Part

2001   1 |           błyskami komet kędyś posną,~I żadne słońce już ich nie
2002   1 |             mrok, jak chusta mglista,~I szła tak, oczom moim zasłonięta,~
2003   1 |          ciemna, a łzami przejrzysta,~I tą żałobą przeciw Bogu święta.~
2004   1 |           żałobą przeciw Bogu święta.~I bił cień od niej, z światłem
2005   1 |          posieczone są zielone kłosy,~I kto ten zagon w runi zaorywa?~-
2006   1 |             Więc się zwróciła ku mnie i, spokojna~Jak śmierć, odrzekła
2007   1 |             cienie~Na wód błękitność; i wyszły tchy parne~Z wody,
2008   1 |              z zwieszoną w dół głową.~I tak przed nimi w podróżnym
2009   1 |            obrócić za siebie powieki;~I tylko jeden na koniu się
2010   1 |           zniżył,~Garść ziemi chwycił i do ust przybliżył.~ ~A ta,
2011   1 |        Wielkim w nas płaczem buchnęła i jękiem.~W sadzie, u płota,
2012   1 |               sadzie, u płota, urodna i młoda~Stała kobieta z dzieciątkiem
2013   1 |              w oddali.~Kurzawa spadła i tylko zostało~Drżenie w
2014   1 |           młodych chwiejącej się fali~I droga, w słońcu lekkim pyłem
2015   1 |           słońcu lekkim pyłem wzdęta,~I jakaś straszna pustka, i
2016   1 |              I jakaś straszna pustka, i przeklęta...~ ~A pani moja,
2017   1 |           źrenice,~Surową miała twarz i bardzo ciemną,~A ponad czołem
2018   1 |            białe, a od krwi czerwone,~I raz mi jeszcze daj na nie
2019   1 |          rzucić~Twarzą zalaną łzami - i nie wrócić!~ ~Bo gorszy
2020   1 |          powrót, niźli wyjście ducha,~I są najcichsze bez zmartwychwstań
2021   1 |              serce zastygło w boleści~I żadnych z ziemi nie słyszał
2022   1 |              co pełzną w nie mrowiem,~I znów iść muszę przez wspomnień
2023   1 |            jest każda maczana ołowiem~I z wężym sykiem nad sercem
2024   1 |          sykiem nad sercem się zwija,~I szarpie żywą pierś, i nie
2025   1 |          zwija,~I szarpie żywą pierś, i nie zabija!~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2026   1 |             podgórze,~Za mury w ogniu i za miejskie bramy,~Z których
2027   1 |            padnie.~Bo pędził ich huk, i trzask, i płomienie,~Jak
2028   1 |             pędził ich huk, i trzask, i płomienie,~Jak archanielski
2029   1 |               Gdzie mieli gniazda swe i odpocznienie.~I pełna była
2030   1 |           gniazda swe i odpocznienie.~I pełna była wielkich głosów
2031   1 |        wielkich głosów droga,~Płaczu, i jęku, i klątw, i modlitwy,~
2032   1 |         głosów droga,~Płaczu, i jęku, i klątw, i modlitwy,~A ponad
2033   1 |              Płaczu, i jęku, i klątw, i modlitwy,~A ponad wszystkim
2034   1 |               pomnę.~Dym mnie ogarnął i żarł mi źrenice~I same nogi
2035   1 |             ogarnął i żarł mi źrenice~I same nogi niosły nieprzytomne~
2036   1 |              iskrzyce~Bomb pękających i przez gruzów kupy,~Z których
2037   1 |                  Jeden wyciągnął rękę i zagrodził~Drogę tę, którą
2038   1 |             świsnął,~W górę go porwał i mózg mu rozprysnął.~ ~Głuchy
