Part

 1 Now |        bez zegara wiedział, kiedy ci się jeść chce albo spać?...~-
 2 Now | sklepikarce po bułki latasz, żeby ci "kadryla" dała.~- Nie latam! -
 3 Now |   Spencerka.~- I cóż. Anulku? Jak ci tam?... - zapytał,~Ale matka
 4 Now |    moździerz, i żelazko, wszystko ci het przedajem!~- Siarczyste! -
 5 Now |  poszczypywał z tej uciechy.~- To ci heca! - wołał dusząc się
 6 Now |       ziółka dawno wyszły.~- A to ci tyjatr!... - szepnął Felek
 7 Now |          my się to poznali? Jakem ci to przygrywał idący?~- Pamiętam,
 8 Now |         Albo to, pamiętasz?... To ci było w Trójcę, na odpuście,
 9 Now |          co?~- Wiesz?... Stary to ci płakał przy tym graniu!~-
10 Now |            mówił dalej Felek - to ci całą drogę skomli, że głodny.
11 Now |          skomli, że głodny. Muszę ci mu co dzień pół mego chleba
12 Now |         tak świdruje?... A to bym ci wolał, żeby mnie ojciec
13 Now |         ona tak patrzy. Do samego ci hunoru człowiekowi sięga...~
14 Now |         perswadował matce:~- Tera ci się za nią siaki taki grosina
15 Now |    dotknął tą chorobą. Myślę, żem ci się kamieniem u szyi stała
16 Now |          na czołku okryty... Taki ci pędrak, że go śmierć łokciem
17 Now |         nam po bułce dała.~- A to ci baba skruszała! - szepnął
18 Now |         mnie poszturchuje.~- A to ci komedyje! A to tyjatr!.. -
19 Now |         Wicek - wołał Felek - jak ci to zgrubiała! Jakie ci to
20 Now |        jak ci to zgrubiała! Jakie ci to boki wyłożone ma?...
21 Now |      wyłożone ma?... Dzisz, jakie ci nowe naszelniki... jaki
22 Now |           nowe naszelniki... jaki ci kantar...~I my znów dalej
23 Obra|           o tym. Ponieważ stanął, ci, co szli obok i za nim,
24 Obra|            do pełnych kop dodane.~Ci, co patrzyli na niańkę,
25 Obra|          się i huknął:~- A gdzież ci to pojadę?... Na łeb?...
26 Obra|   siedzisz dopiero półtora.~- Tak ci to niby jest, wielmożny
27 Obra|      cokolwiek. Nie dlatego, żeby ci kto w odpowiedzi miał pozostać
28 Obra|        dłużnym. Broń Boże. Ale da ci taką odpowiedź, że z niej
29 Obra|         dwie rzeczy. Na to, czego ci nie mówią, i na to, o czym
30 Obra|   zwiedzaniem wszystkiego! On sam ci pokaże, co jest najciekawsze.
31 Obra|     jakieś błogie ciepło napełnia ci piersi.~Jeśli zaś nowicjuszem
32 Obra|          ściska cię w gardle, coś ci mgłą oczy zasłania. W pierwszej
33 Obra|       okrągłym gestem przedstawia ci niektóre "bardzo porządne
34 Obra|      oczyma, podchodzi i pokazuje ci szydełkową robotę, wyjętą
35 Obra|    kucharza warząchew i proponuje ci skosztowanie -porcji dla
36 Obra|           ogródka, w którym wolno ci zabawić dłużej nieco, gdzie
37 Obra|            Tu "wielmożny" okazuje ci żywe zainteresowanie się
38 Obra|       twoim zmęczeniem. Proponuje ci tedy z całą uprzejmością,
39 Obra|        niegodny. Pan nadzorca sam ci na talerz nakłada, a napełniwszy
40 Obra|          Tu przede wszystkim dano ci jest podziwiać stoliczek
41 Obra|       przychodzić i że otwieranie ci numerów nie zależy wcale
42 Obra|         wprost na schody otwierać ci numery.~Skoroś to zdobył,
43 Obra|           o nazwisko, które i tak ci sama aresztantka powie,
44 Obra|         raczej cichy niż donośny. Ci, co się zrazu skupiają dokoła,
45 Obra|         za bijatyki ciemna? Jeśli ci się krzywda dzieje, to masz
46 Obra|           nadzorca- - Ostatni raz ci daruję, pamiętaj! Jak tobie
47 Obra|          Szaleją po prostu za mną ci hultaje!"~A tam, u progu,
48 Obra|         to pana swego się trzyma. Ci, którzy na uczciwość i pracowitość
49 Obra|        Interesowanych jest mniej; ci mają ważniejsze stanowisko
50 Obra|         Czuje wszakże, iż wszyscy ci ludzie na niego patrzą,
51 Obra|           duża rzecz tam, gdzie i ci, co do niej siedli, nie
52 Obra|        Mayer głośniej. - Pożyczył ci kto jopy czy własna?~Usłyszał
53 Obra|     koneser. Twarze się ożywiają, ci, co siedzieli na ławie,
54 Obra|          Wir weben - wir weben...~Ci tkacze posępni także tkają
55 Obra|        między ramiona.~- I dobrze ci tu jest?~- Dobrze - odrzekł
56 Obra|      przez cały czas jej trwania, ci nawet, co sobie mieli najwięcej
57 Wier|         ojca oczyma smutnemi.~Jak ci, co mówić nie śmią, że są
58 Wier|           kwiat kąkolu...~ ~Takie ci owsy, takie ci żyta,~Ze
59 Wier|              Takie ci owsy, takie ci żyta,~Ze się w nich człowiek
60 Wier|     czarną...~ ~A wierzchem takie ci idą szumy,~Takie w powietrzu
61 Wier|         po sobie!~ ~A jęczmień to ci taki wąsaty!~A gryka taka
62 Wier|         przejrzysz do dna.~ ~A tu ci zając spod miedzy smyrgnie,~
63 Wier|   Furkania a szczebioty!~A gąszcz ci taki, że słońce ledwo~Przeciśnie.
64 Wier|          swe pacierze...~ ~A dech ci taki słodki a mocny,~Gdzie
65 Dzie|          czai się z kąta.~ ~Pająk ci to, niecnota,~Nić - tak
66   1 |           gniazd wracać z wiosną;~Ci zaś na piasku zostaną czerwonym~
67   1 |     miotał się i pianą broczył,~A ci, co bliżej byli, rudą błotną~
68   1 |       grób, o pani,~Iżby spoczęli ci nie pogrzebani!~ ~A ona: -
69   1 |        jest mi to dozwolonym,~Ale ci wszyscy są tu w ręku Boga,~
70   1 |            jakby w czas morowy.~A ci, co uszli, zostawili echu~