Part
1 Now | nim trzęsło, ale że głosu nic z siebie nie puścił. taką
2 Now | matki. Matka przyszła". On nic. "Cyganicha przyszła!" -
3 Now | krzyknął któryś. On nic! Aż i ona matka do drabiny
4 Now | cię moje oczy uwidzą!" On nic. Zapłakało sobie tedy ono
5 Now | człowieku słuchający... Ano nic. Przeszedł znów tydzień,
6 Now | przepowiadki gadają, a on nic. Ani jemu pacierz w głowie,
7 Now | trzeba. Ano, nie wiedziałam nic, jakie to oczyszczenie.
8 Now | przedwczoraj nie stało się nic. Tylko malec powrócił ze
9 Now | jak zając zgoniony. Zrazu nic mówić nie chciał; dopiero
10 Now | te nauki to wszystko na nic!~Odsapnął i znów mówić zaczął,
11 Now | wesołości się rozejdą, i nic. Ale jak te ludzie do smutku
12 Now | zejdą, nu, to już nie jest nic. To już ten jeden temu drugiemu
13 Now | pieniądze uni będą liźć i po nic więcej? A te z dołu co się
14 Now | widzieć będą, co na ten słup nic innego położone nie jest,
15 Now | na starego Żyda... Ale to nic nie szkodzi. Ja ten jeden
16 Now | w swój dom! Un tu nikomu nic nie ukradł! Un do szkoły
17 Now | niego nie pluł, kiedy un nic winny nie jest... Nu, ja
18 Now | zniewagę, za urągowisko. Tu już nic szukano, czy jest do wytoczenia
19 Now | licha? Trochę gorączki i nic więcej. Chłopak za tydzień
20 Now | Pan powiada, co u mnie nic nie umarło? Nu, u mnie umarło
21 Now | handel" jedenastu złotych dać nic chciał, tylko dziesięć bez
22 Now | Piotruś tylko piszczał nic mogąc do nich trafić, aleśmy
23 Now | skubał. Chrząknąłem raz, nic spojrzał nawet w moją stronę:
24 Now | tej wyszedł z triumfem. Nic nie zdradzało spożycia "
25 Now | Jak zapamiętać mogę nigdym nic widział, żeby się w tym
26 Now | moździerz trzeba było zapłacić. Nic więc dziwnego, że istnienie
27 Now | popatrzyła na mnie i rzekła:~- Nic już, nic! Idź...~Byłem we
28 Now | mnie i rzekła:~- Nic już, nic! Idź...~Byłem we drzwiach,
29 Now | słychać było świst ostry. Nic odpowiedziała nic, tylko
30 Now | ostry. Nic odpowiedziała nic, tylko mnie przytrzymała
31 Now | rondel i żelazko, dawał za nic tylko dziewięć złotych i
32 Now | ognie uderzyły na nią.~- Nic, to nie! - zawołała głosem
33 Now | gotowe pieniądze.~Matka nic już nie odpowiedziała, twarz
34 Now | co zobaczy, a tymczasem nic. Ojciec tylko głową kiwał,
35 Now | A to Anulka?...~- Tego nic wiem...~- Jak nie wiesz?...
36 Now | my od niej ani ona od nas nić mogła się odłączyć. Było
37 Now | ale żeśmy się tam wiele nic nastręczali, dużą część
38 Now | kieliszek czasem... Tu lekarstwa nic nie poradzą, tu dietę trzeba
39 Now | kumoter na książce uczyć nic da, do szkoły nie pośle,
40 Now | kobyły nie widział, tom nic widział. A co o wmawianiu
41 Now | wywiozę...~Nie odrzekł ojciec nic, ani w tę, ani w tę stronę,
42 Now | śmierć łokciem trąciła, a on nic!~Zaraz się w naszej izbie
43 Now | umarła. Z pół roku już się nic podnosiła w tej chorobie,
44 Now | do żadnego guzika trafić nic mógł.~- Wstawaj, Piotruś -
45 Now | sięgnąć? Oczywiście, że nic.~Już kiedy rudy Judko między
46 Now | przed dodatkowym biurkiem nic wiedzieć po co; trzymał,