2039   1 |              czerepy~Głów ziewających i krwawe łachmany~Ciał rozerwanych
2040   1 |             ćwierci,~A w uszach świst i pisk, i wrzawę śmierci.~ ~
2041   1 |              A w uszach świst i pisk, i wrzawę śmierci.~ ~A pani
2042   1 |       zadumana siadła~Na onym wzgórzu i na złomie skały,~I patrząc
2043   1 |            wzgórzu i na złomie skały,~I patrząc na ów gród w płomieniach,
2044   1 |           obłok szat jej, przejrzysty i biały,~Nagle się zaczął
2045   1 |          biały,~Nagle się zaczął ćmić i w barwach mienić,~Ogniami
2046   1 |        barwach mienić,~Ogniami złocić i mną czerwienić.~ ~Więc rzekłem: -
2047   1 |               ziemię~Widzeń okropnych i piekła obrazów,~A znieść
2048   1 |            obrazów,~A znieść nie mogę i padam, jak brzemię,~U nóg
2049   1 |              jak brzemię,~U nóg twych i na piersiach leżę głazów,~
2050   1 |             na piersiach leżę głazów,~I na kamieniach polnych, które
2051   1 |              Ażby przeminął ten dzień i godzina~Przestrachów mocnych
2052   1 |          godzina~Przestrachów mocnych i śmierci wybuchów;~Bo serce
2053   1 |       wybuchów;~Bo serce we mnie drży i mdleć zaczyna,~I słaby jestem,
2054   1 |            mnie drży i mdleć zaczyna,~I słaby jestem, i nędzniejszy
2055   1 |              zaczyna,~I słaby jestem, i nędzniejszy z duchów,~A
2056   1 |           duchów,~A język wyschły mam i wargi słone,~Bom przeszedł
2057   1 |       milczeniu swej wielkiej zadumy.~I brew ściągniętą miała wpośród
2058   1 |                   Schyliłem się nisko~I do stóp jasnych przylgnąwszy
2059   1 |               rozpięty,~Żółcią pojony i włócznią w bok pchnięty...~ ~
2060   1 |          włócznią w bok pchnięty...~ ~I złamał mi się głos, i padłem
2061   1 |                 I złamał mi się głos, i padłem z płaczem~Twarzą
2062   1 |             płaczem~Twarzą na ziemię, i łzami gorzkiemi~Zrosiłem
2063   1 |            Zaczem~Uderzył we mnie jęk i łkanie ziemi -~I czułem,
2064   1 |             mnie jęk i łkanie ziemi -~I czułem, jak drży i jako
2065   1 |            ziemi -~I czułem, jak drży i jako się trwoży~Cichy w
2066   1 |              dalej.~...Kraj był pusty~I czarny, jakby po przejściu
2067   1 |              mi drogę zabiegły obrazy~I jakie trupy spotkały mnie
2068   1 |            mając oczy, aż przeminę.~ ~I nigdy tego nie wydam językiem,~
2069   1 |              cichość była przeraźliwa~I z jakim ptastwo leciało
2070   1 |        krzykiem~Od gniazd zburzonych, i jakie łuczywa~Z drzew osmalonych
2071   1 |        osmalonych nad drogą tam stały~I nieżywymi gałęźmi kiwały...~ ~
2072   1 |             Szedłem tą drogą krzyżową i czarną,~Jako ów pielgrzym,
2073   1 |              Był ucisk, taka głuchość i martwota,~Jaka ma nastać
2074   1 |             się rosy perliły zachodu.~I wskroś nad ziemią lireczki
2075   1 |            sinem,~Pod las my przyszli i pod wielkie drzewa,~Gdzie
2076   1 |            stała. Smolne trzewa~Belek i tramów dym jeszcze dawały.~
2077   1 |           wiśniowy, kwieciem biały,~ ~I długi żuraw studzienny.
