Part

 1 Now |      służyło przy dworze, kiedy mu matka, z onych Mazurów szlachcianka,
 2 Now |           niedzieli urwała się ona matka od swego Cygana i przyleciała
 3 Now |              Ustim! złaz do matki. Matka przyszła". On nic. "Cyganicha
 4 Now |           któryś. On nic! Aż i ona matka do drabiny podeszła. "Justyś! -
 5 Now |         nie rzuci na drogę, co nią matka odeszła, jak nie zacznie
 6 Now |            jak tylko zasłyszał, że matka, tak uciekał w ostatnie
 7 Now |            szukający. Przychodziła matka - źle; przestała przychodzić -
 8 Now |            nową go oblekłam, co mu matka przyniosła i co jej za żywota
 9 Now |           pacierz zaczęła.~- A cóż matka?~- Matce to my ta nijakiego
10 Now |        szepce: "maty" - że to niby matka, więc jej przystęp wolny.
11 Now |           to jest jak ojciec i jak matka człowiekowi. Nu, ja za mądre
12 Now |          dzieci tak kochał, że jak matka przyniosła śledź, to un
13 Now |          głowę podparł. Pytała się matka raz i drugi, co mu, ale
14 Now |          Felek szturchnął w bok, a matka jęknęła z cicha.~Miał ojciec
15 Now |          pozierał, aż stanął przed matką i rzekł:~- Co chłopakom
16 Now |             krzyknął Felek i zanim matka odpowiedzieć zdążyła, jużeśmy
17 Now |           poduszki tymczasem, póki matka chora?~- Ojej'. - wrzasnął
18 Now |         odezwała się słabym głosem matka.~Natychmiast wyrwaliśmy "
19 Now |            się na dobre rozbeczał.~Matka stęknęła z cicha raz i drugi.~-
20 Now |      Chłopcy! - odezwała się znowu matka - a czego tam Piotruś płacze?~-
21 Now |       natychmiast zaspanym głosem.~Matka ciężej jeszcze stęknęła,
22 Now |         mówił, dowiedzieć się, czy matka zdrowsza. Zaraz też zaczął
23 Now |        żeby dużo mrozu nie naszło, matka odwróciła głowę do ściany
24 Now |            na obiad i której tylko matka jeść nie chciała. Przetrząsnęliśmy
25 Now |         wiadomości Felkowi, a że i matka w kąt ten patrzyła smutnym
26 Now |         odezwała się słabym głosem matka, - A toć byś ty niedługo
27 Now |         sobotę wszakże czyściła go matka cegłą lub popiołem i tak
28 Now |          szanowałem ten moździerz. Matka zdejmowała go raz do roku
29 Now |         naszego codziennego życia. Matka prasowała nim tylko półkoszulki
30 Now |          to żelazko pogniewała się matka ze stróżką, która je od
31 Now |        Moja pani! -powiedziała jej matka bardzo stanowczym głosem. -~
32 Now |           wąsy. Dobrze jeszcze, że matka spała na tę chwilę.~Tego
33 Now |       wiatr na zachód obrócił.~Ale matka spojrzawszy na ojca klasnęła
34 Now |          ci tam?... - zapytał,~Ale matka na poduszki opadłszy leżała
35 Now |            z siebie zrzucił!~A gdy matka jęknęła z cicha, po włosach
36 Now |           mu coś być, bo jak tylko matka nie patrzyła na niego, odmieniał
37 Now |    siennika i siadł sobie na niej, matka też się obróciła, żeby na
38 Now |    wytrząśnie jakiej okruszyny, bo matka kaszlała tak, że aż się
39 Now |                Felek!... - zawołał matka słabym głosem z łóżka.~Ojciec
40 Now |         była albo i trzecia, kiedy matka zawołała mnie do łóżka i
41 Now |            Pod trzeci - powtórzyła matka. -To porządna kobieta, może
42 Now |        błyszczącymi oczami czekała matka, a gdym jej o skutku naszej
43 Now |      dziesięć złotych.~Porwała się matka i na łóżku siadła.~- Co?...
44 Now |         jęknęły węgły naszej izby.~Matka zasłoniła oczy i zaczęła
45 Now |        zimno, że głodny, kazała mi matka bieżeć do stróżki i zapytać,
46 Now |              Wicuś! - odezwała się matka przerywanym głosem - biegaj
47 Now | przynajmniej z pół rubla dokładał.~Matka znów się zapaliła na twarzy.~-
48 Now |           za moją krzywdę -jęknęła matka.~- Co to skarał! - szarpnął
