Part

 1 Now |            w sobie, to znów mu tam który oczy owym Cyganem wykluje,
 2 Now |          gzymsach starego browaru- który panuje nad uliczką wysokim,
 3 Now |         kaszel starego archiwisty, który mu przynosi do oprawy grube,
 4 Now |      chłopak dziesięcioletni może, który po matce, najmłodszej córce
 5 Now |      przepasany szerokim pasem, za który z lubością zakłada spracowane
 6 Now |         widząc modlącego się Żyda, który z takim jękiem wołał po
 7 Now |        umocnił na głowie kapelusz. który mu gdzieś na kark zjechał,
 8 Now |       Teraz dopiero uciszał płacz, który już sam umilkł, zduszony
 9 Now |         ten instynkt okrucieństwa, który przyczajony w jednostce,
10 Now |            znalazł guzik blaszany, który sobie zaraz na rękawie przyszył,
11 Now |            fuknął na niego ojciec, który teraz prawie ciągle był
12 Now |        sklepikiem z tym pierwszym, który od nas wyszedł. Zaraz jednak
13 Now |        wskazał głową na Piotrusia, który zwykle najwcześniej się
14 Now |            I patrząc na Piotrusia, który na swoich krótkich, pałąkowatych
15 Now |        prędzej szkapę zobaczyć. Co który miał, to jej niósł i do
16 Now |          nam widziało smutno, a co który na stajenkę spojrzał, to
17 Now |   posiniałe usta, to na Piotrusia, który przy jej zimnych sztywnie
18 Now |        ciche szlochanie.~To Felek, który się przez cały dzień szastał
19 Now |            z trynitarskim dzwonem, który w tej chwili posępnie bić
20 Now |       ciszy cienki głos Piotrusia, który pełne rączyny trawy i wiosennego
21 Now |      proszę, wycisnąć z Poleszuka, który do miasta przychodzi z okrajcem
22 Now |          bez grosza przy duszy, po który by warto choć na śledzia
23 Now |    uwiązany na sznurku u kosztura, który włóczędze za podporę służył.~
24 Now |         ciemniejszy. Był to woźny, który widząc, że nikt nie przychodzi,
25 Now |   duszeczka, dał!~Ale pan obrońca, który już pod koniec mowy prokuratora
26 Now |        liszek z grusz i jabłoni, a który nazywa się kulką.~W tej
27 Now |       uderzył z dołu w inkwirenta, który w tej chwili zachłysnął
28 Now |   gorejącemu nad nim świecznikowi, który mu się wydaje większym i
29 Now |         chodziły kołem po suficie, który widać było z głębokich.
30 Now |       brzuszynę zawściąga pojaska, który mu pod żebra opadł.~,,A
31 Now |      sprawność i jej szyk wojenny, który ich uporządkował wewnętrznie
32 Now |     istotnie tylko odmianą klucza, który cudze zamki otwiera i cudze
33 Now |          tak. się zdawało woźnemu, który widział podpartą jego głowę
34 Now |         robią one na panu obrońcy, który nagle kuli ramiona, przechyla
35 Now |           nieco.~Ale pan Hieronim, który się dotąd zdecydować nie
36 Obra| przenikliwością w twarz strażnika, który, bokiem do więźniów zwrócony,
37 Obra|       Parobek w czerwonym lejbiku, który dopiero czwartą kopę liczył,
38 Obra|        tymczasem pod pachy Cygana, który ustać na nogach nie mógł,
39 Obra|             prowodyr recydywistów, który już zęby zjadł na więziennym
40 Obra|     ucałowania ręki "wielmożnego", który teraz dopiero mógł swobodnie
41 Obra|           wspaniałemu przyciskowi, który leży na najwidoczniejszym
42 Obra|            za nią sam "wielmożny", który też z właściwym sobie pięknym,
43 Obra|     idziesz oglądać lazaret, przez który przeprowadzają cię z niezmierną
44 Obra|     zabierasz, kiedy pan nadzorca, który na chwilę był wybiegł, powraca