47 Now | zły, chybiły żniwa, żyta nic obrodziły, kartofle wygniły,
48 Now | momentu sprawy. Procedura nic nie straci na tak małym
49 Now | niespokojnie obziera się za siebie.~Nic mu wszakże me grozi z. tej
50 Now | sprawiedliwości i prawdy. Nic też lepszego i pożyteczniejszego
51 Now | nie Jest to tylko nędza. Nic więcej, moi panowie, tylko
52 Now | chciał. Nie widział teraz nic, nie słyszał nic.~- Kozyrek
53 Now | widział teraz nic, nie słyszał nic.~- Kozyrek zawywaje !...~
54 Now | tej żałości, a tu przecie nic strasznego! Nie biją, nie
55 Now | piaszczyste, na których nic nie rośnie, nawet i piołun,
56 Obra| ostatkiem złotych liści, a choć nic było najlżejszego wiatru,
57 Obra| nie wiedziała, że się tu o nic pytać nie należy~Co zobaczysz,
58 Obra| taką odpowiedź, że z niej nic wycisnąć nie potrafisz.~
59 Obra| moralności więźniów to się tu nic zrobić nie da, bo to zatwardziałe
60 Obra| przy tym psychologiem.~- To nic ciekawego - szepce krzywiąc
61 Obra| śledztwo dobyć by z niej nic zdołało nigdy.~Gdy się to
62 Obra| druga do mej z pięścią... A nic będziesz ty cicho, ty taka,
63 Obra| łkała nie mogąc wymówić nic więcej. A tuż zaraz chwycił
64 Obra| środkowi i odrzekł śmiało:~- A nic, proszę wielmożnego...~Już
65 Obra| udziałem bywa.~- Jak to nic? Co tam za rewolucję pod
66 Obra| kancelaryjna taktyka obcą mi nic była. Wyznać nawet muszę,
67 Obra| siedzi, a do inszych to mu ta nic! Żeby ja miał nad każdym
68 Obra| toby się i pokazała. A tu nic!~Zażył tabakę, zmrużył oczy,
69 Obra| Onufer! Co z tobą?" Tak on nic, tylko patrzy na mnie jak
70 Obra| głośno. Nie ma w tym zebraniu nic uroczystego: jak kto przy
71 Obra| A toć to skóra i kości! Nic więcej!~Niezadowolenie się
72 Obra| chustka, i kubrak- tak jak na nic... Zupełnie jak na nic.~-
73 Obra| na nic... Zupełnie jak na nic.~- Prędzej! - woła niecierpliwie
74 Obra| na chwilę. - Moi panowie! Nic nie byłoby dla mnie milszego
75 Obra| mieści; niosę raz na dół - nic, niosę drugi raz - nic,
76 Obra| nic, niosę drugi raz - nic, niosę trzeci raz, aż tu
77 Obra| nieugięta, nie prosząca o nic, i mężnie wytrzymuje swoje
78 Obra| ma w architekturze swojej nic więziennego. Jest to wielka,
79 Obra| obrębie bowiem więzienia nic nie podsyca żądzy podobania
80 Obra| tak zdrowa była, jak mu nic nie jest. Żeby choć oślepł,
81 Obra| wielmożny panie. A teraz chłopu nic, a ja na taki los popadłam.
82 Obra| na więzienie dożywotnie. Nic nie mówi, chowa się zawsze
83 Obra| nie straciły na zewnątrz nic ze swojej ponurej grozy.
84 Obra| konopi, a każdy snuje swoją nić szarą... Kółka warczą, jak
85 Obra| drażniony brytan, szpulka chwyta nić i nawija nieskończone pasmo,
86 Obra| to, że nie może znaleźć nic godnego siebie. Był to subiekt
87 Obra| to na lewą stronę.~- Wy nic nie robicie? - zahazardowałam
88 Obra| była. Ponieważ nikt go o nic nie pytał ani go żegnał,
89 Wier| się podoba...~ ~Wolny, bo nic mu nie cięży na świecie -~
90 Wier| słońca do słońca zachodu~Nic się nie zmieni.~ ~Ubogi
91 Dzie| Pająk ci to, niecnota,~Nić - tak długą - namota!~Zdusił
92 1 | Lecz jam ich widział i nic już nie zetrze~Tej okropności
|