2078   1 |            płotem~W zgrzebnej koszuli i twarzą do ziemi~Leżał pastuszek
2079   1 |            posoką.~ ~Przy nim fujarka i nóż, i wierzbowe~Gałązki
2080   1 |               Przy nim fujarka i nóż, i wierzbowe~Gałązki młode
2081   1 |           rosą...~Przypadłem z jękiem i martwą mu głowę~Podjąwszy,
2082   1 |               bosą,~By jej mogiłę dać i z mchów posłanie.~A niosąc
2083   1 |                wołałem: - Panie!...~ ~I pod krzyż go tam złożyłem
2084   1 |             go tam złożyłem wioskowy,~I na pierś drobną upadłem
2085   1 |          pozłocie~Blasków zachodnich, i zdał mi się krwawić~Pięciu
2086   1 |              ziemio, krzyż ten ciebie~I próżna miłość ta, i ta ofiara!~
2087   1 |            ciebie~I próżna miłość ta, i ta ofiara!~Ty jad przekleństwa
2088   1 |               pożywasz w twym chlebie~I zawsze jesteś pogańska i
2089   1 |              I zawsze jesteś pogańska i stara,~I nienawiścią żyjesz,
2090   1 |              jesteś pogańska i stara,~I nienawiścią żyjesz, a widomy~
2091   1 |            Twój znak to wilcze plemię i miecz Romy!~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2092   1 |              mnie~Płacz bardzo rzewny i kwilenie ciche.~Więc idąc
2093   1 |              Jako tych dwojga głowiny i ręce...~Na twarzy matki
2094   1 |      zabraknie?...~Dokończyć nie śmie i sama - nie łaknie.~ ~I nagle
2095   1 |           śmie i sama - nie łaknie.~ ~I nagle wielkie przejęło mnie
2096   1 |             strzała słoneczna nadleci~I głów tych dotknie krwawością
2097   1 |                     Pobladł mój anioł i rzekł: - Zginą z głodu.~ ~
2098   1 |              pani:~- Oto jest rozstaj i krzyżowe drogi.~Chceszli,
2099   1 |               która daje wielkie siły~I gwiazdą wschodzi tam, gdzie
2100   1 |            tam, gdzie zewsząd ciemno,~I życiem dyszy na spodzie
2101   1 |              dyszy na spodzie mogiły,~I na dnie śmierci. A jam zrodzon
2102   1 |                A jam zrodzon w płaczu~I usta ziemi mówią mi: "Tułaczu"...~ ~
2103   1 |        przetrze~Skroś burzy, tedyć ją i duch przeminie.~A ona, pilno
2104   1 |          wielki ów przedawca Chrysta.~I szła, kwapiąca się i smętkiem
2105   1 |         Chrysta.~I szła, kwapiąca się i smętkiem mglista.~ ~A ja,
2106   1 |               spodu,~Czerń widać było i obozowisko~Zbrojnego, różnych
2107   1 |            Skąd, jak kipiątek z kotła i jak pary,~Huk bębna buchał
2108   1 |            jak pary,~Huk bębna buchał i zmieszane gwary.~ ~I wnet
2109   1 |           buchał i zmieszane gwary.~ ~I wnet rozległo się przed
2110   1 |               Podobne wodzie wielkiej i jeziornej,~Pod oparami stało,
2111   1 |                jak maszt wśród burzy,~I bursztynowych żywic pełne
2112   1 |      bursztynowych żywic pełne wnęki,~I grube, smolne, z pnia sterczące
2113   1 |          hejnał, bo gasło już słońce,~I wnet z mrowiska tego wyszły
2114   1 |          mrowiska tego wyszły cienie,~I pod trąb głosem szły roty
2115   1 |              jasnością~Grającej zorzy i pod łuną krwawą~I zaświeciły
2116   1 |               zorzy i pod łuną krwawą~I zaświeciły wygoloną kością~
2117   1 |               o nie ciągnęła już losy~I ustawiła je - pod rozmach
2118   1 |         wielka pieśń z olbrzymią siłą~I pod tym niebem otwartym
2119   1 |               pod tym niebem otwartym i złotym~Tysiąc się głosów,
2120   1 |           głosów, jako wicher, wzbiło~I tysiąc głosów, jak wicher,
2121   1 |         Spojrzałem, słońce sczerniało i zbladło.~ ~I znowu cisza,
2122   1 |               sczerniało i zbladło.~ ~I znowu cisza, i znów bęben.
