Part

 1 Now |           rosnącej przy nim topoli, która, nie ma ani siły do życia,
 2 Now |        siwych, patrzą w tę uliczkę, która jest wśród wielkiego miasta
 3 Now |           pożycza od niego łojówkę, którą ,,zaraz odda, tylko jeszcze
 4 Now |           nim i Resię. żonę jego, z którą dobrze mu było na świecie
 5 Now |             rozbawiony nową czapką, która mu na oczy wjeżdżała, stary
 6 Now |          przecież wypił lichą kawę, którą mu sąsiadka w dużym, fajansowym
 7 Now |          nie znać byłoby tej burzy, która tu przeszła rankiem.~W alkowie
 8 Now |     wyrwaliśmy "handlowi" poduszkę, którą już pod pachą trzymał- i
 9 Now |         mógł nas napędzić do kaszy, którą nam zgotował na obiad i
10 Now |    pogniewała się matka ze stróżką, która je od nas pożyczyć chciała.~-
11 Now |          każdą dziesiątką. Co tylko która była choć trochę starta,
12 Now |           zawołał uderzając szkapę, która przestąpiła wlokące się
13 Now |             głową wskazał na matkę, która jak martwa z zamkniętymi
14 Now |          nią żółtość przeźroczysta, która mnie straszyła; czułem też,
15 Now |            się nami; przednią nogą, którą szpat znacznie pogrubiał,
16 Now |       przybycie pięknej pani Lunia, która dla dania objaśnień przerwać
17 Now |            Sadzono sprawę ostatnią, która wisiała na wokandzie na
18 Now |            na uszy wiązanej czapie, która się niewiele różniła kolorem
19 Now |            ludziom otyłym właściwa, która z rolą publicznego oskarżyciela
20 Now |          rzekł. - Jest okoliczność, która winę oskarżonych~niemało
21 Now |             i matowa śniadość cery, która pod wpływem świateł palących
22 Now |             dobitnie- Premedytacja, która po stronie pojedynczo spełnionych
23 Now |         inaczej spełnioną zbiorowo, która zazwyczaj nosi na sobie
24 Now |             Owszem: sprawiedliwość, która go dzierży w ręku, troskliwą
25 Obra|            ściągając batem lejcową, która mu się zaplątała w półszorkach -
26 Obra|     bezbarwnej, bezkształtnej masy, która się nazywa ludnością więzienną.
27 Obra|             coś w ludzkiej istocie, która doszła do takiego krytycznego
28 Obra|          niańkę od pana sekretarza, która z uśpionym na kolanach dzieckiem
29 Obra|           było teraz wątpliwości, w którą stronę uciekał Cygan. Jakoż
30 Obra|         coraz bliżej, a przestrzeń, która go od nich dzieliła, zmniejszała
31 Obra|       czworakach ze skorupą w ręku, którą skrobie stopnie.~Zobaczywszy "
32 Obra|      charakterystycznej mdłej woni, która tu jeszcze się wzmaga. Aresztantki
33 Obra|  wdzięczność - kończy "wielmożny" - którą najlepiej możecie okazać
34 Obra|           jego grzeczności i łaski, którą byś potrzebował opłacać.
35 Obra|            jeśli jest senne. Matka, która nieraz przeklinała jego
36 Obra|          Była to szczególna postać, która mnie zaciekawiła mocno.~
37 Obra|          podobnym do starej szkapy, która - lubo w zaprzęgu - z lada
38 Obra|        pracować. Nie ma on rodziny, która by go żywić mogła, lub też
39 Obra| pomarszczoną w tysiące szwów szyją, którą Kuntz to wyciąga, to chowa,
40 Obra|     marszczą się i milczą. Galeria, która z ławek powstawszy~podeszła
41 Obra|            robi się wielka cisza, w którą wpada natarczywe, zajadłe
42 Obra|           jednej z moich znajomych, która, uzyskawszy odpowiednie
43 Obra|       przywiązania młodszej Heleny, która miała w śniadawej twarzy
44 Obra|         siedmdziesięcioletnią może, która je nawiedzała, błogosławiła
45 Obra|          była tam jedna, Jasielska, która odsiadywała wyrok za kradzież
46 Obra|            dał". To była filozofia, która jej dawała dziwną pogodę
