Part

 1 Now |           Ty to pamiętaj sobie! A teraz się ucz, żeby ty głupim
 2 Now |       delikatne dziecko jest. ale teraz to ja się pana dobrodzieja
 3 Now |        swoją głową.~Zgarbiony byt teraz i jakby postarzały o jaki
 4 Now |   posłaniu rzucał się jak ryba. a teraz spal snem głębokim, cichym.
 5 Now |      piąstki rękami. Spieszył się teraz, niezmiernie, był zafrasowany;
 6 Now |             szepnął uspokajająco.~Teraz dopiero uciszał płacz, który
 7 Now |        zduszony wielkim~strachem. Teraz dopiero to przedchwilowe
 8 Now |          i że szkapa tylko piasek teraz wozić będzie. Zaraz mnie
 9 Now |       kołdrę i poduszkę! Będziemy teraz na ziemi na sienniku spali!...~-
10 Now |          resztę śmieci do sionki.~Teraz dopiero spostrzegłem, że
11 Now |     fuknął na niego ojciec, który teraz prawie ciągle był czegoś
12 Now |         jest raz na całe życie. A teraz, patrzcież państwo. Felek
13 Now |             krzyknęła - a kożuch?~Teraz dopiero zobaczyłem, że ojciec
14 Now |      prędko, skwapliwie. Ale i on teraz więcej dać nie chciał, jak "
15 Now |          z żelazkiem.~Chodziliśmy teraz po pustej izbie, jakby po
16 Now |    zdawała się zasypiać.~Ojciec i teraz grał ślicznie. Z początku
17 Now |        Matka spała. Często na nią teraz przychodził sen taki, jakby
18 Now |       gdzie dawniej zegar wisiał, teraz stoi srebrny księżyc w pełni...~
19 Now |           drogą. Rozrzewniało nas teraz każde jej parsknięcie, każde
20 Now |         Ziemniaki nawet, któreśmy teraz już co dzień bez okrasy
21 Now |      wielkim płaczem.~Zaczęły się teraz dobre czasy. W izbie zrobiło
22 Now |         na pościeli leżała, jak i teraz. I teraz, kiedym na nią
23 Now |   pościeli leżała, jak i teraz. I teraz, kiedym na nią patrzył,
24 Now |         boki szturchał - siedział teraz na sienniku, w otwartej
25 Now |          skończył kopać i dopiero teraz pospiesznie wyrzucał z niego
26 Now |         bąków opędzać.~Zaczął się teraz prawdziwy tryumfalny pochód.~
27 Now |           z dnia na dzień.~Nikomu teraz nie szła tędy droga, nikt
28 Now |      niuchał.~Pan prokurator stał teraz w pełnym świetle zawieszającego
29 Now |      niepokoić się zaczął, rzucał teraz na odpoczywającego mówcę
30 Now |         więcej niż pewnym.~Kto ma teraz chleb w chałupie, moi panowie?
31 Now |      Szcze bliże !~Wszystkich ich teraz dobrze widać było. Zapędzili
32 Now |     głębokich. zamkniętych ławek; teraz obejmują salę spojrzeniem
33 Now |     skądby?...~Chleba i nie pieką teraz nawet, we wsi żyta mało.
34 Now |           liczy na jarmarki. Tak, teraz dobrze! Teraz wie, kiedy
35 Now |      jarmarki. Tak, teraz dobrze! Teraz wie, kiedy to było i teraz
36 Now |        Teraz wie, kiedy to było i teraz pamięta... Dziecięca, żywa
37 Now |         łysiejące czoło wystąpiły teraz drobne krople potu.~Dziwna
38 Now |       urzędu.~Nagle w ciszy, jaka teraz salę objęła, dało się słyszeć
39 Now |       Kozyrka chciał. Nie widział teraz nic, nie słyszał nic.~-
40 Now |           spojrzenia zwróciły się teraz na niego.~Był to młody jeszcze,
41 Now | wewnętrznie i karnością natchnął. Teraz byli naprawdę sędziami.
42 Now |      wskroś było widnym. Rozwinął teraz przed nimi mówca merita
43 Now |           kradzieży prostej stała teraz jak mur; teoria kradzieży
44 Now |      nacisk jego głosu.~Innym oni teraz okiem patrzą i na obwinionych,
45 Now |       oskarżeni przedstawiają się teraz w zgoła innym świetle. Nie
46 Now |          jakaś groźba głośna.~Ale teraz Sąd idzie. Idzie sprawiedliwość,
47 Now |      wszystkie jej zakątki zalewa teraz światło.~- Sąd idzie!~Panowie
48 Now |        sąsiad i przyjaciel, a jak teraz, u Froima, partner pana
49 Obra|          bramy utkwione, obiegały teraz podwórze, oblatywały drzwi
50 Obra|   pozostały.~Obaj parobcy zaczęli teraz hałaśliwie deliberować,
51 Obra|           leżała czapka.~Nie było teraz wątpliwości, w którą stronę
52 Obra|         ręki "wielmożnego", który teraz dopiero mógł swobodnie zapalić
53 Obra|       żadnego ze swoich sąsiadów.~Teraz dopiero zaczęto przebąkiwać,
54 Obra|           wygrałeś.~Najpilniejszą teraz sprawą twoją będzie wyrównanie
55 Obra|    człowiek znający. Ano wziął go teraz wielmożny do siebie, do
56 Obra|          obszerną łąkę okna, pada teraz na jego zgarbioną i znędzniałą
57 Obra|           łatwo pozbyć się mogła. Teraz widzi, że i brzytwa, i chustka,
58 Obra|          Za pieniądze gminy każdy teraz dobry, każdy ma prawo.~-
59 Obra|         mu drgać nerwowo. Wygląda teraz staro, bardzo staro. Tödi
60 Obra|         strachu. Wydało się... Co teraz będzie? Wszystko się wydało...~
61 Obra|        zgnębiony, odarty z uroku. Teraz dopiero można się przypatrzeć
62 Obra|      postać przysiadać się zdaje, teraz można widzieć jego wykręcone,
63 Obra|          jamę obojczyka.~Wesołość teraz wybucha na sali, jedni śmieją
64 Obra|           miejsc na tej wystawie.~Teraz dopiero spotrzegłam, co
65 Obra|          coś parę tygodni temu, a teraz znów ich tu do trzydziestu.
66 Obra|  przynajmniej, wielmożny panie. A teraz chłopu nic, a ja na taki
67 Obra|        arsenału zatrzymałam się i teraz dłużej, a mianowicie w tak
68 Obra|       robić? - odparł mi na to. - Teraz wolna etaka godzina.~- A
69 Obra|      dobrze zakute.~W więzieniach teraz nie nakładają kajdan nikomu,
70 Obra|          i kobiety nosiły żelazo. Teraz kują tylko przed samą zsyłką
71 Wier|        Możeć się jeszcze uda...~A teraz precz mi rozpowiadajcie,~
72 Dzie|      ścieżkę~Do gniazdeczka mego,~Teraz latam, teraz kukam,~Ot,
73 Dzie|    gniazdeczka mego,~Teraz latam, teraz kukam,~Ot, już wiesz dlaczego.~
74   1 |           przyszłości ekstazy,~Że teraz jeszcze myśląc o niej -
75   1 |           w Boga gdzieś uderza.~ ~Teraz stanęła w progu, chce do
76   1 |           zapragną mogiły.~ ~Lecz teraz idź a patrz! - I rękę jasną~
77   1 |         czuł owej nocy.~ ~A kiedy teraz samotny usiadam,~To wiem,