Part

 1 Now |       przycieś, a "stara" podniosła głowę i wypatrzyła się na mnie
 2 Now |            owoc rodząca...~Spuściła głowę i zaszeptała z cicha: "Zdrowaś
 3 Now |            ręką stara zwiędłą swoja głowę i zaszeptała: "Wieczny odpoczynek".~ ~
 4 Now |             zmierzchem w jego drzwi głowę na długiej, cienkiej szyi
 5 Now |        robocie. Co i raz odwraca on głowę, by spojrzeć na chłopca,
 6 Now |         jego pałał, wargi parskały, głowę postawił jak kozieł.~- Ludzie?...
 7 Now |            pośrodka tłumu, trafił w głowę chłopca. Malec krzyknął,
 8 Now |             chwili dopiero podniósł głowę i odezwał się głosem namiętnie
 9 Now |             na bosiny! Ja popiół na głowę mam i wór gruby na głowie
10 Now |          Mendel Gdański raz jeszcze głowę i rzekł:~- Pan powiada,
11 Now |             siadłszy na ławie, ręką głowę podparł. Pytała się matka
12 Now |             naszło, matka odwróciła głowę do ściany i stękała z cicha.~
13 Now |             się na twarzy, zwieszał głowę, a oczy to mu się z siwych
14 Now |          uśmiechać a przekrzywiwszy głowę patrzył na szkapę to z lewej,
15 Now |             kiedy ojciec oderwawszy głowę od jej wyschłych piersi
16 Now |           zydlu u łóżka siadł, ręką głowę podparł i patrzył: to na
17 Now |      niuchał i na wóz pozierał, a w głowę się drapał, aż schyliwszy
18 Now |          zagłębiony w swoim fotelu, głowę miał lekko na pierś skłonioną,
19 Now |             za późno jest sięgać po głowę naznaczoną haniebnym piętnem
20 Now |   Powstawszy pan obrońca przerzucił głowę z lewego ramienia na prawe;
21 Now |       wybornie.~Zamilkł, przerzucił głowę na drugie ramię, a wzrok
22 Now |       Pierwszy raz w ciągu tej mowy głowę sprostował nieco i z góry
23 Now |           do chłopca.~Ustim podnosi głowę i zaczyna przypominać sobie.
24 Now |        Zgarbił się na swoim stołku, głowę na ramię przechylił, o kolano
25 Now |     nazwisko!~Rzekł, podniósł nagle głowę i uderzywszy bystrym wzrokiem
26 Now |   prezentowała w obcisłym mundurze. Głowę miał postrzyżoną krótko,
27 Now |         który widział podpartą jego głowę i rękę nastawioną u skroni.
28 Now |          ucieszą, krzywda podniesie głowę, wina będzie okupiona, obciążone
29 Now |             kuli ramiona, przechyla głowę w tył i mruży oczy.~Miecz
30 Obra|            jego ogoloną i czarniawą głowę.~W tej chwili więzień był
31 Obra|          strażnik chwyciwszy się za głowę.~W podwórzu sądny dzień
32 Obra|            Cygan tymczasem pochylił głowę na piersi i przymknął zagasłe
33 Obra|       numeru, krzyczy, prosi, traci głowę, nareszcie najciekawszych
34 Obra|          pytający. Strażnik skłania głowę. W tej chwili pan nadzorca
35 Obra|            z kątów; kilka z nich ma głowę głęboko spuszczoną.~Tymczasem
36 Obra|          przemówienia.~Podnosi tedy głowę, podaje pierś naprzód i
37 Obra|           spostrzegłszy cię pochyli głowę siwą i pójdzie wprost na
38 Obra|           na łokciach i odwróciwszy głowę, pałającymi oczyma na niego
39 Obra|           objęłam ją i przycisnęłam głowę jej do piersi. Po śmiechu
40 Obra|          głęboko zasnęła.~Wtedy jej głowę złożyłam na poduszce, otuliłam
41 Obra|             Osmólec, przekrzywiając głowę i mrużąc lewe oko. - A skąd
42 Obra|         Zmarszczył się "wielmożny", głowę uniósł nieco i spod brwi
43 Obra| obwiązującej ją chustki wysunąwszy, głowę ku "wielmożnemu" podniósł
44 Obra|           uderzywszy nim śpiącego w głowę. na miejscu go zabił. W
45 Obra|           jeszcze w ręku gwichtem w głowę go ugodził. Krew i mózg
46 Obra|              jeszcze inni zadarłszy głowę przypatrują się samemu gmachowi.
47 Obra|         prawie z przybyłych podnosi głowę i odczytuje go z powagą.
48 Obra|           sali, a pan radca podnosi głowę od biurka, przy którym stojąc
49 Obra|           złote spinki. Podniósłszy głowę pan radca oczy mruży i znad
50 Obra|            się kandydatowi!~Skłonił głowę i dobywszy fular, otarł
51 Obra|         Nagle prostuje się, podnosi głowę i z uśmiechem na obecnych
52 Obra|         krok naprzód, podnosi nieco głowę, prostuje grzbiet i macha
53 Obra|             zebrawszy siły, podnosi głowę, wytrzeszcza spłowiałe oczy,
54 Obra|      gromadzie~głów ludzkich, widzi głowę syna.~Tego się nie spodziewał.
55 Obra|           stary Kuntz także podnosi głowę i patrzy.~Z boku nieco,
56 Obra|  podniesionym głosem.~Syn przechyla głowę i patrzy na Tödi Mayera
57 Obra|            Przeszli.~Stary opuszcza głowę i trzęsie nią w milczeniu.
58 Obra|          wyschła. Kurczy się stary, głowę w ramiona chowa, przyciska
59 Obra|          stronę ciężką swoją płaską głowę, przekrzywia w drugą, a
60 Obra|             chustki lub fartuchy na głowę, dumały, podparłszy brodę
61 Obra|         górę trzęsące się dłonie, a głowę schylił nisko, jakby miał
62 Obra|            od czasu do czasu zwraca głowę i słucha, co mówię z innymi.~
63 Obra|          niż usiadła i wielką swoją głowę, związaną w czerwoną chustkę,
64 Obra|         dery, we dwoje złożony, pod głowę wąska poduszka, nałożona
65 Obra|            głębiej jeszcze wtulając głowę między ramiona.~- I dobrze
66 Wier|             mu przez okno upadał na głowę,~Jakby Bóg gładził włosięta
67 Wier|            uczono batogiem~Odkrywać głowę przed pańskim tym progiem.~
68 Wier|            bezpromienną i zimną swą głowę~Ukryło kędyś za chmury śniegowe.~ ~
69 Wier|            Padły już na tę obnażoną głowę,~Którą dziś jeszcze ocieniał
70 Wier|              płakał, o ściany tłukł głowę,~A ściany skrzyły się jak
71   1 |            w drzwi otwarte~Jej siwą głowę pchał pomiędzy wartę,~Że
72   1 |     Przypadłem z jękiem i martwą mu głowę~Podjąwszy, niosłem tę dziecinę
73   1 |          kusi.~ ~I szła, spuściwszy głowę, aby onej~Rzeczy nie widzieć,
74   1 |          Ale piorunem krwi rażony w głowę~Na widok jakiś szatański,
75   1 |              że Chrystus sczerniały~Głowę na krzyżu odwrócił ze sromem~