Part

 1 Now |     słuchający... Ano nic. Przeszedł znów tydzień, przeszedł drugi.
 2 Now |              porzeźwieje w sobie, to znów mu tam który oczy owym Cyganem
 3 Now |             owym Cyganem wykluje, to znów mój Ustim nie je, nie pije,
 4 Now |              Przeżegnała się stara i znów szeptać pacierz zaczęła.~-
 5 Now |             kto pióro osmalił. Dziad znów ognia krzesze, a modli się
 6 Now |            rozciągnął się. skurczył, znów się rozciągnął, podniósł
 7 Now |          wszystko na nic!~Odsapnął i znów mówić zaczął, ale już łagodniejszym
 8 Now |              Nu?...~Zachłysnął się i znów przed chłopakiem stanął.
 9 Now |            dobrodziej widzi te ręce?~Znów się pochylił i trząsł chudymi
10 Now |          cudzy...~Stary introligator znów zamrugał nerwowo razy kilka
11 Now |        zamrugał nerwowo razy kilka i znów siwe swoje oczy w połowie
12 Now |              szkoły pójdziesz.~Malec znów szastnął buciętami przed
13 Now |              odkrytych piersiach: to znów w ciemnych, miękkich włosach
14 Now |           Malec jęknął raz i drugi i znów zaległo milczenie.~A wtedy
15 Now |             i na Felka rzucił, Felek znów na mnie, aż nam ją .,handel"
16 Now |             się z niej pierze sypie, Znów tedy "handel" jedenastu
17 Now |             razy do apteki, bo matce znów było gorzej; ale kiedy przyszedł
18 Now |          robota otworzy...~Tego dnia znów był u nas pan doktor i znów
19 Now |          znów był u nas pan doktor i znów do apteki biegałem.~- Zimno
20 Now |         wygrzali, że to ha!~Upłynęło znów ze dwa tygodnie. Ojciec
21 Now |       zelżało trochę pod wieczór, to znów śniegiem miotło tak, że
22 Now |               Przed wieczorem jednak znów mnie zawołała i kazała bieżeć
23 Now |            pół rubla dokładał.~Matka znów się zapaliła na twarzy.~-
24 Now |         sieczki owej spożyć, a Felek znów wywijał czapką i wrzeszczał:~-
25 Now |          jedno do drugiego pasuje. I znów wybuchaliśmy szatańską wrzawa,
26 Now |             mnie na odlew w kark, ja znów nie bawiący grzmotnąłem
27 Now |           grzmotnąłem go w plecy, on znów mnie pięścią w bok, aż mi
28 Now |              groszach siedzi; czasem znów przepowiadała, że wszystko
29 Now |           kumeńka!--- - rozśmiał się znów pan Łukasz. - Pochlebić!
30 Now |        spokojnym głosem ojciec, choć znów mu się wąsy zjeżyły. - Na
31 Now |              się słodko pan Łukasz i znów do tabaki sięgnął. -Tak
32 Now |          rzekł pociągając nosem - to znów inszy interes, insze gadanie...~
33 Now |              nie kosztuj na mnie.~To znów ni z tego, ni z owego jej
34 Now |           przewrócił, ale gdy rżenie znów słyszeć się dało, porwał
35 Now |           nozdrza parskały raźno; to znów na głosy nasze i śmiechy
36 Now |               jaki ci kantar...~I my znów dalej chórem:~- Szkapa!
37 Now |          rozciągnął usta, zwinął je, znów rozciągnął i tak je wykrzywił,
38 Now |              niewczesne drwiny.~Skąd znów taka nowa jurysprudencja,
39 Now |         wybieg prawny, ale z drugiej znów strony czuł się pociągniętym
40 Now |         pochyleniem głowy przesunął, znów je przejrzał i brwi podniósł
41 Now |          ulotnie; łyczkowa tabakiera znów się wynurzyła z kieszeni
42 Obra|                Bra-ma!... - krzyknął znów parobek i zaklął, bo mu
43 Obra|                wołał parobek biegnąc znów do koni, które w bok z wozem
44 Obra|              niemal porwał z ziemi i znów pędził dalej, znać było,
45 Obra|             na dziesięć minut. Innym znów razem zatrzymuje się "wielmożny"
46 Obra|           mojej bytności w więzieniu znów mi wypadło przechodzić przez
47 Obra|            urody była przy tym... To znów jak na nią przypadło, to
48 Obra|           wibrującym głosem. - Ty co znów? Doigrać się chcesz?~Mały,
49 Obra|           ostro:~- Zaparty! A co tam znów za nieporządki w spaniu?~
50 Obra|               Jezu! O Jezu! - głucho znów jęknął Onufer, ale nikt
51 Obra|           przerażał w sobie-Po czy m znów nagle trząść się zaczynał
52 Obra|           liryzmu.~Widząc to Osmólec znów kilka kroków ku środkowi
53 Obra|        wyszedł był nieco z "frontu", znów się wyprężył do niemożliwości,
54 Obra|         niego zawołał, łzy ocierał i znów do roboty stawał.~Tajemnicą
55 Obra|           wraca, znowu go wyprzedza, znów w paru susach wraca, aż
56 Obra|            ze mu tak dobrze idzie, i znów robi pauzę. Żal mu po prostu,
57 Obra|            szyję, które po licytacji znów sobie odbierze. Stary Kuntz
58 Obra|            oberżysta z Mainau. Kuntz znów rzuca szybkie spojrzenie
59 Obra|       stracone.~- A jakże nogi?-pyta znów Tödi Mayer, który widocznie
60 Obra|          patrzy. Zaciska tedy zęby i znów podnosi sztywną i ciężką
61 Obra|      Wunderli opamiętywa się jakoś i znów staje na poprzednim miejscu.
62 Obra|             Po oświadczeniu Dödölego znów się cicho robi. Pan radca
63 Obra|              sędzia nie i nie.~Aż tu znów starsza mówi: "Panie sędzio!
64 Obra|              czasem jakby martwe, to znów latające, niespokojne, przestraszone
65 Obra|           parę tygodni temu, a teraz znów ich tu do trzydziestu. Nie
66 Obra|           jest?~- Dobrze - odrzekł i znów westchnął, aż się więzienna
67 Wier|          słonko idzie do morza~I jak znów rankiem wstaje...~ ~Widzą,
68   1 | zmartwychwstań groby..~A jako ciężko znów iść do łańcucha~Temu, kto
69   1 |              pełzną w nie mrowiem,~I znów iść muszę przez wspomnień
70   1 |          zbladło.~ ~I znowu cisza, i znów bęben. Po czym~Znów się
71   1 |         cisza, i znów bęben. Po czym~Znów się zerwała pieśń i jęk
72   1 |            ma sobie mogiła,~A ziemia znów jest nimi obciążona,~Jako
73   1 |             prochu zmieni.~ ~W izbie znów długa cisza... A wtem z