2123   1 |             zbladło.~ ~I znowu cisza, i znów bęben. Po czym~Znów
2124   1 |           czym~Znów się zerwała pieśń i jęk modlitwy~Z takim ogromnym
2125   1 |        natchnieniem proroczym~Śmierci i z taką dziką wrzawą bitwy,~
2126   1 |              taką dziką wrzawą bitwy,~I z takim płaczem, i z taką
2127   1 |             bitwy,~I z takim płaczem, i z taką żałobą,~Że słońce
2128   1 |           amen", jak grzmot w górach,~I zobaczyłem nagle rękę Bożą,~
2129   1 |           chmurach,~Lecz nie ojcowską i błogosławioną,~Tylko gróźb
2130   1 |      błogosławioną,~Tylko gróźb pełną i krwi, i czerwoną.~ ~Więc
2131   1 |             Tylko gróźb pełną i krwi, i czerwoną.~ ~Więc strach
2132   1 |             we mnie, jak błysk gromu,~I szat mej świętej chwyciłem
2133   1 |             idziesz z nieszczęść domu~I z domu gniewu idziesz czarną
2134   1 |           drogą,~A jeszcześ nie zwykł i mrużysz powieki:~Zaprawdę,
2135   1 |        sznurze.~A człowiek miotał się i pianą broczył,~A ci, co
2136   1 |           rudą błotną~Ciskali w niego i mową sromotną.~ ~A kiedy
2137   1 |           sprawy~Insze, bo szpieg był i przedawczyk krwawy.~ ~Ohydnie
2138   1 |            krwawy.~ ~Ohydnie rwał się i rzucał na smyczy,~A z członków
2139   1 |          Niemy miał język, zdrętwiały i siny.~I to widziałem, że
2140   1 |             język, zdrętwiały i siny.~I to widziałem, że go od powroza~
2141   1 |             Śmiertelniej dławi strach i trupia zgroza.~ ~A święta
2142   1 |           moja, cofnąwszy się krokiem~I patrząc z wielką litością
2143   1 |               obłokiem~Pomsty otoczył i rzekł: "Nie odpuszczę!~Straszną
2144   1 |              wojna Boga nawet kusi.~ ~I szła, spuściwszy głowę,
2145   1 |                A zaraz przypadł wichr i skłębił chmury~I mrok się
2146   1 |       przypadł wichr i skłębił chmury~I mrok się rzucił nagły...~ ~
2147   1 |           Piały kury~Na czas północny i na nowe straże~Gwiazd, gdy
2148   1 |         jasności,~Błogosławiła mogiły i kości.~ ~- Błogosławieni,
2149   1 |             się wrócili~Do domu swego i swego początku~I którym
2150   1 |           domu swego i swego początku~I którym oczy zmęczone nakryli~
2151   1 |             nakryli~Garsteczką piasku i kwiecia użątku...~Błogosławiony
2152   1 |              Błogosławiony głóg polny i zioła,~Co wam pierś martwą
2153   1 |              wam pierś martwą odziały i czoła!~ ~Albowiem matce
2154   1 |           pierwszych czasach poczęcia i rodu.~A ta oddanych ma sobie
2155   1 |               tu nalezion wielki jest i mały~I wyzwolony jest jeszcze
2156   1 |           nalezion wielki jest i mały~I wyzwolony jest jeszcze od
2157   1 |           swój wołały,~Już ukojone są i wszelka rana,~I wszelka
2158   1 |            ukojone są i wszelka rana,~I wszelka żądza tutaj się
2159   1 |            gdy mówiła, zapadłe mogiły~I opuściałe zdawały się kwiecić,~
2160   1 |           kwiecić,~A brzozy szum swój i płacz uciszyły~I ze dna
2161   1 |            szum swój i płacz uciszyły~I ze dna nocy szły gwiazdy
2162   1 |              szły gwiazdy im świecić;~I uciszyły się skrzypiące
2163   1 |       uciszyły się skrzypiące krzyże,~I wszystko stało w milczeniu
2164   1 |            wszystko stało w milczeniu i w mirze.~ ~A dla mnie, którym
2165   1 |           zmocowan dróg onych mozołem~I czułem w sobie krzyki i
2166   1 |               I czułem w sobie krzyki i lamenty~Ducha, a one okropne
2167   1 |         oplotach, po rosie...~Ustał - i znowu zawył... Taka żałość~
2168   1 |            znowu zawył... Taka żałość~I taki ludzki ból był w onym
2169   1 |         ludzki ból był w onym głosie,~I taki jęk był, i taka omdlałość,~
2170   1 |               głosie,~I taki jęk był, i taka omdlałość,~Że czułem,
