Part

 1 Now |          mu obrazik dała w ręce, żeby już tak całkiem bez Pana
 2 Now |          sobie! A teraz się ucz, żeby ty głupim nie był, a czapkę
 3 Now |      zegarmistrz. - Chodzi o to.~żeby nie był obcym...~- O to
 4 Now |         boleści wielkiej umarła. Żeby una żyła, a sześć synów
 5 Now |        dziecko pytać nie chciał, żeby go broń Boże nie przestraszyć,
 6 Now |       wypadła mu przez ściśnięte zęby.~Stary introligator umilkł,
 7 Now | Piotrusia tylko pilnować trzeba, żeby z niego nie spadł.~- Dalej!
 8 Now |     ojcem na całe dwa ruble, ale żeby mu jeszcze kołdrę naszą
 9 Now |     prawda, to i ja miałem myśl, żeby się od pieca położyć, ale
10 Now |        swoje długie, chude nogi, żeby okazać, jako o przykrycie
11 Now |       Ojciec ode drzwi zastąpił, żeby dużo mrozu nie naszło, matka
12 Now |          skończonego libertyna - żeby o co, jak o to!... A ty,
13 Now |     sklepikarce po bułki latasz, żeby ci "kadryla" dała.~- Nie
14 Now |         mogę nigdym nic widział, żeby się w tym rondlu co gotowało-
15 Now |          matka też się obróciła, żeby na ogień patrzeć, i takeśmy
16 Now |           że taka zmizerowana.~- Żeby już albo w tę. albo w tę
17 Now |       czy dobrze słyszę.~- Tylko żeby dopiero zmierzchem przyszła,
18 Now |     dopiero zmierzchem przyszła, żeby w podwórzu stróżka nie widziała...
19 Now |             Nu. ja sumienie mam! Żeby ja sumienie nie miał, toby
20 Now |          dam równe dziewięć.~- A żeby was Bóg ciężko skarał za
21 Now |    złożywszy przy ustach dłonie, żeby mu echo odpowiadało. Pan
22 Now |           Ja tylko się wyciągam, żeby brzuch mniejszy był.~Wyciągnął
23 Now |         pół mego chleba fasować, żeby cicho był.~- E-e-e? - zapytałem
24 Now |         po prostu rżała na ojca, żeby go wziął z sobą.~Kiedy ją
25 Now |  świdruje?... A to bym ci wolał, żeby mnie ojciec paskiem przemierzył,
26 Now |          ją chwilami trzęsła, aż zęby szczękały. Ojciec chodził
27 Now |          izbie- bo słońce w same zęby świeciło tu nam przez drzwi
28 Now |          ona i ze szpatem dobra! Żeby nie choroba kobiety, tobym
29 Now |        już cały stał w ogniach. -Żeby mnie tak Bóg skarał. jak
30 Now |        rzuciliśmy się w te pędy, żeby do szkapy lecieć.~Ale ojciec
31 Now |          się poprawiało; wołała, żeby jej piwa zagrzać albo i
32 Now |          obiad z garnków kipiał.~Żeby nie to ludzkie litowanie,
33 Now |      nasza.~I nuż jej zaglądać w zęby, nuż jej obmacywać nogi,
34 Now |      krzyknął na nas pan Łukasz, żeby za wozem iść. aleśmy ani
35 Now |        zajrzawszy spluwali przez zęby. Istotnie, aż obrzydzenie
36 Now |        trzeba kapitalnej sprawy, żeby tchnąć życie w te znużone
37 Now |         bocznym stoliku obrońcę, żeby się poznać na tym. Trudno
38 Now |        było puścić w ruch słowa, żeby same poszły.~- Drobne przestępstwa -
39 Now |        ten i ów wyciągnął szyję. żeby –spojrzeć na występny patyk.~
40 Now |        taka nowa jurysprudencja, żeby oskarżonych przed ostatnim
41 Now |          nie po co wzięli, tylko żeby w skórę krzyknąć... Oho!....
42 Now |          dadzą! Nie widać jakoś, żeby chleb gdzie leżał... Gdzieżby!"~
43 Now |    uśmiecha się. pokazuje drobne zęby i kręci głową. Całe zalęknienie
44 Now |      mało. A toby Pan Jezus dał, żeby na siew nie brakło...~Nie
45 Now |       sądowej sali.~Nie dlatego, żeby to były samolubne, zimne
46 Now |     przemyślnie wyciętych po to, żeby nieomylnie dobyć się do
47 Now |         drżący i błagalny.~Chce, żeby w oczach zostało spojrzenie
