Part

 1 Now |        Wyprostował się, jakby urósł nagle, splunął, a polem chłopaka
 2 Now |              koło ust przebiegło mu nagłe drgnięcie. Wnet opamiętał
 3 Now |            tak mu odpowiedź na usta nagle wykipiała. Pochylił się
 4 Now |            jakie dziurę!~Spoważniał nagle i kiwał głową patrząc w
 5 Now |    zegarmistrz-~Stary Żyd odskoczył nagle na dwa kroki ze zwinnością,
 6 Now |            drudzy uciekali od niej.~Nagle malec wystraszony rozszlochał
 7 Now |           Ale nad ranem zrobiło się nagle bardzo chłodno. Pociągnąłem
 8 Now |        nacisnąć Piotrusia, bo malec nagle piszczeć zaczął, a potem
 9 Now |             po ścianach, wykrzyknął nagle:~- A rondel, proszę ojca!
10 Now | doprowadzony do ostatniej pasji, aż nagle uśmiechnął się, dobył z
11 Now |         przychodził sen taki, jakby nagle kto makiem oczy jej posypał.
12 Now |          Anulka!... - powtarzał, aż nagle sam ryknął płaczem.~- Siarczyste!... -
13 Now |     zasypiała we dnie i mimo że się nagle ciepło na świecie zrobiło,
14 Now |            patrzył i wąsy gryzł.~Aż nagle się poruszywszy, koszulę
15 Now |             na szkapę gramolił, gdy nagle ojciec do stajenki wszedł,
16 Now |       Kiedyśmy się tak. oniemiawszy nagle, przypatrywali panu Łukaszowi
17 Now |                 ślepa?... - zapytał nagle prostując się pan Łukasz
18 Now |            się. ale glos mu kipiał.~Nagle, jakby nas dopiero co zobaczył,
19 Now |             Ale ojciec odwrócił się nagle:~- Ani mi nosem za próg! -
20 Now |         westchnie głośno, jakby sam nagle ożył, i oczy do tego czarnego
21 Now |           je!...je!... -rozległ się nagle wśród tej ciszy cienki głos
22 Now |        brało na pustkę, jaka się tu nagle po niedawnym ścisku zrobiła.
23 Now |      przerywane od chwili do chwili nagle urwanym chrapnięciem. Czerwonym
24 Now |            któremu wzrok rozbłysnął nagle. Małe szare postacie zaruszały
25 Now |    skrzydełka ćmy na wpół spalonej.~Nagle słyszy, że do niego mówią.
26 Now |          chleb ostatni jadł? - pyta nagle, zwróciwszy się do chłopca.~
27 Now |            tak dostojnym zebraniem.~Nagle pochylił się ku chłopcu
28 Now |   charakterystykę obrońcy z urzędu.~Nagle w ciszy, jaka teraz salę
29 Now |      nazywasz? - zwrócił się prezes nagle do błyskającego białkami
30 Now |           nazwisko!~Rzekł, podniósł nagle głowę i uderzywszy bystrym
31 Now |           należycie wzrokiem, kiedy nagle rozdzieliła się w ich oczach,
32 Now |           Siedział tak jeszcze, gdy nagle zabrzmiało: Sąd idzie!~Powstali
33 Now |          one na panu obrońcy, który nagle kuli ramiona, przechyla
34 Now |           śpieszyło, przyłączył się nagle do kategorii pierwszej i
35 Obra|        pomysłów, zalegają je cienie nagle, głębokie, z siwych czyniąc
36 Obra|              O laboga! - przemówiła nagle Janowa - tak mi się coś
37 Obra|           nie ujdzie - odwrócił się nagle i stanął twarzą w twarz
38 Obra|        zaczął.~- A to co? - zawołał nagle i podniósł wzrok na pana
39 Obra|       poglądów na jej stan obecny i nagle przerywa sobie od niechcenia
40 Obra|             nie znanym mi języku...~Nagle wzrok jej padł na mnie i
41 Obra|              Chciała coś mówić, ale nagle drżeć zaczęła, przymknęła
42 Obra|     pokazało?~- Jezu! Jezu! -jęknął nagle po dwakroć Onufer i podniósł
43 Obra|     przerażał w sobie-Po czy m znów nagle trząść się zaczynał i stękał
44 Obra|             z ciekawych uczuwał się nagle interesowanym i u balasków
45 Obra|         pozy. Upływa krótka chwila. Nagle w drzwiach bocznych ukazuje
46 Obra|            silniej. Jest wzruszony. Nagle prostuje się, podnosi głowę
47 Obra|             się ruszy... Zaraz...~I nagle, zebrawszy siły, podnosi
48 Obra|      podnosi sztywną i ciężką nogę.~Nagle staje i szeroko otwiera
49 Obra|           najpierw, potem po sali i nagle drżeć zaczyna. Wydaje mu
50 Obra|          sześćdziesiąt! - woła ktoś nagle z kąta.~Obejrzano się: nie
51 Obra|             pozwoleniem! - przerywa nagle Tödi Mayer. - Czy tylko
52 Obra|            ławy, po czym ucisza się nagle.~Wszyscy czekają, jaki obrót
53 Obra|         oborę ma... Piękną oborę!~I nagle przejmuje ich uczucie poważania
54 Obra|         stary Kuntz Wunderli zmruża nagle oczy i kurczy się boleśnie,
55 Obra|        tragicznego tłumu zabrzmiała nagle z kilku setek piersi stara,
56 Obra|        poniewierki, a rozdmuchnięta nagle powiewem uczucia wybucha
57 Obra|       znajdowaliśmy się poprzednio, nagle zgęstła. Puszczono dopiero
58 Obra|          pełne, ruchy niecierpliwe, nagłe, głos ostry, twardy.~Spokoju,
59 Wier|            pierś swoją nagą,~Bo oto nagle od jednego słowa~Zjęło go
60 Wier|               z miliona...~I ujrzał nagle, że wydziedziczeni~Za społeczeństwa
61 Wier|            stopami bosymi,~Umilknął nagle jak rwące się struny...~
62 Wier|          którą iść miały rekruty...~Nagle, jak gdyby zawiodła ją siła,~
63   1 |           kiedym dumał tak, uczułem nagle~Gorący oddech, co mi podniósł
64   1 |          nocną szła zorzę~I gwiazdy nagle tryskały w przestworze,~
65   1 |              Jeszczem to mówił, gdy nagle nade mną~Dziwnie się cicho
66   1 |                                     Nagle tętenty zagrzmiały po drodze.~
67   1 |           jej, przejrzysty i biały,~Nagle się zaczął ćmić i w barwach
68   1 |            i sama - nie łaknie.~ ~I nagle wielkie przejęło mnie drżenie~
69   1 |             zapomnę,~Co się odkryły nagle pod jasnością~Grającej zorzy
70   1 |       grzmot w górach,~I zobaczyłem nagle rękę Bożą,~Pięciu palcami
71   1 |                                     Nagle pies zawył w oplotach, po