Part

 1 Rota|       szczep Piastowy,~Nie damy, by nas zniemczył wróg...~-
 2 Now |      stoi, aż i zgnije, i obalić by się rad, a nie majak i którędy;
 3 Now |         w tych łzach swoich umyć by się mógł. Oj, nie daj Boże
 4 Now |          i raz odwraca on głowę, by spojrzeć na chłopca, a choć
 5 Now |          to ciebie piastował, co by ty głupi był! I jak ja ciebie
 6 Now |    kupował, to też nie na to, co by ty głupi był! A ty ze wszystkim
 7 Now |          ciebie mądrość była, to by ty tego nie wstydził się,
 8 Now |           Urząd?...~- I... Urząd by tam - rozśmiał się mały
 9 Now | wszystkich Żydów bić?~- A za cóż by? - odrzucił swobodnie zegarmistrz. -
10 Now |        wielki bankier, nu, to ja by za każde mądre słowo dukata
11 Now |  nierówne rzeczy leżą.~- Jeszcze by - rozśmiał się impertynencko
12 Now |         co ja patrzę, nu, to ima by sześć razy od boleści umierać
13 Now |          ten kraj cały rozum- co by bez niego był, i jeszcze
14 Now |      kroki ze zwinnością, której by się nikt. w nim nie domyślał.
15 Now |       taksator patrzył.~- A może by, proszę ojca. garnek żelazny?
16 Now |           garnek żelazny? A może by balię albo zegar?~- Poszedł
17 Now |            i wilgoć czuć. Trzeba by lepiej palić...~I wstrząsnął
18 Now |          zawiniątko. - Nie można by harmonijki?...~- Felek!... -
19 Now |     gruby, biedaczysko! Z czegóż by on był gruby! - mówiła matka. -
20 Now |          co odchodzi, na plecach by to człowiek rozniósł, a
21 Now |     innego porządku rzeczy. Kogo by tam brakło w naszej gromadce,
22 Now |     brakło w naszej gromadce, to by brakło, ale nigdy szkapy.
23 Now |      naszą kochaną szkapę ojciec by przedać miał?~Było to w
24 Now |        spuszczoną głową.~- Mleka by tez jej trzeba świeżego,
25 Now |      grosza przy duszy, po który by warto choć na śledzia sięgnąć?
26 Now |      wskroś była pusta; strzelać by ma można choćby do Leszcza
27 Now |          zupełnie puste. Mniemać by można, że cała ta wspaniałość,
28 Now |      bezosobistej winie; mniemać by także można, iż tę wielka
29 Now |       rzodkwią na śniadanie radę by temu, duszeczka, dał!~Ale
30 Now |       Gdzie, nie śmiałby i wstyd by mu było, ale myśli w sobie
31 Now |         się, biczem przetrząsnąć by ją można; zza rozpiętego
32 Now |         przerywał chłopcu. Można by nawet mniemać, że gadania
33 Now |          głos oskarżonemu. Chce, by przysięgłym, gdy im między
34 Obra|         głosem niańka.~- A gdzie by? Akuratnie między końmi.
35 Obra|        nerwowe.~Naturalnie, któż by się trudził zwiedzaniem
36 Obra|        się jeszcze. Znać, że rad by się rozdwoić, i tu zostać,
37 Obra| pytaniami i odpowiedziami, które by zarówno do niej, jak i do
38 Obra|      jakich żadne śledztwo dobyć by z niej nic zdołało nigdy.~
39 Obra|          mówił dalej:~- Niech no by pan strażnik choć jedną
40 Obra|    caluśkie noce idzie! Świętemu by cierpliwości brakło!~- Ani
41 Obra|          i rodzony ojciec lepiej by nie potrafił. Aż też tak
42 Obra|     miłosiernego serca i chętnie by biedotę jaką wzięła, żeby
43 Obra|         małych przemówień, które by gruntowały popularność jego.
44 Obra|         Nie ma on rodziny, która by go żywić mogła, lub też
45 Obra|      której praca ledwo starczy, by głodu nie zaznać. Mamże
46 Obra|         zaznać. Mamże go puścić, by się włóczył po drogach jako
47 Obra|         niego. Gmina nie wymaga, by jej członkowie czynili to
48 Obra|      udzielonej mu pomocy, i rad by przede wszystkim uwydatnić
49 Obra|          ho! - mówi jeden - a to by i kość ugryzł.~- Chleba
50 Obra|       stan finansów gminy, który by sekcji jej dobroczynności
51 Obra|       rozumieją doskonale; każdy by z nich zrobił to samo. Człowiek
52 Obra|         się, biczem przetrząsnąć by ją można. W ogóle czyni
53 Obra|       widać chyba. Co prawda rad by się pod ziemię całkiem,
54 Obra|         z nich manifestów, które by skróciły termin ich kary.~
55 Obra|       przędą.~O szyciu tym wiele by się powiedzieć dało, i niejedna
56 Obra|     szukając szpary, przez którą by mógł czmychnąć.~Z pozostałych
57 Wier|      gdzież są drogi, na których by duchy~Dwóch sfer odmiennych
58 Wier|        nie było nikogo...~I któż by bronił dziecięcia nędzarzy?~
59 Wier|       ustawy, a nie dbacie o to,~By uczyć dziecię, które jest
60 Wier|         wiem, czy przyjdzie kto, by w chaty ciszy~Zasiąść do
61 Wier|       książce nie uczą?~Choć rad by wiedzieć, co jest tam daleko,~
62   1 |       tylko powiewu, co wzdycha,~By łez perłami posypać z kielicha.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
63   1 |      zebrana~Gwarzyła, brzęcząc, by rój pszczelny w ulu.~Naraz -
64   1 |          duchów latające~Pieśnią by ciebie budziły echową,~Gdybyś
65   1 |        niosłem tę dziecinę bosą,~By jej mogiłę dać i z mchów
66   1 |          ja, nie wiedząc, o czym by mówiła,~Za wiewem szat jej
67   1 |        usta me otworzył,~Nie jęk by wyszedł ze mnie, ale wycie,~
68   1 |  wypuścił z garła,~Rodzona matka by się mnie zaparła!~ ~I tak
69   1 |         was był naleziony,~Który by całe piekło to obaczył~I
70   1 |       czas w dziejach świata,~Co by nad piekłem tym zabłysnął