2171   1 |            nietoperza~Strach oblatuje i w piersi uderza.~ ~A gdym
2172   1 |               żyły,~Drugi się zaniósł i trzeci gdzieś wtórem;~I
2173   1 |               i trzeci gdzieś wtórem;~I tak ku sobie te psy w pole
2174   1 |          piórem~Nie wydam onej troski i nudności,~Jaka mi od nich
2175   1 |             tu blisko~Na wieś spaloną i na zgliszczów kupy,~A za
2176   1 |          księżyc bez zmrużenia powiek~I przeraźliwie ciche: koń
2177   1 |               przeraźliwie ciche: koń i człowiek.~ ~Dalej pięć było,
2178   1 |            nas uderzył wiatr zgniły -~I w krwawej glinie zaczęły
2179   1 |           nich zgniłość szła na świat i trwoga,~A iżby ludom te
2180   1 |             Lecz teraz idź a patrz! - I rękę jasną~Ściągnęła, kędy
2181   1 |                  Lecz jam ich widział i nic już nie zetrze~Tej okropności
2182   1 |           dokoła tak czyste powietrze~I choć sam w sobie strzegę
2183   1 |             tajemnicy,~Czuję, że żyję i dycham w tym brudzie...~
2184   1 |        szakale... To - ludzie!~ ~Cisi i szybcy, z worami zgrzebnemi,~
2185   1 |               naga,~Piersi im gniotąc i szarpiąc po ziemi...~I nie
2186   1 |        gniotąc i szarpiąc po ziemi...~I nie wiem, skąd ta upiorna
2187   1 |                skąd ta upiorna odwaga~I bezwstyd krwawy, i piekielne
2188   1 |             odwaga~I bezwstyd krwawy, i piekielne siły,~Bo i kobiety
2189   1 |          krwawy, i piekielne siły,~Bo i kobiety wśród tych hien
2190   1 |            nagość ciał okropna, sina.~I zdało mi się, że noc sama
2191   1 |              drżąca~Ze zgrozy blednie i czas swój przeklina~I że
2192   1 |         blednie i czas swój przeklina~I że trup który wstanie i
2193   1 |               I że trup który wstanie i zakrzyczy~Na te zmierzchniki,
2194   1 |         zakrzyczy~Na te zmierzchniki, i nie da zdobyczy.~ ~Jak nieprzytomny
2195   1 |          zdobyczy.~ ~Jak nieprzytomny i jak obłąkany~Do mojej świętej
2196   1 |         świętej tuliłem się z trwogą,~I tych pobitych czułem w ciele
2197   1 |          pobitych czułem w ciele rany~I nie wiedziałem, gdzie stąpić
2198   1 |        wszędzie była krew, krew, krew i zbrodnia.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ~
2199   1 |                           A pani moja i gwiazda przewodnia,~W Boga
2200   1 |            Boga wpatrzona, szła cicha i biała,~Lecz owa jasność
2201   1 |                   IX~ ~O smętnej mowy i cichego lica~Pani! O pani
2202   1 |               twojej kładł przezroczu~I do stóp twoich padał, drżący
2203   1 |           cały,~Mniej od nich srebrny i mniej od nich biały?~ ~Czy
2204   1 |             społem,~Dwa cienie smętne i niepocieszone?~Bo są godziny,
2205   1 |               nami gasły mętne, sine,~I księżyc topniał, obliczem
2206   1 |               ciemną zachodu głębinę.~I tak my doszli na próg tego
2207   1 |               przeszedł ono bojowisko~I miałem oczy pełne widzeń
2208   1 |                jak granat, na ćwierci~I krwawym mózgiem plamiące
2209   1 |            odprawiał swą wartę~Trupią i próżno zawalał tu drogę,~
2210   1 |             drogę,~Bo drzwi zgwałcone i z haków wyparte~Widną czyniły
2211   1 |            tej trwogę~Ostatniej walki i mord, i zelżywość,~I wielką
2212   1 |               Ostatniej walki i mord, i zelżywość,~I wielką przeciw
2213   1 |            walki i mord, i zelżywość,~I wielką przeciw rzeczom martwym
2214   1 |                Bo ogień w twarzy miał i gwałt śmiertelny.~ ~Na pierś
2215   1 |               Krócice cisnąc, ogromny i srogi...~I tak zastygły
2216   1 |            cisnąc, ogromny i srogi...~I tak zastygły te ciała czerwone~
2217   1 |             jakimś momencie zdumienia i trwogi,~Że takie głownie
2218   1 |          głownie na gniazdo Bóg ciska~I patrzy na to, i gromem nie
