to naszą kochaną szkapę ojciec by przedać miał?~Było to
 61 Now |        zimnisko ze dworu gnało, a ojciec precz jeszcze perswadował
 62 Now |        ręką i zaszlochała głośno. Ojciec całował ją po głowie.~-
 63 Now |       trzęsła, aż zęby szczękały. Ojciec chodził po izbie zgarbiony,
 64 Now |        dla żony - dodawał, gdy go ojciec wyprowadzał do sieni - żona
 65 Now |        gorzej w takich warunkach.~Ojciec gryzł wąsy i milczał ze
 66 Now |    skręcił, bom patrzył za nim, a ojciec precz jeszcze w sieni stał,
 67 Now |        szkapę gramolił, gdy nagle ojciec do stajenki wszedł, a za
 68 Now |      przypatrywali panu Łukaszowi ojciec jakby nas me widział-do
 69 Now |         Skórę czy kości?~Spojrzał ojciec posępnie spod oka i zaraz
 70 Now |          drogie - rzekł obojętnie ojciec, ale widziałem, że mu się
 71 Now |         jest...~- A jest - odparł ojciec krótko, suchym głosem.~Pociągnąłem
 72 Now |         kobyla łogawa! - krzyknął ojciec, a już cały stał w ogniach. -
 73 Now |        machlerz! - rzekł porywczo ojciec, a już mu ręce latać zaczęły- -
 74 Now |           podziw spokojnym głosem ojciec, choć znów mu się wąsy zjeżyły. -
 75 Now |         przecie katolik, nie Żyd.~Ojciec mówił z wolna, hamując się.
 76 Now |        parę pacierzy potem wszedł ojciec uspokojony wraz z panem
 77 Now |        swej dorożkarskiej kapoty, ojciec przez~Spencer, co mu w strzępach
 78 Now |             Bóg świadkiem - mówił ojciec - że bym obcemu, a jeszcze
 79 Now |      darmo wywiozę...~Nie odrzekł ojciec nic, ani w tę, ani w tę
 80 Now |        żeby do szkapy lecieć.~Ale ojciec odwrócił się nagle:~- Ani
 81 Now |       żadnego chcenia. Porywa się ojciec, ucho do ust przykłada,
 82 Now |          kiedy odlata.~Więc kiedy ojciec oderwawszy głowę od jej
 83 Now |         kiwać, wzdychać, a że nam ojciec tego dnia kaszy nie gotował,
 84 Now |         cienki i ostry jak żądło.~Ojciec tymczasem jak nieprzytomny
 85 Now |      zimne miała ręce, gdy nam je ojciec pocałować kazał. Ojcu jednak
 86 Now |         maglą w sionce, gdzie nam ojciec siennik zaciągnąć kazał,
 87 Now |     Łukasz siedząc powoził, szedł ojciec sam, z czapką w ręku i zwieszoną
 88 Now |       było na drożynie. Tymczasem ojciec z panem Łukaszem zdjęli
 89 Now |        kropidłem. Spojrzał na nas ojciec surowo, więc my poklękli
 90 Now |       świeżej trawy. Pan Łukasz i ojciec poklękli także, grabarz
 91 Now |        zacząwszy głośno.~Podniósł ojciec twarz i obie ręce w niebo;
 92 Now |   Spojrzał ksiądz, zmarszczył się ojciec, a ponieważ najbliżej klęczałem
 93 Now |         na chleb, na łopatę brał.~Ojciec modlił się ciągle. Wszakże
 94 Now |          Sąd! Sąd! Matka płakała, ojciec mu na odchodnym coś ze trzy
 95 Obra|       Jakoż w chwilę potem Filip, ojciec Józka, zobaczył Cygana,
 96 Obra|        Toć wielmożny pan nade mną ojciec i opiekun najkochańszy!
 97 Obra|        stał, kiedy nasz wielmożny ojciec i opiekun najukochańszy
 98 Obra|          ta nazywał, że i rodzony ojciec lepiej by nie potrafił.
 99 Obra|    wiedziano po prostu co zrobić- Ojciec gdzieś wywędrował, czy zgolą
100 Wier|           ciepłą gotowano strawę.~Ojciec przychodził wieczorem bez
101 Wier|         trzaskający!~I wyszedł. - Ojciec stanął jak zmartwiały,~We
102 Wier|           westchnie, to zagada...~Ojciec chleb czarny wykuwa młotem,~
103 Dzie|           krzyczy.~- Tygrys?... - ojciec się zapyta.~- Ach, lew może!...
104 Dzie|      porwał mi śniadanie...~Idzie ojciec, służba cała,~Patrzą...