47 Obra|           zamkniętą tam penitentkę, która koleżance swojej zrobiła
48 Obra|          wymalował Madonnę Łaskawą, która wszystkim do serca przypadła.
49 Obra|           czele kobiet Helena War., która się w ciągu dni kilku wyuczyła
50 Obra|     wszystko iskry człowieczeństwa, która pod tymi guniami więziennymi
51 Obra|             wdzięczności dla osoby, która była prawdziwie ich opiekuńczym
52 Obra|    opiekuńczym aniołem.~O mnie zaś, która im tyle dobrego zrobić nie
53 Obra|            wspólniczka Szyfersowej, która wcześniej jakoś umiała się
54 Obra|            to jedyna z aresztantek, która przez ten rok cały nie przemówiła
55 Obra|    szesnastoletnia może dziewczyna, która wszakże przeszła już całą
56 Obra|            może lat ze czternaście, która od rodziców uczciwych, pracy
57 Obra|    przypomnieć już sobie nie mogę - która miała różę w nodze, odnawiającą
58 Obra|           odnawiającą się ciągle, i która, z małymi przerwami, siedziała
59 Obra|          odbiera naganę. Robotnica, która z funta trzciny wyrabia
60 Obra|        krzesła dziesięć groszy. Ta, która sześciu wypleść nie może,
61 Obra|         każde pociągnięcie trzciny, która im się w grubych rękach
62 Obra|         gospodyniom naszym, ale ta, która się praktykuje w Serbii,
63 Obra|         ściera, zawsze na podłodze, którą to manipulację powtórzywszy
64 Obra|             miłość. Miłość wszakże, która w Serbii jest matką wynalazków,
65 Obra|           na podłodze jego koszuli, którą jakim sposobem dostaje "
66 Obra|          trzy kołyski. Aresztantkę, która "pod numerem" zasłabnie,
67 Obra|         zwykłej dziennej strawy, za którą, jeśli jej nie zużywa, dostaje
68 Obra|   dziewczynka siedmioletnia może, z którą nie wiedziano po prostu
69 Obra|            zechce wziąć złodziejkę, którą strażnik przyprowadził "
70 Obra|            przyprowadził "w pobyt", którą "opisano" w kancelarii?
71 Obra|           wybitnej charakterystyki, która stwarza imię w jednej chwili -
72 Obra|     skorupami stłuczonych szklanek, którą to manipulację wykonywają
73 Obra|        podsyca żądzy podobania się, która była w Serbii nader silnym
74 Obra|          strażnik, ale młoda panna, która bądź co bądź bardziej jeszcze
75 Obra|            bowiem ta sama Pudłoska, którą już w Serbii odwiedzałam
76 Obra|         kilka drzwi dalej szwalnia, którą trzyma na siebie prywatna
77 Obra|          delikatniejszą ich robotę, która musi być wykonywana czysto.
78 Obra|         syczącym głosem kłótnię, za którą siedziała przed kwadransem
79 Obra|         stała bardzo blada kobieta, która się wpatrywała we mnie natężonym
80 Obra|         kamienna z czasów Batorego, która niegdyś zamykała lazaret
81 Obra|           wówczas la sławna Zabór., która otruła kochanka swego i
82 Obra|     jedenaście może. Szkoła jednak, która jest zarazem ich sypialnią,
83 Obra|        jakby szukając szpary, przez którą by mógł czmychnąć.~Z pozostałych
84 Wier|        Słomę a plewy.~ ~Z chaty, za którą zaległy podatki,~Wygnany
85 Wier|             ogromną o świcie,~Przez którą przebić nie mogło się słońce,~
86 Wier|           już na tę obnażoną głowę,~Którą dziś jeszcze ocieniał włos
87 Wier|             pełne troski,~Na drogę, którą iść miały rekruty...~Nagle,
88   1 |         przeklęta...~ ~A pani moja, która tam wraz ze mną~Stała, rzęsami
89   1 |          rękę i zagrodził~Drogę tę, którą szedłem, obłąkany,~Bo duch
90   1 |             Ale ze mną~Jest miłość, która daje wielkie siły~I gwiazdą
91   1 |      przyszli na wprost onej jodły,~Która, drżąc w sobie, dawała szum
92   1 |         rynku miały błysnąć~Pożogą, która nie jest zwykłą klęską,~