2219   1 |             Bóg ciska~I patrzy na to, i gromem nie błyska.~ ~Jeszcze
2220   1 |           słyszałem~Krzyk mordowanych i batalii głosy,~Na ten jęk
2221   1 |               otchłani~Takiego piekła i z takiej czeluści,~Gdzie
2222   1 |           bogdaj lepiej był zastygnął~I leżał jako powalona kłoda!~
2223   1 |           była zmiętej porównana róży~I chociaż żywa, zdała się
2224   1 |               żywa, zdała się umarłą,~I duch w niej zaraz począł
2225   1 |               niej zaraz począł mdleć i trwożyć~Sobą, i oczu nie
2226   1 |          począł mdleć i trwożyć~Sobą, i oczu nie mogła otworzyć.~ ~
2227   1 |             sieni~Do tego domu gwałtu i boleści,~Lecz pani moja
2228   1 |               boleści,~Lecz pani moja i surowa ksieni:~- Zaniechaj -
2229   1 |               szal trzyma w błękitach i waży~Wielkich krwie ludzkiej,
2230   1 |     skrzypnęły drzwi u drugiej ściany~I weszło dwojgo...W koszulkach,
2231   1 |              lniany~Jak ta kądziołka, i dzieweczka drobna,~Dziwnie
2232   1 |            omdlałej podobna.~ ~Weszli i, szyjki wyciągnąwszy cienkie~
2233   1 |             że ma tak zdartą sukienkę~I że tak leży na zimnej podłodze,~
2234   1 |               patrzy na nich wcale... i nie gada...~ ~Za nimi sługa
2235   1 |         niemowlątkiem~Na ręku, stanął i skostniał u proga.~Aż mu
2236   1 |         kipiątkiem~Wielka, gorąca łza i tak do Boga~Apelujący stał,
2237   1 |              stał, z tą łzą na rzęsie~I z głową siwą, co się w ciszy
2238   1 |          ciszy tej jęki,~Takie obrazy i strachy czerwone,~Że święta
2239   1 |           oczom swoim zrobiła zasłonę~I blaski swoje przyćmiła u
2240   1 |           wyjścia z onej rzeźni dożył~I złote słońce ujrzał na rozświcie,~
2241   1 |               we mnie człowieczeństwo~I jużem duszy nie władał językiem-,~
2242   1 |              A niepamiętna wściekłość i szaleństwo~Przez piersi
2243   1 |          matka by się mnie zaparła!~ ~I tak mnie odwiódł anioł mój...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2244   1 |            polem zbrojno,~Ale wężowym i ohydnym ciałem~Do cichych
2245   1 |        wpełzłaś gniazd, aby je skalać~I oczy piskląt krwią matczyną
2246   1 |               moja ciemności nadyszy,~I tam mnie zawiedź, skąd słońce
2247   1 |               pani moja, bardzo cicha~I w tajnych myślach swoich
2248   1 |            lilie, a oczy na niebie...~I rzekłem: - Dozwól, a puść
2249   1 |             by całe piekło to obaczył~I wrócił z drogi tej, i nie
2250   1 |         obaczył~I wrócił z drogi tej, i nie zrozpaczył.~ ~Albowiem
2251   1 |         ziarna,~A rola ogniem spalona i czarna.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
2252   1 |           klęską,~Ale haniebną zemstą i niemęską.~ ~A gdyśmy, idąc,
2253   1 |            Tym wielkim głosem żałości i trwogi,~Który łkający był,
2254   1 |               Zdawał się w niebo róść i iść przed nami~Razem z tym
2255   1 |         działa...~Pękła spiżowa pierś i tylko długo~Serce zgrzytliwą
2256   1 |             oniemiony,~Jakoby we mgle i w chmurach zawisnął,~A ten
2257   1 |      wzdychające echa się rozprysnął.~I tylko dzwonnik martwy chwiał
2258   1 |            trup ten miastu gospodarzy~I jest pustego grodu hospodynem...~
2259   1 |               z kościoła gwar buchnął i krzyki,~I śmiech hulaszczy,
2260   1 |       kościoła gwar buchnął i krzyki,~I śmiech hulaszczy, rozpustny,
2261   1 |          śmiech hulaszczy, rozpustny, i wrzawa,~A między lipy, skąd
2262   1 |              ze sromem~Od onej zgrozy i na pierś ją skłonił,~I wielkie,
2263   1 |         zgrozy i na pierś ją skłonił,~I wielkie, krwawe łzy po licu
2264   1 |       nakrywszy, raz tylko westchnęła~I z oczu moich zeszła, i zniknęła.~ ~ ~