45 Obra|      śpiewa, o krzyżu przydrożnym, który dziewczęta ubierają w kwiaty,
46 Obra|         trwało milczenie.~Zaparty, który przy runięciu Onufra na
47 Obra| Witaszewice, powiatu X, guberni Y, który po nastąpionej tamże pogorzeli
48 Obra|   porywczości charakteru kupca N., który bezżennym będąc, sam gospodarstwo
49 Obra|       chłopca sklepowego, sieroty, który równie poniewierany jak
50 Obra|         Julek i zobaczywszy trupa, który się z sofki na ziemię stoczył,
51 Obra|      właściciel bliskiej piwiarni, który co chwila dobywa swoją wielką
52 Obra|            powiedzenia; czasem też który z ciekawych uczuwał się
53 Obra|        Jest tu powroźnik Sprungli, który się niedawno z wdową ożenił
54 Obra|           po oczach, miarkując, co który myśli; na woźnego też rzuca
55 Obra|        nogi?-pyta znów Tödi Mayer, który widocznie na Kuntza ma ochotę. -
56 Obra|            nawet głosu pana radcy, który go na miejsce woła. Widzi
57 Obra|          taki stan finansów gminy, który by sekcji jej dobroczynności
58 Obra|       odzywa się kotlarz Kissling, który ma brata dozorcę w kantonalnej
59 Obra|          Mythenami, Dużym i Małym, który się "Ecce homo" zowie, w
60 Obra|            w tak zwanym "Pawiaku", który wszakże aresztanci i aresztantki
61 Obra|            był to jeden z powodów, który, obok szczupłości pomieszczenia,
62 Obra|         pośrednikiem bywał zmysł, "który kochać przymusza". Aż dotąd
63 Obra|         się jest dzielnym chłopem, który wszelkiej przygodzie dotrwa
64 Obra|        sakramentalny związek serc, który rzadko kiedy zrywanym bywa,
65 Obra|            towarzyszek. Pierwszym, który ten rodzaj mistycznego ślubu
66 Obra|             zgarbiony ksiądz siwy, który głową chwiał tak, że mu
67 Obra|        nawet ten ochrypły dzwonek, który mu w ręku kołatał.~Wszyscy
68 Obra|        Obiad przynoszą w cebrzyku, który ustawia się w korytarzu
69 Obra|         stanowi fundusz zakładowy, który aresztantka odbiera wychodząc
70 Obra|         się aresztantki umywają, a który utrzymywany jest bardzo
71 Obra|           starego Jakuba z Serbii, który nosił niebieską, bawełnianą
72 Obra|        numerami idzie do magazynu, który zaopatruje wszystkie więzienia
73 Obra|    drelichu w paski siwe i czarne, który to drelich, jak również
74 Obra|         terminie bezpłatnej pracy, który zarazem jest terminem nauki,
75 Obra|           najmłodszego z chłopców, który wtulił ogoloną głowinę pomiędzy
76 Obra|    pomieścić w niewielkim węzełku, który się przez plecy zawiesza;
77 Obra|       stanęła na Pradze, w gmachu, który nazywają punktem zbornym,
78 Obra|        nazywają punktem zbornym, a który mnie się wydał czymś w rodzaju
79 Obra|            na pytania. Był i taki, który wieszającą mu się na szyi
80 Wier|        niedoli grzbiecie~Nędzarza, który nigdy z ciemności nie sięga~
81 Wier|             bez ogniska,~Na obraz, który jaskrawie wybłyska~Złocistą
82 Wier|        była kropelka,~Lecz kamień, który, wyrzucony z duszy,~Padnie
83   1 |            gwiazd, pod okiem Boga,~Który snadź patrzał na ziemię
84   1 |    przeklinać Boga,~Po tym uporze, który w drzwi otwarte~Jej siwą
85   1 |        pierzchające tłumy~Z bólem, który ją czynił dziwnie bliską~
86   1 |           swój przeklina~I że trup który wstanie i zakrzyczy~Na te
87   1 |         jeden z was był naleziony,~Który by całe piekło to obaczył~
88   1 |           głosem żałości i trwogi,~Który łkający był, a razem srogi.~ ~