Part

 1 Now |      krócieńki... Ot, jak się tam kto przepomóc może ze swoją
 2 Now |           to badyle wszelakie, co kto mógł. A nie opodal stał
 3 Now |      mogiła jak rosła, tak rosła. Kto do lasu albo i z lasu szedł,
 4 Now |     badyle, spełgły w górę, jakby kto pióro osmalił. Dziad znów
 5 Now |         na kolana padła, jakby mi kto nogi podciął, i bić się
 6 Now |           płakał, nie uciekał, że kto na ciebie "Żyd" krzyknie.
 7 Now |         nim te słowa wywarły. - A kto ich ma bić? Urząd?...~-
 8 Now |  pieniądze u niego wszystko! A im kto mniejszy będzie albo na
 9 Now |  przeproszeniem pana dobrodzieja, kto to powiadał, co Żydów~mają
10 Now |            wydymając wargi.~- Nu, kto powiada? - pytał Żyd, a
11 Now |           nas przywykł, że czy go kto wołał, czy nie wołał, co
12 Now | przychodził sen taki, jakby nagle kto makiem oczy jej posypał.
13 Now |        gnat! Ja chudy, ale chwat! Kto da więcej?... Na to "kto
14 Now |          Kto da więcej?... Na to "kto da więcej" - wybuchaliśmy
15 Now |           i na szkapie jedzie!... Kto da więcej?...~Skąd on tu
16 Now |         więcej?...~Skąd on tu to "kto da więcej" przyczepił, nigdym
17 Now |          już i sieczki ujmuję, to kto co za nią da? Cóż. Anulka!
18 Now |       dzień było mi tak, jakby mi kto do ucha szeptał: ,,Nie ma
19 Now |    widział w naszej suterynie; co kto przejdzie koło nas, to po
20 Now |      urwipołcie; a dziś. jakby im kto gęby miodem posmarował: "
21 Now |    nastawia, a oczami mruga, a co kto przyjdzie, to mnie poszturchuje.~-
22 Now |          tuląc się do niej. gdzie kto mógł. Piotruś gwałtem gramolić
23 Now |          nami.~Że trumny nie miał kto nieść, puszczono nas z wozem
24 Now |           jest więcej niż pewnym.~Kto ma teraz chleb w chałupie,
25 Now |       armatą na muchy. Gdzież zaś kto słyszał nazywać rabunkiem
26 Now |     trzech krajanków sera? Gdzież kto z patykiem takim gwałtu
27 Obra|   cokolwiek. Nie dlatego, żeby ci kto w odpowiedzi miał pozostać
28 Obra|          słychać szept stłumiony. Kto za tym głosem iść może,
29 Obra|           z wolna: "Ojcze nasz", "Kto się w opiekę" albo "Święty
30 Obra|      tamtych tam krajów, coby się kto do niej nie przyznał, rodzice
31 Obra|        nie przyznał, rodzice albo kto... Bo to młode, z osiemnaście
32 Obra|           caluśką noc, jakby jego kto rżnął! Niestrzymane rzeczy!
33 Obra|      molestuje, właśnie jakby tam kto przed nim stał.~"O moje
34 Obra|     zebraniu nic uroczystego: jak kto przy robocie stał, tak przyszedł.
35 Obra|       starzec niezdolny do pracy. Kto z panów chce go wziąć do
36 Obra|           Kuntz Wunderli nie wie, kto będzie panem jego. Uśmiecha
37 Obra|    szerokim słonecznym błękicie.~"Kto wie? Może i nieźle byłoby,
38 Obra|            żeby się syn utrzymał. Kto wie? Synowa zła i skąpa,
39 Obra|          przydać się w domu może. Kto z panów reflektuje? I z
40 Obra|            Roześmieli się obaj.~- Kto tam wie, czy i Probst winien! -
41 Obra|           podał dwieście franków. Kto z panów licytuje in minus?~
42 Obra|       licytuje in minus?~Cisza.~- Kto z panów licytuje?- pyta
43 Obra|           odwraca się od niego.~- Kto licytuje, panowie? Kto licytuje?~-
44 Obra|            Kto licytuje, panowie? Kto licytuje?~- Sto ośmdziesiąt
45 Obra|        Dalej, moi panowie! Dalej! Kto licytuje?~- Sto siedmdziesiąt
46 Obra|           zużywa, a zużyty cięży. Kto na to ma, może i dziada
47 Obra|           a nie dopiero ojca, ale kto nie ma na to, jużci, kraść
48 Obra|         wiedzieć, co daje, a ten, kto bierze, musi wiedzieć, co
49 Obra|           głośniej. - Pożyczył ci kto jopy czy własna?~Usłyszał
50 Obra|        katu! A to i nie spyta, co kto święci, tylko swoją kozerą
51 Obra|           dopiero wtedy, kiedy je kto rozbroić chciał, obie rzucały
52 Obra|         ciężkim krokiem, jakby ją kto po niewoli ciągnął, przyszła
53 Obra|       drugich odciskała zamki, co kto chciał. Kochanka też miała
54 Obra|     zrodził się nawet przepis, że kto nie był w łaźni, ten jeść
55 Obra|   przydałaby się i przy nich, ale kto do domu zechce wziąć złodziejkę,
56 Obra|        nie dostanie.~ ~IV~ ~Temu, kto bliżej poznał Serbię, jej
57 Obra|       przędą. W błędzie jest ten, kto sądzi, że to wygląda komicznie
58 Obra|     znajdują się ochotnice takie. Kto na koszt skarbu podróż odbywa,
59 Wier|            głos mówił - rozsądzi,~Kto więcej winien: czy ten nieświadomy,~
60 Wier|           Nie wiem, czy przyjdzie kto, by w chaty ciszy~Zasiąść
61 Wier|          dawnych powieści;~Czy im kto powie, jak kochać potrzeba~
62 Wier|        jak żyw, nie pamięta,~Żeby kto z dworu do chaty przychodził~
63 Wier|         kłosy aż się garną.~Jakby kto złotą nakrył kurzawą~Całą
64 Wier|          Starej mogiły strzeże.~A kto tam przejdzie, ten sobie
65 Dzie|         daleka,~Bo nie lubię, gdy kto szczeka!~Komu zechcę, to
66   1 |   niewieścich twarzach szukające,~Kto tu dom rzuci i nie wróci
67   1 |         tu będzie żałoba noszona,~Kto tu godziny będzie we łzach
68   1 |           podane oblicze~Jak ten, kto idąc, łkań dalekich słucha,~
69   1 |           Tych dzieci, rzekłem: - Kto czyni te żniwa?~Gdzie posieczone
70   1 |    posieczone są zielone kłosy,~I kto ten zagon w runi zaorywa?~-
71   1 |           tym pyle~Kraj znikał... Kto wie, nikł może na wieki,~
72   1 |        znów iść do łańcucha~Temu, kto zażył ciszy onej doby,~W
73   1 |      Ginąc w popłochu onym, gdzie kto padnie.~Bo pędził ich huk,