2265   1 |     westchnęła~I z oczu moich zeszła, i zniknęła.~ ~ ~
2266   1 |               wyrzuci~Tego, co krwawi i co mi ją smuci...,~Nikt
2267   1 |              w mocy~Tego, com widział i czuł owej nocy.~ ~A kiedy
2268   1 |         przyjdą do mnie wielką rzeszą~I jęczeć będą, gdy do nich
2269   1 |          ogarną~Te trupy, nocą gorącą i parną.~ ~Są słowikowie,
2270   1 |            cięższą nad to jest boleść i trwoga,~Co w izbie mojej
2271   1 |            mojej dziś stoi u proga.~ ~I patrzę w ciemność, i słyszę
2272   1 |                  I patrzę w ciemność, i słyszę wśród ciszy~Ust konających
2273   1 |               konających westchnienie i jęki,~A ciemność bierze
2274   1 |               ciemność bierze kształt i ku mnie dyszy.~A gdzie wyciągnę
2275   1 |               się ręki~Zimnej dotykam i ze zgrozą czuję,~Jak mnie
2276   1 |             śmiertelnych przestrachów~I z drogi gwałtów, i z przerażeń
2277   1 |       przestrachów~I z drogi gwałtów, i z przerażeń drogi,~I wywiedziony
2278   1 |         gwałtów, i z przerażeń drogi,~I wywiedziony jestem z śmierci
2279   1 |              A pełnym w sobie żałości i trwogi,~I jasność oczu moich
2280   1 |               sobie żałości i trwogi,~I jasność oczu moich mnie
2281   1 |           była.~ ~W bezbrzeżny smutek i w niepocieszony~Myślą posępną
2282   1 |   niepocieszony~Myślą posępną zapadam i duchem,~A przy mnie stoi
2283   1 |              stoi cień wojny czerwony~I gada do mnie milczeniem
2284   1 |           mnie milczeniem pól głuchem~I jękiem matek, co synów swych
2285   1 |              stare oczy nie obaczą.~ ~I tak dziś siedzę, jak kruk
2286   1 |               od ludzkich zaprzątnień i wrzawy,~I słyszę onych czarnych
2287   1 |        ludzkich zaprzątnień i wrzawy,~I słyszę onych czarnych rot
2288   1 |           onych czarnych rot hejnały,~I ów pobitych dworzec widzę
2289   1 |        pobitych dworzec widzę krwawy,~I dzwony słyszę, bijące na
2290   1 |           słyszę, bijące na trwogę...~I uciec od nich chcę precz -
2291   1 |            uciec od nich chcę precz - i nie mogę.~ ~A kiedy o tym
2292   1 |            mnie staje bardzo sroga...~I na ogromnym, rozciągniętym
2293   1 |           Boga,~A niżej głazy ofiarne i siny~Dym, co wstępuje w
2294   1 |               jeno starej onej złości~I starych onych pierworodnych
2295   1 |          dotąd walczą, jak zapaśni.~ ~I słyszę huk i trzask zwalonych
2296   1 |               zapaśni.~ ~I słyszę huk i trzask zwalonych grodów,~
2297   1 |         grodów,~Chrzęst pól deptanych i krzyk gwałtów słyszę,~I
2298   1 |               i krzyk gwałtów słyszę,~I świst pożarów, i zgrzytanie
2299   1 |              słyszę,~I świst pożarów, i zgrzytanie głodów,~I wielką
2300   1 |         pożarów, i zgrzytanie głodów,~I wielką mogił po rozstajach
2301   1 |            mogił po rozstajach ciszę,~I dziatek drobnych skwierk,
2302   1 |             dziatek drobnych skwierk, i wrzask niewieści,~I skamieniałej
2303   1 |          skwierk, i wrzask niewieści,~I skamieniałej milczenie boleści.~ ~
2304   1 |          piekłem tym zabłysnął tęczą.~I dotąd gołąb ów biały oblata~
2305   1 |             oblata~Ziemie, co płaczą, i ziemie, co jęczą,~A odpocznienia
2306   1 |               całą ziemię padł czarny i długi.~Zabity brat twój
2307   1 |           Zabity brat twój siermiężny i cichy~Pasterz trzód białych
2308   1 |           cichy~Pasterz trzód białych i jagniąt swych trzody;~Skowronek
2309   1 |             ziarno,~Wdeptany w ziemię i w rolę cmentarną.~ ~O rodzie
2310   1 |            Kaina!~W gniewie ty jesteś i w pomście poczęty...~Z dziada
2311   1 |              zbrodni upada przeklęty,~I własna matka-ziemia cię
2312   1 |              boleści~Nad wielką nędzą i nad zbrodnią świata.~A zaś