49 Now |          ja daję gotowe pieniądze.~Matka nic już nie odpowiedziała,
50 Now |     brudnego worka wrzucił, a mnie matka posłała po węgle i po chleb.~
51 Now |      matczyny m łóżku grać zaczął.~Matka ożywiła się nieco słuchając,
52 Now |           Pamiętam, serce - rzekła matka z cicha.~- Albo to, pamiętasz?...
53 Now |                Pamiętam - szepnęła matka.~- Tęgi sztajer'! - mruknął
54 Now |           A prawda!--. -o szepnęła matka.~Ojciec grał dalej. Harmonijkę
55 Now |        Pamiętam, Filipku! - mówiła matka - to było tej niedzieli,
56 Now | Czerniakowie my byli z nieboszczką matką...~- Po miesiącuśmy już
57 Now |    organach, kiedy umarłemu grają.~Matka spała. Często na nią teraz
58 Now |             zapytała słabym głosem matka.~- A to z Piotrusia - odrzekł
59 Now |          by on był gruby! - mówiła matka. - Piotruś! - dodała. -
60 Now |       puścić.~- Szkapę? - zawołała matka i aż się na łóżku podniosła. -
61 Now |         ściółka, a wszystko drogo.~Matka jęknęła tylko.~Struchleliśmy
62 Now |         świecie zawsze był ojciec, matka i szkapa. Felka potem dopiero
63 Now |             Jak se myślisz, serce? Matka westchnęła ciężko.~- I cóż
64 Now |        szkapy nie było jakoś mowy.~Matka miała się coraz gorzej.
65 Now |           niego srebrny pieniądz z Matką Boską, mnie po węgle i po
66 Now |         nami łączyło; mówiła o nim matka, że kutwa, że na groszach
67 Now |        spuścił i wąsów szarpnął, a matka obudziła się z jękiem. Może
68 Now |     świeczki w oczach stawały. A i matka jakoś nie miała wskórania.~-
69 Now |           się nie dosłuchał jakoś.~Matka umarła w nocy tak cicho,
70 Now |      wyschłych piersi krzyknął, że matka nie żyje, stanęliśmy przed
71 Now |           już matki!... umarła już matka..." To zaraz wycierałem
72 Now |           nie czuli tak bardzo, że matka umarła. Z pół roku już się
73 Now |     ostatnim, to było na Pyłypa... Matka przedała wełny, a kupiła
74 Now |   rozświetnią trojnił. Idziem, tak matka mówi: ,,Sława Bohu" Tak
75 Now |          co niesiesz, Chwyłyna?" A matka: "chleba a to kupiła". A
76 Now |            że chleb kupujesz?" Tak matka na to: "Jużcić że wesele!
77 Now |           gadali we wsi: Sąd! Sąd! Matka płakała, ojciec mu na odchodnym
78 Obra|       kołyszesz, jeśli jest senne. Matka, która nieraz przeklinała
79 Obra|           nędzarzy! Gmina jest ich matką, gmina jest ich żywicielką.
80 Obra|       wszakże, która w Serbii jest matką wynalazków, wprowadziła
81 Obra|      uspokoić jedno z tych małych. Matka miała twarz martwą jakby
82 Obra|          wzięła za chudą rączynę - matka wybuchnęła gwałtownym płaczem.~
83 Obra|              Jakże to było?~- Ano, matka mi kazała po węgle iść,
84 Obra|           przelazłem bez płot, tak matka stała na ulicy - tak ja
85 Obra|            tak mnie i złapali.~- A matka?~- Ano, matka poszła do
86 Obra|         złapali.~- A matka?~- Ano, matka poszła do dom.~- I cóż dalej?~-
87 Obra|             I u mnie jest rodzina. Matka jest, siostry...~- A skąd
88 Obra|             Z daleka.~- To pewno i matka, i siostry czekają na stówko
89 Wier|      zgiełk, lament... Jaśka tylko matka~Bez łzy, bez skargi trwała
90 Wier|           wykuwa młotem,~Przy igle matka blada.~ ~"Moja mateńko!
91 Wier|         izbie jęk zabrzmiał cichy,~Matka się po niej krząta...~W
92 Wier|           dziecię na swym barłogu,~Matka się we łzach krząta.~ ~W
93   1 |          się anioł mój i szepnął: "Matka".~ ~
94   1 |        pomiędzy wartę,~Że tam jest matka.~...Przez noc tu szła całą,~
95   1 |       Wszak każdy matkę miał... to matka!...~Wyciągnął ramię...~ ~-
96   1 |           długie noce przy kolebce~Matka przemarzy, prześpiewa, przeszepce?~
97   1 |          wypuścił z garła,~Rodzona matka by się mnie zaparła!~ ~I