Part

 1 Now |          to się ino na ramieniach tych inszych zeprze i tak trwa...
 2 Now |           kątach płacze tak, że w tych łzach swoich umyć by się
 3 Now |      krótką łajkę patrząc w okno. Tych ludzi nie widział on tu
 4 Now |     wichrem gnane, i dzieci synów tych, i smutki różne, i pociechy,
 5 Now |      przyzwyczajony jest widać do tych pieszczot, nie przerywa
 6 Now |        Żydów? Jakich Żydów? Jeśli tych, co uni złodzieje są, co
 7 Now |        jest w szkole u dzieci,, u tych paniczów, u te panienki,
 8 Now |         była zdechła.~Za każdym z tych odkryć wykrzykiwaliśmy radośnie,
 9 Now |        bawić tam zaczęli.~Matce w tych czasach pogorszyło się jakoś;
10 Now |           do obiadu siadali. Przy tych krzesłach tośmy mieli uciechę,
11 Now |    Zaliczyłem je nawet w myśli do tych rzeczy, które są raz na
12 Now |          szkapa należała do rzędu tych istot, które zawsze są,
13 Now |          i do dna cię ciągnę... O tych sierotach myślę...~Zakryła
14 Now |        paliły przy niej.~Od świec tych padała na nią żółtość przeźroczysta,
15 Now |           Dołhuszek, z Korniatów, tych kożuchów tracących smołą
16 Now |         Ale jednego dnia brakło i tych chłopskich kupek. Porozchodziło
17 Now |      stołu wzniesioną. W jednej z tych ławek, tuż przy drzwiach
18 Now |       swoją mowę.~Była to jedna z tych mów, których wszystkie zwroty
19 Now | dobroduszny człowiek nie lubił on tych wszystkich apostrof do sprawiedliwości,
20 Now |        uznawał pewną niewczesność tych rekryminacyj, owszem skłonny
21 Now |          tej chwili, że gęsi jego tych dziwów nie widzą.~Tymczasem
22 Now |       Liczy najpierw na dnie, ale tych jest za wiele, nie idzie
23 Now |         swej wiadomości, że lud w tych okolicach nosi zazwyczaj
24 Now |           blasków.~Był to jeden z tych mówców, którzy nad słuchaczami
25 Now |      miejscu.~Co było osobliwym w tych pomyśleniach i uczuciach,
26 Obra|         bezbarwnym głosem jedną z tych melodii, którym katarynki
27 Obra|          milczenie, podczas kiedy tych dwóch ludzi przenikało się
28 Obra|            widoczne zresztą i bez tych objaśnień.~- Ot, tu mają
29 Obra|        Wielmożny" ma całą galerię tych interesujących pamiątek.
30 Obra|   więzienny. Przy zadzierzgiwaniu tych pierwszych, tak subtelnych,
31 Obra|  wszystkie, prócz Żydówek, a i na tych znać powagę chwili.~Wzajemnych
32 Obra|    chlipiąc głośno.~- No, no! Bez tych czułości - rzekł miększym
33 Obra|         bardzo prosty: przygarnia tych, których skrzywdziło życie,
34 Obra|         ale wie także, iż każdy z tych, co tu przyszedł, na ręce
35 Obra|         dopłatą?~Cisza nastaje po tych słowach pana radcy. Jaki
36 Obra|        myśli. Zaperzył się; był z tych, którzy się rozpalają do
37 Obra|         ich uczucie poważania dla tych tęgich pięści i grubego
38 Obra|         dobrze. Licytuje przecież tych hultajów od sześciu czy
39 Obra|           swoją, jako władza, dla tych upośledzonych istot.~Dwie
40 Obra|          to pani tak spaceruje po tych schodach? A ja mówię: To
41 Obra|           prawdopodobnie, podczas tych południowych przechadzek,
42 Obra|           przyznać to trzeba, bab tych nie cierpieli.~Była tam
43 Obra|      dostaje dwa i pół grosza. .0 tych jest podejrzenie, że marnują
44 Obra|         pod odpowiednim każdemu z tych wyznań nadzorem. Zapuszczenie
45 Obra|       każda przeciętna brama, bez tych zgrzytów i pisków, z jakimi
46 Obra| zwodniczemu podnieceniu nerwów. U tych ostatnich rysy twarzy są
47 Obra|           leczyć, niźli karać. Do tych należy Agda. Pamiętasz zapewne,
48 Obra|      zadziwione oczy, i słuchając tych wszystkich jęków, same zaczynają
49 Obra|         się, aby uspokoić jedno z tych małych. Matka miała twarz
50 Obra|     wszystko, co dla zamaskowania tych murów zrobił p. nadzorca,
51 Obra|          przychodzi na usta wobec tych znędzniałych twarzy, więziennych
52 Obra|         obojętnie przed szeregiem tych nędzarzy i patrzeć na nich,
53 Obra|           na chwilę przy jednym z tych ostatnich, na wolnym brzeżku
54 Obra|          bliską śmierci, skutkiem tych nadużyć właśnie, i oddała
55 Obra|           pióra - i tak więzienie tych dzieci zmieniło się w szkołę.
56 Obra|  otworzono drzwi na peron, u krat tych gęsto błysnęły pogolone
57 Wier|       głuchym jakimś szumem~Ponad tych istnień smutną tajemnicą...~
58 Wier|         nędzne łachmany,~Na blask tych oczu zmącony i szklany,~
59 Wier|      można!~Nie wiem, czy które z tych biednych usłyszy~Kiedy w
60 Wier|     żłobią bruzdy wśród zwiędłych tych twarzy...~O! pochwalony
61   1 |           I rzekłem: - Oto jest z tych bożych jedna,~ ~Co w ciemnym
62   1 |           chciał ich dalsze losy,~Tych dzieci, rzekłem: - Kto czyni
63   1 |        zranione mieć mózgi~Żądłem tych myśli, co pełzną w nie mrowiem,~
64   1 |         iść muszę przez wspomnień tych rózgi,~Z których jest każda
65   1 |     wrzaskliwym szczebiotem,~Jako tych dwojga głowiny i ręce...~
66   1 |          słoneczna nadleci~I głów tych dotknie krwawością zachodu...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
67   1 |           człowieczy,~A gorsze od tych są poślednie rzeczy.~ ~Rzekłem: -
68   1 |      ogromne.~Stanęli.~ ~...Nigdy tych głów nie zapomnę,~Co się
69   1 |           podobna zgaszonej,~Bo u tych bożych nie zawsze jest siła.~
70   1 |          siły,~Bo i kobiety wśród tych hien były.~ ~A tam, gdzie
71   1 |           tuliłem się z trwogą,~I tych pobitych czułem w ciele
72   1 |          boleścią nad światem,~Że tych najczystszych czuć może
73   1 |       oczy po izbie szły kołem~Od tych dwu trupów, leżących powałem,~
74   1 |        była, pewno żona młoda~ ~Z tych dwu jednego, co tam w krwi
75   1 |         ale wycie,~Jako więc psów tych, którzy tam przez rosy~Na
76   1 |          mar, lecz niechaj twarzy~Tych nie oglądam, które mi tam