48 Now |    cieplej ludzkiej duszy. Chce, żeby przed podsądnym żadna droga
49 Obra|   półotwartych ustach widać było zęby drobne, ostre i niezwykle
50 Obra|           jak wykręcić skrzynie, żeby wozy mogły w podwórze wjechać,~-
51 Obra|         myślałam, że świnia.~- A żeby was najjaśniejsze!... -
52 Obra|         twarz trupio ściągnięta, zęby wyszczerzone jakby do kąsania,
53 Obra|          recydywistów, który już zęby zjadł na więziennym chlebie -
54 Obra|         porządnego bata niewart! Żeby jego choroba! Tfy!~Tu splunął
55 Obra|       katolicku tak człeka zbić, żeby go aż ubić - mówił jeden.~-
56 Obra| przygryza czerwone, pełne wargi, żeby nie wybuchnąć.~Po chwili
57 Obra|          cokolwiek. Nie dlatego, żeby ci kto w odpowiedzi miał
58 Obra|      odsapnął, a rzuciwszy przez zęby: "cymbał", siadł i zaczął
59 Obra|        prychał, a ostre, rzadkie zęby błyskały mu spomiędzy warg
60 Obra|  zapomniały po nocach się ciska, żeby jego choroba utłukła! Onegdaj
61 Obra|         do inszych to mu ta nic! Żeby ja miał nad każdym zbójnikiem
62 Obra|          i opiekun najkochańszy! Żeby nie wielmożny pan, toby
63 Obra|        dać bez wielmożnego pana! Żeby mi srebro, złoto dawali,
64 Obra|   nadzorca. - Ruszaj pod numer i żeby mi tam było spokojnie! Rozumiesz?~-
65 Obra|   słuchający. A precz się prosi, żeby go na powrót pod numer dać. "
66 Obra|          by biedotę jaką wzięła, żeby tylko posługę z tego niezgorszą
67 Obra|      niezgorszą mieć można. No i żeby dopłata nie bardzo marną
68 Obra|       zresztą ma fundusze na to, żeby za biedaków, co już robić
69 Obra|         gminie? Tygodnia nie ma, żeby do kancelarii nie ściągła
70 Obra|         stoi z podniesioną ręką, żeby nie wychodzić z pozy. Upływa
71 Obra|     drzwi6 z obu stron chwytają, żeby dopomóc nogom przez próg,
72 Obra|       Leży to w interesie gminy, żeby taki kandydat jak najlepiej
73 Obra|        interesie żadnego z nich, żeby okazywać zbyteczny pośpiech.
74 Obra|     cztery!~- A pokaż no, stary, zęby - odzywa się oberżysta z
75 Obra|     ukazuje wcale jeszcze zdrowe zęby.~Publika zaczyna się śmiać.~-
76 Obra|       gmina patrzy. Zaciska tedy zęby i znów podnosi sztywną i
77 Obra|           Nie, nie, on nie chce, żeby go syn licytował w gminie...
78 Obra|        może. Nogi mu się plączą, zęby szczękają, głowa się chwieje
79 Obra|          ma on wielkiej nadziei, żeby starego gmina łatwo pozbyć
80 Obra|       wie? Może i nieźle byłoby, żeby się syn utrzymał. Kto wie?
81 Obra|           Widzieliście, panowie, zęby kandydata? To człowiek silny
82 Obra|       silny jeszcze!~- I cóż tam zęby! - odzywa się oberżysta
83 Obra|   franków, po siedm zresztą. Ale żeby ktoś o piętnaście od razu
84 Obra|        ciężar na kark, ale chce, żeby interes rzetelnie był zrobiony.
85 Obra|        barania głowa!-mówi przez zęby z naciskiem.~Historia z
86 Obra|         dlatego też nie ma dnia, żeby schodki owe przez baby oblężonymi
87 Obra|        uczestnictwa dobrowolnie, żeby siedzieć z nią razem. Przywiązanie
88 Obra|  konstelacji. Trzeba mianowicie, żeby dnia tego wypadały kartofle
89 Obra|        go tu za nogi obejmowała, żeby mnie nie gubił... A bodajże
90 Obra|       była, jak mu nic nie jest. Żeby choć oślepł, toby człowiekowi
91 Obra|         wesoło i spluwając przez zęby, to na prawą, to na lewą
92 Obra|      podeszłam ku niemu. Prosił, żeby go na wóz zabrano, a prowadzący
93 Wier|     nigdy, jak żyw, nie pamięta,~Żeby kto z dworu do chaty przychodził~
94 Wier|          aż się przegiąć trzeba,~Żeby choć. skrawek, choć odrobinkę~